«Μια ιδέα-μια έμπνευση» Τέλος 4ου κύκλου  Φίλες και φίλοι, αναγνώστες και συνοδοιπόροι, ήρθε μια ακόμα στιγμή να ολοκληρώσουμε και τυπικά τον 4ο κύκλο στο δρώμενο «Μια ιδέα-μια έμπνευση», που πραγματικά, τόσο αγαπήσατε, στηρίξατε και δημιουργήσατε. Και σε αυτόν  τον κύκλο, καταθέσατε ένα όμορφο εμπνευσμένο δημιουργικό σας κομμάτι, είτε με χιούμορ…

Για όταν φυσάει Το πακέτο ήρθε ένα πρωινό του Μαρτίου, όταν ο ήλιος είχε μόλις αρχίσει να μαλακώνει τον αέρα. Ένα μικρό, καφέ κουτί, δεμένο με σπάγγο, χωρίς αποστολέα. Πάνω του είχε μόνο ένα σημείωμα: «Για εκείνες τις μέρες που ξεχνάς να χαμογελάς.»     Μέσα, ένα παλιό κασετόφωνο και μια κασέτα με…

Έπαινος Μέρος 1ο: Η άφιξη Ένα επιφώνημα ανακούφισης ξέφυγε από τα χείλη του. Μόλις είχαν φύγει και οι τελευταίοι πελάτες, ευτυχώς ήταν και ιδιαίτερα γνωστοί και έτσι μπόρεσε να πάρει μια μεγάλη ανάσα. Έριξε μια ματιά στο ρολόι του τοίχου απέναντι από το γραφείο του. Ήταν δέκα λεπτά μετά τις…

Η κασετίνα Μέρος 1ο Το πρωί ήταν συνηθισμένο. Ένα φως θαμπό έμπαινε από τις γρίλιες και το σπίτι μύριζε καφέ που είχε ξεχάσει πάνω στην εστία. Όταν χτύπησε το κουδούνι, δεν περίμενε κανέναν. Μονάχα ένας φάκελος περίμενε στο κατώφλι. Χωρίς διεύθυνση, χωρίς όνομα. Μόνο ένα αμυδρό ίχνος από δαχτυλικό αποτύπωμα στη…

Ένα άλλοθι για τρεις αφορμές Μια τελευταία ερευνητική ματιά στις αποσκευές του γαϊδαροκαλόκαιρου, λίγο πριν κλείσει τα τεφτέρια με τις εκκρεμότητές της. «Λοιπόν, έχουμε και λέμε. Μια ιδέα, λίγη έμπνευση, δώδεκα κεράκια γενεθλίων κι ένα ποίημα για το καλοκαίρι. Εντάξει, είναι λίγο αχταρμάς το πράγμα, αλλά δεν μου κάνει καρδιά…

Η φωνή της σιωπής Μέρος 1ο: Εύθραυστη ηρεμία Ώρα δύο μετά τα μεσάνυχτα. Η καταιγίδα που για ώρες μαστίγωνε τα δυτικά προάστια του Κάρντιφ μόλις είχε σταματήσει, όμως μέσα σε τούτη την αφέγγαρη νυχτιά, ο κατάμαυρος ουρανός υποσχόταν πως σε λίγο θα άρχιζε πάλι. Ο δυνατός αέρας συνέχιζε αμείωτος την…

Όλα είναι μπροστά Το πρωινό ξύπνημα από τις πέντε με έχει κουράσει αφάνταστα. Κάθε μέρα η ίδια μεγάλη διαδρομή χρόνια τώρα, οι ίδιες κινήσεις, τα ίδια λόγια, οι ίδιες καλημέρες. Οι πρωινές ραδιοφωνικές εκπομπές μπορεί να μην έχουν το μυστήριο και την γοητεία των νυχτεριών αλλά έχουν και αυτές την…

Für Elise «I shall die, and what I now feel be no longer felt. Soon these burning miseries will be extinct. I shall ascend my funeral pile triumphantly and exult in the agony of the torturing flames. Farewell.« («Θα πεθάνω και αυτό που νιώθω τώρα δεν θα γίνεται πια αισθητό.…

Δείτε τα προηγούμενα Κεφάλαια: Κεφάλαια 1-3 Κεφάλαια 4-5 Κεφάλαια 6-7 Κεφάλαιο 8 Κεφάλαιο 9 Κεφάλαια 10-11 Κεφάλαια 12-13-14-15 Κεφάλαια 16-17-18-19-20 Κεφάλαιο 21 Εκείνο το πρωί Η Ελένη κίνησε αποφασισμένη με τα βήματά της να ξεμακραίνουν από το σπίτι. Ήταν ακόμα πολύ πρωί και επικρατούσε ησυχία. Ευτυχώς κατεβαίνοντας από το δωμάτιό…

«Ακριβώς όπως στις …ταινίες» Ο επιφανής πολιτικός παράγοντας ακούμπησε ευχαριστημένος στην πλάτη της καρέκλας του και έβαλε τα πόδια του επάνω στο πολυτελές δρύινο γραφείο του, βάζοντας ταυτόχρονα τα χέρια του πίσω από το κεφάλι του, ρίχνοντας ένα βλέμμα ικανοποίησης γύρω του.  Επάνω στο γραφείο του προσεγμένα και   γεμάτα πολυτέλεια πανάκριβα…