Από πού προέρχεται ο γουοκισμός και ποια είναι τα θεμέλιά του; Ο Γάλλος φιλόσοφος Jean-François Braunstein που εξετάζει αυτά τα ερωτήματα στο δοκίμιό του «La Religion Woke», συγκρίνει το κίνημα αυτό με την αναβίωση των ευαγγελιστών προτεσταντών, πριν από 200 χρόνια. Κατά τον Braunstein, η woke ιδεολογία έχει αναπτύξει θρησκευτικά χαρακτηριστικά: προσπαθεί ν’ απαντήσει στην έλλειψη μιας ανώτερης αλήθειας που χαρακτηρίζει τη σημερινή μετα-θρησκευτική κοινωνία.
Η επιρροή της woke ιδεολογίας φαίνεται ότι φτάνει σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας. Από την εταιρεία Ντίσνεϊ, που καλεί τους λευκούς υπαλλήλους της να προβληματιστούν σχετικά με τα «λευκά προνόμιά» τους, μέχρι τους ακτιβιστές που καθορίζουν το ακαδημαϊκό περιβάλλον των πανεπιστημίων, κυνηγώντας καθηγητές της «παλιάς σχολής», ή τον πολλαπλασιασμό των μαθημάτων με θέμα τον «αντιρατσισμό».
Ο Braunstein προειδοποιεί: «Στο όνομα της καταπολέμησης των διακρίσεων, μια νέα πνευματική τρομοκρατία αναδύεται στις δυτικές κοινωνίες». Το κίνημα αυτό ανατρέπει όλα τα συνήθη πλαίσια σκέψης και στόχος του είναι «να αποδομήσει τη δυτική πολιτιστική και επιστημονική κληρονομιά, η οποία κατηγορείται ότι είναι δομικά σεξιστική, ρατσιστική και αποικιοκρατική».
Το Ιερό
Το κίνημα «woke» γεννήθηκε μεν στα αμερικανικά πανεπιστήμια, επεκτείνεται, όμως, ραγδαία στις δυτικές κοινωνίες.
Ο Braunstein επισημαίνει ότι η άνοδός του είναι παρόμοια με εκείνη των προτεσταντικών αναβιωτών του 18ου και 19ου αιώνα: «Είναι η πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία που ένα είδος λατρείας γεννιέται στα πανεπιστήμια, με το δικό της όραμα για τον κόσμο, τα δόγματά της, τους οπαδούς της, τα δικαιώματά της και τα οιονεί ιερά κείμενά της».
Παρ’ όλο που οι οπαδοί του κινήματος ισχυρίζονται ότι έχουν εφεύρει μία νέα θεωρία, στην πραγματικότητα δεν συμπεριφέρονται σαν να εργάζονται για έναν καλύτερο κόσμο: «Η θρησκεία τους είναι μια θρησκεία εξαγνισμού και μαγικής σκέψης, όπου η συγχώρεση απουσιάζει».






