20. Για την κρίση

20. Για την κρίση

  Συμφωνώ σε πολλά από το παρακάτω άρθρο του φίλου μου του Μανόλη Πρατικάκη εκτός από το ό,τι η κρίση σήμερα είναι "πρωτίστως" κρίση αξιών. Μπορεί να τα λέει αυτά ο Μανόλης που είναι συνταξιούχος γιατρός, μπορεί να τα λέει η Μαρία Ευθυμίου, με το μισθό του πανεπιστημιακού (είδα μια συνέντευξή της σε βίντεο που μου έστειλε ο Αλέξης Ζήρας και στην οποία έλεγε αρκετά άλλα αξιόλογα πράγματα), και παλιά διάβασα ένα κείμενο του Γιάννη Ξανθούλη, από τους αγαπημένους μου συγγραφείς που τον είχα και στο διδακτορικό μου που έλεγε ανάλογα πράγματα και κυκλοφόρησε ευρύτατα στο διαδίκτυο, για οποίο εξέφρασα τις αντιρρήσεις μου. Είπα χαριτολογώντας μιλώντας για την συνέντευξη της Ευθυμίου σε μια φίλη ότι τελικά είμαι πιο μαρξιστής από ό,τι νόμιζα. Συνειδητοποίησα ότι όλα τα βλέπουμε από μια ταξική σκοπιά. Αν πεις σε εκείνους που ψάχνουν στους κάδους σκουπιδιών δίπλα στα σούπερ μάρκετ να βρουν κάτι να φάνε, ή στους εμπόρους που έβαλαν λουκέτο στα μαγαζιά τους, ή στους άνεργους, ότι η σημερινή κρίση είναι πρωτίστως κρίση αξιών θα γελάσουν. Κι εγώ αν ήμουν πανεπιστημιακός και όχι ένας συνταξιούχος καθηγητής της μέσης εκπαίδευσης, με κουτσουρεμένη τη σύνταξή μου, με κουτσουρεμένο το εφάπαξ μου και με αναμενόμενη επί πλέον περικοπή των επικουρικών ταμείων, δεν θα έγραφα τις παραπάνω γραμμές. Εδώ είναι ο σύνδεσμος
http://bit.ly/1s17wrf

19. Στη Λαϊκή

19. Στη Λαϊκή

Καθώς ετοιμάζομαι να πάω λαϊκή (καθυστέρησα για να κάνω την προηγούμενη ανάρτηση), έκανα την παρακάτω σκέψη. Όσο πιο βόρεια πας (βόρεια προάστια), τόσο και πιο πλούσιους θα συναντήσεις. Στη λαϊκή όσο πιο αργά πας, τόσο και πιο φτωχούς θα συναντήσεις (ή μήπως τσιγκούνιδες; ή οικονόμους; Να μια περίπτωση differance).

18. Μπέρτραντ Ράσσελ

18. Μπέρτραντ Ράσσελ

Διαβάζω την «Αυτοβιογραφία» του Μπέρτραντ Ράσελ, και συνάντησα το παρακάτω ανέκδοτο. Λέει ότι του είχε φτιάξει τη διάθεση για μια βδομάδα, ίσως όμως γιατί ήταν άμεσα εμπλεκόμενος. Εσείς ελπίζω ότι θα χαμογελάσετε. Το βιβλίο δεν νομίζω ότι θα εκδοθεί ποτέ στα ελληνικά, καθώς είναι 763 σελίδες, ένα μεγάλο μέρος των οποίων αποτελείται από επιστολές, τις οποίες βαριέμαι να διαβάσω και τις παραλείπω.

  Ο Ράσελ πηγαίνει φυλακή το 1918, σαν φιλειρηνιστής. Ο δεσμοφύλακας του πήρε τα στοιχεία.

  «Με ρώτησε τι θρήσκευμα έχω, κι εγώ απάντησα «αγνωστικιστής». Μου ζήτησε να του πω πώς γράφεται, και παρατήρησε με ένα αναστεναγμό: “Υπάρχουν βέβαια πολλές θρησκείες, όμως πιστεύω ότι όλες λατρεύουν τον ίδιο θεό”. Αυτή η παρατήρηση μου έφτιαξε το κέφι για μια βδομάδα» (σελ. 243).

I was much cheered, on my arrival, by the warder at the gate, who had to take particulars about

me. He asked my religion and I replied ‘agnostic’. He asked how to spell it, and remarked with a sigh: ‘Well, there are many religions, but I suppose they all worship the same God.’ This remark kept me cheerful for about a week.

17. Πωλείται αδελφή

17. Πωλείται αδελφή

  Την ιστορία μου την αφηγήθηκε μόλις τώρα φίλη αγαπημένη, κατά προτροπή της κόρης της. Πρωταγωνιστής ένας συμμαθητής της. Άσος στα μαθηματικά. Δώδεκα χρονών και κάτι.

  Λείπουν οι γονείς του και είναι μόνος με τη δίχρονη αδελφή του. Παίρνει μια φωτογραφική μηχανή και την φωτογραφίζει. Στη συνέχεια αναρτά τη φωτογραφία της σε ένα σάιτ όπου γίνονται αγοραπωλησίες με τίτλο: «Πωλείται αδελφή». Ο λόγος; Ξυπνάει το βράδυ και κλαίει και δεν τον αφήνει να κοιμηθεί. Επίσης κοστίζει πολύ, γιατί πίνει ένα πολύ ακριβό γάλα, και η μητέρα τους όλο και της αγοράζει πράγματα. Αλλά παρόλα αυτά είναι αξιαγάπητη. Την πουλάει μόνο ένα ευρώ, τιμή διαπραγματεύσιμη.

  Πώς μαθεύτηκε η ιστορία.

  Ένας συμμαθητής τους πωλούσε στο ίδιο σάιτ το κινητό του και είδε την αγγελία με τη φωτογραφία. Το κοριτσάκι το γνώριζε. Πήρε λοιπόν τηλέφωνο το συμμαθητή του και τον ρώτησε, όχι αν κατάφερε να την πουλήσει αλλά αν το πήραν χαμπάρι οι γονείς του.

  Το πήραν.

  Γυρνώντας σπίτι κάθισαν στον υπολογιστή και είδαν την αγγελία. Είχε ξεχάσει να αλλάξει σελίδα στον browser. Φυσικά έγιναν έξω φρενών. Για τιμωρία κοιμήθηκε νηστικός και του απαγόρευσαν στο εξής να μένει μόνος με την αδελφή του.

  Ο συμμαθητής δεν το κράτησε μυστικό, ποιος κρατάει μυστικά σήμερα, σε λίγο το ήξερε όλη η τάξη.

  Ναι, έχω ακούσει για μανάδες που πουλάνε τα μωρά τους – πριν λίγες βδομάδες μια τέτοια ιστορία αναστάτωσε τα media- αλλά αδελφός να πουλάει την αδελφή, πρώτη φορά.

16. Περί σκέψεων, αποφθεγμάτων, ευφυολογημάτων και ρητών

16. Περί σκέψεων, αποφθεγμάτων, ευφυολογημάτων και ρητών

  Πολλές φορές διαβάζω σκέψεις, αποφθέγματα, ευφυολογήματα και ρητά τα οποία εντυπωσιάζουν με κάποιο υφολογικό στοιχείο, με κάποιο εφέ, αλλά που δεν νομίζω ότι το περιεχόμενό τους ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το περίφημο «Εν οίδα, ότι ουδέν οίδα» του Σωκράτη, που είναι ολοφάνερο ψέμα, αλλά εντυπωσιάζει με το οξύμωρο σχήμα του.

  Σταμάτησα να διαβάζω το «Θάλαμο 6», μια μακροσκελή νουβέλα του Τσέχωφ για την οποία μας μίλησε με ενθουσιασμό χθες βράδυ ο Μανώλης ο Πρατικάκης στις συναντήσεις μας στο café-Macao, για να γράψω αυτές τις γραμμές, όταν έπεσα πάνω σ’ αυτό εδώ: «…τα βιβλία είναι το τετράδιο με τις μουσικές νότες, ενώ η συζήτηση είναι το τραγούδι» (βρίσκεται στο 6^ο κεφάλαιο μιας παμπάλαιης έκδοσης που την αγόρασα από παλαιοπωλείο). Εντυπωσιάζει η μεταφορά, όμως δεν νομίζω ότι τα πράγματα είναι έτσι. Προφανώς ο Τσέχωφ δεν εννοεί μια κατά λέξη αναλογία (οι νότες όπως και τα γράμματα διαβάζονται ενώ ο λόγος όπως και το τραγούδι ακούγονται), αλλά ότι η συζήτηση είναι ανώτερη από το διάβασμα, κάτι που φαίνεται από το συγκείμενο. Δυο γραμμές πιο πάνω διαβάζουμε: «Ούτε βλέπουμε ούτε προσμένουμε γύρω μας κάποια πνευματική εκδήλωση, κι έτσι είμαστε στερημένη από κάθε ψυχική χαρά. Μας απομένουν τα βιβλία. Μα άλλο πράγμα η μελέτη, κι άλλο η συζήτηση, η πνευματική επαφή με τους ανθρώπους».

  Η συζήτηση, η πνευματική επαφή, όπως και κάθε επαφή με ανθρώπους και προπαντός με φίλους είναι αγχολυτική, αντικαταθλιπτική, θεραπευτική, πολύ περισσότερο από ότι το διάβασμα. Όμως ποτέ δεν θα σου προσφέρει η συζήτηση τη γνώση ή τη σοφία που θα σου προσφέρει ένα βιβλίο. Με το βιβλίο «συνομιλείς» με κορυφαίους νεκρούς, ενώ με κορυφαίους ζωντανούς σπάνια θα έχεις την ευκαιρία να συζητήσεις.

  Προσθέτω σε σχόλιο:

  Το παραπάνω κείμενο μια τέτοιου είδους «συνομιλία» είναι