Τὸ Φάρμακο τῆς Ἐκκλησίας

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία διαφυλάσσει τὰ ὀρθὰ δόγματα, τὰ ὁποῖα με τη σειρά τους καθορίζουν τὸν ὀρθὸ τρόπο ζωῆς, δηλαδή τὸ Ὀρθόδοξο ἦθος. Ὁ ἄνθρωπος, πιστεύοντας ὀρθά καὶ ζῶντας ὀρθόδοξα, ἐνσωματώνεται καὶ παραμένει μέσα στὴν Ἐκκλησία, ὅπου ἀποκαθίσταται ψυχοσωματικά, γινόμενος πραγματικά ὑγιής.

*Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης*

Ἡ ἀρχὴ τῆς ἁρμονίας τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν.

 Ἐναγκαλισμοὶ μὲ τοὺς αἱρετικούς, διχαστικὸς πόλεμος μὲ ὅλας τὰς αὐτοκεφάλους Ἐκκλησίας.

Ἡ Ὀρθοδοξία συνιστᾶ Οὐρανόν “Ξανακτισμένον” εἰς τὴν Γῆν. Ἀλλά, Διωγμοὶ ἔξωθεν. Αἱρέσεις ἔσωθεν. Καὶ Νόθευσις Ὑπερέσωθεν, ἀπό Θερσίτας, Λυκόφρονας, Ψυχοκαπήλους.

Τοῦ π. Διονυσίου Σλιόνοφ, Καθηγουμένου τῆς σταυροπηγιακῆς ἱερᾶς μονῆς Ἁγίου Ἀνδρέου τοῦ Στρατηλάτη Μόσχας,

καθηγητοῦ τῆς ἕδρας Φιλολογίας τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας Μόσχας, Δρ. Θεολογίας

Εὐχαριστοῦμε θερμῶς τὸν πατέρα Διονύσιο γιὰ τὸ ἀξιόλογο πόνημά του. Πιστεύουμε ἀκράδαντα στὴν πανορθόδοξη ἑνότητα, ἡ ὁποία στὶς ἡμέρες μας ἔχει διαταραχθῆ σὲ τέτοιο βαθμό, ὥστε ἡ Ὀρθόδοξη Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία νὰ ὁδηγῆται σὲ σχίσμα, μὲ τὸν κίνδυνο αὐτὸ νὰ προσλαμβάνη ὁλοένα καὶ εὐρύτερες διαστάσεις.

Ὁ Ὀρθόδοξος Τύπος πιστεύει – καὶ τὸ ἔχει ἀποδείξει ἔμπρακτα – ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ γίνη ἀποδεκτὴ ἡ ἀξίωση πὼς τὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως εἶναι «πρῶτο ἄνευ ἴσων». Μόνον ἕνας γνήσιος καὶ εἰλικρινὴς διάλογος δύναται νὰ συμβάλη στὴν ἀποκατάσταση τῆς ἑνότητας ἐν τῇ ὀρθῇ πίστει. Μέσα ἀπὸ τὶς στῆλες τῆς ἐφημερίδας μας, ἐπιχειροῦμε νὰ καλλιεργήσουμε ἕνα οὐσιαστικὸ διάλογο μὲ τοὺς Ρώσους ἀδελφούς, προάγοντας μία δημιουργικὴ θεολογικὴ ἀντιπαράθεση μὲ τοὺς Ἕλληνες θεολόγους τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.

Σὲ μία ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποία προωθεῖται ἡ προσέγγιση μὲ ἑτεροδόξους καὶ αἱρετικούς, ἐνῶ ὁ σχετικὸς διάλογος χαρακτηρίζεται ὡς «διάλογος ἀγάπης», θεωροῦμε ἀδιανόητο νὰ μὴ τίθεται μὲ τὴν ἴδια σοβαρότητα τὸ ζήτημα τῆς πανορθόδοξης ἑνότητας ἐν τῇ πίστει τῶν Πατέρων. Εἴθε οἱ στῆλες τῆς ἐφημερίδας νὰ συμβάλουν οὐσιαστικὰ στὴν προώθηση αὐτοῦ τοῦ θεάρεστου ἔργου.

* *  *

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία βιώνει σήμερα ἕνα μεγάλο σχίσμα, ποὺ προκλήθηκε ἀπὸ τὶς μονομερεῖς ἐνέργειες τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Ὡστόσο ἀπὸ τὴν ἄποψη τῆς ὀρθοδόξου ἐκκλησιολογίας ἡ Ἐκκλησία εἶναι μία, καὶ ἀκόμη καὶ στὴν περίπτωση, ποὺ ἕνα τμῆμα ἀποκόπτεται ἀπὸ αὐτή, δὲν χάνει τὴν ἑνότητά της. Ἓν γένοισθε, καθὼς ἓν ἐσμὲν μετὰ τοῦ πατρὸς (πρβλ. Ἰω. 17, 21), μᾶς διδάσκει ὁ Σωτὴρ Χριστός. Ἐπίσης ἀναγιγνώσκουμε ἢ ψάλλουμε στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως: «Πιστεύω εἰς Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν».

Κλιματικὴ κρίσις ἤ κλιματικὴ προπαγάνδα;

Κλιματικὴ κρίσις ἤ κλιματικὴ προπαγάνδα;

Τοῦ κ. Δημητρίου Λογοθέτη, θεολόγου

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στὶς μέρες μας μοιάζει ὡς παθητικὸς παρατηρητὴς τῶν κοινωνικῶν ἐξελίξεων, καὶ ὄχι ὡς πρωτοπόρος ὁδηγὸς ποὺ φωτίζει τὸν δρόμο πρὸς τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν σωτηρία. Κοινωνικὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἐπηρεάζουν τὴν καθημερινότητα τοῦ ἀνθρώπου, ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία δὲν προβάλλονται καὶ δὲν μελετῶνται, καὶ οἱ βασικοὶ ὑπαίτιοί τους παραμένουν στὸ ἀπυρόβλητο. Ἐκεῖ, λοιπόν, ποὺ ἕνας χρυσοστομικὸς λόγος θὰ συνεκλόνιζε συνειδήσεις καὶ θὰ ἐπανέφερε σὲ τάξη τὰ κατασταθέντα ἀπὸ Θεοῦ θέσμια γιὰ τὴν λειτουργία τῆς δημιουργίας, παρατηρεῖται μία ὑποτελὴς στάση τῆς Ἱεραρχίας ἀπέναντι στοὺς δυνάστες τοῦ κόσμου αὐτοῦ.

Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ τὰ θέματα εἶναι καὶ αὐτὸ τῆς λεγομένης «κλιματικῆς κρίσης», τὸ ὁποῖο φαίνεται μὲν νὰ ἀπασχολεῖ μέρος τῶν ἱεραρχῶν ἀλλὰ σπασμωδικὰ καὶ χωρὶς ἐπιστημονικὴ καὶ θεολογικὴ κατοχύρωση, γεγονὸς ποὺ καθιστᾷ τὶς ἐπαινετὲς αὐτὲς μικρὲς προσπάθειες ἀδύναμες νὰ ἀντισταθοῦν στὴν καταρρακτώδη παραπληροφόρηση τῶν ἀνόμων συμφερόντων ἀνὰ τὴν ὑφήλιο.

Ἐπικίνδυνη ρητορικὴ ἡ πρόταση γιὰ δημιουργία «Βοσνιακὴς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας» - Ἀντιδράσεις

Επικίνδυνη ρητορική η πρόταση για δημιουργία «Βοσνιακής Ορθόδοξης Εκκλησίας»

Σφοδρές αντιδράσεις από την πλευρά της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας έχει προκαλέσει η τοποθέτηση του πρώην επικεφαλής της Ισλαμικής Κοινότητας της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης, Μουσταφά Τσέριτς, ο οποίος σε πρόσφατη δημόσια τοποθέτησή του κατέθεσε πρόταση ώστε να ιδρυθεί «Βοσνιακή Ορθόδοξη Εκκλησία», στο πλαίσιο της θρησκευτικής ομοιομορφίας στη χώρα.

Του Νικολάου Ζαΐμη

Η πρόταση αυτή εμμέσως πλην σαφώς αποτελεί μια πρόκληση για το Σερβορθόδοξο ποίμνιο και της Επισκοπές που έχουν έδρα στην επικράτεια της Βοσνίας, ενώ το γεγονός ότι η επιχειρηματολογία για ένα τέτοιο κομβικής και ζωτικής σημασίας θέμα για μεγάλο μέρος του πληθυσμού έρχεται από εκπρόσωπο άλλης θρησκευτικής κοινότητας, οξύνει ακόμα περισσότερο τα πράγματα. Αναλογιζόμενοι ότι όταν αναφερόμαστε στη Βοσνία μιλάμε πάντα για εύθραυστες ισορροπίες καθώς οι μνήμης από τον εμφύλιο πόλεμο της δεκαετίας του ’90 είναι ακόμα νωπές.

Αυτό που προξενεί ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση είναι ότι Τσέριτς έχει ιστορικό με την ανάμειξη του και στα πολιτικά πράγματα. Κατά το παρελθόν υπήρξε υποψήφιος για μέλος της Προεδρίας της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης.

Δέν μπορεῖς νά σωθεῖς ἔξω ἀπό τήν Ἐκκλησία, δέν μπορεῖς νά σωθεῖς ἔξω ἀπό τόν Χριστό

❈ Ὁ Κύριος ἵδρυσε τήν Ἐκκλησία καί μένει διαπαντός σ’ αὐτήν, στό θεανθρώπινο σῶμα Του, τοῦ ὁποίου εἶναι κεφαλή. Γι’ αὐτό ὅταν κανείς πηγαίνει στήν Ἐκκλησία καί ζεῖ σωστά, σύμφωνα μέ τούς κανόνες τῆς Ἐκκλησίας, αὐτός ζεῖ μέσα στόν Χριστό, ζεῖ μέσα στό σῶμα τοῦ Χριστοῦ.

Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία: Ὁ ἀπολογισμὸς τοῦ 2025

Ορθόδοξη Εκκλησία: Ο απολογισμός του 2025

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Αγιορείτης Γέροντας που ρωτήθηκε για το πώς βλέπει την κατάσταση στην Ορθοδοξία απάντησε με μια παραβολή. Κάποτε ένας αλλόθρησκος, απογοητευμένος από τη θρησκεία του, κατέληξε ότι θα γίνει Χριστιανός. Όμως ανακάλυψε ότι ο Χριστιανισμός ήταν χωρισμένος στα τρία. Για να καταλήξει ποιο από τα τρία μέρη θα ακολουθήσει πήρε μαζί του ένα συνεργάτη και επισκέφθηκε πρώτα το Βατικανό.

Φυσικά είδε τον Πάπα, ηγεμόνα και απόλυτο ηγέτη του κράτους του Βατικανού. Εντυπωσιάστηκε από την τάξη και την πειθαρχία στον κλήρο, τη μεγαλοπρέπεια των γοτθικών ναών, τις χιλιάδες των πιστών από όλο τον κόσμο, που συνωστίζονται στην πλατεία του Αγίου Πέτρου, για να ακούσουν και να ευλογηθούν από τον Πάπα, την οργάνωση και την τάξη, τα μοναστικά τάγματα με μορφωμένους μοναχούς. Στη συνέχεια επισκέφθηκε τους Προτεστάντες. Εκεί βρήκε επίσης τάξη, εξαιρετικές χορωδίες, φαντασμαγορικές εκδηλώσεις, αποδοχή της νεωτερικής λογικής και των μεθόδων της, ελαστικότητα στα ζητήματα του δόγματος, της Παράδοσης και της ηθικής.

Ήρθε και η σειρά της Ορθοδοξίας. Εκεί διαπίστωσε διχασμούς, ανταγωνισμούς μεταξύ των τοπικών Εκκλησιών και των ηγετών Τους, μη κοινή αντίληψη σε διάφορα εκκλησιολογικά θέματα και σε θέματα ιεραποστολής. Όταν τελείωσε τις επισκέψεις είπε στον συνεργάτη του, ότι επί μια εβδομάδα θα μελετήσει τα όσα είδε και θα του πει τί αποφάσισε. Πράγματι μέσα στον προκαθορισμένο χρόνο συναντήθηκε με τον συνεργάτη του και του δήλωσε ότι θα ενταχθεί στην Ορθοδοξία.

Ἡ Ἐκκλησία κρατιέται μὲ θυσίες καὶ ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ δὲν κάνουν πίσω ὅταν ἡ ἀλήθεια κοστίζει.

« Η Εκκλησία κρατιέται με θυσίες και από ανθρώπους που δεν κάνουν πίσω όταν η αλήθεια κοστίζει. Δεν είναι ο θόρυβος που υπερασπίζεται την πίστη, αλλά η σταθερότητα, η υπομονή και η δύναμη να παραμένεις όρθιος ακόμα και όταν είσαι μόνος. Ο Θεός εργάζεται κρυφά μέσω εκείνων που δεν αναζητούν δόξα, αλλά υπακοή.

 Ελευθερία δεν σημαίνει να κάνεις αυτό που θέλεις, αλλά να παραμένεις στην αλήθεια χωρίς φόβο. Όταν ένας άνθρωπος πουλάει τη συνείδησή του για την ειρήνη, χάνει την ειρήνη.

Οἱ κακοδοξίες τοῦ παπισμοῦ.

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΠΙΣΜΟΥ – ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ

Αναδημοσίευση: Εκ του τεύχους «Εν συνειδήσει» – Ι.Μ. Μεγάλου Μετεώρου

Οι διαφορές ανάμεσα στη Ορθοδοξία και τον παπισμό είναι πολλές και μεγάλες, παλαιές και νεότερες και αφορούν τόσο σε δογματικά ζητήματα όσο και σε θέματα εκκλησιαστικής εμπειρίας, λατρείας, τέχνης και γενικώτερα αντιλήψεων και βιοθεωρίας. Θα επιχειρήσουμε εδώ μία συνοπτική παρουσίασή τους αντλώντας από τα κείμενα των Αγίων Πατέρων και συγχρόνων θεολόγων, Μητροπολιτών και Γερόντων της Εκκλησίας μας, οι οποίοι με ενάργεια και ορθόδοξο φρόνημα αναδεικνύουν την παρεκτροπή από την ορθή πίστη και τις κακοδοξίες του παπισμού. Για την καλύτερη κατανόηση των διαφορών ορθοδοξίας και παπισμού είναι απαραίτητο να εξετάσουμε συνολικά τον εκκλησιαστικό, κοινωνικό και πολιτικό περίγυρο της εποχής. Για τον σκοπό αυτό παραθέτουμε πολύ σύντομα κάποια ιστορικά γεγονότα που στάθηκαν σταθμοί στην γέννηση του παπισμού και στην πορεία του προς την διαίρεση και το σχίσμα.

Ιστορική αναφορά

Η αρχαία Ορθόδοξη Λατινική Εκκλησία της Δύσεως στην παλαιά Ρώμη είχε πάντοτε κοινωνία με την Ορθόδοξη Ανατολή και τα πατριαρχεία της. Το γεγονός που ανέτρεψε την αρμονική αυτή κοινωνία μεταξύ Ανατολής και Δύσεως είναι η κατάληψη της δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τους Φράγκους κατά την διάρκεια του 5ου και 6ου αι., όταν η Δυτική Ευρώπη ζει τον καταιγισμό των βαρβαρικών επιδρομών που μετέβαλαν ριζικά τα πολιτιστικά και θρησκευτικά δεδομένα της.

Οι Φράγκοι, λαός πρωτόγονος και απολίτιστος την εποχή εκείνη, από την πρώτη στιγμή του εκχριστιανισμού τους εξέλαβαν και αφομοίωσαν με λανθασμένο τρόπο την χριστιανική διδασκαλία. Η χριστολογία και η τριαδολογία τους υπήρξε ανέκαθεν προβληματική, καθώς οι αντιλήψεις τους για την Αγία Τριάδα ήταν έντονα επηρεασμένες από τον αρειανισμό.

Στην φραγκική Σύνοδο του Τολέδο το 589, παρά την φαινομενική καταδίκη του αρειανισμού, υιοθετούν μία άλλη μορφή λανθασμένης τριαδολογίας, την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος και εκ του Υιού, την οποία αργότερα προσέθεσαν και στο Σύμβολο της Πίστεως.

Ὅταν ἡ Ἐκκλησία συμμορφώνεται γιὰ νὰ παραμείνει ζωντανή, παύει νὰ εἶναι Ἐκκλησία.

σ.σ. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ, με την διαφωνία ότι υφίσταται και μετάλλαξη της θεολογίας για την αλλοίωση της Εκκλησίας.

Η αποϊεροποίηση που επιχειρείται τα τελευταία χρόνια μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας δεν είναι αποτέλεσμα θεολογικής κρίσης. Είναι προϊόν πολιτικής βίας. Και όχι απλώς βίας καταστολής, αλλά μιας νέας βίας τελετουργικής, διοικητικής, μεταφυσικά μηδενιστικής.Το κράτος του Κυριάκου Μητσοτάκη, με την επιτελική του γλώσσα και τη μανία του για έλεγχο όλων των μεταβλητών, δεν ενδιαφέρεται να διαχωρίσει Εκκλησία και Πολιτεία. Ενδιαφέρεται να καταλάβει το ιερό, να το αδειάσει από το εσχατολογικό του περιεχόμενο και να το μετατρέψει σε διαχειρίσιμο θεσμικό υπόλειμμα. Δεν πρόκειται για απλή παρέμβαση — πρόκειται για θεσμικό σφετερισμό του Θεού.

Σύγχρονοι (Ἅγιοι) Γέροντες καὶ οἱ Μυστικὲς Εὐχές.

Παν. Δ. Παπαδημητρίου, αʹ ἔκδοσις 8/2/2022

Ὀρθόδοξος Τύπος, τ. 2431, 2432, 2433 (13, 20, 27 Ἰαν. 2023)

[Για καλύτερη ανάγνωση δείτε το PDF στο τέλος]

Κατὰ τὴν ἀρχαῖαν καὶ ζῶσαν παράδοσιν, οἱ Μυστικὲς Εὐχὲς τῆς Θείας Λειτουργίας ἀναγινώσκονται μυστικῶς1 ὑπὸ τῶν ἱερέων, ὅπως παραδέχεται καὶ ἕνας ἐκ τῶν ὑποστηρικτῶν τῆς ἐκφώνου2 ἀναγνώσεως τῶν Εὐχῶν, ὁ μακαριστός Φουντούλης (μαθητὴς τοῦ ἐπίσης ὑποστηρικτοῦ καὶ πρωτοπόρου μακαριστοῦ Τρεμπέλα3), ὁ ὁποῖος ἀναφέρει γιὰ τὴν ἐπικρατοῦσα τάξη στὴν Ἐκκλησία: «Ἔχει ὅμως δημιουργηθεῖ ἀπὸ αἰώνων παράδοση ὡς πρὸς τὴ μυστικῶς ἀνάγνωση τῶν Εὐχῶν καὶ αὐτὴ σήμερα εἶναι ἡ γενικῶς κρατοῦσα σ’ ὅλη τὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία τάξη»4,5.

Εἰδικὰ στὸ Ἅγιον Ὄρος ἡ Μυστικὴ Παράδοσις τῶν Εὐχῶν εἶναι παγιωμένη (δὲν λέγονται εἰς ἐπήκοον τοῦ λαοῦ6), ἰδίως στὶς προηγούμενες γενεές, ὡς θὰ δοῦμε καὶ ἀπὸ τοὺς Ἁγιορείτες γέροντες ποὺ παραθέτουμε στὴν συνέχεια.

Στὸ παρὸν ἄρθρο θὰ δοῦμε πληροφορίες περὶ συγχρόνων, κυρίως Ἁγιορειτῶν, γερόντων (ὀρισμένων ἤδη Ἁγίων) καὶ τῶν Μυστικῶν Εὐχῶν7,8,9.

Ὅσιος Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης καὶ Διορατικός (1906-1991)

Τὸ Ἱερὸν Ἠσυχαστήριον τοῦ Ἁγίου «Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτήρος», στὸ Μήλεσι, ἐξέδωσε μιὰ ἠχογράφηση10 Θείας Λειτουργίας μὲ τὸν Ἅγιο (27-5-1977) στὸν μικρὸ ναὸ Ἁγίου Νικολάου Καλισσίων, ποὺ βρέθηκε στὰ πράγματα τῆς κ. Μαρίας Λίβα.

Ὁ Ἅγιος Πορφύριος ἀκολουθεῖ φαίνεται τὸ Ἱερατικὸν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου τοῦ 1895, καὶ τὰ κατ’ αὐτὸ Ἱερατικὰ τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας, (π.χ. ἐκδόσεων 1962, 1981), τὰ ὁποία ὡς πρὸς τὶς Μυστικὲς Εὐχὲς ὀμοιάζουν μὲ τὴν διάταξιν τῆς Ἁγίας Σοφίας τοῦ 1386 (V.135)11.

Ὡς ἀπόντες (φυσικὰ) ἀπὸ τὴν Θεία Λειτουργία τοῦ 1977, καὶ οὔτε παρόντες εἰς τὸ Ἱερὸν, δυνάμεθα νὰ συμπεράνουμε τὰ τῶν Μυστικῶν Εὐχῶν ἀπὸ τὰ μεγάλα διαστήματα λειτουργικῆς σιωπῆς12 κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Θείας Λειτουργίας, σὲ σημεῖα ὅπου τὸ Ἱερατικὸν ἀναφέρει μυστικὴ ἀνάγνωση Εὐχῆς. Στὴν διάρκεια τῆς λειτουργικῆς σιωπῆς ποὺ δίνεται παρακάτω, δὲν προσμετρᾶται ἡ διάρκεια τῆς ἀπόκρισης.

Ὁ Χριστὸς ὡς Κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας: Τὸ Ἀνεπανάληπτο Μυστήριο τῆς Θείας Ἑνότητας.

Κωφίδης Ευάγγελος

«Αὐτός ἐστιν ἡ κεφαλή τοῦ σώματος, τῆς Ἐκκλησίας« (Κολ. 1:18).

Η Εκκλησία δεν είναι ανθρώπινο θεσμικό κατασκεύασμα, ούτε συλλογικότητα ιδεών· είναι το ζωντανό Σώμα του Χριστού, του οποίου η Κεφαλή είναι ο ίδιος ο Λόγος του Θεού, ο Υιός, ο Μονογενής. Αυτή η αλήθεια δεν είναι απλά δόγμα· είναι η καρδιά της Ορθοδόξου πίστης, το μυστήριο που κρατά την Εκκλησία αδιάσπαστη και ζωντανή ανά τους αιώνες.

Η Κεφαλή που Δίνει Ζωή

Όπως το σώμα χωρίς κεφαλή παραμένει νεκρό, έτσι και η Εκκλησία χωρίς τον Χριστό θα ήταν κενή θρησκευτική δομή. Ο Χριστός δεν είναι «σύμβολο» ή «πνευματικός δάσκαλος» ανάμεσα σε άλλους· Είναι ο Παντοδύναμος Κύριος που τρέφει, αγιάζει και ενώνει όλα τα μέλη Του μέσω της Θείας Λειτουργίας και της Θείας Ευχαριστίας. Δεν υπάρχει χωρίς Αυτόν ούτε συγχώρεση αμαρτιών, ούτε Θεία Λειτουργία, ούτε σωτηρία. «Όπως δίδασκε ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: «Ο Χριστός και η Εκκλησία είναι ένα»» (Ερμηνεία στην Επιστολή προς Εφεσίους, Ὁμιλία III).

Νικόλαος Σωτηρόπουλος, Ἀδιαφορεῖς γιὰ τὴν Ἐκκλησία; Ὑψίστη ἁμαρτία!

«Γίνεται ένας αγώνας, να βγει αυτή η Εκκλησία μέσα από απίστους, ασεβείς, αιρετικούς, που έφτασαν στην αναίδεια να διακηρύσσουν δημοσία την απιστία τους, την ασέβεια, την αίρεση και αλωνίζουν τα σύμπαντα, και σφαγιάζουν όλον τον πιστό λαό και τον υβρίζουν και τον λένε ΑΝΤΙΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ! Να γίνεται αγώνας και συ να σκορπίζεις πάγο· γιατί έχεις πετραχήλι; Κάνεις αμαρτία υψίστη.»

(Κάτωθι βίντεο, από 1:17:23) «Προχωρώ, μπορούσες να κάνεις καλό και δεν το έκαμες. Μεγάλη αμαρτία, μεγάλη αμαρτία. Μπορούσες να ανοίξεις το στόμα σου και να μιλήσεις για τον Χριστό; Να φέρεις κανένα άπιστο και κανέναν πλανεμένο και κανέναν αμαρτωλό κοντά στο Θεό και δεν το έκανες; Πολύ μεγάλη αμαρτία.

Αγαπάς την γυναίκα σου, τα παιδάκια σου· και σύ γυναίκα τον άντρα σου τα παιδάκια σου περισσότερο από τον Χριστό; Υψίστη αμαρτία. Αναστατώνεσαι και θορυβείσαι και μεριμνάς και χάνεσαι για την οικογένειά σου, για την τακτοποίηση της οικογενείας σου, και δεν σου καίγεται καρφί για την μεγάλη Οικογένεια, για την Εκκλησία που έχυσε ο Χριστός το αίμα Του; Αδιαφορείς για την Εκκλησία; Υψίστη αμαρτία!

Τὸν ἀσκὸ τοῦ Αἰόλου ἀνοίγει γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία στὴ Βουλγαρία τὸ Ἀνώτατο Δικαστήριο – Ἐπιζήμια καὶ διχαστικὴ ἀπόφαση κατὰ τὸν Πατριάρχη Δανιήλ

Ο Πρόεδρος Ράντεφ στο πλευρό του Πατριαρχείου Βουλγαρίας – Ενημερώθηκε από τον Πατριάρχη Δανιήλ για την “παράλληλη Ορθόδοξη Εκκλησία”

Συνάντηση με τον Πρόεδρο της Βουλγαρίας, Ρούμεν Ράντεφ, είχαν χθες ο Πατριάρχης κ.κ. Δανιήλ και μέλη της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Βουλγαρίας όπου και τον ενημέρωσαν σχετικά με τις συνέπειες τις οποίες θα έχει η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της χώρας η οποία δίνει δυνατότητα εγγραφής παράλληλης «Ορθόδοξης Εκκλησίας».

Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση από το Πατριαρχείο Βουλγαρίας ο Πρόεδρος Ράντεφ ξεκαθάρισε με δήλωσή του ότι «Η Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία – Πατριαρχείο Βουλγαρίας είναι ο θεσμικός εκφραστής της Ανατολικής Ορθόδοξης ομολογίας στη Δημοκρατία της Βουλγαρίας με αδιαμφισβήτητη ιστορική συμβολή και τεράστιο ρόλο για την εθνική μας ταυτότητα».

Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας, επεσήμανε ότι η Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία είναι μία και αδιαίρετη, υπήρξε και θα παραμείνει πνευματικός άξονας στις αντιξοότητες της μακραίωνης ιστορίας της χώρας. «Γι’ αυτό οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζει θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως απειλές για την εθνική μας ενότητα και κυριαρχία», τόνισε.

Σύμφωνα με τον Βούλγαρο Πρόεδρο, παρά την έντονη πολιτική αντίθεση, το κράτος, μέσω των θεσμών του, πρέπει και μπορεί να εγγυηθεί τις προϋποθέσεις για την ενότητα της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ο αρχηγός του κράτους τόνισε επίσης την αποφασιστικότητα του προεδρικού θεσμού να συμβάλει στην επίτευξη αυτού του εθνικά υπεύθυνου στόχου.

*Περί Ἐκκλησίας*

❈ Ἐκκλησία εἶναι τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Δέν εἶναι οὔτε ὁ Δεσπότης, οὔτε ὁ παπάς Ἐκκλησία. Οἱ Ἐπίσκοποι ἤ οἱ Πατριάρχες εἶναι μέρος τῆς Ἐκκλησίας. Ἐκκλησία εἶναι τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ.

Ὁ Χριστός μας ἦρθε στή γῆ, ἔφτιαξε τήν Ἐκκλησία, ὄχι τό ναό, τά ντουβάρια, ἀλλά τό μυστηριακό σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τοῦ ὁποίου κεφαλή εἶναι ὁ ἴδιος ὀ Χριστός καί σῶμα ὅλοι ὅσοι εἴμαστε Ὀρθόδοξα βαπτισμένοι - προσέξτε ὅμως - πού εἶναι ἐνεργά μέλη τῆς Ἐκκλησίας καί ζοῦνε μέ ἀσκητική καί μυστηριακή ζωή… Αὐτό τό λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος (Ἐφ. 1,23 – Α’ Κορ. 12,27).

Ἡ Ἐκκλησία ὡς εἰκὼν τῆς Ἁγίας Τριάδος;

Ἡ Ἐκκλησία ὡς εἰκὼν τῆς Ἁγίας Τριάδος;

Τοῦ κ. Εὐλαλίου Θωμαΐδη, Θεολόγου

Τί εἶναι ἡ Ἐκκλησία; Σύμφωνα μὲ τὸν ὁρισμὸ τῆς κλασικῆς παπικῆς θεολογίας, ἡ ἐκκλησία εἶναι ἕνα σύνολο ἀνθρώπων (κοινότητα) ποὺ ἔχουν καὶ ἐκφράζουν τὴν ἴδια πίστη, μετέχουν σὲ ἔγκυρες μυστηριακὲς ἱεροτελεστίες, βρίσκονται κάτω ἀπὸ τὴν καθοδήγηση τῶν «νόμιμων» ἱεραρχῶν, δηλαδὴ ὅλων ἐκείνων ποὺ ὡς πρόσωπα ἔχουν ἀποστολικὴ διαδοχὴ [1], καὶ τέλος βρίσκονται, τόσο οἱ λαϊκοὶ ὅσο καὶ οἱ ἱερεῖς, ὑπὸ τὴν καθοδήγηση τοῦ ἀπόλυτου καὶ μόνου βικάριου τοῦ Χριστοῦ, δηλαδὴ τοῦ πάπα ἢ ἐπισκόπου Ρώμης [2]. Κατὰ τὴ μεσαιωνικὴ θεολογία καὶ φιλοσοφία, ἡ Ἐκκλησία θεωρήθηκε ὡς ἕνα ἱεραρχικὸ – πυραμιδικὸ σύστημα διάδοσης τῆς κτιστῆς χάριτος, τὸ ὁποῖο ἔχει ὡς κεφαλὴ τὸν παγκόσμιο ἐπίσκοπο Ρώμης. Ἐπίσης, ὡς ἀντικαταστάτες τοῦ πάπα στὶς διάφορες κατὰ τόπους ἐκκλησίες ἔχουμε τοὺς λοιποὺς ἐπισκόπους.

Οἱ σύγχρονοι ἐκπρόσωποι τοῦ παπισμοῦ, ὅμως, τουλάχιστον κατὰ ἕνα μεγάλο τους μέρος, ἀντελήφθησαν ὅτι μία τέτοια ἱεραρχικὴ θεώρηση τῆς Ἐκκλησίας δὲν μπορεῖ νὰ συμμορφωθεῖ μὲ τὸ πνεῦμα τῆς νεωτερικῆς καὶ μετανεωτερικῆς ἐποχῆς, καὶ γιὰ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸ λόγο ἀποφάσισαν νὰ προβοῦν σὲ μία ἐκκλησιολογικὴ ἀνανέωση [3]. Πλέον, τὰ ἐγχειρίδια δογματικῆς, οἱ διάφορες σοῦμες καὶ οἱ ποικίλων εἰδῶν θεολογικὲς ἀκαδημίες ἢ σχολές, οἱ ὁποῖες ἑτοιμάζουν τοὺς ἱερεῖς νὰ ἀναλάβουν τὰ θρησκευτικά τους καθήκοντα, δὲν λένε τίποτε στὸ σύγχρονο θρησκευόμενο δυτικὸ κόσμο. Ἀκόμη, ἡ θεώρηση τῆς Ἐκκλησίας ὡς μυστικοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, τὴν ὁποία ὑποστήριζαν οἱ Ἕλληνες Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, δὲν ἀρκεῖ, γιὰ νὰ ἐξηγήσει στὸ σύγχρονο κόσμο τὴ σχέση τοῦ Θεοῦ μὲ τὸν ἄνθρωπο ἢ τὸν κόσμο. Αὐτὴ ἡ νέα ἐκκλησιολογία, λοιπόν, δὲν μπορεῖ νὰ βασιστεῖ στὶς κλασσικὲς χριστιανικὲς ἔννοιες, ἔννοιες ὅπως «σῶμα Χριστοῦ», «κατὰ φύσιν» καὶ «ὑπὲρ φύσιν» ζωή, ἄσκηση, κάθαρση, φωτισμός [4], θέωση καὶ οὕτω καθεξῆς, καθότι ὅλα αὐτὰ στὴν πραγματικότητα δὲν μποροῦν παρὰ νὰ ἀποτελοῦν κατάλοιπα ἑνὸς «ἐσωτερισμοῦ», ὁ ὁποῖος πρεσβεύει τὸν ἐγκλωβισμὸ τῆς ἀνθρωπολογίας στὸ ὑποκείμενο ἢ ἄτομο.

Θανατηφόρος ἀγκαλιά

Θανατηφόρος ἀγκαλιά

ΦΙΔΙ ΑΝΑΚΟΝΤΑ ΠΕΡΙΣΦΙΓΓΕΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ

Γράφει ὁ κ. Διογένης Δ. Βαλαβανίδης, Πρόεδρος «Κέντρου Προστασίας τῆς Χριστιανικῆς Ταυτότητας» καὶ πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς Θρησκευμάτων «Κέντρου Γεωστρατηγικῶν Μελετῶν» Βελιγράδιου

Ὅλοι γνωρίζουν ἐδῶ καὶ καιρὸ ὅτι ἡ ἀμερικανικὴ ὑπηρεσία πληροφοριῶν ἐπέλεξε τὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως καὶ τὸν Προκαθήμενό του, τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο Α’, γιὰ νὰ διευκολύνει τὴν ὑλοποίηση τῶν σχεδίων τῶν παγκοσμιοποιητικῶν δυνάμεων τοῦ κόσμου. Μὲ ἄλλα λόγια, ἡ ἀμερικανικὴ διοίκηση χρησιμοποίησε τὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως καὶ τὴν ἐπιρροή του στὸν ὀρθόδοξο κόσμο, γιὰ νὰ πετύχει τοὺς γεωπολιτικοὺς καὶ γεωστρατηγικοὺς στόχους της. Ἔτσι, τὸ «Intermagazin» (intermagazin.rs) δημοσίευσε στὶς 30 Ἰουλίου 2016 ἕνα ἄρθρο μὲ τί­τλο «Πῶς ἡ CIA προσπαθεῖ νὰ καταστρέψει τὴν Ὀρθοδοξία», στὸ ὁποῖο μετέφερε ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ «Δόγμα τοῦ Ἀγώνα κατὰ τῆς Ἀνατολῆς», τὸ ὁποῖο δημιουργήθηκε ἀπὸ τὸν διευθυντὴ τῆς CIA, Allen Welsh Dulles (Ὁ πρῶτος πολιτικὸς διευθυντὴς τῆς CIA), στὸ ὁποῖο ἀναφέρονται οἱ ὁδηγίες γιὰ τὴν καταστροφὴ τῶν παραδοσια­κῶν ἀξιῶν ποὺ ὑπάρχουν στὶς ὀρθόδοξες χῶρες, δηλ. νὰ σβήσουν τὴν ἐθνικὴ συνείδηση τῶν πολιτῶν τους καὶ νὰ σπάσουν τὴ στρατιωτικὴ ἰσχὺ τῶν σλαβικῶν κρατῶν. Ἐπίσης, ἕνας ἀπὸ τοὺς πρωταρχικοὺς στόχους ἦταν καὶ παραμένει ὁ κατακερματισμὸς τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας.

Αὐτὸ ἀκριβῶς προειδοποίησε μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες καθηγήτριες τῆς Νομικῆς Σχολῆς τοῦ Βελιγραδίου, ἡ Δρ. Smilja Avramov, εὑρισκόμενη στὸ στρογγυλὸ τραπέζι ποὺ διοργάνωσε τὸ Κίνημα γιὰ τὴ Σερβία, ὅταν μὲ ἀφορμὴ τὴ συνάντηση τῆς εὐρωπαϊκῆς ὁμάδας ἡ Τριμερὴς Ἐπιτροπὴ στὸ Βελιγράδι ἀπὸ 31 Ὀκτωβρίου ἕως 2 Νοεμβρίου τὸ 2014 ἀπεκάλυψε γιὰ πρώτη φορὰ ὅτι οἱ ΗΠΑ, τὸ Βατικανὸ καὶ ἡ Γερμανία συνῆψαν μυστικὴ συμφωνία τὸ 1976 σὲ 11 σημεῖα, ἕνα ἐκ τῶν ὁποίων ἀναφέρεται στὴν «ὁλικὴ καταστροφὴ τῆς Ὀρθοδοξίας”. Οἱ συμμετέχοντες τῆς μυστικῆς συμφωνίας ἦταν ξεκάθαροι, ὅταν εἶπαν ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία πρέπει νὰ ἀφαιρεθεῖ ἀπὸ τὶς παγκόσμιες ἐπικοινωνίες ὡς θρησκεία, γιατί εἶναι ἡ μόνη δυνατότητα ὁμογενοποίησης τῶν Ὀρθοδόξων χωρῶν ποὺ ἔχει πολιτικὲς διαστάσεις, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει ὅτι ἡ παγκοσμιοποίηση θὰ ἦταν πολὺ δύσκολο νὰ πετύχει μὲ τὴν Ὀρθοδοξία. Μὲ ἄλλα λόγια, ἡ Ὀρθοδοξία καὶ τὰ Ὀρθόδοξα ἔθνη εἶναι οἱ μόνοι πραγματικοὶ ἀντίπαλοι τῆς παγκοσμιοποίησης. Ἄλλα ἔθνη δὲν προκαλοῦν προβλήματα στὴν παγκοσμιοποίηση, ἑπομένως οὔτε ἡ Κίνα οὔτε οἱ χῶρες τοῦ μουσουλμανικοῦ κόσμου εἶναι σὲ θέση νὰ προσφέρουν ἕνα νέο παγκόσμιο ἠθικὸ σχέδιο.

Ὁ Παπουλάκος

O ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ

 

(Tο άρθρο είναι του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου.

Εδημοσιεύθη στο περιοδικό Χριστιανική Σπίθα τον Δεκέμβριο του 1952, φυλ. 137).

Ζητήματα Άβωνος

Επίσκοποι, ιερείς, μοναχοί, θεολόγοι, κήρυκες του θείου λόγου, πάντες φρουροί της ιεράς ποίμνης του Ιησού. Ινα τί κοιμάσθε; Λύκοι εις τα πρόβατα. Ποιοι είναι οι λύκοι; Αιρετικοί όλων των χρωμάτων και αποχρώσεων, μπήκαν εις τας Μητροπόλεις, τας ενορίας και τα σχολεία.

Ποιοι είναι οι λύκοι; Άνδρες άρπαγες και πλεονέκται τον Μαμμωνά λατρεύοντες και τον λαό κατά ποικίλους τρόπους ληστεύοντες. Λύκοι κοινωνικοί. Λύκοι εκκλησιαστικοί. Λύκοι αραβικοί. Λύκων επιδρομή. Οι χιλιασταί, π.χ. οι οποίοι το 1922 εμετρώντο στα δάκτυλα της μιάς χειρός, σήμερον έφτασαν στις 12.000 άτομα, είναι διασκορπισμένοι εις όλην την χώραν και αρπάζουν καθημερινώς τα πρόβατα, τας ψυχάς.

Ποιμένες του νέου Ισραήλ. Δεν τρέμετε τας ευθύνας σας; Το ποίμνιόν σας διαλύεται και σεις;… Ακούεται η Σάλπιγξ των εσχάτων ημερών! Ποιμένες! Εκτινάξατε εκ των βλεφάρων σας τον νυσταγμόν, αφήσατε τας φλογέρας, αρπάσατε τας σφενδόνας, καταδιώξατε τους λύκους, σώσατε το ποίμνιο, το υπολειφθέν ελάχιστον ποίμνιον…

Αλλ’ ακούω αντίρρησιν, που προέρχεται από τους λεγομένους «αγραμμάτους».

Πολύ καλά, σου λέγει ο ιερεύς της υπαίθρου, να εξέλθωμε εις πόλεμο κατά της πλάνης και της αμαρτίας. Βλέπω και εγώ το κακό που εξαπλώνεται και έφθασε εως την τελευταία καλύβη. Αλλ’ εγώ δεν είμαι πτυχιούχος ιερατικών και θεολογικών σχολών. Δεν εσπούδασα επιστήμη. Δεν γνωρίζω γράμματα πολλά. Είς αυτόν τον αγώνα υπέρ της Ορθοδοξίας τι μπορώ εγώ να προσφέρω; Τι μπορώ να κάνω;

Αδελφέ! Ερωτάς τι να κάνεις; Φαίνεται ότι δεν διάβασες το Ευαγγέλιο ή, εάν το εδιάβασες, δεν το επίστευσες. Συ ο ένας δύνασαι να σώσεις το χωρίο σου, την επαρχίαν σου, τον νομόν σου, την Ελλάδα όλην. Αρκεί να έχεις πίστι θερμή, ενεργητική, ως κόκκον σινάπεως, και τότε θα είπεις εις το όρος, εις το μεγαλύτερο εμπόδιο που προβάλλει ενώπιόν σου, Όρος, «μετάβηθι εντεύθεν εκεί, και μεταβήσεται, και ουδέν αδυνατήσει υμίν» (Ματθ. 17,20).

Όχι πτυχία και διπλώματα και μετεκπαιδεύσεις και μισθοί και τυχερά και διπλαί και τριπλαί θέσεις, και τίτλοι κενοί περιεχομένου, αιωρούμενοι ως αερόστατα, αλλά πίστις. Πίστις το παν. Πίστις! Μυστικός μοχλός που μετακινεί όρη. Ω πίστις, μεγάλα τα κατορθώματά σου! Και απόδειξις, μία εκ των μυρίων αποδείξεων της θαυματουργούσης πίστεως, είναι ο Παπουλάκος.

Θεία ἡ προέλευσι τῆς Ἐκκλησίας. +Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης.

«Τῷ καιρῷ εκείνῳ, περιπατῶν (ὁ Ἰησοῦς) παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας…»

https://drive.google.com/file/d/1mLd3sVUNx_M1yl0lVuHUiKTe1F0Do1AO/preview

Ἡ λεπτότητα, ἡ εὐαισθησια καί ἡ συναισθηματικότητα- ομιλία και συζήτηση

Ἡ λεπτότητα, ἡ εὐαισθησια καί ἡ συναισθηματικότητα-Τα θεραπευτικά μέσα της Εκκλησίας, Το μυστήριο της Εκκλησίας κατά τον Όσιο Πορφύριο, 14-4-2024, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

https://www.youtube.com/live/fmpYl7xLwc4?si=KLziHyqONWMY90jn

Σήμαντρο...σάν Κιβωτός...

Η φωτογραφία απεικονίζει έναν μοναχό να κρούει το σήμαντρο, ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά σύμβολα του μοναστικού βίου στην Ελλάδα.