Αναδημοσιεύουμε από: scorchedearthstrategy
Δημοσιεύτηκε τον Ιούλιο του 2019
"Ανεξάρτητα από τις αιτίες της τάσης ψύξης του πλανήτη, τα αποτελεσματά τους μπορεί να είναι ιδιαίτερα σοβαρά, αν όχι καταστροφικά. Οι επιστήμονες υπολογίζουν ότι μια μείωση μόλις 1% στις ηλιακές ακτίνες που φτάνουν στη γη …. θα ψύξουν τον πλανήτη αρκετά ώστε να τον οδηγήσουν σε μια καινούργια εποχή των πάγων μέσα σε μόλις λίγες εκατοντάδες χρόνια."
Το παραπάνω απόσπασμα είναι από ένα άρθρο του περιοδικού Time, στα 1974. Την ίδια εποχή ένα παρόμοιο άρθρο είχε δημοσιευτεί στο Newsweek. Πάρα πολλές έγκριτες επιστημονικές δημοσιεύσεις αποτελούσαν τις πηγές για το κυρίαρχο καταστροφολογικό σενάριο της εποχής: την επερχόμενη εποχή των πάγων.
Τα δεδομένα έδειχναν όντως ανησυχητικά: από το Β΄ Παγκόσμιο και μετά (και παρά τις μεγάλες εκπομπές CO2 που υπήρξαν κατά τη διαρκειά του) καταμετρούταν μια γενικότερη πτώση θερμοκρασίας σε πλανητικό επίπεδο, ενώ οι "κύκλοι του Milankovitch" [1] προβλέπουν την απαρχή της νέας εποχής των παγετώνων περίπου στην εποχή μας.
Η επερχόμενη εποχή των πάγων αποτέλεσε μια δημοφιλή πλανητική φοβία (μετά από αυτές της πυρηνικής καταστροφής και της ελλείψεως ορυκτών καυσίμων) σε όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ΄70. Μέχρι που μια “περιθωριακή” θεωρία, αυτή του υπερθέρμανσης του πλανήτη, άρχισε να προμοτάρεται όλο και πιο πολύ και έτσι στα μέσα του΄80, το φαινόμενο του θερμοκηπίου από θεωρία συνομωσίας μετατράπηκε σε κατεστημένη αλήθεια.
Με το πέρας των παγωμένων ρευμάτων του ψυχρού πολέμου και των αγαπημένων για κάθε διαχειριστή υπηκόων φοβιών του, ο πλανήτης άρχισε να βράζει σε ένα τρομακτικό κύκλο υπερθέρμανσης. Τα κλιματικά μοντέλα των τελών της δεκαετίας του ΄80 και του μεγαλύτερου μέρους της δεκαετίας του ΄90 ήταν εφιαλτικά. Ερημοποίηση του μεγαλύτερου κομματιού της Νότιας Ευρώπης, απότομη άνοδος της στάθμης των θαλασσών, όλεθρος και καταστροφή. Απεδείχθησαν ωστόσο λανθασμένα. Σχεδόν τριάντα χρόνια μετά και η Ελλάδα κοντεύει να γίνει τροπική και ο πολυπόθητος αφανισμός της Ολλανδίας κάτω από τόνους θαλασσινού νερού, δε συνέβη ποτέ. Η μέση θερμοκρασία σε καμία περίπτωση δεν ανεβαίνει με τους ρυθμούς των κλιματολογικών μοντέλων. Και έτσι η Παγκόσμια Υπερθέρμανση αναγκάστηκε να μετονομαστεί σε Κλιματική Αλλαγή. Σε κάθε περίπτωση: “Be worried, Be very worried”, όπως νουθετούσε τους υπηκόους του πλανήτη το Τime στα 2006, 32 χρόνια μετά τον εφιάλτη των επερχόμενων πάγων. Αυτή τη φορά ο μπαμπούλας δεν είναι οι πάγοι, αλλά το λιωσιμό τους.
Όταν η shell παρέα με τον πιο εμβληματικό πράσινο απολογητή της, τη WWF, διακηρύσσει αδιάντροπα ότι η κλιματική αλλαγή είναι το νούμερο ένα περιβαλλοντολογικό πρόβλημα και όχι όπως νομίζαμε εμείς οι αφελείς, η αποψίλωση των δασών, η επιμόλυνση των υδάτων, ο αφανισμός των τρεχούμενων νερών και η σταθερή λεηλασία και ερημοποίηση του φυσικού κόσμου, ακόμα και οι πλέον ευκολόπιστοι εκ των οικολόγων θα έπρεπε να αγανακτούν. Κι όμως: αν και η κλιματική αλλαγή,σε αντίθεση με την καθημερινή και – απτή - ερημοποίηση του πλανήτη, στηρίζεται κυρίως σε γραφήματα, αριθμούς και προβλέψεις, το δόγμα της συμπαρασύρει σε κοινή πορεία και αιτήματα βιομηχανία, κυβερνήσεις, ευαισθητοποιημένο κόσμο και κινήματα.
Και έτσι, ενάντια σε κάθε λογική και καλό γούστο, εκατομμύρια οικολογικά ευαισθητοποιημένων πολιτών και ανήλικων ζηλωτών, βάζουν ως νούμερο ένα ζήτημα το αποτύπωμα άνθρακα του λαιφστάιλ μας, καταναλώνουν πράσινα και αλόγιστα και αντί να αιτούνται να αφήσουν το κλίμα στην ησυχία του, ενώνουν τις φωνές τους στο απαράμιλλης βλακείας αίτημα ”Σταματήστε την Κλιματική Αλλαγή” – κάτι σαν απαγορέψτε τους σεισμούς ή σταματήστε επιτέλους τη Γη. Και φυσικά οι κυρίαρχοι αυτού του κόσμου τους ακούνε, δημιουργούν υπουργεία Κλιματικής Αλλαγής και βιολογικά προϊόντα σε διπλή συσκευασία πλαστικού και σελοφάν, ισοπεδώνουν τα βουνά για να τα γεμίσουν με σχεδόν μηδενικής απόδοσης ανεμογεννήτριες, αφανίζουν τους παραδοσιακούς σπόρους για να τους αντικαταστήσουν με νέους, υπερμεταλλαγμένους, που δε χρειάζονται όργωμα και άρα δεν εκλύουν CO2, καταστρέφουν τα δάση και τις καλλιέργειες για να παράξουν βιομάζα ως καύσιμη ύλη και φυσικά τζογάρουν πουλώντας και αγοράζοντας δικαιώματα ρύπων. Ο,τι άφησε όρθιο η πράσινη γεωργική επαναστασή τους, το αφανίζει η πράσινη αναπτυξή τους. Ή αλλιώς: όπου ακούς πολύ πράσινο, ετοιμάσου να το αποχαιρετήσεις.
