ὑπὸ
Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου
"Ἐχθροὶ τοῦ ἀνθρώπου
οἱ οἰκεῖοι τούτου".
Εὐλογίᾳ τῆς Α.Θ.Π. καὶ ἐγκρίσει τοῦ Γέροντος Χαλκηδόνος, τὴν 4ην Δεκεμβρίου τ.ἔ ὁ Θεοφιλ. Ἐπίσκοπος Δαφνουσίας κ. Σμάραγδος ἐχοροστάτησεν εἰς τὴν Ἱ. Παράκλησιν τοῦ ἐτησίου προσκυνήματος τῆς Ἁγίας Μεγαλομάρτυρος Βαρβάρας τῆς ἐξ Ἡλιουπόλεως τῆς Συρίας καταγομένης, εἰς τὸ ἐν Νικομηδείᾳ (İzmit) Μαρτύριον αὐτῆς, παρισταμένων ἐκπροσώπων τῶν τοπικῶν ἀρχῶν καὶ τῶν ΜΜΕ.
Τοῦτο "ἐθεσμοθέτησεν" ἀπὸ ἐτῶν ἡ Α.Θ.Π. Πόσο συγκινητικὸ δὲν εἶναι τοῦτο! Ὅταν αὐτὲς οἱ ἀπόμερες μαρτυρίες τῆς πίστεώς μας δὲν μένουν ἐγκαταλελειμένες, ἀλλὰ ἔστω καὶ κάπου κάπου ἀνάβει τὸ καντῆλι τους!
Τὸ ὄνομα αὐτῆς Βαρβάρα, εἶναι ἑλληνικὸν καὶ σημαίνει κατὰ τοὺς ἀρχαίους Ἕλληνας τὴν ξένην, βάρβαρην καὶ ἀλλοεθνῆ. Εἶναι τροποποιημένον ἀπὸ τοῦ ἤχου βάρ-βὰρ μὲ τὸν ὁποῖον ἀπέδιδον οἱ ἀρχαῖοι τὸ ἀκατανόητο ἄκουσμα ἀπὸ τὰς γλώσσας τῶν ἄλλων λαῶν. Ἐκτὸς τούτου, τὸ ὄνομα Βαρβάρα χρησιμοποιεῖται καὶ διὰ τὸ τουρκικὸ γλυκὸν Aşure, διότι ἡτοιμάζετο καὶ διενέμετο κατὰ τὴν μνήμην της, σύμβολον τῆς πανσπερμίας λόγῳ τῶν ποικίλων συστατικῶν παρασκευῆς του.
Συγχρόνως ἀπαντᾶ καὶ εἰς πολλὰς παροιμίας τοῦ λαογραφικοῦ θησαυροῦ τῆς γλώσσης μας, ὅπως: "Ἡ Ἁγία Βαρβάρα βαρβαρίζει, Ἁϊ Σάββας σαβανώνει καὶ Ἁϊ Νικόλας παραχώνει", "Βαρβαρίτσες, Νικολίτσες, ὅπου νἆσαι, μέσα νἆσαι".






