Θυμᾶμαι τὸν γέροντα Αὐξέντιο, ὁ ὁποῖος ἐκοιμήθη σὲ ἡλικία 90 ἐτῶν.

Θυμᾶμαι τὸν γέροντα Αὐξέντιο, ὁ ὁποῖος ἐκοιμήθη σὲ ἡλικία 90 ἐτῶν, πρὸ δεκαετίας περίπου, ὁ ὁποῖος ἦταν ἕνας πάρα πολὺ ἐνάρετος καὶ ἅγιος μοναχός. Κάποτε -ἦταν Κυριακὴ τοῦ Πάσχα- ἐπρόκειτο νὰ προσέλθουν οἱ πατέρες καὶ οἱ λαϊκοὶ Χριστιανοί, ποὺ ἦταν ἀρκετοὶ -ὡς προσκυνηταί- στὸ μοναστήρι, νὰ κοινωνήσουν τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων. Πρὸ τῆς Θείας Κοινωνίας εἶπα ἀπὸ τὴν Ὡραία Πύλη γιὰ τοὺς λαϊκοὺς ἀδελφούς: «Θὰ παρακαλέσω νὰ προσέλθουν ὅσοι ἔχουν ἐξομολογηθῆ καὶ προετοιμασθῆ. Ὅποιος δὲν ἔχει ἑτοιμασθῆ, νὰ ἐξομολογηθῆ πρῶτα καὶ μετὰ νὰ κοινωνήσῃ».

Ὁ π. Αὐξέντιος ἐνόμιζε ὅτι τὸ ἔλεγα γιὰ τοὺς μοναχούς. Ἦταν τυφλός. Ἦταν ὁ πρῶτος στὴν σειρὰ ἀπὸ τοὺς πατέρες, ὁ ἀρχαιότερος -εἶχε ἔλθει στὸ μοναστήρι τὸ 1917. Περίμενε τὴν σειρά του νὰ κοινωνήση. Νόμισε λοιπὸν ὅτι ζητοῦσα καὶ ἀπὸ τοὺς πατέρες νὰ ἐξομολογηθοῦν. Ἐξομολογεῖται, λοιπόν, δημοσίᾳ.

Ἡ Παραβολὴ τοῦ Ἁγίου Τρελοῦ γιὰ τὰ Πέντε Φύλλα!!!!

Η Παραβολή του Αγίου Τρελού για τα Πέντε Φύλλα

+

Μια μέρα, ένας άγιος τρελός ήρθε στην πόλη...

Εκείνη την ημέρα, ένας άντρας στεκόταν στις πόρτες της εκκλησίας με ένα χοντρό σημειωματάριο. Οι σελίδες του ήταν καλυμμένες με μικροσκοπική γραφή - τόσο μικρή που ακόμη και ένα μυρμήγκι θα δυσκολευόταν να βρει κενό ανάμεσα στις λέξεις.

Ο άγιος τρελός πλησίασε, κοίταξε και γέλασε ήσυχα:

«Κρατάς χρονικό της δικής σου καταστροφής, αδελφέ;»

Ο άντρας ντράπηκε:

«Αυτές είναι οι αμαρτίες μου. Τις έγραψα όλες για να μην ξεχάσω τίποτα στην εξομολόγηση».

Ο άγιος τρελός έγνεψε καταφατικά:

«Και πες μου, αν ήσουν άρρωστος και πονούσε όλο σου το σώμα, θα αντιμετώπιζες κάθε κύτταρο ξεχωριστά;»

«Φυσικά και όχι», απάντησε ο άντρας. «Θα πήγαινα σε έναν γιατρό για να βρει την αιτία».

«Αυτό ακριβώς λέω», είπε ο άγιος τρελός, καθισμένος στα σκαλιά. «Έχεις απαριθμήσει τα φύλλα, τα κλαδιά, τα ξερά κλαδιά... αλλά πού είναι η ρίζα;»

Ο άντρας ήταν μπερδεμένος:

«Έχω πολλές αμαρτίες...»

Ο άγιος ανόητος διέκοψε:

Ἡ κουφὴ γυναῖκα ποὺ ἄκουγε μόνο στὴν ἐξομολόγηση..!

Γυναίκα, που ήταν κωφή, άκουσε τι της είπε ο πνευματικός στην εξομολόγηση.

Το περιστατικό το ανέφερε ο αρχιμανδρίτης π. Αρσένιος Κατερέλος σε ραδιοφωνική συνέντευξή του στον αρχιμανδρίτη π. Ιωήλ Κωνστάνταρο.

«Ὁ γέροντας Παρθένιος, ὁ νῦν ἡγούμενος τῆς Μονῆς τοῦ ἁγίου Παύλου στό Ἅγιο Ὄρος, μία φορά ἐξωμολόγησε μία ἐντελῶς κουφή, πού μόνο τήν ὥρα τοῦ Μυστηρίου τῆς ἐξομολογήσεως ἤρθη παντελῶς ἡ κουφότης της.

Ἀναφορά στίς ἀπόψεις τοῦ Ι. Χρυσοστόμου γιά τόν ρεαλισμό τῆς Θ. Εὐχαριστίας καί τήν πρακτική τῆς Ἱ. Ἐξομολογήσεως

ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ Γ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ Ι. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΕΑΛΙΣΜΟ ΤΗΣ Θ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ Ι. ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ

Ι. Η ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ

Τὸ γεγονὸς τοῦ μυστηρίου τῆς θείας Εὐχαριστίας ἀναλύθηκε ἀπὸ τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Χρυσόστομο τόσο βαθιὰ καὶ ἀναλυτικά, ὥστε ὁ ἱερὸς ἄνδρας νὰ χαρακτηρισθεῖ δίκαια «διδάσκαλος» (maître) τῆς θ. Εὐχαριστίας. Βέβαια, δὲν ὑπάρχει προγενέστερος ἐκκλησιαστικὸς συγγραφέας (πλὴν κάποιων Ἀπολογητῶν), ποὺ νὰ μὴν ἀνέφερε ἢ νὰ μὴν τόνισε τὸ κορυφαῖο τοῦτο Μυστήριο. Τώρα ὅμως, ὁ προσεκτικὸς ἐρευνητὴς τοῦ Χρυσοστόμου ἔχει τὴν ἐντύπωση ὅτι ὅλη σχεδὸν ἡ Τριαδολογία του καὶ ἡ Χριστολογία του ἀναπτύσσονται, γιὰ νὰ καταδειχθεῖ ὡς ἀπόλυτη συνέπεια ὁ ρεαλισμὸς τῆς θείας Εὐχαριστίας.

Θεολογεῖ γιὰ τὴν ὁμοουσιότητα τοῦ Υἱοῦ πρὸς τὸν Πατέρα, διότι ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ ὡς Θεὸς ἀληθινὸς μπορεῖ νὰ προσλάβει τὴν ἀνθρώπινη φύση, γιὰ νὰ τὴν ἁγιάσει καὶ νὰ τὴν θεώσει. Θεολογεῖ γιὰ τὴν ἕνωση τῶν δύο φύσεων τοῦ Χριστοῦ, διότι μόνο ἕνεκα τῆς ἑνότητας αὐτῆς μποροῦσε νὰ θεωθεῖ καὶ ἁγιασθεῖ ἡ ἀνθρώπινη φύση, ἡ ὁποία ἕνεκα τῆς πτώσεως εἶχε νεκρωθεῖ, εἶχε χάσει τὴν ἀληθινὴ ζωή. Ἡ ἐνανθρώπηση ἔγινε γιὰ νὰ ἀναδημιουργηθεῖ ἡ ἀνθρώπινη φύση, γιὰ νὰ προσφερθεῖ νέα φύση ἀνθρώπινη, νέα «ζύμη», ἀπαλλαγμένη ἀπὸ τὴν ἁμαρτία καὶ τὸν θάνατο. Τὴν νέα αὐτὴ ἀνακαινισμένη φύση, αὐτὴν ποὺ τώρα ἔχει «ζωὴν τὴν ἀθάνατον», τὴν ἀπολαμβάνουμε ὡς «τροφή» στὴν «τράπεζα» τῆς θείας Εὐχαριστίας¹. Θεολογεῖ δηλαδὴ γιὰ τὸν ρεαλισμὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως καὶ τὸν ρεαλισμὸ τῆς θεώσεως τῆς προσληφθείσας ἀνθρώπινης φύσεως, γιὰ νὰ δείξει ὅτι, προσφέροντας τὸ σῶμα καὶ τὸ αἷμα του ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ, προσφέρει στὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας πραγματικὴ καὶ μάλιστα θεωμένη ἀνθρώπινη φύση, ἀνακαινισμένη καὶ ἁγιασμένη.

Αὐτή εἶναι ἡ μεγάλη δωρεά τοῦ Θεοῦ, τῆς μετανοίας καί τῆς Ἐξομολογήσεως...

❈ Λέει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος «καί δάκρυον στάξαν ἰσοδυναμεῖ τῷ λουτρῷ». Ὅταν δηλαδή μπορέσεις καί ἕνα δάκρυ νά στάξεις γιά τίς ἁμαρτίες σου, ὄχι γιατί πληγώθηκε ὁ ἐγωισμός σου, ἀλλά γιατί συνετρίβεις λόγω τῶν ἁμαρτιῶν σου, αὐτό ἰσοδυναμεῖ μέ τῷ λουτρῷ τοῦ Βαπτίσματος.

Θέλω νά μοῦ δώσεις... τίς ἁμαρτίες σου!

❈ Σήμερα βλέπετε οἱ ἄνθρωποι γιορτάζουν Χριστούγεννα καί δέν λένε λέξη γιά τόν Χριστό, γιατί ὁ νοῦς τους εἶναι μόνο "τί θά φᾶμε, τί θά πιοῦμε, ποῦ θά χορέψουμε, πῶς θά πάρουμε δῶρα...". Ἀλλά τά δῶρα, ποιός θά πρέπει νά τά πάρει κανονικά; Τό ἔχετε σκεφτεῖ αὐτό; Ποιός γιορτάζει; Ἐμεῖς γιορτάζουμε, γιά νά πάρουμε δῶρο;

- Ἐγώ!

- Ποιός;... Ἐσύ γιορτάζεις; Μήπως κάνεις κανένα λάθος;...

Ὁ Χριστός γιορτάζει τά Χριστούγεννα.

- Ἐμένα μέ λένε Χρῆστο, θά πεῖ κάποιος.

- Ἐσένα σέ λένε Χρῆστο, ἀλλά Ἐκεῖνος πού γιορτάζει τήν γιορτή τῶν Χριστουγέννων ποιός εἶναι; Ὁ Χριστός ἔχει γενέθλια, ἔτσι δέν εἶναι; Αὐτό δέν γιορτάζουμε τά Χριστούγεννα; Ὁπότε πρέπει νά πᾶμε στόν Χριστό δῶρα.

Τί δῶρα νά πᾶμε στόν Χριστό; Τί δῶρα μποροῦμε νά Τοῦ πᾶμε; Ἔχετε σκεφτεῖ;

Ὁ Χριστός μᾶς δίνει τά πάντα... καί τόν ἀέρα καί τό νερό... καί πάνω ἀπό ὅλα μᾶς δίνει τόν ἑαυτό Του, μᾶς δίνει τήν Θεία Κοινωνία, μᾶς δίνει τή Χάρη Του, μᾶς δίνει τόν Παράδεισο.

Τὰ 5 καλὰ τῆς συνεχῆς ἐξομολόγησης Ἐξομολογητάριον -ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ

Τα 5 καλά της συ­νε­χής εξο­μο­λό­γη­σης:

1) Όπως τα δέν­τρα, όπου με­τα­φυ­τεύ­ον­ται συ­νε­χώς, δεν μπο­ρούν να πιά­σουν βα­θιές ρί­ζες στην γη, έτσι και τις κα­κές συ­νή­θειες και έξεις της αμαρ­τί­ας δεν τις αφή­νει η συ­χνή εξο­μο­λό­γη­ση να πιά­σουν ρί­ζες βα­θιές στην καρ­διά εκεί­νου, που συ­νε­χώς εξο­μο­λο­γεί­ται

2) Όποιος συ­νε­χώς εξο­μο­λο­γεί­ται, έχει με­γά­λη ευ­κο­λία στο να εξε­τά­ζει με ακρί­βεια την συ­νεί­δη­σή του και να βρί­σκει τον αριθ­μό των αμαρ­τιών του, επει­δή με το να ξε­λα­φρώ­νε­ται συ­νε­χώς από το πλή­θος των αμαρ­τιών του με την συ­χνή εξο­μο­λό­γη­ση, μέ­νουν πάν­τα αυ­τές λι­γό­τε­ρες. Γι' αυτό και ευ­κο­λό­τε­ρα μπο­ρεί να τις βρει και να τις θυ­μά­ται

Ποῦ εἶναι ἡ ἀγάπη μας; Ποῦ εἶναι ἠ εὐσπλαχνία μας;

❈ Πολλοί ἔρχονται νά ἐξομολογηθοῦν καί ἁμαρτάνουν καί ἔξω ἀπό τό ἐξομολογητήριο. Λένε:

- Κοίταξέ την αὐτή πόση ὥρα κάνει μέσα;

Εἶναι μετάνοια αὐτό; Καθόλου μετάνοια δέν εἶναι. Ἀκόμα καί τήν ὥρα πού περιμένεις νά ἐξομολογηθεῖς κατακρίνεις. Μετά τί θά πεῖς μέσα στόν παπά, ὅτι κατακρίνεις; Καί νά τό πεῖς, τί ἔγινε; Μέ τό πού θά βγεῖς, ἀμέσως θά ἁμαρτήσεις.

Ἤ ἔρχεται κάποιος βιαστικός, ἔχει κάποιον λόγο, καί ζητάει τό ἔλεος νά περάσει καί κανένας δέν τόν ἀφήνει. Κανένας! Ἔ, ποῦ εἶναι ἡ ἀγάπη μας; Ποῦ εἶναι ἠ εὐσπλαχνία μας;

Τί πρέπει νά κάνουμε μετά τήν ἐξομολόγηση οὕτως ὥστε νά μήν ξαναπέσουμε στά ἴδια ἁμαρτήματα

Τό πρῶτο πού πρέπει νά κάνουμε μετά τήν ἐξομολόγηση εἶναι νά δοξολογήσουμε καί νά εὐχαριστήσουμε τόν Θεό πού συγχώρεσε τίς ἁμαρτίες μας καί νά πάρουμε ἀπόφαση νά μήν τίς ξανακάνουμε, ἀκόμα καί ἄν χρειαστεῖ νά δώσουμε καί τή ζωή μας. Τέτοια ἀπόφαση πρέπει νά ἔχουμε καί αὐτό βεβαίως θά τό ἐκφράσουμε καί μέ μία προσευχή. Ἀφοῦ εὐχαριστήσουμε καί δοξολογήσουμε, θά παρακαλέσουμε τόν Θεό νά μᾶς βοηθήσει νά μήν ξαναπέσουμε στά ἴδια σφάλματα. Τό πρῶτο λοιπόν εἶναι αὐτό.

Τό δεύτερο εἶναι νά προσέξουμε νά μήν ἔχουμε κάποια ὀλιγοπιστία ἤ ἀπιστία στό μυστήριο καί δεχτοῦμε κάποιον λογισμό ὅτι δῆθεν δέν συγχωρεθήκαμε. Πολλοί τό παθαίνουν αὐτό καί ἐξομολογοῦνται ξανά καί ξανά τήν ἴδια ἁμαρτία. Δέν θά πρέπει νά δεχτοῦμε τέτοιους λογισμούς. Ἐφόσον τά εἴπαμε, ζητήσαμε συγχώρεση, ὁ ἱερέας μᾶς διάβασε τή συγχωρητική εὐχή, εἴμαστε συγχωρημένοι. Ἀπό ἐκεῖ καί μετά βεβαίως θά πρέπει νά προσέξουμε, νά πάρουμε τά μέτρα μας, γιά νά μήν ἐπαναλάβουμε τήν ἁμαρτία.

Τό τρίτο πού πρέπει νά κάνουμε, εἶναι νά τηρήσουμε μέ χαρά τόν κανόνα πού μᾶς ἔβαλε ὁ πνευματικός μας καί νά ἀκολουθήσουμε ἀκριβῶς τίς συμβουλές του, ὅ,τι μᾶς εἶπε, ἔτσι ὥστε νά μήν ξαναπέσουμε στά ἴδια σφάλματα.

Στήν ἐξομολόγηση γίνεται ἀληθινή ψυχοθεραπεία.

❈ Μέ τήν ἐξομολόγηση ἔχουμε πολλαπλά ὀφέλη. Πρῶτο καί σπουδαιότερο βέβαια ἔχουμε τήν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν μας, τή συγχώρεση καί τήν εἰρήνευση τῆς συνειδήσεως, πού δέν μπορεῖ νά βρεῖ πουθενά ὁ ἄνθρωπος. Ἄν δέν ἐξομολογηθεῖ, δέν εἰρηνεύει. Ἡ συνείδηση εἶναι, θά λέγαμε, ἕνας ἄτεγκτος δικαστής, πού σοῦ λέει ὅτι ὄντως εἶσαι ἔνοχος καί δέν μπορεῖς νά ἠρεμήσεις, ὅ,τι καί ἄν κάνεις, σέ ὅσους ψυχολόγους καί ψυχιάτρους καί σέ χάπια καί ἄν καταφύγεις.

Καί τό δεύτερο βέβαια πολύ σημαντικό εἶναι ὅτι παίρνεις τή Χάρη τοῦ Θεοῦ, ἀφοῦ πάρεις τή συγχώρεση, ὥστε νά ἀρχίσεις μέ καινούριες δυνάμεις ἀπό τήν ἀρχή, νά βάλεις μιά καινούρια ἀρχή στήν πνευματική σου ζωή μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ. Ὅπως ἔλεγε ὁ Ἅγιος Παΐσιος, κόβονται τά δικαιώματα τοῦ Διαβόλου, τά ὁποῖα τοῦ δώσαμε ἐμεῖς μέ τίς ἁμαρτίες μας.

Μιά σωστή ἐξομολόγηση σέ πέντε λεπτά τήν κάνεις. Δέν εἶναι κρίμα γιά πέντε λεπτά νά χάσεις τήν αἰωνιότητα;

❈ «Πόσο διαρκεῖ μία ἐξομολόγηση;», λέει ὁ π. Ἐφραίμ ὁ Φιλοθεΐτης, πέντε λεπτά. Μιά σωστή ἐξομολόγηση σέ πέντε λεπτά τήν κάνεις. Δέν εἶναι κρίμα γιά πέντε λεπτά νά χάσεις τήν αἰωνιότητα, νά χάσεις αὐτό πού δέν τελειώνει ποτέ;

Μᾶς ζητάει δύσκολα πράγματα ὁ Θεός; Καθόλου δύσκολα.

Ὅσο δέν ταπεινωνόμαστε, δέν θεραπευόμαστε

❈ Στόν γιατρό πηγαίνουμε γιά νά ποῦμε τήν ἀρρώστια μας. Ἔτσι καί στόν Πνευματικό μας καί στήν Ἐκκλησία πηγαίνουμε, ὄχι γιά νά δείξουμε ὅτι εἴμαστε καλοί, ἀλλά γιά νά θεραπευτοῦμε. Ὅσο ὅμως δέν ταπεινωνόμαστε, δέν θεραπευόμαστε.

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 11 - 1 - 2009)

Μέ τήν ἐξομολόγηση φεύγει ἡ ἐνοχή, δέν φεύγουν τά πάθη

❈ Μέ τήν ἐξομολόγηση δέν φεύγουν τά πάθη. Φεύγει ἡ ἐνοχή ἀλλά ἡ κακή συνήθεια μένει καί θά πρέπει ὁ ἄνθρωπος νά ἀγωνιστεῖ καί μετά τήν ἐξομολόγηση, γιά νά διώξει τίς κακές συνήθειες.

Ἡ ἐξομολόγηση εἶναι μυστήριο, δέν εἶναι ψυχολογική κουβέντα

Ἕνας φίλος ἱερομόναχος εἶχε πάει σέ ἕνα νοσοκομεῖο καί βρῆκε ἕναν φίλο του ἐπίσης ἱερέα πολύ στενοχωρημένο καί τοῦ εἶπε:

- Πάτερ τί συμβαίνει καί εἶσαι ἔτσι στενοχωρημένος; Καί τοῦ λέει, ἐκεῖνος:

- Κοίταξε πάτερ, ἔχω ἕνα πνευματικοπαίδι ἐδῶ πέρα, πεθαίνει καί δέν βγαίνει ἡ ψυχή του… καί ἦταν καλός ἄνθρωπος. Ἤτανε νεωκόρος. Χρόνια πολλα στήν Ἐκκλησία.. ἐξομολογιότανε.. καί δέν βγαίνει ἡ ψυχή του καί βλέπει Δαίμονες! - Πᾶμε, λέει, νά τον δοῦμε..

Πήγανε στό δωμάτιο. Τοῦ λέει ὁ ἱερομόναχος:

- Τί βλέπεις παιδί μου;

- Βλέπω τούς Δαίμονες ἐδῶ πέρα, θέλουνε νά μέ ἁρπάξουνε.. Βλέπουνε, καί ἕνα χαρτί στήν πλάτη μου καί τό διαβάζουν καί γελᾶνε.

- Καλά, ὁ Ἄγγελός σου ποῦ εἶναι; Τόν ρώτησε ὁ ἱερομόναχος.

- Οἱ Ἄγγελοι; Οἱ Ἄγγελοι εἶναι μακριά, ἔξω στήν πόρτα. Φωτίστηκε ὁ ἱερομόναχος καί τοῦ λέει:

Νά πηγαίνουμε μέ καθαρή καρδιά στόν Θεό

Δέν ὑπάρχει περίπτωση νά πᾶς νά ἐξομολογηθεῖς καί νά πεῖς: «Θεέ μου, ἀμάρτησα, ἥμαρτον» καί νά σοῦ πεῖ ὁ Θεός:«δέν σέ συγχωράω». Ἀλλά ξέρετε τί γίνεται; Μερικές φορές κάνουμε μιά πονηριά. Ξέρετε τί λέμε;

- Θά πάω, ἀλλά ὄχι ἀκόμα. Θά κάνω πρῶτα μερικές ἀκόμα ἁμαρτίες καί μετά θά πάω.

Αὐτό τί λέτε, εἶναι σωστό; «Ἀφοῦ ἔπεσα μιά φορά, νά πέσω ἀκόμα μερικές φορές καί μετά νά πάω».

Οἱ ἄνθρωποι πού εἶναι μακριά ἀπό τόν Θεό λένε πολλές φορές:

❈ Οἱ ἄνθρωποι πού εἶναι μακριά ἀπό τόν Θεό λένε πολλές φορές:

- Τί νά πάω νά ἐξομολογηθῶ; Δέν ἔχω τίποτε.

Γιατί λένε ἔτσι; Γιατί δέν βλέπουν τίποτε. Δέν μπορεῖ νά δεῖ ὁ ἄνθρωπος τόν ἑαυτόν του, ἐάν δέν προσευχηθεῖ, ἐάν δέν παρακαλέσει τόν Θεό νά τοῦ δώσει φῶς. Καί μ’ αὐτό τό φῶς τοῦ Θεοῦ ν’ ἀνιχνεύσει ὅλα αὐτά πού ἔχει μέσα στήν ψυχή του.

Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου

(Ὁμιλία στίς 07 – 02 – 2015)

Νά τί μεγάλο προσφέρει ἡ ἐξομολόγηση...

❈ Νά τί μεγάλο προσφέρει ἡ ἐξομολόγηση, πού δέν μπορεῖ νά στό δώσει κανένας ψυχίατρος, ψυχολόγος, φάρμακο, τίποτε! Σοῦ ἠρεμεῖ τή συνείδηση, γιατί ἔρχεται τό Πνεῦμα τό Ἅγιο καί σοῦ λέει:

Όσιος Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος: «Πρέπει νά εἴμεθα πάντοτε ἕτοιμοι, διά μετανοίας καί ἐξομολογήσεως».

Στίς πονηρές ἡμέρες μας ἐπλεόνασαν οἱ ἁμαρτίες τῶν ἀνθρώπων, οἱ βλασφημίες, ἀπιστίες, ἀσέβειες, ἀκολασίες, ἀδικίες, συκοφαντίες, γύμνια, ξετσιπωσύνη ἀνδρῶν καί γυναικῶν, μεταμορφώσεις ἀνδρῶν εἰς γυναίκας καί γυναικῶν εἰς ἄνδρας, μεταμορφώσεις ἀνδρῶν καί γυναικῶν εἰς σχῆμα καί μορφή δαιμόνων, ἀτιμίες ἀνηθικότητος, βρῶμα καί δυσωδία καί πᾶν φαῦλο.

Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός λέει...

❈ Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός λέει ὅτι «ἄν γίνεται καί κάθε μέρα νά ἐξομολογούμαστε, ἄντε μία φορά τήν ἑβδομάδα, τουλάχιστον μία φορά τόν μήνα».

Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 23 – 9 – 2015)

Μαρτυρία θαυμαστὴ περὶ τοῦ γέροντος Τύχωνος τοῦ Ἁγιορείτου.

Αφήγηση γέροντα ηγουμένου (τελευταίο πνευματικοπαίδι του χαρισματούχου παπα-Φιλάρετου του Κωνσταμονίτη). Όταν ήμουν νεαρός μοναχός με την ευλογία του γέροντά μου Φιλάρετου πήγα να εξομολογηθώ στον παπα-Τύχωνα τον Ρώσο, τον γέροντα του π.Παισίου. Αφού μας δέχθηκε, του είπαμε γιατί πήγαμε και ξεκίνησα την εξομολόγηση.

Έλεγα με σκυμμένο κεφάλι τις αμαρτίες μου και όσο περνούσε η ώρα ένιωθα τον αυχένα μου να μουσκεύει. Δεν ήξερα τι συμβαίνει. Μόλις τελείωσα την εξομολόγηση και σήκωσα το κεφάλι είδα τον παπα-Τύχωνα να κλαίει με πολλά δάκρυα, τα οποία έπεφταν πάνω στο κεφάλι μου όση ώρα έκανα την εξομολόγηση!