Αὐτά...παθαίνει ὅποιος δὲν δίνει ἐλεημοσύνη!(Γέροντας Ἐπιφάνιος)

Κάποτε συζητώντας μ΄ ἕνα πνευματικοπαίδι του τό προέτρεπε νά μήν παραλείπη νά δίνη τή δεκάτη του στούς φτωχούς. Αὐτός ἀντέτεινε ὅτι χτίζει καινούργιο σπίτι καί ἔχει πολλά ἔξοδα καί ὑπολογίζει καί τήν παραμικρή δαπάνη. Ὁ Γέροντας του τόνισε ὅτι ὁ Θεός θά τόν οἰκονομήση ἀπό ἀλλοῦ, ἐκεῖνος ὅμως ἦταν άμετάπειστος.

«Ἁγίασε καί φεύγει!»

Ὁ π.Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, ἐκοιμήθη τήν 10ην Νοεμβρίου τοῦ 1989.

Ὁ ἀείμνηστος Καθηγούμενος τῆς Ι. Μ. Ὁσίου Γρηγορίου π. Γεώργιος Καψάνης πού τόν ἐπεσκέφθη λίγο πρίν τήν κοίμησί του, εἶπε χαρακτηριστικά:

«Ἕνα φωτεινό ἄστρο τῆς Ἐκκλησίας δύει σ’ αὐτόν τόν κόσμο, γιά ν’ ἀνατείλη λαμπρότερο εἰς τόν Ἄλλο!»!!Ὁ δέ χαρισματικός Ἅγιος γέροντας Πορφύριος, ὅταν τόν ἐρώτησαν πρίν ἀπό τήν ἐκδημία του π. Ἐπιφανίου γιά τήν πορεία τῆς ὑγείας του, ἀπήντησε:

Τοιαύτη συζήτησις πρέπει νὰ ἀποκλεισθῇ παντὶ σθένει καὶ πάσῃ θυσίᾳ...

https://proskynitis.blogspot.com/2024/09/blog-post_87.html

Περί κοινοῦ ἑορτασμοῦ τοῦ Πάσχα μετά τῶν ἑτεροδόξων

ΠΕΡΙ ΚΟΙΝΟΥ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΕΤΕΡΟΔΟΞΩΝ*

τοῦ μακαριστοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου, Ἀρχιμανδρίτου

Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ἄν εὑρεθῆ ἐνώπιον προτάσεως περί κοινοῦ ἑορτασμοῦ τοῦ Πάσχα ἤ οἱασδήποτε ἄλλης ἑορτῆς μετά τῶν ἑτεροδόξων, ὀφείλει νά ἀρνηθῆ καί συζήτησιν κἄν περί τοῦ θέματος.

Τοιαύτη συζήτησις πρέπει νά ἀποκλεισθῆ παντί σθένει καί πάσῃ θυσίᾳ, διότι ἀποτελεῖ ἀνατροπήν ἐκ τῶν θεμελίων τῆς Ὀρθοδόξου Δογματικῆς καί ἰδίᾳ τῆς Ἐκκλησιολογίας. Ἤ πιστεύομεν ὅτι εἴμεθα ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία ἤ δέν πιστεύομεν.

Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία πεποιθυία ὅτι αὕτη καί μόνη εἶνε τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, ὁ στύλος καί τό ἑδραίωμα τῆς Ἀληθείας, τό Ταμεῖον τῆς Χάριτος, τό Ἐργαστήριον τῆς Σωτηρίας, ἐνδιαφέρεται μέν ζωηρότατα περί τῆς εἰς αὐτήν ἐπιστροφῆς τῶν πεπλανημένων, ἀδιαφορεῖ ὅμως τελείως περί τῶν ἐσωτερικῶν αὐτῶν ζητημάτων, ἐν ὅσῳ οὗτοι μένουν ἐν τῇ πλάνῃ.

Τό ‘κοινὸ Πασχάλιο’ κατὰ τὸν π. Ἐπιφάνιο Θεοδωρόπουλο. Ὁμιλεῖ ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης

–https://youtu.be/VJPnzL98WJM – simon agiagi

–Ολόκληρο το βίντεο στο Katihisis https://www.youtube.com/watch?v=veb5GUIlfQs&t=3s

https://tasthyras.wordpress.com/2024/05/19/το-κοινό-πασχάλιο-κατά-τον-π-επιφάνιο-θ/

Πατήρ Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος...

ΠΑΤΗΡ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ:

Πέντε λεπτά πριν να ευλογήσει ο ιερέας πάνω στην Αγία Τράπεζα έχουμε ψωμάκι και κρασάκι . Δευτερόλεπτα μετά την ευλογία έχουμε το τεθεωμένο Σώμα και Αίμα του Χριστού.

2. Πέντε λεπτά πριν την βάπτιση είναι βαριά αμαρτία να δώσουμε τη Θεία Κοινωνία σε μη βαπτισμένο. Πέντε λεπτά αργότερα η μετάδοση είναι πράξη αγία και επιβεβλημένη.

3. Πέντε λεπτά προ της υπογραφής ενός συμβολαίου αυτό είναι ένα απλό χαρτί. Πέντε λεπτά αργότερα είναι δημόσιο έγγραφο με νομικές συνέπειες. Το ίδιο ισχύει και με την υπογραφή διαθήκης που καθορίζει την τύχη μιας τεράστιας περιουσίας.

«Παιδάκι μου, οἱ Χριστιανοὶ πᾶνε τόσο ἀπροετοίμαστοι στὴ Λειτουργία, τόσο ἀμελεῖς, τόσο ράθυμοι, πού ...»

Κάποτε, λέει, ἕνας ἀσκητής μὲ τὸν ὑποτακτικὸ του εἶδαν ἕνα ἀντρόγυνο πού τσακωνόταν καὶ ἤτανε —αυτοί τοὺς βλέπανε μὲ τὰ μάτια τὰ δικὰ τοὺς· τὸ ἀντρόγυνο δὲν τοὺς εβλεπε— μύριοι διάβολοι στὸν ἕνα καὶ ἄλλοι τό­σοι στὸν ἄλλο. Καὶ στὸν τροῦλλο μίας Ἐκκλησίας επά­νω ἦταν ἕνας μόνο διάβολος. Καὶ τοῦ λέει ὁ ὑποτακτικὸς τοῦ ἀσκητῆ:

π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος: Ἀντιμετώπιση τοῦ διωγμοῦ

ΠΑΤΗΡ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ: ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΙΣ ΤΟΥ ΔΙΩΓΜΟΥ

Γράφει ο Αρχιμανδρίτης π. Ιωάννης Κωστώφ

Θυμηθήκαμε «ένδοξες» ημέρες του 1987, όταν η Εκκλησία είχε υποστή διωγμό —ασυγκρίτως ελαφρότερον, είναι αλήθεια— του σημερινού. Δόξα τω Θεώ τότε είχαμε αρχιστράτηγο της Εκκλησιαστικής στρατιάς τον αείμνηστο π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο, έστω κι αν υπέγραφε «ταπεινός υποδεκανεύς». Δόξα τω Θεώ, και πάλιν, μας άφησε παρακαταθήκη αντιμετωπίσεως τα τότε γραπτά του.

Σταχυολογούμε δύο καθοδηγητικές θεοφώτιστες υποδείξεις του:

Το πρώτο από το πόνημά του Άρθρα, Μελέται, Επιστολαί, τομ. Γ´: «Εν η περιπτώσει το Κράτος, επικαλούμενον νομικά η μάλλον “νομικιστικά” επιχειρήματα…, αρνηθή να καταβάλη τους μισθούς των Ιερέων, τι δέον γενέσθαι.

α´) Η Ιεραρχία δι᾽ ανακοινώσεώς της, κυριολεκτικώς δραματικής κατά το περιεχόμενον, θα καλή τον πιστόν Ελληνικόν λαόν να συμπαρασταθή οικονομικώς εις τους Ιερείς του. Ανάλογος έκκλησις θα απευθυνθή και εις τον Ελληνισμόν της Διασποράς. Θα καταρτίση δε η Ιεραρχία ειδικήν Επιτροπήν εκ συνταξιούχων ευσεβών Καθηγητών Πανεπιστημίου και συνταξιούχων ευσεβών Δικαστικών, εις την οποίαν θα στέλλωνται τα χρήματα προς βοήθειαν των Ιερέων.

β´) Εις τους αυλείους χώρους των Ναών των πολύ μεγάλων πόλεων θα εγκατασταθούν οι Ιερείς μετά των μελών των οικογενειών των, αποσυρόμενοι μόνον την μεσημβρίαν και την εσπέραν. Πλησίον των θα υπάρχη δίσκος επί τραπεζίου και παραπλεύρως μεγάλη επιγραφή: “Αδελφέ χριστιανέ, ρίψε τον οβολόν σου, διότι η Πολιτεία κατεδίκασεν εις τον δια πείνης θάνατον και εμάς και τα παιδιά μας”. Δεν θα υποχρεωθούν όλοι να το πράξουν. Αυτοί που θα θελήσουν, χάριν της Εκκλησίας, να το πράξουν, θα είνε υπεραρκετοί!

Φαντάζεσθε π.χ. τον π. Γεώργιον Κίκιζαν του αγίου Δημητρίου Αμπελοκήπων η τον π. Ιωάννην Χατζηθανάσην της αγίας Παρασκευής, περιστοιχιζομένους από τα οκτώ τέκνα των, να “επαιτούν” έξωθι των Ναών των τον οβολόν των διερχομένων; Αι σκηναί αύται, μεταδιδόμεναι, και μάλιστα φωτογραφικώς, όχι μόνον εις το εσωτερικόν υπό των Εφημερίδων, αλλά και εις το εξωτερικόν δια των διεθνών Πρακτορείων ειδήσεων, θα συγκλονίσουν όλον τον κόσμον…».

Πού ὀφείλεται ἡ γαλήνη πού αἰσθάνονται οἱ Προτεστάντες; - π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος

  Ρωτήθηκε κάποτε ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος (+1989):

—Γέροντα, εἶναι γνωστό ὅτι μόνο στήν ψυχή τῶν ἀνθρώπων τοῦ Θεοῦ βασιλεύει ἡ εἰρήνη. Ὅμως καί οἱ Προτεστάντες ἰσχυρίζονται ὅτι αἰσθάνονται μιά μόνιμη γαλήνη στήν καρδιά τους. Πῶς εἶναι δυνατόν νά συμβαίνη αὐτό, ἐφόσον βρίσκονται σέ πλάνη;

Καί ἀπάντησε:

—Στά χωριά, παιδί μου, ὅταν θέλουν οἱ χωρικοί νά δέσουν τό γαϊδούρι τους γιά βοσκή, δέν χρειάζεται νά τό δέσουν κι ἀπό τά τέσσερα πόδια.Ἀρκεῖ νά τό δέσουν ἀπό τό ἕνα.

π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος: «Δέν εἶναι γιά ὅλα ἀνεξαιρέτως τά θέματα ὁ Κύριος ὑπόδειγμα γιά μᾶς»

 - Γέροντα, αναφέρεται στο Ευαγγέλιο, ότι κάποια στιγμή ο Χριστός πήρε το φραγγέλιο και πέταξε έξω από το Ναό του Σολομώντος τους εμπόρους και τους χρηματιστές κακούς-κακώς. 

Μήπως λοιπόν, σε κάποιες εξαιρετικές περιπτώσεις, δικαιολογείται η χρήσις βίας εκ μέρους των Χριστιανών;

- Ο Κύριος είναι Υιός του Θεού, Δημιουργός και Κυβερνήτης του σύμπαντος. Εμείς δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό. Δεν είναι για όλα ανεξαιρέτως τα θέματα ο Κύριος υπόδειγμα για μας. Για πολλά είναι· όχι για όλα.

Θέλετε άλλο παράδειγμα; Ο Κύριος «εἶπε τῷ Πέτρῳ· ὕπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ» (Ματθ. 16,23).

Ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος καταρρίπτει τά ἐπιχειρήματα τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἀνάστασης

Ενα πρωινό συζητά ο γέροντας με δυο-τρεις επισκέπτες στο σπίτι του. Ο ένας είναι ιδεολόγος κομμουνιστής...

Όλο το οικοδόμημα του Χριστιανισμού στηρίζεται στο γεγονός της Αναστάσεως. Αυτό δεν το λέω εγώ. Το λέει ο Απόστολος Παύλος:

«Ει Χριστός ουκ εγήγερται, ματαία η πίστις ημών» (Α' Κορ. ιε' 17). "Αν ό Χριστός δεν ανέστη, τότε όλα καταρρέουν. Ό Χριστός όμως ανέστη, πράγμα το όποιο σημαίνει ότι είναι Κύριος της ζωής καί του θανάτου, άρα Θεός.

- Εσείς τα είδατε όλα αυτά; Πώς τα πιστεύετε;

- Όχι, εγώ δεν τα είδα. Τα είδαν όμως άλλοι, οι Απόστολοι. Αυτοί στη συνέχεια τα γνωστοποίησαν καί μάλιστα προσυπέγραψαν τη μαρτυρία τους με το αίμα τους. Κι όπως όλοι δέχονται, η μαρτυρία της ζωής είναι η υψίστη μαρτυρία.

Με βάση έναν πολύ ωραίο συλλογισμό του Πασκάλ λέμε ότι με τους Αποστόλους συνέβη ένα από τα τρία:

Νόστιμο φαγητό μέ λίγο ... ὑδροκυάνιο!

Ο π. ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ

Νόστιμο φαγητό με λίγο ... υδροκυάνιο!

-Γέροντα, ο Καζαντζάκης εκτός από τα τόσα στραβά που λέει, έχει και κάποια καλά. Γιατί τον πετάμε εξ ολο­κλήρου και δεν τον αξιολογούμε, να πούμε αυτό είναι καλό, εκείνο κακό;

- Αν κάποιος φτιάξη ένα ωραίο φαγητό με ακριβά υλικά και πολλή τέχνη και το κάνη πεντανόστιμο, αλλ’ ύστερα ρίξη καμμιά δεκαπενταριά σταγόνες υδροκυανί­ου, θα φάη κανείς αυτό το φαγητό; Σάς ερωτώ. Μα είναι νόστιμο, μα έχει καλά υλικά, μα... Ναι, αλλά έπεσε δηλη­τήριο επάνω. Ποιος θα τολμήση, έστω να δοκιμάση, ένα φαγητό, που έχει μέσα υδροκυάνιο, που όχι άνθρωπο, αλλά ελέφαντα σκοτώνει;

    Αυτό έχει κάνει και ο Καζαντζάκης. Κι αν κάπου - κά­που έχη και κάποια σελίδα της προκοπής, λίγο πιο πέρα, στην άλλη, ρίχνει υδροκυάνιο μέσα. Γιατί να συστήσου­με να τον διαβάσουν οι νέοι μας; Θα οικοδομηθούν, θα ωφεληθούν; Τι να πάρουν από τον Καζαντζάκη, που κά­θε λίγο και λιγάκι λέγει αθλιότητες και αισχρότητες; Δεν ξέρεις σε ποια σελίδα θα σου πη κάτι καλό και σε ποια σελίδα θα σου πη τις αχρειότητές του.

    Και επί τέλους γιατί είναι τόσο αναγκαίο να διαβάσω τον Καζαντζάκη; Χάθηκαν οι άλλοι λογοτέχνες; Ή μή­πως πρόκειται για αναντικατάστατα επιστημονικά συγ­γράμματα; Αν κάποιος μεγάλος εφευρέτης, ένας επι­στήμονας (δεν τα κάνουν αυτά οι εφευρέτες) σ’ ένα βι­βλίο επιστημονικό γράφη και μερικές σελίδες τέτοιες, θα πη κανείς, τι να κάνω, πρέπει να το διαβάσω, διότι έχει μέσα π.χ. ιατρικά θέματα και πρέπει να τα μάθω. Στη λογοτεχνία όμως δεν ισχύει αυτό. Γιατί, λοιπόν να διαβάσω τον Καζαντζάκη; Για να αντιμετωπίζω σε κάθε σελίδα την κόπρο που προσφέρει;

Διὰ τοὺς ἀποφεύγοντας τὴν Ἀρχιερωσύνην

Γράφει ὁ πατήρ Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος 

Ἀξιότιμε κ. Διευθυντά

Ἐν τῇ ἀγαπητῇ «Ἐνορία» τῆς 1-5-59 δημοσιεύεται (ἤ μᾶλλον ἀναδημοσιεύεται) ἄρθρον τοῦ κ. Τσαταλοῦ περί ἀναδιοργανώσεως τῆς Ἐκκλησίας, ἐν ᾧ, μεταξύ ἄλλων ὀρθοτάτων ἐν πολλοῖς παρατηρήσεων, ὑπάρχει καί τις, εὐγενής πάντως, ἐπίκρισις ἐναντίον ὡρισμένων Κληρικῶν, διότι «κατά γενικόν κανόνα ἀποφεύγουν τήν ἀρχιερωσύνην». Ἄς μοι ἐπιτρέψῃ ὁ καλός ἀρθρογράφος μίαν ὀξείαν διαφωνίαν ἐν τῷ προκειμένῳ ζητήματι. Οἱ Κληρικοί οὗτοι, καθώς καί πάντες οἱ μή συγκινούμενοι ἐκ τῶν ἀξιωμάτων Κληρικοί καί λαϊκοί, δέν εἶνε ἀξιόμεμπτοι, ἀλλ' ἀξιέπαινοι. Ἐάν βεβαίως ὁ ἀρθρογράφος γνωρίζῃ συγκεκριμένος περιπτώσεις καθ' ἅς οἱ ἐπικρινόμενοι Κληρικοί ἐστρατολογήθησαν καί ἐβιάσθησαν ἵνα ἀνέλθωσιν εἰς ἀξίωμα καί οὗτοι ἀντέταξαν μέχρι τέλους ἄρνησιν, τότε δικαιολογεῖται ποιά τις ἐπίκρισις αὐτῶν. Ἀλλ' ὑπάρχουσι τοιαῦται περιπτώσεις;...
Εἶνε λοιπόν ὀρθόν νά ἐπικρίνωμεν Κληρικούς, διότι, φειδόμενοι τῆς χριστιανικῆς αὐτῶν ἀξιοπρέπειας, ἅμα δέ καί πιστεύοντες ὅτι «οὐχ ἐαυτῷ τις λαμβάνει τήν τιμήν, ἀλλά καλούμενος ὑπό τοῦ Θεοῦ, καθάπερ καί Ἀαρών» (Ἑβρ. ε' 4), δέν ἐκλιπαροῦσι τήν ἄνοδον αὐτῶν εἰς ὑψηλὰς θέσεις, ἀλλά μένουσιν «ἐν ᾦ ἐκλήθησαν» καί ἐκεῖθεν ἐργάζονται διά τήν δόξαν τοῦ Κυρίου, «μή τά ὑψηλά φρονοῦντες, ἀλλὰ τοῖς ταπεινοῖς συναπαγόμενοι» (Ρωμ. ιβ' 16);

Ἕνα μόνο θαῦμα εἶδα...

 "Ένα μόνο θαύμα είδα, ότι είμαι αμαρτωλός και ο Χριστός σταυρώθηκε για μένα, για να με σώσει. Δεν χρειάζομαι άλλο θαύμα. Το μεγαλύτερο θαύμα είναι να βλέπουμε τις αμαρτίες μας και να μετανοούμε."

 

Γέροντας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος

πηγή

 

https://proskynitis.blogspot.gr/2017/11/blog-post_47.html?m=1

 

 

 

 

Ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος διηγεῖται γιά μία ἁγιασμένη μοναχή

Ἀναφέρει ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος (†1989):

«Ἐπισκέφθηκα πρό ἐτῶν μεγάλη γυναικεία Μονή. Μεταξύ τῶν μοναζουσῶν, τίς ὁποῖες γνώριζα, ἦταν καί μία σχεδόν αἰωνόβια. Ὕπαρξη ὀλιγογράμματη, ἀλλά ἁγιασμένη. Λόγῳ τοῦ γήρατος δέν σηκωνόταν πλέον ἀπ’ τό κρεβάτι. Καθόταν μόνο πάνω σ’ αὐτό. Πῆγα στό κελλί της.

Κλαίγοντας μοῦ εἶπε τό… παράπονό της: “Ἄχ, αὐτή ἡ Γερόντισσα! Τήν παρακαλῶ νά μοῦ δίνη δουλειά νά κάνω ἐδῶ πάνω στό κρεβάτι, ἀφοῦ δέν μπορῶ νά σηκωθῶ ἄν δέν μέ κρατοῦν, καί αὐτή δέν μοῦ δίνει. Μπορῶ νά τυλίγω κουβάρια. Δέν μέ ἀφήνει, ὅμως. Μοῦ λέει ὅτι δούλεψα ὀγδόντα χρόνια στό Μοναστήρι. (Εἶχε μεταβῆ ἐκεῖ σέ ἡλίκα 16 ἐτῶν.) Ἀλλά ἔτσι ἐγώ τρώω δωρεάν τό ψωμί μου. Δουλεύουν ἄλλες καί ταΐζουν ἐμένα. Τί νά κάνω, ὅμως; Ἡ Γερόντισσα δέν ὑποχωρεῖ. Στενοχωρήθηκα τόσο πού δέν ἤθελα νά τρώω.

π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος: «Ὅταν σᾶς ἀδικοῦν οἱ ἄνθρωποι, νά ξέρετε ὅτι ἀποκτᾶτε μετοχές στόν Οὐρανό»

 «Οι άνθρωποι έχουν πολλά ελαττώματα και ιδιοτροπίες. Να τους διορθώσουμε όλους, είναι αδύνατον. Δεν μένει, λοιπόν, άλλη λύση από το να μάθουμε να υπομένουμε και να τους ανεχόμαστε όλους.

Αρκετοί άνθρωποι είναι αγνώμονες. Αν περιμένουμε ανταπόδοση, θα στεναχωρηθούμε. Αν όμως δεν περιμένουμε, τότε θα είμαστε ήρεμοι. 

Από τους ανθρώπους, να δεχόμαστε ό,τι μας δίνουν. 

Σε κάποιον προσφέρεις ένα πέλαγος αγάπης. Κι αυτός ανταποκρίνεται με τον εξής τρόπο: παίρνει ένα σταγονόμετρο και σου λέει: “Άνοιξε τα χέρια σου!... Μια..., δύο..., τρεις…”, και σου δίνει δύο–τρεις σταγόνες αγάπης!

«Πῶς συμβιβάζεται Γέροντα, ἡ Ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ μέ τήν ὕπαρξη τῆς Κολάσεως;»

  Ἔγινε ἡ παρακάτω ἐρώτηση στὸν μακαριστό, λόγιο καὶ σοφὸ Γέροντα π. Ἐπιφάνιο Θεοδωρόπουλο (1930–1989):

–Πῶς συμβιβάζεται ἡ Ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ μὲ τὴν ὕπαρξη τῆς Κολάσεως;

Καὶ ’κεῖνος, ἀπάντησε:

–Δὲν πρέπει νὰ θεωροῦμε τὴν Κόλαση σὰν ἔκφραση τιμωρητικῆς διάθεσης τοῦ Θεοῦ. Κόλαση, σημαίνει παντελῆ «ἀπουσία» Του. 

Καὶ σὰν τέτοια ποὺ εἶναι αὐτή, εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς δικῆς μας ἐλεύθερης ἐπιλογῆς. Ὅταν κάποιος λέει στὸν Θεὸ (μὲ τὴν ζωή του): «Ἀπόστα ἀπ’ ἐμοῦ· ὁδούς Σου εἰδέναι οὐ βούλομαι! (δηλαδή· ‘‘Φύγε ἀπὸ ’μένα, Θεέ! Δὲν θέλω νὰ ξέρω τοὺς δρόμους τῶν ἐντολῶν Σου καὶ τῆς σωτηρίας Σου!’’)» (Ἰὼβ κα΄ 14), τότε, Αὐτός, καίτοι Πανάγαθος, δὲν τὸν σώζει μὲ τὸ ζόρι. Δίκαιος ὤν, ὁ Θεός, ἀφήνει τὸν ἄνθρωπο νὰ «ἀπολαύσει» πλήρως τὴν ἐπιλογή του, –δηλαδή, τὴν Κόλαση. Ὅπως καὶ στὸν Ἅγιο προσφέρει τὴν τρυφὴ τοῦ Παραδείσου Του. Δηλαδή, ἐμεῖς εἴμαστε ποὺ ἐπιλέγουμε τελικὰ τὸν «τόπο» τῆς αἰωνίου κατοικίας μας καί, ὁ Θεός, ἁπλῶς προσυπογράφει τὶς ἐπιλογές μας, ὡς Δίκαιος ποὺ Αὐτὸς είναι.

Μὲ δυὸ λόγια: Ἡ ἀνεξάντλητη Δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ, «ἐξαντλεῖται» στὶς ἐπιλογὲς τῆς προσωπικῆς ἐλευθερίας μας.

 Τὸν ρώτησαν πάλι:

Ρώτησα τόν μακαριστό π. Ἐπιφάνιο Θεοδωρόπουλο: − Γιατί στούς ἐσχάτους χρόνους λέγουν οἱ πατέρες θά κυκλώνουν τό θυσιαστήριο μουλάρια;

Ρώτησα τον μακαριστό π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο:

− Γιατί στους εσχάτους χρόνους λέγουν οι πατέρες θα κυκλώνουν το θυσιαστήριο μουλάρια;

Νηστεία καί φιλοξενία. Νηστεία καί συνεστιάσεις. Νηστεία καί σκανδαλισμός. Π. Ἐπιφανίου Θεοδωρόπουλου

Νηστεία και φιλοξενία

Είχα εξομολογηθεί στον Γέροντα προ ετών, θυμάται ένα πνευματικοπαίδι του, ότι είχαμε φιλοξενήσει στο σπίτι κάποιον εξάδελφο, λίγο κοσμικό στο φρόνημα σε ημέρα νηστείας και γι’ αυτό δεν είχαμε νηστεύσει. Ο Γέροντας υπήρξε αυστηρός:

-Την μια ο εξάδελφος, την άλλη ο κουμπάρος, την τρίτη ο μπατζανάκης, μετά ο φίλος! Αν το πάτε έτσι, δεν πρόκειται να νηστεύετε.

Καλά κάνετε και φιλοξενείτε. Αυτό σας το συνιστώ. Ακόμη και σε μέρες νηστείας. Αλλά θα προσφέρετε νηστήσιμα φαγητά.

Περιποιημένα και νόστιμα αν θέλετε να τιμήσετε κάποιον, αλλά νηστίσιμα. «Σήμερα», θα του λέτε απλά, «είναι νηστεία, γι’ αυτό σου έχουμε νηστίσιμο φαγητό. Δεν θέλουμε να παραβούμε τις εντολές της Εκκλησίας».

Ὁ Γέρων Ἐπιφάνιος γιά τά μνημόσυνα

-          Πάτερ, γιατί κάνουμε τα μνημόσυνα, αφού  «εν τω Άδη ουκ έστι μετάνοια»;

-          Διάβασες την επιμνημόσυνη Ακολουθία καμιά φορά προσεκτικά;

-          Όχι!

-          Να τη διαβάσεις! Δεν μιλά πουθενά για μετάνοια. Αναφέρει μόνο εκφράσεις όπως: «Ανάπαυσον την ψυχήν του δούλου Σου… Ως αγαθός και φιλάνθρωπος Θεός συγχώρησον…» κ.τ.τ… Αυτό που συμβαίνει, καλό μου παιδί, είναι το εξής: