Διάφορα μικρά, Ι

 Διάφορα μικρά, μέχρι 11-1-2026

Μπορείτε να τα κατεβάσετε από εδώ

Iran

 

O Σάχης όταν είδε να πληθαίνουν οι νεκροί από τις διαδηλώσεις τα μάζεψε και έφυγε. Οι χομεϊνί μπορούν να σκοτώσουν τους μισούς ιρανούς στο όνομα του Αλλάχ. Δεν νομίζω να έχουν αυτές οι διαδηλώσεις διαφορετική κατάληξη από τις διαδηλώσεις του 2022 με αφορμή το φόνο της Mahsa Amini, ενώ μάλλον θα έχουν περισσότερους νεκρούς.

Μπόρχες και Ι (ΑΙ)

 Μπόρχες και Ι (ΑΙ)

 

  Ο Μπόρχες είχε πει: Γιατί να γράψεις μυθιστόρημα όταν, δυο πράγματα που έχεις να πεις, μπορείς να τα γράψεις σε ένα διήγημα;

  I say: Γιατί, όταν έχεις δυο πράγματα να πεις, να καθίσεις να γράψεις ένα διήγημα, αντί να τα πεις στην ΑΙ και να σου το γράψει αυτή;

Η σύζυγος στα κινέζικα

 Η σύζυγος στα κινέζικα

爱人 κατά λέξη, η αγαπημένη μου

老婆 κατά λέξη, η γριά μου

Όποιος βιάζεται πληρώνει

 Όποιος βιάζεται πληρώνει  

Μια ακόμη παράφραση.

Την εμπνεύστηκα καθώς έδωσα ένα ακόμη κομμάτι ενός βιβλίου μου (μη ρωτάτε ποιου) στην τεχνητή νοημοσύνη (ας τη διαφημίσω, την https://grok.com/ , νομίζω κάνει τις καλύτερες μεταφράσεις) να μου το μεταφράσει.

Μου μεταφράζει λίγο κάθε μέρα. Αν ήθελα να μου το μεταφράσει όλο κατ’ ευθείαν θα έπρεπε να πληρώσω συνδρομή.

Βρίσκεται στον ίδιο παραδειγματικό άξονα με το απόφθεγμα που παράφρασα, «Όποιος βιάζεται σκοντάφτει». Αν σκοντάφτοντας έχεις κανένα σπάσιμο, θα πληρώσεις, γιατρούς κ.λπ.

Όταν αποδεικνύεσαι πιο έξυπνος από την τεχνητή νοημοσύνη.

 Όταν αποδεικνύεσαι πιο έξυπνος από την τεχνητή νοημοσύνη. 

-Τι να κάνω αν μου κλέψουν το κινητό;

-Πηγαίνεις στο https://www.google.com/android/find/ και επιλέγεις (πρόταση δική μου) επαναφορά στις εργοστασιακές ρυθμίσεις. Μετά παίρνεις τηλέφωνο στο 13822 και ζητάς να σου απενεργοποιήσουν τη sim.

-Μήπως η αντίστροφη σειρά είναι καλύτερη; Είναι πιο εύκολο να βρω ένα τηλέφωνο παρά έναν υπολογιστή.

-Έχεις απόλυτο δίκιο.

Σημειώστε το τηλέφωνο, ελπίζω να μην το χρειαστείτε.

Η πρώτη επιλογή είναι η σημαντική, για να μην σας αδειάσουν λογαριασμούς και σας φορτώσουν την πιστωτική σας κάρτα. Η δεύτερη, απλά για να μη δει ο κλέφτης φωτογραφίες, τις επαφές σας κ.λπ.

习近平

 习近平

 

Αποφάσισα να αγοράσω το βιβλίο του Σι Τζινπίνγκ για δυο λόγους. Ο πρώτος, θα μου το έφερνε σπίτι το e-shop μαζί με την παραγγελία για το καινούριο μου κινητό, χωρίς να πληρώσω μεταφορικά. Ο δεύτερος, με ενδιαφέρουν τα τεκταινόμενα στην Κίνα (να το ξαναγράψω, τα κινέζικα είναι μια από τις γλώσσες που ξέρω, έχω γράψει το βιβλίο «Εισαγωγή στο θέατρο της Ιαπωνίας και της Κίνας» και τώρα γράφω μια εισαγωγή στον κινέζικο κινηματογράφο).

Φυσικά δεν θα το πιάσω μονορούφι. Σήμερα διάβασα την επιλογική βιογραφία και το κεφάλαιο για τη διαφθορά.

Σ’ αυτό υπάρχουν τρεις ομιλίες του στις οποίες καταφέρεται με δριμύτητα κατά της διαφθοράς. Παραθέτω ένα απόσπασμα:

«Πρέπει να καταπολεμήσουμε ακούραστα τη διαφθορά και να είμαστε πάντα σε εγρήγορση εναντίον της. Θα πρέπει να έχουμε κατά νου ότι “πολλά σκουλήκια θα φάνε το ξύλο και μια αρκετά μεγάλη ρωγμή θα οδηγήσει στην κατάρρευση του τείχους” [από απόσπασμα του βιβλίου ενός νομομαθούς τον 4^ο π.χ. αιώνα]. Πρέπει να είμαστε σκληροί στην καταπολέμηση της διαφθοράς και να διασφαλίσουμε ότι όλες οι περιπτώσεις διαφθοράς θα διερευνηθούν και ότι όλοι οι διεφθαρμένοι υπάλληλοι τιμωρούνται…».

Είχα διαβάσει ότι οι εθνικιστές (Guomintang) είχαν πολύ μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη από τους κομμουνιστές, όμως νικήθηκαν εξαιτίας της διαφθοράς που οργίαζε στους κόλπους τους, με αποτέλεσμα να χάσουν την λαϊκή υποστήριξη.

Έγραψα το παραπάνω κείμενο με το ερώτημα, επειδή δεν παρακολουθώ τα πολιτικά γεγονότα, είχε ποτέ κανένα κόμμα στις προγραμματικές του δηλώσεις ότι θα καταπολεμήσει τη διαφθορά; Εκτός πια και δεν πιστεύουν ότι στην Ελλάδα υπάρχει διαφθορά.

Ειδολοκλάστης

 

Ειδολοκλάστης

 

Να σκέφτεστε τις διαφορές, όχι τις ομοιότητες.

Babis d’ Ermitzakis, (ευγενής κατά τον Ονορέ ντε Μπαλζάκ) συγκριτολόγος-ειδολοκλάστης, 

(Ένα από τα «είδωλα της φυλής», κατά Francis Bacon, είναι η συνήθεια να προσδοκούμε περισσότερη τάξη στα φυσικά φαινόμενα απ’ όση μπορούμε να βρούμε στην πραγματικότητα)

Praising Perplexity

 Praising Perplexity 

Η ερώτηση: Αυτό πρέπει να είναι κάποιο ιδεόγραμμα. Ποιο είναι; (στέλνω την εικόνα, η πλάτη μιας γυναίκας με ζωγραφισμένο πάνω της κάτι που θεώρησα ιδεόγραμμα, από το κινέζικο σήριαλ που βλέπω, Moonshine and Valentine).

Και η απάντηση: Η εικόνα δείχνει ένα σημάδι ή σχέδιο στην πλάτη μιας γυναίκας από τη σειρά "Moonshine and Valentine" ("The Love Knot: His Excellency's First Love")…

Ειλικρινά, να βρει το σήριαλ, παρόλο που ξέρω τις δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης, είναι κάτι που δεν το περίμενα.  

Όχι, δεν ήταν ιδεόγραμμα, ήταν ένα απλό σχέδιο που έμοιαζε με ιδεόγραμμα.  

Τα τέσσερα S που σου φτιάχνουν τη διάθεση

 Τα τέσσερα S που σου φτιάχνουν τη διάθεση

 

Βλέπω ένα κινέζικο σήριαλ, Moonshine and Valentine. Ο φίλος της τα έφτιαξε με την καλύτερή της φίλη. Είναι στις μαύρες της. Μια φίλη της προσπαθεί να την παρηγορήσει. Της λέει για τα τέσσερα S (αγγλοσαξωνικά, όχι κινέζικα). Shopping, Sweets, Sport… Δοκιμάζουν διαδοχικά και τα τρία, και η φίλη της της αναπτύσσει τα πλεονεκτήματα του καθενός. Το τέταρτο δεν κατονομάζεται, απλά λέει γι’ αυτό «Δεν μπορείς να το έχεις απλά ακούγοντας γι’ αυτό». Δεν ξέρω αν κατονομαστεί στο επόμενο επεισόδιο που βλέπω τώρα.

Ερώτηση 1^η. Ποιο είναι αυτό;

Ερώτηση 2^η. Εσείς με ποια σειρά θα τα βάζατε;

Το είδα: Superstar. Το να συναντήσει το μουσικό είδωλό της ήταν ανακουφιστικό.

Το σήριαλ έχει συχνά πυκνά κωμικές πινελιές. Αυτή εδώ, με την παρεξήγηση των δυο φίλων, ήταν πολύ απολαυστική.

Τι θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις;

 

   -Τι θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις; Ποδοσφαιριστής, συγγραφέας, αστροναύτης…;

  -Θέλω να γίνω Κυδώνης (αγροφύλακας, έχω γράψει αλλού την ιστορία).

  Αν ήξερα, αλλά πού να ξέρω τότε, θα έλεγα: -Θέλω να γίνω ευτυχισμένος.

Βιβλία μου στο amazon.com

 Βιβλία μου στο amazon.com

 

Επειδή ο γιος μου είναι πιο έξυπνος από μένα, του ζήτησα να με βοηθήσει στην promotion των βιβλίων μου που «εξέδωσα» στο amazon.com. Για τον μόνο τρόπο που ήξερα, ήταν το count down, τόσες μέρες με έκπτωση.

-Γιατί, τι νομίζεις, ότι θα κάνεις τις φοβερές πωλήσεις;

Είχε δίκιο.

Έχουν περάσει δυο μήνες από τότε που ανάρτησα το πρώτο από τα πέντε βιβλία μου (τα μετέφρασε η τεχνητή νοημοσύνη, και εγώ, ως πτυχιούχος της αγγλικής φιλολογίας, το πρώτο μου πτυχίο, έκανα την επιμέλεια) δεν πούλησα κανένα.

Τζάμπα τόσος κόπος;

Όχι. Διαβάζω με συγκίνηση, στην αγγλική μετάφραση, τα βιβλία μου, που δεν θα τα ξαναδιάβαζα στα ελληνικά.

Ναι, άξιζε τον κόπο.

Και σκέφτομαι τώρα: εγώ, που τέλος πάντων έχω ένα μικρό όνομα, δεν πούλησα κανένα βιβλίο, τι ελπίδες έχουν να πουλήσουν αυτοί που απλά δίνουν την ιδέα ή μια στοιχειώδη πλοκή σε μια ιστοσελίδα που την πληρώνουν 300 ευρώ, να πουλήσουν έστω και ένα αντίτυπο;

Θα έλεγα καμιά.

Θα έχουν όμως την ικανοποίηση να δουν ένα βιβλίο που το σκέφτηκαν «εκδομένο», με το όνομά τους να φιγουράρει σαν συγγραφέας, και ας μην το έγραψαν αυτοί.

Και μου ήλθε τώρα στο μυαλό ο Μπόρχες: αν έχεις μια ιδέα, γιατί να την απλώσεις σε μυθιστόρημα ενώ μια χαρά θα μπορούσες να την εκφράσεις με ένα διήγημα;

Σκέφτομαι τώρα, ότι θα μπορούσε να δώσει ένα από τα διηγήματά του στην τεχνητή νοημοσύνη με την παράκληση να το απλώσει σε μυθιστόρημα.

Μόλις διάβασα το άρθρο μου «Η κραταιά αγάπη της Μάρως Βαμβουνάκη και τα όρια της ψυχαναλυτικής προσέγγισης» και συγκινήθηκα.

Ναι, άξιζε τον κόπο.

Μαθήματα ιστορίας

 Μαθήματα ιστορίας

 

Η κοσμοαντίληψή μου διαμορφώθηκε σε μεγάλο βαθμό από τη γνώση της ιστορίας. Και το ότι είμαι ιδιοσυγκρασιακά συγκριτολόγος, όπως με χαρακτήρισε ένας καναδός καθηγητής, με βοηθάει αφάνταστα στη γνώση της.

Στην προηγούμενη ανάρτησή μου αναφέρθηκα στο σήριαλ που βλέπω τώρα, μεταφορά της «Άννας Καρένινας». Διευκρινιστικά, η ιστορία της Άννας και του Βρόνσκι εγκιβωτίζεται στην αφήγηση του Βρόνσκι, τραυματισμένου στον ρωσοϊαπωνικό πόλεμο (1904-1905), στον γιο της Άννας, τον Σεργκέι, που είναι στρατιωτικός γιατρός και έχει αναλάβει την φροντίδα του.

Η πλοκή τοποθετείται στη Μαντζουρία, την οποία εποφθαλμιούσαν και οι δυο χώρες.

Άθλιοι ιμπεριαλιστές, θα σκεφτείτε, ιδιαίτερα για τους γιαπωνέζους που την κατέκτησαν τελικά μετά την ήττα της Ρωσσίας.

Αλήθεια, ξέρετε ότι οι Μαντζού, οι κάτοικοι της Μαντζουρίας, κατέκτησαν την Κίνα το 1644 και επέβαλαν την δυναστεία τον Qing, που κράτησε μέχρι το 1911, οπότε έγινε η  επανάσταση που έφερε τη δημοκρατία;

Τώρα υπέστησαν οι ίδιοι την κατάκτηση.

Έχει ο καιρός γυρίσματα.

Δεν θέλω να κάνω γενίκευση για το σήμερα γιατί θα παρεξηγηθώ.

Ελεημοσύνη

 Ελεημοσύνη

 

  Βλέπω ένα ρώσικο σήριαλ, μεταφορά της «Άννας Καράνινα» που μόλις πριν λίγες μέρες ξαναδιάβασα. Βλέπω τον Βρίνσκι να δίνει στο σταθμάρχη 200 ρούβλια για τη χήρα του εργάτη που, μεθυσμένος, έπεσε στις ράγες του τραίνου και σκοτώθηκε, μια προοικονομία για τον θάνατο της Άννας.

Και έκανα τη σκέψη: Δεν ήταν μια καλή πράξη αυτό που έκανε; Δεν παίρνει ένα πόντο; Με τέτοιους πόντους ισοσταθμίζεις τους αρνητικούς πόντους από τα αμαρτήματά σου, κάνοντας την ζυγαριά να γέρνει προς τη μεριά του παραδείσου.  

Και οι φτωχοί που δεν έχουν την πολυτέλεια για ελεημοσύνες;

Θα πρέπει να φροντίσουν να μην κάνουν αμαρτίες.

Κάτι ήξερε το Βατικανό που έβγαλε τα συγχωροχάρτια. Πολλοί φτωχοί που δεν είχαν λεφτά να αγοράσουν κατέληξαν στην κόλαση.

Νομίζω πρόσφατα το έγραψα, συγκρίνοντας τον Τολστόι με τον Ντοστογιέφσκι: Καλύτερα δυστυχισμένος πλούσιος παρά δυστυχισμένος φτωχός.

Και εδώ προστίθεται κάτι άλλο: σαν πλούσιος έχεις τη δυνατότητα για ελεημοσύνες (κάνουν αρκετές τέτοιες οι αστέρες του κινηματογράφου), σαν φτωχός όχι.

Για να επιβεβαιωθεί για άλλη μια φορά το ρηθέν: όπου φτωχός και η μοίρα του.

Όταν οι ΑΙ διαφωνούν...

 Όταν οι ΑΙ διαφωνούν…

 

Ο Όσκαρ Ουάιλντ είχε πει: Όταν οι κριτικοί διαφωνούν, ο καλλιτέχνης είναι σίγουρος για τον εαυτό του.

Το βρήκα στα ευφυολογήματα που προτάσσονταν στο «Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι», που το αγόρασα μαθητής, και μου έκανε τόση εντύπωση που δεν το ξέχασα ποτέ.

Μου αρέσει να κάνω παραφράσεις. Μια από αυτές είναι και: Όταν οι γιατροί διαφωνούν, ο ασθενής δεν είναι καθόλου σίγουρος για τον εαυτό του.

Είναι οικονομική πολυτέλεια η δεύτερη γνώμη, εκτός και αν πρόκειται για δημόσιες δομές υγείας (ΕΟΠΠΥ και νοσοκομεία), όμως αναγκαία. Μια τρίτη είναι σίγουρα αναγκαία αν υπάρχει διχογνωμία στις δυο πρώτες.

Εγώ δεν έχω χρόνο να τρέχω σε ΕΟΠΠΥ και νοσοκομεία για ψύλλου πήδημα.

Να πάω στο γιατρό για να τον ρωτήσω αν πρέπει να παίρνω βιταμίνη C για καλύτερη απορρόφηση σιδήρου;

Μα αφού έχουμε τις ΑΙ (Artificial Intelligence).  

Και όταν διαφωνούν οι ΑΙ;

  Το ερώτημά μου: Είναι απαραίτητη η βιταμίνη C για την απορρόφηση του σιδήρου που παίρνω από το σκεύασμα fysiofol, που είναι σε υγρή μορφή;

Ρωτάω την πρώτη. Όχι, δεν είναι αναγκαία, αναγκαία είναι για την απορρόφηση φυτικού σιδήρου (φακές κ.λπ.)

Ρωτάω τη δεύτερη: Ναι, είναι αναγκαία.

Ρωτάω την τρίτη: Ναι, είναι αναγκαία.

Ρωτάω την τέταρτη: ελάχιστα βελτιώνει.  

Ρωτάω την πέμπτη: μπορεί να βοηθήσει λίγο.  

  Όσο για την έκτη, μου τα λέει αντιφατικά. Αντιγράφω:

  Η βιταμίνη C μπορεί να βοηθήσει στην απορρόφηση του μη-αιμικού σιδήρου (ο σίδηρος που βρίσκεται σε φυτικές πηγές και συμπληρώματα, όπως το Fysiofol) ενισχύοντας τη μετατροπή του σε μια πιο απορροφήσιμη μορφή. Το Fysiofol είναι ένα συμπλήρωμα σιδήρου σε υγρή μορφή, το οποίο συνήθως περιέχει σίδηρο σε μορφή που επωφελείται από την παρουσία βιταμίνης C.

  Συμπέρασμα: Η βιταμίνη C δεν είναι απαραίτητη για τη λήψη του Fysiofol, αλλά μπορεί να ενισχύσει σημαντικά την απορρόφηση του σιδήρου, ειδικά αν το συμπλήρωμα ή η διατροφή σας δεν περιλαμβάνουν ήδη επαρκή ποσότητα».

  Δεν είναι απαραίτητη… αλλά μπορεί να ενισχύσει σημαντικά. Γιατί να μην είναι απαραίτητη εφόσον ενισχύει σημαντικά; Εγώ, αν και παίρνω βιταμίνη C, ο αιματοκρίτης μου είναι κάτω από τα όρια.

  Θα συνεχίσω να την παίρνω, εφόσον έχει και άλλα οφέλη. Μαζί με την D3 και τον ψευδάργυρο ενισχύουν το ανοσοποιητικό, και εγώ είμαι κρυουλιάρης.

  Είμαι φαν της ΑΙ, την χρησιμοποιώ κατά κόρον, αλλά πάντοτε κριτικά. Δεν την έχω κάνει Δία, αλλά έναν από τους θεούς του Ολύμπου.

  Να έχετε πάντα μια μικρή αμφιβολία για της απαντήσεις της, και αν μπορείτε να διασταυρώνετε με άλλες ΑΙ.

  Ας παραθέσω δυο χαρακτηριστικές περιπτώσεις.

  Η πρώτη: διόρθωσα δυο ή τρεις φορές την ΑΙ σε σχέση με ιρανικές ταινίες. Τις απέδιδε σε άλλο σκηνοθέτη. Μου είπε και ευχαριστώ.

  Η δεύτερη: ήθελα να μάθω για το πολιτικό προφίλ του δολοφόνου του Τσάρλι Κερκ, που δολοφονήθηκε στις 10 του Σεπτέμβρη. Και η απάντηση της ΑΙ; -Μα τι λες τώρα (λέω με δικά μου λόγια), ο Κερκ δεν δολοφονήθηκε. -Μα έτσι διαβάζω στο διαδίκτυο. -Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν πολλές ψεύτικες ειδήσεις. -Μα…

  Τσακωθήκαμε κανονικά. Στο τέλος δεν είχα άλλη επιλογή παρά να υποχωρήσω.

  25-10-2025

Αντονίν Ντβόρζακ-Συμφωνία του Νέου Κόσμου, largo

Αντονίν Ντβόρζακ-Συμφωνία του Νέου Κόσμου, largo

 Διαβάζω σε μια βιογραφία του Τολστόι τα αισθήματα που ένιωθε ακούγοντας τη μητέρα του να παίζει την «Παθητική». Μα έχω γράψει κι εγώ κάτι ανάλογο, λέω.

Το αντιγράφω από τη αυτοβιογραφία μου, την οποία έγραψα φοιτητής.

«Η πιο συγκινησιακή εμπειρία που μου πρόσφερε αυτή η συμφωνία και ιδιαίτερα το largo ήταν στις 18-3-1969, πρώτο έτος στο Πανεπιστήμιο [Την μουσική την «πέτυχα» με το τρανζίστορ μου, ένα ογκώδες σαν αυτά που κυκλοφορούσαν εκείνη την εποχή]. Η υποβλητικότητα της μουσικής μέσα στο μισοσκόταδο του δωματίου ήταν τέτοια, που κάθε μουσική φράση μετασχηματιζόταν μέσα στη φαντασία μου σε ένα σουρεαλιστικό εικονικό ισοδύναμο που το ζούσα τόσο έντονα, λες και τελούσα υπό την επήρεια LSD. Την επομένη προσπάθησα με αρκετά αδέξιες φράσεις να σώσω ό,τι μπορούσα από αυτή την ανεπανάληπτη εμπειρία. Να τι έγραψα για το largo στο πανεπιστημιακό μου ημερολόγιο.

“Βρίσκομαι μέσα σ’ ένα απέραντο δάσος. Το δάσος βρίσκεται σε μια δική του, αυτοτελή ουράνια σφαίρα και την περιβάλλει. Μια σφαίρα πολύ μικρή, ώστε να βλέπω την κυρτότητά της και να μου εμπνέει το αίσθημα του χάους που βασιλεύει γύρο μου. Θα μπορούσα να πω ακόμη ότι αυτό το χάος γεμίζει την ψυχή μου με ουράνια μοναξιά. Τα δένδρα με τα φύλλα υποδηλώνονται σαν νοητές σκιές. Ο ουράνιος θόλος από πάνω και γύρω μου έχει ένα βαθύ μωβ χρώμα, που ποικίλει σε χρωματική ένταση, γινόμενο ανοιχτότερο όσο πλησιάζει προς το κάτω ημισφαίριο της σφαίρας μου, πράγμα που υποδηλώνει ότι μακριά, κάτω απ’ αυτή, υπάρχει μια φωτεινή πηγή. Ξάφνου το φως αυτό λιγοστεύει να εξαφανισθεί τελικά ενώ πάνω από το κεφάλι μου ένα καταστρόγγυλο, ολοφώτεινο φεγγάρι ρίχνει το φως του ανάμεσα απ’ τα φύλλα. Τα φύλλα σε αυτό το φωτεινό φόντο αποκτούν μια ανεξάρτητη υπόσταση, κάτι που γεμίζει την ψυχή μου για λίγες στιγμές. Ενώ το largo σβήνει νιώθω να βυθίζομαι σε λήθαργο, κωπηλατώντας πάνω στα νερά της Λήθης”.

Το θυμήθηκα τώρα πριν αναρτήσω: Είχα αγοράσει την παρτιτούρα της Συμφωνίας, και είδα το μουσικό του θέμα. Φα, λαλα, φα, μιρε, μι φαλά φαμι/ Φα, λαλα, φα, μιρε, μι φαμι, ρερε.

Τεχνητή νοημοσύνη

 Τεχνητή νοημοσύνη

 

Είμαι φαν της τεχνητής νοημοσύνης, τη χρησιμοποιώ καθημερινά για διάφορα.

Δεν είναι τέλεια, το ξέρετε. Δυο ή τρεις φορές τη διόρθωσα για κάτι ιρανικές ταινίες και με ευχαρίστησε.

Δεν είναι τέλεια, όμως γίνεται όλο και καλύτερη.

Και μια καινούρια μορφή εκμετάλλευσης:

Θέλεις να γίνεις συγγραφέας, αλλά πού να κάθεσαι τώρα να γράφεις, δεν έχεις και ταλέντο. Έχεις όμως μια ιδέα, την οποία μπορείς να την επεξεργαστείς με μια μικρή πλοκή. Την στέλνεις σε κάποιο από τα διαφημιζόμενα σάιτ, και με την τεχνητή νοημοσύνη σου την κάνουν μυθιστόρημα, και την αναρτούν για πώληση. Τα συγγραφικά δικαιώματα, 100% δικά σου. Όμως πρέπει να τους πληρώσεις 299 ευρώ.

Δεν χρειάστηκε να κάνω αυτή τη διαδρομή. Τους ρώτησα ποια θα είναι τα συγγραφικά μου δικαιώματα και μου έδωσαν την παραπάνω απάντηση.

Έλεγα να τη δοκιμάσω, δίνοντας την πλοκή του πρώτου επεισοδίου μιας μυθιστορηματικής βιογραφίας που ήθελα να γράψω.

Το αποτέλεσμα δεν με ικανοποίησε καθόλου. Το έγραψα μόνος μου, και για την ιστορία έβαλα μια πρόταση από το κείμενο που μου έστειλε. Ξαναδιαβάζω το επεισόδιο, ούτε που θυμάμαι τι ήταν αυτό που έβαλα.

Δεν μπορώ να το βρω, και ένας βασικός λόγος είναι ότι χρησιμοποιώ κάπου έξι τεχνητές νοημοσύνες, καθώς συχνά κτυπώ το hit the plus, οπότε καταφεύγω σε μια άλλη, έτσι δεν μπορώ να ξέρω σε ποια από όλες κατέφυγα για να μου το γράψει.

Παράφραση

 

Παράφραση

 

Μια από τις παραφράσεις μου.

Όσκαρ Ουάιλντ: Όταν οι κριτικοί διαφωνούν, ο καλλιτέχνης είναι σίγουρος για τον εαυτό του.

Εγώ: Όταν οι γιατροί διαφωνούν, ο ασθενής δεν είναι καθόλου σίγουρος για τον εαυτό του.

Ο ένας γιατρός: Είναι έρπης ζωστήρα.

Ο άλλος γιατρός: Δεν είναι έρπης, αφού δεν πονάει.

Εγώ, καλού κακού, πήγα σήμερα και έκανα το εμβόλιο για τον έρπη ζωστήρα.

Ερωτικό

 Ερωτικό

Οι ηλικιωμένοι ζούμε με τις αναμνήσεις μας. Όμως οι «αναμνήσεις» που μου εμφανίζει το facebook είναι πρόσφατες.

Υπάρχουν αναμνήσεις που σβήστηκαν από τον σκληρό δίσκο του εγκεφάλου, που πόσα να χωρέσει ο καημένος. Ευτυχώς που κάποιες κατέγραψα στην αυτοβιογραφία μου, που την ξεκίνησα 20 χρονών, δευτεροετής, και τέλειωσα το μεγαλύτερό της μέρος με την αποφοίτησή μου.

Έχω δηλώσει επανειλημμένα ότι δεν μου αρέσει η ποίηση. Βέβαια στα νιάτα μου διάβασα πολύ ποίηση, όλο τον Ελύτη και τον Σεφέρη και μπόλικο Ρίτσο, και βέβαια Καβάφη. Ήξερα ότι είχα γράψει κάτι λίγα ποιήματα, και με έκπληξη διαβάζω τώρα ότι είχα γράψει πολλά, κάποια από τα οποία τα παρέθεσα. Μάλιστα γράφω και ένα απολογητικό ποίημα, «Νιτσεϊκό». Τίτλος, My poetry.

 

Αλήθεια, γιατί κάθομαι και γράφω κακά ποιήματα;

Το κακό ποίημα έχει την ευγένεια της ταπεινοφροσύνης.

Το να μην έγραφα ποίηση δεν θα ήταν τάχα μια ματαιοδοξία;

 

  Όλη αυτή η εισαγωγή είναι για να αντιγράψω ένα ποίημα, που θυμόμουνα ότι το είχα γράψει αλλά δεν ήξερα πού να το βρω. Τελικά το είχα αντιγράψει στην αυτοβιογραφία μου.

Ήταν η στιγμή, 27-12-1971

 

Ήταν η στιγμή που σ’ αυτή συρρικνώθηκε όλο το παρελθόν και το μέλλον.

Ήταν η στιγμή που η αιωνιότητα ξέφυγε απ’ τη λέξη της και πήρε σχήμα και νόημα.

Ήταν η στιγμή που ο χτύπος της καρδιάς μου δέθηκε μελωδικά με το τραγούδι των πουλιών σε μια ερωτική σύνθεση.

 

Ήταν η στιγμή που την αντίκρυσα.

 

Ήταν η στιγμή που οι παρθένες των ματιών μου θαμπώθηκαν απ’ τη λάμψη της πεμπτουσίας της ομορφιάς.

   Ήταν η στιγμή που σκίρτησα αντικρύζοντας το ξανθό κυμάτισμα στο πανώριο κεφαλάκι

 

Που τα ματοτσίνορά μου καψαλίστηκαν

καθώς ατένισα τις δυο πύρινες φλόγες

που στέκονταν στη θέση των χειλιών.

 

Το μπουμπούκι που άνθιζε όταν χαμογελούσε,

και μαζί ο κόσμος όλος γινόταν μια θαλερή άνοιξη.

 

Ήταν η στιγμή που το αίμα μου καυτό κλώσησε

δυο φτερούγες μες στις παλάμες μου

κι η καρδιά μου πόνεσε απ’ τη ματαίωση του πόθου

να χαϊδέψω την γαλήνια κι ακυμάτιστη επιφάνεια

του κατάλευκου δέρματός της, πιο λευκού κι απ’ την αγνότητα

 

που το ’νιωθα να φουσκώνει με δισταγμό

κάτω απ’ την καφετιά ζακέτα που σκέπαζε το στήθος της

να φτάνει λαχταριστό μέχρι τις άκρες των δακτύλων της

υπέροχο στην αφή, το μόνο σημείο που άγγιξα αργότερα

τρεμουλιαστό στο κάθε της βήμα.

 

Οι καμπύλες της να πετούνε

Οι ευθείες της να ριγούνε

 

Να χύνεται μέσα στις κάλτσες, πλάθοντας το σχήμα τους.

Τις άσπρες, στο χρώμα του έρωτά μου.

Τις μαύρες, στο χρώμα της ματαίωσής του.

 

Ήταν η στιγμή που ο ουρανός και η γη πήραν νόημα

Ήταν η στιγμή που η ζωή μου πήρε νόημα

Ήταν η στιγμή που την αγάπησα

 

Η στιγμή που η καρδιά μου ξεχείλισε σε ω του «σ’ αγαπώ»

Η στιγμή που έγινα όλος ένα «σ’ αγαπώ»

 

Που δεν το τόλμησα ποτέ-το κόκκινο

Που δεν το ήλπισα ποτέ-το μαύρο

Που δεν το θέλησα ποτέ-το άσπρο αναλυμένο στα εφτά χρώματα τις ίριδας.

Στη μνήμη του πατέρα μου

 Στη μνήμη του πατέρα μου

 

Με συγκίνηση διαβάζω την αυτοβιογραφία μου που την έγραψα είκοσι χρονών (πριν δέκα χρόνια έγραψα τα «αυτοβιογραφικά αποσπάσματα» και τα ανάρτησα στο blog μου).

  Μα πώς γίνεται ένα τέτοιο πράγμα να το ξεχάσω;

  Ο πατέρας μου διάβασε το «Φτωχούλη του Θεού» και απομνημόνευσε αποσπάσματα. Αντιγράφω:

«Έτσι προς μεγάλη μου έκπληξη τον άκουσα προ ημερών, όταν βγάζαμε τα μπάζα απ’ το πηγάιδι μας, να απαγγέλνει στους εργάτες, ενώ τρώγαμε το κολατσό μας -σαλάτα, τυρί, ελιές, ψωμί- ένα απόσπασμα απ’ τον “Φτωχούλη του Θεού”, που μια και δεν έχω το κείμενο θα το παραφράσω, ενώ αυτός το είπε αυτολεξεί.

-Τυρί, ελιές, ψωμί, τι νομίζετε ότι είναι ο παράδεισος; Γιατί εγώ αυτά που λένε οι σοφοί θεολόγοι για φτερούγες και αγγέλους δεν τα καταλαβαίνω. Και ένα ψίχουλο να πέσει κάτω σκύβω και το προσκυνώ, γιατί είναι ένα κομμάτι του παραδείσου».