Μητροπολίτης Ἀντινόης Παντελεήμων, Θεία Κοινωνία. Πόσον συχνά πρέπει νά κοινωνῶμεν

Πολλὲς φορὲς ἐρωτήθηκα: Πόσο συχνὰ πρέπει νὰ κοινωνοῦμε;

Ἡ Θεία Κοινωνία ἢ Θεία Μετάληψη εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ Ἱερὰ Μυστήρια ποὺ σύστησε ὁ ἴδιος ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ. Κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου, πρὶν ἀπὸ τὰ Ἅγια Πάθη του, ὁ Κύριος σύστησε καὶ παρέδωσε τὸ μέγιστο αὐτὸ Μυστήριο στοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους.

Τὰ ἱδρυτικὰ λόγια ὑπῆρξαν τὰ ἀκόλουθα. Ἀφοῦ πῆρε ἔνζυμον ἄρτον (ψωμὶ) εἶπε: «Λάβετε, φάγετε, τοῦτό ἐστι τὸ Σῶμα μου, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν κλώμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν», καὶ κατόπιν, ἀφοῦ πῆρε τὸ ποτήρι μὲ τὸ κρασὶ εἶπε : «Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες, τοῦτό ἐστι τὸ Αἷμα μου, τὸ τῆς Καινῆς Διαθήκης, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν καὶ πολλῶν ἐκχυνώμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν».

Μὲ αὐτὰ τὰ λόγια ὁ Κύριος παρέδωσε στοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους καί, διὰ μέσου αὐτῶν, στὴν Ἐκκλησία τὸ σωτήριο Μυστήριο τῆς Θείας Κοινωνίας.

Μητροπολίτης Ἀντινόης Παντελεήμων : Πόσο συχνὰ πρέπει νὰ κοινωνοῦμε;

Πολλές φορές ερωτήθηκα : Πόσο συχνά πρέπει να κοινωνούμε ;

Η Θεία Κοινωνία ή Θεία Μετάληψη είναι ένα από τα Ιερά Μυστήρια που σύστησε ο ίδιος ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, ο Υιός και Λόγος του Θεού. Κατά τη διάρκεια του Μυστικού Δείπνου, πριν από τα Άγια Πάθη του, ο Κύριος σύστησε και παρέδωσε το μέγιστο αυτό Μυστήριο στους Αγίους Αποστόλους.

Τα ιδρυτικά λόγια υπήρξαν τα ακόλουθα. Αφού πήρε ένζυμον άρτον (ψωμί) είπε : «Λάβετε, φάγετε, τούτο εστί το Σώμα μου, το υπέρ υμών κλώμενον εις άφεσιν αμαρτιών», και κατόπιν, αφού πήρε το ποτήρι με το κρασί είπε : «Πίετε εξ αυτού πάντες, τούτο εστί το Αίμα μου, το της Καινής Διαθήκης, το υπέρ υμών και πολλών εκχυνώμενον εις άφεσιν αμαρτιών».

Με αυτά τα λόγια ο Κύριος παρέδωσε στους Αγίους Αποστόλους και, διά μέσον αυτών, στην Εκκλησία το σωτήριο Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας.

Ὅταν Κοινωνοῦμε, παίρνουμε τήν Θεότητα καί θεωνόμαστε.

❈ Ὅταν Κοινωνοῦμε, λέμε "δίδου ἡμῖν ἐκτυπώτερον, σοῦ μετασχεῖν, ἐν τῇ ἀνεσπέρῳ, ἡμέρᾳ τῆς βασιλείας σου". Εὐχαριστοῦμε τόν Κύριο πού μᾶς ἀξίωσε νά Κοινωνήσουμε ἐδῶ στή γῆ τό Σῶμα Του καί τό Αἷμα Του. Δηλαδή τί; Τή δόξα Του! Αὐτό Κοινωνοῦμε. Γιατί τό Σῶμα Του καί τό Αἷμα Του δέν εἶναι ἁπλῶς σάρκα καί αἷμα, ἀλλά ἔχει μέσα καί τήν ἄκτιστη Δόξα τοῦ Θεοῦ, τήν Θεότητα.

Γι' αὐτό, ὅταν Κοινωνοῦμε, παίρνουμε τήν Θεότητα καί θεωνόμαστε.

Ὁ ἄνθρωπος δέν ἀντέχει πάνω ἀπό ἕνα μήνα - σαράντα μέρες νά μείνει χωρίς Θεία Κοινωνία, ἐκτός ἄν ἔχει κανόνα ἀπ’ τόν πνευματικό

❈ Ὑπάρχει μιά ἱστορία στόν βίο τοῦ Ἁγίου Μακαρίου τοῦ Αἰγυπτίου, γιά νά καταλάβουμε τήν σημασία τῶν Μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας καί εἰδικά της Θείας Κοινωνίας.

Ἦταν μία γυναίκα καί ἔπεσε θύμα μαγείας. Ἦταν παντρεμένη, κάποιος τήν εἶχε ἐπιθυμήσει καί γιά νά τήν χωρίσει ἀπό τόν ἄντρα της πῆγε σ’ ἕναν μάγο, τῆς ἔκανε μάγια καί ἔπιασαν. Ἔτσι ἡ γυναίκα φαινόταν στούς ἄλλους σάν μία φοράδα καί ὄχι ὅπως ἦταν. Καί ὁ ἄντρας της ὁ καημένος τρελάθηκε, λέει:

- Τί γίνεται τώρα; Ἐγώ γυναίκα εἶχα...

Ὁπότε στήν ἀπελπισία του σκέφτηκε νά τήν πάει σέ ἕναν ἅγιο. Ἤξερε γιά τόν Ἅγιο Μακάριο πού ἦταν στήν ἔρημο. Τῆς ἔβαλε λοιπόν χαλινάρι, καπίστρι, ὅπως βάζουμε στά ζῶα, στά ἄλογα, καί τήν πῆρε νά τήν πάει στόν Ἅγιο. Τόν συνάντησαν στόν δρόμο κάποιοι ὑποτακτικοί του καί τόν ρωτᾶνε:

- Ποῦ πᾶς;

- Πάω, λέει, στόν Ἅγιο Μακάριο. Καί τοῦ λένε:

- Καί τό ἄλογο τί τό πῆρες μαζί σου;

- Δέν εἶναι ἄλογο, λέει, ἡ γυναίκα μου εἶναι!

Σήμερα τί κοινώνησες;

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

«Σήμερα τί κοινώνησες;»

«Ὁ τρώγων µου τὴν σάρκα καὶ πίνων µου τὸ αἷµα ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ ἐγὼ ἀναστήσω αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡµέρᾳ» (Ἰωάν. στ΄, 54). (Ὅποιος τρώγει τὴν σάρκα µου καὶ πίνει τὸ αἷµα µου καὶ διὰ µέσου τοῦ µυστηρίου τῆς θείας Εὐχαριστίας γίνεται κοινωνὸς καὶ συµµέτοχος τῆς ζωῆς µου καὶ τῆς θυσίας µου, ἔχει ἤδη ἀπὸ τοῦ παρόντος βίου ζωὴν αἰώνιον, καὶ ἐγὼ θὰ ἀναστήσω αὐτὸν ἐνδόξως κατὰ τὴν ἐσχάτην τῆς κρίσεως ἡµέραν).

Κοινωνοῦμε ὅμως προετοιμασμένοι, μὲ φόβο Θεοῦ;Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος μᾶς συμβουλεύει πῶς νὰ προσερχώμεθα στὴν θεία Κοινωνία:

«Σᾶς παρακαλῶ ὅλους νὰ μὴ πλησιάζετε στὰ Θεία Μυστήρια ἔτσι στὴν τύχη κι ἐπειδὴ τὸ ἀπαιτεῖ ἡ γιορτή, ἀλλὰ ἄν κάποτε ἀποφασίσετε νὰ λάβετε μέρος στὴν ἅγια αὐτὴ προσφορά, νὰ καθαρίζετε καλὰ τὸν ἑαυτό σας πρὶν ἀπὸ πολλὲς ἡμέρες μὲ τὴν μετάνοια, τὴν προσευχή, τὴν ἐλεημοσύνη καὶ τὴν ἀπασχόληση μὲ τὰ πνευματικὰ πράγματα καὶ νὰ μὴ ἐπιστρέφετε καὶ πάλι στὰ ἴδια».Ἀλλοίμονο ὅμως ἐὰν δὲν κοινωνοῦμε.

Ἀπὸ τὴν ἀνάξια συμμετοχὴ στὴ Θεία Κοινωνία δαιμονίζονται πολλοὶ ἄνθρωποι

”Ο γέροντας μου Αρχιεπίσκοπος Τιμόθεος, απαγόρευε και αντίδωρο ακόμα να δίνουμε στους αρραβωνιασμένους που είχαν σχέσεις.

Τώρα, αξιώνουν και τη Θεία Κοινωνία…

Ὁ ἁγιασμός ἀπό τήν Θεία Κοινωνία εἰσάγεται πρῶτα στήν ψυχή αὐτοῦ πού μεταλαμβάνει, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ ἁγιασμός ἀπό τήν Θεία Κοινωνία εἰσάγεται πρῶτα στήν ψυχή αὐτοῦ πού μεταλαμβάνει, 28-03-2013 Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλίες σέ Κυκλάρχισσες), Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Δέν εἶναι ἁπλῶς πνευματική συγγένεια, εἶναι καί σαρκική συγγένεια

❈ Κοινωνούμε γιά ν΄ ἀποκτήσουμε συγγένεια μέ τόν Χριστό. Γιατί παίρνεις πραγματικά τό Σῶμα Του καί τό Αἷμα Του, ὁπότε γίνεσαι - ἄν θέλετε - ἀκόμα καί σαρκικός συγγενής... ἄν τήν τολμήσουμε τήν ἔκφραση...

Ἡ Θεία Κοινωνία: Τό ἰσχυρότερο ἰαματικό φάρμακο

– Γέροντα, κουραστήκατε πολὺ στὴν Θεία Λειτουργία(1)· δὲν ἔπρεπε νὰ μείνετε καὶ στὴν ἀνάγνωση τῆς «Εὐχαριστίας»

– Τί λές; Κοινώνησα καὶ νὰ μὴν πῶ ἕνα «εὐχαριστῶ» στὸν Θεό; Σὲ πολὺ μεγάλη ἀνάγκη μπορεῖ νὰ φύγη κανεὶς νωρίτερα. Κι ἐσὺ νὰ μὴ φεύγης ποτέ· νὰ ἀκοῦς τὴν «Εὐχαριστία» καὶ νὰ λὲς συνέχεια:«Σ’ εὐχαριστῶ, Θεέ μου· Σ’ εὐχαριστῶ. Δόξα σοι ὁ Θεός, δόξα σοι ὁ Θεός!» καὶ νὰ φτερουγίζη ἡ καρδιά σου.

Μιὰ φορὰ εἶχα πάει γιὰ Θεία Λειτουργία σὲ ἕνα Κελλί.

Ἤμουν κουρασμένος καὶ ταλαιπωρημένος· ἤμουν καὶ νηστικός, ἐπειδὴ θὰ κοινωνοῦσα. Ἐκεῖ δὲν εἶχαν φωτιὰ καὶ σὲ ὅλη τὴν Ἀκολουθία ἔτρεμα ἀπὸ τὸ κρύο. Μόλις ὅμως κοινώνησα, ἔνιωσα νὰ διαπερνᾶ ὅλο μου τὸ σῶμα μιὰ θέρμη.

Ἡ Θεία Κοινωνία μπορεῖ καί νά βλάψει...

Ὅποιος Κοινωνεῖ ἀνάξια, πρέπει νά ξέρει καλά, ὅτι «κρῖμα ἑαυτῷ ἐσθίει καί πίνει» (Α’ Κορ, 11,29), ὅπως λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος. Γι’ αὐτό καί πολλοί στήν Κόρινθο ἀρρώσταιναν καί πέθαιναν, διότι Κοινωνοῦσαν ἀνάξια. Βλέπετε, δηλαδή, πώς ἡ Θεία Κοινωνία μπορεῖ καί νά βλάψει. Γι’ αὐτό εἶναι καί φιλανθρωπία, ὅταν ὁ Πνευματικός σου, σοῦ λέει: «μή Κοινωνήσεις ἀκόμα». Γιατί βλέπει ὅτι δέν εἶσαι ἕτοιμος, δέν ἔχεις τίς προϋποθέσεις καί θά λειτουργήσει ὡς φωτιά καί ὄχι ὡς Φῶς ἱλαρό, ἀλλά ὡς φωτιά κολαστική.

Καί πολλές φορές τό ἔχω δεῖ, ἄνθρωποι πού Κοινώνησαν ἀνάξια καί ἀμέσως μετά εἶχαν φοβερές πτώσεις, φοβερούς πειρασμούς. Φοβερές πτώσεις! Γιατί δέν ἦταν ἕτοιμοι καί βιάστηκαν, ἔκαναν τοῦ κεφαλιοῦ τους, ἔκαναν παρακοή κ.λπ. Εἶναι φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ καί τῆς ἁγίας μας Ἐκκλησίας. Εἶναι ὅπως ὁ γιατρός πού πᾶς καί σοῦ λέει:

«Παναΐα μου, Παναΐα μου»

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

«Παναΐα μου, Παναΐα μου»

«Ὁ τρώγων µου τὴν σάρκα καὶ πίνων µου τὸ αἷµα ἐν ἐµοὶ µένει, κἀγὼ ἐν αὐτῷ» (Ἰωάν. στ΄, 56). (Δηλ.: Ἐκεῖνος, ποὺ τρώγει τὴν σάρκα µου καὶ πίνει τὸ αἷµα µου, ἑνώνεται µαζί µου εἰς ἕνα σῶµα καὶ συνεπῶς µένει αὐτὸς µέσα µου γινόµενος µέλος ἰδικόν µου καὶ ἐγὼ µένω εἰς τὸ ἐσωτερικόν του, τὸ ὁποῖον γίνεται ναός µου).

Ὁ π. Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος στὸ βιβλίο του «Ἐμπειρίες κατὰ τὴν θεία Λειτουργία» σημειώνει:

«Τή Θεία Λειτουργία δέν τήν σκέφθηκαν καί δέν τήν ἔφτιαξαν ἄνθρωποι, οὔτε οἱ Ἀπόστολοι. Εἶναι τό μεγάλο, τό ἀσύλληπτο, τό ἀνείπωτο, τό ἀνυπέρβλητο, τό θειότατο Μυστήριο, πού τό ἵδρυσε καί τό συνέστησε ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός τό βράδυ τῆς Μεγάλης Πέμπτης. Καί ἡ Ἐκκλησία τελεῖ τή Θεία Λειτουργία συνεχίζοντας αὐτό τό πανάχραντο Μυστήριο.

Ἡ Θεία Εὐχαριστία εἶναι καί Θυσία, διότι δι᾿ αὐτῆς συνεχίζεται ἀναιμάκτως ἡ Σταυρική Θυσία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Σ᾿ αὐτήν συμμετέχουμε ὅλοι, ὡς λαός τοῦ Θεοῦ, κληρικοί καί λαϊκοί. Ἔτσι ἡ Θεία Λειτουργία εἶναι καί Κοινωνία τῶν πιστῶν, Κοινωνία Σώματος καί Αἵματος Χριστοῦ.

Σέ βιογραφία, ἡ ὁποία γράφτηκε γιά τόν πατέρα Ἰάκωβο Τσαλίκη, τόν Ἡγούμενο τῆς Μονῆς τοῦ Ὁσίου Δαυίδ, ἀπό ἕνα καθηγητή Πανεπιστημίου, πνευματικό του παιδί (τὸν μακαριστὸ Στ. Παπαδόπουλο), ἀναφέρεται τό ἑξῆς θαυμαστὸ γεγονός:

Ἅγιος Νεκτάριος: «Μάθετε ὅτι ὁ κοινωνήσας ἐπαξίως καὶ εἰς τὴν ἔρημον μεταβάς, ἔχει τὸν Χριστὸν ἔνοικον ἐσαεί»!

Ἐπιστολαὶ Ἁγίου Νεκταρίου, ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ Ἑορτολόγιον 2025,

 

Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον Ἁγίας Τριάδος - Ἁγίου Νεκταρίου Αἰγίνης.

Περὶ συνεχοῦς Θείας Μεταλήψεως

Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Δεκεμβρίου 1904

Ὁ τῆς συνεχοῦς Μεταλήψεως πόθος καλὸς καὶ ἅγιος, ἀλλ' ὡς τοιοῦτος δέον νὰ εἶναι πλήρης εἰρήνης καὶ ἀταραξίας καὶ ἀπηλλαγμένος θλίψεως καὶ στενοχωρίας...

Ἡ συνεχὴς Μετάληψις εἶναι ἐπακόλουθον τῶν συνεχῶν Λειτουργιῶν, καὶ οὐχὶ αἱ συνεχεῖς Λειτουργίαι ἐπακόλουθον τοῦ πόθου τῆς συνεχοῦς Μεταλήψεως. Διότι αἱ μὲν Λειτουργίαι γίνονται ὑπὲρ τῶν θείων δωρεῶν τῶν θείων χαρίτων, ὑπὲρ σωτηρίας, ὑπὲρ ἐλέους, ὑπὲρ εὐλογίας, ὑπέρ ..., ὑπέρ ..., κ.τ.λ. καὶ ὑπὲρ τῆς Μεταλήψεως τῶν ἑτοίμως ἐχόντων πρὸς κοινωνίαν, ἡ δὲ Μετάληψις ὑπὸ τῶν ἀξίων εἶναι ἐπακόλουθον καὶ ἕν τῶν πολλῶν δωρεῶν τῶν εἰς τὸν ἄνθρωπον παρεχομένων. Ὥστε ἡ Λειτουργία οὐχὶ ἁπλῶς ἵνα κοινωνῶμεν, ἀλλ' ἵνα τὸ σύμπαν ἁγιάζηται, καὶ μετέχωμεν καὶ ἡμεῖς ἁγιασμοῦ.

Δέν ὑπάρχει κανόνας συγκεκριμένος πόση νηστεία θά κάνεις πρίν Κοινωνήσεις...

❈ Δέν ὑπάρχει κανόνας συγκεκριμένος πόση νηστεία θά κάνεις πρίν Κοινωνήσεις, διότι αὐτό κανονίζεται ἀπό τόν πνευματικό μας ἀνάλογα μέ τήν κράση καί τή συχνότητα πού Κοινωνᾶς. Ἕνας εἶναι ἄρρωστος. Δέν μπορεῖ νά κάνει νηστεία ὅπως ἕνας πού εἶναι σιδερένιος, πού πιάνει τήν πέτρα καί τή στίβει ἄς ποῦμε… πῶς νά τό κάνουμε; Ἐκεῖνος θά κάνει πιό πολλή νηστεία. Κατ’ ἀναλογία καί ἕνας πού Κοινωνεῖ συχνά. Λέγανε στό Ἅγιο Ὄρος, τριήμερος νηστεία ἄς ποῦμε.

Ἕνας πού Κοινωνάει κάθε μέρα, τί τριήμερο νηστεία θά κάνει δηλαδή; Δέν πρόκειται νά φάει ποτέ του, οὔτε λάδι!

Ἡ ἐμφάνιση τῆς Θεοτόκου στὸν δύσπιστο ἱερέα

Απόσπασμα από το βιβλίο «Θαύματα και αποκαλύψεις από τη Θεία Λειτουργία». Ιερά Μονή Παρακλήτου Ωροπός Αττικής 2022, σελ.46-48.

Ζούσε στή χώρα τῶν Ἀλαμανῶν* ἕνας ἱερέας πολύ ἐνάρετος, ὁ Πελάγιος, πού ἔτρεφε ξεχω­ριστή εὐλάβεια στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο.

Ὁ διάβολος ὅμως τόν φθόνησε καί τοῦ ἔσπειρε λογισμό ἀπιστίας γιά τή θεία Κοινωνία. «Πῶς εἶναι δυνατόν», σκεφτόταν, «νά γίνονται τό ψωμί Σῶμα καί τό κρασί Αἶμα Χριστοῦ!»

Ἀπ’ τούς λογισμούς αὐτούς ἔπεφτε σέ μεγάλη θλίψη, ἀλλά δέν τολμοῦσε νά συμβουλευθεῖ κανέναν ἄνθρωπο. Γι’ αὐτό πρόστρεξε στήν ἴδια τήν Παναγία καί τήν παρακάλεσε νά τόν πληροφορήσει σχετικά.

Κάποια μέρα λοιπόν, ἐνῶ λειτουργοῦσε, ὅταν ἔφτασε στό «Ἐξαιρέτως τῆς Παναγίας ἀχράντου...», ἐξαφανίστηκε ἀπό τό δισκάριο ὁ ἅγιος Ἄρτος. Ἐρεύνησε ὁ Πελάγιος τριγύρω, ἀλλά δέν Τόν βρῆκε.

– Παναγία μου! φώναξε τρομαγμένος, γνωρίζω ὅτι γιά τήν ὀλιγοπιστία... καί τήν ἀμφιβολία μου μέ σιχάθηκε ὁ Χριστός κι ἔφυγε ἀπό μπροστά μου γιά νά μην κοινωνήσω, ὁ ἀνάξιος. Ἐσύ ὅμως παρακάλεσέ Τον νά μέ συγχωρήσει!

Ἡ Βλασφημία τοῦ Χρήστου Γιανναρὰ κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ο άνθρωπος αυτός θεωρείται από πολλούς ως ένας από τους σημαντικότερους ορθόδοξους θεολόγους της εποχής μας!

Διαβάστε τι έγραψε στις 8-11-2020 στην Επιφυλλίδα της Καθημερινής:

«Πολλοί, πάρα πολλοί από τους εκκλησιαζόμενους, έχουν αρράγιστη την (ψυχολογική) βεβαιότητα ότι ο άρτος και ο οίνος της Ευχαριστίας δεν είναι δυνατό να μεταδίδουν τον θανατηφόρο ιό COVID-19, τον «κορωνοϊό». Εχουν ακούσει αναρίθμητα κηρύγματα «χριστιανικής» συμπεριφοράς, αλλά μάλλον δεν άκουσαν ποτέ τίποτα για τον τρόπο ύπαρξης που συνιστά την Εκκλησία.

Δεν πληροφορήθηκαν ποτέ ότι ο «καθαγιασμός» του άρτου και του οίνου στην Ευχαριστία δεν μεταβάλλει την κτιστή φύση σε άκτιστη, αλλάζει τον τρόπο της ύπαρξης. Το υλικό σώμα (σάρκα και αίμα) του ιστορικού Ιησού δεν «μετουσιώθηκε» σε άκτιστο – τη θεωρία της «μετουσίωσης» (transubstantiatio) την εφεύρε η φιλοσοφικά υπανάπτυκτη, πρώιμη μεσαιωνική Δύση, που έκανε από τον άρτο «όστια». Η Εκκλησία πάντοτε μαρτυρεί και κηρύττει ότι το υλικό σώμα του Χριστού σάρκωσε τον τρόπο της υπαρκτικής ελευθερίας του Ακτίστου. Ο άρτος και ο οίνος της Ευχαριστίας δεν «μεταλλάσσονται» μαγικά σε άφθαρτη ύλη. Πραγματώνουν, ως φθαρτή ύλη, τον τρόπο (αγαπητική κένωση) της υπαρκτικής ελευθερίας.

Αυτά με τη γραφίδα ενός αναρμόδιου, χωρίς το παραμικρό κύρος, με το ρίσκο να αδικεί ή να ζημιώνει τα όσα τον υπερβαίνουν. Θα προσθέσω ωστόσο, μια έκκληση: Ας βρισκόταν ένας, έστω μοναδικός και ασυντρόφευτος επίσκοπος, όχι «παιδαγωγός», που να επαναφέρει τη λειτουργική πρακτική των πρώτων χριστιανικών αιώνων: Να κοινωνούν οι πιστοί με τεμάχιο εμβαπτισμένου στον οίνο άρτου, που ο λειτουργός θα αποθέτει με λαβίδα στην παλάμη τους». (https://www.kathimerini.gr/…/oi-treis-dynameis-toy-kakoy/)

Με απλά λόγια, σε αυτό το κείμενο υποστηρίζει ότι η πίστη μας ότι δεν κολλάμε κορωνοϊό στη Θεία Κοινωνία, στηρίζεται στη δυτική θεωρία της μετουσίωσης, κατά την οποία ο άρτος και ο οίνος γίνονται άφθαρτοι με μαγικό τρόπο. Άρα όποιος πιστεύει ότι δεν κολλάει κορωνοϊό με τον ισχύοντα τρόπο μεταλαβής, είναι φορέας μιας ψυχολογικής, ηθικολογικής, μαγικής και νοσηρής θρησκευτικότητας που είναι αντίθετη με την υπαρκτική ελευθερία της αυθεντικής αγάπης του Ευαγγελίου. Γι’ αυτό ακριβώς μας προτρέπει να εφαρμόσουμε μίαν (κατά την γνώμη του αρχαία) πρακτική μετάληψης, κατά την οποία θα τηρούνται όλες οι απαραίτητες υγειονομικές προϋποθέσεις, ώστε να μην κινδυνεύουμε να κολλήσουμε από τη Θεία Κοινωνία κορωνοϊό!

Ἡ Ἁγία Κοινωνία ἡ θεραπεύουσα τὰ τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος ἀσθενείας

Η Αγία Κοινωνία είναι το μόνο φάρμακον, το πλέον δραστικό και αποτελεσματικό, το θεραπεύον τα της ψυχής και του σώματος ασθενείας, εις τους μεταλαμβάνοντας αξίως και μετά φόβου πίστεως, αγάπης, ευλαβείας, κατανύξεως και δακρύων προσερχομένους.

Όσιος Φιλόθεος Ζερβάκος

(Επιστολή 252Α πρός κ. Νικόλαον Φιλόθεος γραφίδα 2 σελ. 277)

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2024/07/blog-post_4.html

Ἡ ὁσία Μακαρία, τὸ ματωμένο λείψανο τοῦ μεγαλομάρτυρος Ἐφραὶμ καὶ ἡ μεταβολὴ τῶν Τιμίων Δώρων

Η γερόντισσα Μακαρία Δεσύπρη (+1999) είναι μια οσιακή μορφή της Ορθοδοξίας με παγκόσμια ήδη ακτινοβολία. Είναι εκείνη η μοναχή που το 1950 με θαυμαστό τρόπο της απεκαλύφθη το μαρτυρικό σκήνωμα του ιερομόναχου Εφραίμ, που υπέστη οχτάμηνο βασανιστήριο από τους Τούρκους και εξέπνευσε στη μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου του όρους των Αμώμων Αττικής (σημερινή Νέα Μάκρη) στα 1426.

Η οσία γερόντισσα, κοσμημένη με το προορατικό, διορατικό και ιαματικό χάρισμα, ήδη οδεύει προς την επίσημη αγιοκατάταξή της από το Οικουμενικό Πατριαρχείο κατόπιν σχετικής αιτήσεως του οικείου Μητροπολίτη Κυρίλλου. Ευχόμαστε την ταχεία ολοκλήρωση της τυπικής αυτής διαδικασίας, καθότι η αγιότητα της Μακαρίας είναι εγνωσμένη μέσα από αναρίθμητες μαρτυρίες πιστών.

Διαβάζοντας ο γράφων πρόσφατα το βιβλίο για τη ζωή της (έκδοση της Ι. Μονής) στάθηκε σε ένα θαυμαστό περιστατικό.

Ἔτσι πρέπει νὰ πιστεύεις ὅταν πλησιάζεις τὸ Ποτήριον τῆς Ζωῆς...

Καλείται ο άνθρωπος τακτικά να πλησιάζει το Ποτήριο της Ζωής. Η καλύτερη και αγιώτερη πρόσκληση…

«Μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης προσέλθετε» λέει ο ιερεύς, όχι «απέλθετε»!..

Παίρνουμε Χριστό Εσταυρωμένο και Αναστημένο. Και τότε όλα τα δύσκολα σημεία δεν έχουν καμιά θέση στη ζωή μας…

Ακτινοβολούμε και μοσχοβολάμε από ζωή Χριστού. Και απολαμβάνουμε τη χαρά του Ουρανού από εδώ, γιατί «η βασιλεία του Θεού εντός ημών εστιν».

Ἡ Ἁγία Κοινωνία ἡ θεραπεύουσα τὰ τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος ἀσθενείας

Η Αγία Κοινωνία είναι το μόνο φάρμακον, το πλέον δραστικό και αποτελεσματικό, το θεραπεύον τα της ψυχής και του σώματος ασθενείας, εις τους μεταλαμβάνοντας αξίως και μετά φόβου πίστεως, αγάπης, ευλαβείας, κατανύξεως και δακρύων προσερχομένους.

Όσιος Φιλόθεος Ζερβάκος

(Επιστολή 252Α πρός κ. Νικόλαον Φιλόθεος γραφίδα 2 σελ. 277)

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2024/07/blog-post_4.html

Πρῶτα κοινωνεῖ ἡ ψυχὴ καὶ μετὰ τὸ σῶμα....

[...]Χωρίς Θεία Κοινωνία δεν μπορεί το σώμα μας να γίνει απαθές. Εάν κάποιος δεν Κοινωνεί συνεχώς και τακτικά, δεν μπορεί να νικήσει τους εχθρούς (Δαίμονες) και δεν θα μπορέσει να προοδεύσει πνευματικά.

- Ακούω μερικούς να λένε:

Να εγώ κοινώνησα και δεν αισθάνομαι τίποτα.... Οι αλλαγές που γίνονται μέσα μας,είναι αργές και μυστικές διότι η πίστη μας είναι μικρή. Ο πρώτος λογισμός που θα έχουμε, αμέσως μετά την Θεία Κοινωνία, θα φανερώσει τι Χάρη λάβαμε, και ποιος είναι ο καρπός του ποιο μεγάλου Δώρου, επί της γης.