Ἔτσι θά ριζώσει;!

❈ Κάνουν γάμο καί δέν προσέχει κανένας τό μυστήριο καί μόνο κοιτᾶνε ἄν ἡ νύφη θά πατήσει τό πόδι τοῦ γαμπροῦ ἤ πῶς θά ρίξουμε τό κουφέτο στό κεφάλι τοῦ ἄλλου. Ἤ ἄν θά ρίξουμε ρύζι γιά νά ριζώσει. Ἔτσι θά ριζώσει;! Δέν ξέρουν κἄν, ὅτι τό ρύζι γράφεται μέ «υ» καί τό ριζώνω γράφεται μέ «ι». Δηλαδή τελείως ἄσχετα πράγματα. Τρελά πράγματα.

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 8 – 7 – 2012)

Ἡ ὑποβάθμιση τοῦ μυστηρίου τοῦ γάμου ἐν Χριστῷ

 

Οι ριζοσπαστικές νομοθετικές αλλαγές εις βάρος του κατά Θεόν μυστηρίου του γάμου και της οικογένειας άρχισαν με την κυβέρνηση του κ. Αντρέα Παπαντρέου, ενώ συνεχίστηκαν και στις επόμενες κυβερνήσεις μέχρι σήμερα επί κυβερνήσεως του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ὁ χριστιανικός γάμος Α΄-Ποιά πράγματα χρειάζονται/Γιατί στεφανώνεται κατά τήν Ἁγ. Γραφή καί τούς Ἁγίους Πατέρες. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ὁ χριστιανικός γάμος Α΄-Ποιά πράγματα χρειάζονται/Γιατί στεφανώνεται κατά τήν Ἁγ. Γραφή καί τούς Ἁγίους Πατέρες, 27-8-2024, Ἀρχ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Μεικτοὶ γάμοι στὴν Μητρόπολη Γλυφάδας.

Να πώς ξηλώνουν σιγά σιγά το πουλόβερ για να φτάσουν στην ψευδένωση με τους αιρετικούς. Η συγκεκριμένη πληροφορία για την Ιερά Μητρόπολη Γλυφάδας έφθασε στο ιστολόγιο από αναγνώστρια, δεν ξέρουμε σε πόσες άλλες Μητροπόλεις γίνονται μεικτοί γάμοι μεταξύ Ορθοδόξων και αιρετικών.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της Μητροπόλεως το πρώτο πιστοποιητικό που χρειάζεται η Μητρόπολη Γλυφάδος για έναν ετερόδοξο που θέλει να παντρευτεί στην Ορθόδοξη Εκκλησία είναι το Πιστοποιητικό Βαπτίσεως, το οποίο θα το προμηθεύεται από ….

ἀπό τήν ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΡΧΗ τοῦ δόγματος πού ἀνήκει, μέ σαφή ἀναφορά τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Λογοτύπου τῆς ἐν λόγῳ Ἐπισκοπῆς. Ἐάν ἔχουν Βεβαίωση Βαπτίσεως, μποροῦν νά ἀπευθυνθοῦν στήν ἐδῶ Ἐκκλησία τοῦ δόγματός τους καί νά λάβουν τό Πιστοποιητικό Ἀγαμίας. Θά πρέπει νά ἀναγράφεται ὁ βαθμός γάμου καί ὅτι τό ἄσχετο συγγενείας [π.χ. θά συνάψει γάμον πρῶτον μετά τοῦ (τῆς) τάδε, μετά τοῦ (τῆς) ὁποίας οὐδεμία συγγένεια ἔχει, καί ὅτι ὁ γάμος θά τελεσθεῖ εἰς τήν Μητρόπολη Γλυφάδας].Πιστοποιητικά Ἀγαμίας ἀπό Ὀρθόδοξες Ἐνορίες τοῦ Ἐξωτερικοῦ, ἐπικυρώνονται ἀπαραιτήτως εἰς τήν Ἱ. Σύνοδον.

Τό μυστήριο τοῦ Θεοῦ, ὁ γάμος, εἶναι μέγα.

Το μυστήριο του Θεού, ο γάμος, είναι μέγα. Και πρέπει στο μυστήριο του Θεού να αγγίξουν χέρια καθαρά. Εσύ είσαι καθαρός; Πώς θα έχεις τη Χάρη του Θεού;

Ντύνεται τα νυφικά η κόρη με το λευκό χρώμα, που σημαίνει αγνότητα και πηγαίνει εκεί, που δεν είναι αγνή, ούτε ο αγνός ο υιός. Πηγαίνουν και ζητούν στεφάνι, γιατί ενίκησαν λέει. Τί ενίκησαν; Τί ενίκησες; Εγκρατεύθηκες;

Κατατροπώθηκες και καταπατήθηκες υπό τας πόδας του Διαβόλου. Δεν ενίκησες τον Διάβολον. Δεν επάλεψες. Δεν έμεινες αγνός. Τώρα τι ζητάς το στεφάνι; Ποιός θα σου το δώσει το στεφάνι; Ο Θεός δεν θα σου το δώσει. Διότι δεν επάλεψες, δεν ενίκησες και το στεφάνι δεν σου ανήκει.

Νομίζουν ότι είναι αστείο το μυστήριο του γάμου και έρχονται στο μυστήριο του γάμου για να φωνάξουν, για να υβρίσουν τον ιερέα, διότι τους είπε ο ιερεύς να είναι ήσυχοι μέσα στην Εκκλησία και να τα βάλουν εναντίον του.

Να έρθει η στιγμή, το ρύζι που κρατούν στα χέρια, να το πετάξουν, για να ριζώσει το ανδρόγυνο.

Τό Μυστήριο τοῦ Γάμου, Ἀρχιμ. Γρηγορίου, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Τό Μυστήριο τοῦ Γάμου, Ἀρχιμ. Γρηγορίου, 3-6-2020, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Τί σημαίνει ὁ χορός τοῦ Ἡσαΐα; Καί γιατί χορεύει ὁ ἱερέας τούς νεονύμφους τρεῖς φορές γύρω ἀπό τό τραπέζι στό κέντρο τοῦ Ναοῦ;

 

Ως γνωστόν το τραπέζι που βρίσκεται στο κέντρο του ναού συμβολίζει την Αγία Τράπεζα. Για τον λόγο αυτό στο τραπέζι επάνω βρίσκεται και το ευαγγέλιο και πάνω σ’ αυτό τοποθετεί ο ιερέας τα δακτυλίδια των νεονύμφων, καθώς και τα στέφανα. 

Ο κύκλος γύρω από το τραπέζι συμβολίζει την αιωνιότητα1 και την πρόσκληση των μελλονύμφων να εισέλθουν δια του μυστηρίου του γάμου τους στην ουράνια βασιλεία του Θεού, δηλ. στον Παράδεισο.

Κατά την τέλεση της ιερολογίας του γάμου, μετά την ευλογία και την προσφορά του κοινού ποτηρίου γίνεται ο χορός του Ησαΐα. Παρόμοιος χορός απαντάται στη λειτουργική μας Παράδοση και κατά τις χειροτονίες και των τριών βαθμών της ιεροσύνης, δηλ. του διακόνου, πρεσβυτέρου και επισκόπου. Κατά την ακολουθία του γάμου και κατά τον χορό του Ησαΐα, προηγείται ο ιερέας βαστώντας στα χέρια του το Ευαγγέλιο και δηλώνοντας διά του συμβόλου αυτού την πορεία που καλούνται να διανύσουν οι νεόνυμφοι, που είναι πορεία με γνώμονα και φαροδείκτη τον Χριστό μας.

 

Ο κυκλικός χορός αποτελεί έκφραση χαράς και ευφροσύνης των νεονύμφων και όλης της χριστιανικής κοινότητας. Για τον λόγο αυτό σ’ αυτή τη χαρά απαραιτήτως, συμμετέχει ενεργά και μάλιστα σε πρώτη θέση ο ιερέας, για να δείξει τον τρόπο της πραγματικής πανηγυρικής ατμόσφαιρας του μυστηρίου του γάμου μέσα στην Εκκλησία. Κατά τον π. Κων/νο Καλλίνικο ο χορός αποτελεί «ζωηράν έκφρασιν πνευματικής αγαλλιάσεως επί τη άνωθεν εκχυθείση θ. δωρεά» 2 .

 

Ένας άλλος συμβολισμός των τριών κύκλων στο γάμο γύρω από το τραπέζι είναι η πορεία προς την αιωνιότητα και προς την ατελεύτητη χαρά της βασιλείας του Θεού.

Ἄς ἀναλογιστοῦμε τήν Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στό μυστήριο τοῦ Γάμου.

Ας αναλογιστούμε την Χάρη του Αγίου Πνεύματος στο μυστήριο του Γάμου.

Πώς αγιάζει στον γάμο νομίμως τον φυσικό δεσμό δύο ανθρώπινων πλασμάτων, προς χάριν της τεκνογονίας, πώς ενώνει, φωτίζει και ενισχύει διά της αγάπης την ένωση δύο ψυχών: του άνδρα και της γυναίκας.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΧΡΙΔΟΣ. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ. ΜΗΝΑΣ  ΜΑΙΟΣ.

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2018/05/blog-post_888.html?m=1

Ὁμιλία γιά τό διττό μυστήριο τοῦ γάμου. Ἅγιος Νικόλαος Ἀχρίδος

ΟΜΙΛΙΑ  ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΤΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ . ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ  ΑΧΡΙΔΟΣ.

το μυστήριον τούτο μέγα εστίν, εγώ δε λέγω εις Χριστόν και εις την εκκλησίαν (Εφεσίους 5,32)

Μέγα είναι το Μυστήριο του Γάμου, όταν ένας  άνδρας αφήνει τον πατέρα και τήν μητέρα του και προσκολλάται στή γυναίκα του. Ο ίδιος ο Απόστολος, ο οποίος υψώθηκε μέχρι τρίτου ουρανού και είδε τόσα άρρητα μυστήρια του ουρανού, αποκαλεί τήν φυσική ένωση ανδρών και γυναικών στον γάμο «μέγα μυστήριο». Είναι το μυστήριο της αγάπης και της ζωής- και μόνον το μυστήριο της ενώσεως του Χριστού με τήν Εκκλησία Του είναι μεγαλύτερο! Ο Χριστός αποκαλείται Νυμφίος και η Εκκλησία αποκαλείται Νύμφη. Ο Χριστός αγαπά τήν Εκκλησία Του τόσο βαθιά, ώστε εξαιτίας της «άφησε» τον Ουράνιο Πατέρα Του - παραμένοντας ασφαλώς ενωμένος μαζί Του, κατά τήν ουσία της θείας Του φύσεως- κατήλθε στη γή και ενώθηκε με την Εκκλησία Του. Τόσο πολλά Πάθη υπέφερε γι αυτήν, ώστε να τήν καθαρίσει διά του Αίματός Του από κάθε σπίλο αμαρτίας και ακαθαρσίας και να τήν κάνει άξια να ονομάζεται Νύμφη Του. Με τήν Αγάπη Του θάλπει τήν Εκκλησία, με το Αίμα Του τρέφει τήν Εκκλησία και με το 'Άγιο Πνεύμα ζωογονεί τήν Εκκλησία Του, τήν αγιάζει και τήν κατακοσμεί.

Ό,τι είναι για μία γυναίκα ο σύζυγός της, έτσι είναι ο Χριστός για τήν Εκκλησία. Ο άνδρας είναι η κεφαλή της γυναίκας και ο Χριστός είναι η Κεφαλή της Εκκλησίας. Η  γυναίκα υπακούει στον σύζυγό της και η Εκκλησία υπακούει στον Χριστό. Ο σύζυγος αγαπά τη, σύζυγό του, όπως αγαπά το σώμα του και ό Χριστός αγαπά την Εκκλησία ώς το Σώμα Του. 

Ὁμιλία γιά τήν δύναμη τοῦ μυστηρίου τοῦ γάμου. Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

ένεκεν τούτου καταλείψει άνθρωπος τον πατέρα αυτού και την μητέρα και προσκολληθήσεται πρός την γυναίκα αυτού, και έσονται οι δύο εις σάρκα μίαν.

(Γέν. 2,24)

Είναι θέλημα του Θεού να αυξάνει και να πληθύνεται το γένος των ανθρώπων. Ο τρόπος με τον οποίον επιτυγχάνεται αυτό είναι μυστήριο της Αγάπης του Θεού. Αποτελεί μυστήριο απρονόητο το πώς ο άνθρωπος «καταλείπει», αφήνει, τον πατέρα του και την μητέρα και προσκολλάται στην γυναίκα του.

Να αφήσετε τούς γονείς σας δεν σημαίνει να τούς εγκαταλείψετε, σημαίνει να γίνετε εσείς οι ίδιοι γονείς! Όταν τα παιδιά γίνουν τα ίδια αυτά γονείς, δεν είναι πλέον παιδιά  τότε γίνονται σύντροφοι και συμπαραστάτες επίσης και των γονέων τους. Όταν οι νυμφευμένοι γυιοί γνωρίσουν το μυστήριο και τον πόνο της τεκνογονίας, τότε σέβονται τους γονείς τους περισσότερο.Η ένωση του γάμου ποτέ δεν μπορεί να απαλλάξει έναν άνθρωπο από την ανάγκη να έχει σεβασμό και υπακοή προς τούς γονείς του.

Η αρχική εντολή του Θεού - να τιμούμε τον πατέρα μας και την μητέρα μας - πρέπει να εκπληρωθεί. Όμως, σύμφωνα με τον φυσικό κύκλο της ζωής, έρχεται η ώρα πού ένας άνθρωπος αφήνει τούς γονείς του και γίνεται αυτός γονεύς- γίνεται έτσι θεμελιωτής ενός νέου μέλλοντος, ενώ οι γονείς του φεύγουν, έχοντας εκπληρώσει τον ρόλο τους στον κόσμο. 

«Ὁ σκοπός τοῦ γάμου», Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

'Ἀκοῦστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:«Ὁ σκοπός τοῦ γάμου»

Ὁμιλία στίς 7-12-2016

Εὐχαριστῶ τόν Πανάγιο Τριαδικό Θεό πού μέ ἀξιώνει πάλι νά εἶμαι κοντά σας. Εὐχαριστῶ τόν Σεβασμιώτατο μητροπολίτη σας, τόν κ. κ. Γεώργιο καί καθηκόντως καί τόν δικό μου σεβαστό μητροπολίτη, τόν κ.κ. Ίωήλ, καθώς καί ὅλους ἐσᾶς πού ἤρθατε ἀπόψε, παρόλο τό ψύχος. Τό θέμα σήμερα ἦταν γενικῶς γύρω ἀπό τήν οἰκογένεια, ἀλλά σκέφτηκα νά ἐπικεντρωθοῦμε καί νά μιλήσουμε γιά τόν σκοπό τοῦ γάμου ὡς μία ἀφορμή γιά προβληματισμό καί γιά τή συζήτηση πού, ὅπως ἔχει ἀνακοινωθεῖ, θά ἀκολουθήσει μετά.

Πρέπει βεβαίως νά ποῦμε ὅτι ὁ γάμος εἶναι μυστήριο μέγα. «Ἐγώ δέ λέγω», λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, «εἰς Χριστόν καί εἰς τήν ἐκκλησίαν»¹. Δηλαδή ἡ σχέση τοῦ ἄνδρα καί τῆς γυναίκας μέσα στόν γάμο εἰκονίζει τή σχέση τοῦ Χριστοῦ μέ τήν Ἐκκλησία. Λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ὅτι, ὅπως ὁ Χριστός μας θυσιάστηκε γιά τήν Ἐκκλησία κατά τόν ἴδιο τρόπο θά πρέπει καί ὁ ἄνδρας νά θυσιάζεται γιά τήν γυναίκα, τή σύζυγό του.

- Ποιός εἶναι ὁ σκοπός τοῦ γάμου;

Θά πρέπει νά ποῦμε ἐξαρχῆς τόν σκοπό τοῦ γάμου. Εἶναι ἕνα μυστήριο, εἶναι δηλαδή κάτι πού μᾶς φανερώνει τόν Θεό, γιατί αὐτό εἶναι τό μυστήριο. Τό μυστήριο εἶναι ἕνας τρόπος γιά νά γίνει μία Θεοφάνεια, ὅπως εἶναι ἡ Θεία Λειτουργία. Στή Θεία Λειτουργία φανερώνεται ὁ Θεός καί ὅσοι εἶναι δεκτικοί μετέχουν στόν Θεό, ἑνώνονται μέ τόν Θεό, θεώνονται. Τό μυστήριο τοῦ βαφτίσματος ἐπίσης εἶναι μία Θεοφάνεια. Ἔτσι καί τό μυστήριο τοῦ γάμου θά πρέπει νά εἶναι μία Θεοφάνεια, νά εἶναι μία φανέρωση τοῦ Θεοῦ στόν κόσμο. Γι’ αὐτό καί εἶναι μυστήριο μέγα καί εἰκονίζει ἀκριβῶς αὐτή τήν ἴδια σχέση καί πρέπει νά φανερώνει, καί τότε εἶναι πετυχημένος, τή σχέση πού ἔχει ὁ Χριστός μέ τήν Ἐκκλησία.

Ἐφόσον, λοιπόν, ὁ γάμος εἶναι μυστήριο δέν μπορεῖ παρά νά ὑπηρετεῖ τόν σκοπό πού ὑπηρετοῦν ὅλα τά μυστήρια πού ἔχουμε μέσα στή Ἐκκλησία. Καί ποιός εἶναι ὁ σκοπός πού ὑπηρετοῦν ὅλα τά μυστήρια; Γιατί κάνουμε τή Θεία Λειτουργία; Γιατί βαφτιζόμαστε; Γιατί χριόμαστε; Γιατί κάνουμε τό μυστήριο τῆς ἱερᾶς ἐξομολογήσεως, τό ὁποῖο ἐντάσσεται στό γενικότερο μυστήριο τῆς μετανοίας; Γιατί κάνουμε τό μυστήριο ἐπί τῶν κεκοιμημένων; Γιατί κι αὐτό εἶναι μυστήριο. Γιατί κάνουμε τά μνημόσυνα δηλαδή; Γιατί κάνουμε τήν κηδεία; Καί ὅλα τά ἄλλα πού κάνουμε μέσα στήν Ἐκκλησία. Γιατί τά μυστήρια δέν εἶναι ἑπτά, αὐτό μᾶς ἦρθε ἀπό τή Δύση. Τά μυστήρια εἶναι πάρα πολλά μέσα στήν Ἐκκλησία. Τά κάνουμε μέ ἕναν σκοπό. Ποιός εἶναι ὁ σκοπός; Εἶναι ὁ σκοπός γιά τόν ὁποῖο ὑπάρχουμε.

- Γιατί ἄραγε ὑπάρχουμε; Τό ἔχουμε σκεφτεῖ;

Ἡ κρίση τοῦ μυστηρίου τοῦ γάμου (Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακής ΙΓ' Ματθαίου)

 (Α' Κορ. ιστ΄ 13-24)

Ἀδελφοί, γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε· πάντα ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ γενέσθω. Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί· οἴδατε τὴν οἰκίαν Στεφανᾶ, ὅτι ἐστὶν ἀπαρχὴ τῆς Ἀχαΐας καὶ εἰς διακονίαν τοῖς ἁγίοις ἔταξαν ἑαυτούς· ἵνα καὶ ὑμεῖς ὑποτάσσησθε τοῖς τοιούτοις καὶ 

παντὶ τῷ συνεργοῦντι καὶ κοπιῶντι. Χαίρω δὲ ἐπὶ τῇ παρουσίᾳ Στεφανᾶ καὶ Φορτουνάτου καὶ Ἀχαϊκοῦ, ὅτι τὸ ὑμέτερον ὑστέρημα οὗτοι ἀνεπλήρωσαν· ἀνέπαυσαν γὰρ τὸ ἐμὸν πνεῦμα καὶ τὸ ὑμῶν. Ἐπιγινώσκετε οὖν τοὺς τοιούτους. Ἀσπάζονται ὑμᾶς αἱ ἐκκλησίαι τῆς Ἀσίας. Ἀσπάζεται ὑμᾶς ἐν Κυρίῳ πολλὰ Ἀκύλας καὶ Πρίσκιλλα σὺν τῇ κατ᾽ οἶκον αὐτῶν ἐκκλησίᾳ. Ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ ἀδελφοὶ πάντες. Ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἁγίῳ. Ὁ ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου. Εἴ τις οὐ φιλεῖ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, ἤτω ἀνάθεμα μαραν αθά. Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ μεθ᾽ ὑμῶν. Ἡ ἀγάπη μου μετὰ πάντων ὑμῶν ἐν Χριστῷ ᾽Ιησοῦ. Ἀμὴν.

 

Ερμηνεία

Η «κατ’ οίκον Εκκλησία», δηλαδή η οικογένεια, διέρχεται στις μέρες μας μια μεγάλη κρίση. Η αισθητή μείωση του αριθμού των γάμων και η αντίστοιχη σημειωθείσα υπογεννητικότητα, αποτελεί μείζον εθνικό θέμα που πολυσυζητείται τελευταία στη χώρα μας, αλλά και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες μαστίζονται το ίδιο, ίσως και περισσότερο, από το φαινόμενο αυτό.

Ποιά ἡ σημασία τοῦ ἡ «δέ γυνή ἵνα φοβῆται τόν ἄνδρα»

Αφού τα στεφάνια τεθούν και ανταλλαγούν αναγινώσκονται δύο περικοπές. Η μία του Αποστόλου (Εφεσίους Ε΄ 20-33), στην οποία παρουσιάζεται ο Γάμος ως Μυστήριο Μέγα. Συγχρόνως εκτίθενται οι σχέσεις και τα καθήκοντα και υποχρεώσεις των νεονύμφων. Και καταλήγει η περικοπή: «η δε γυνή ίνα φοβήται τον άνδρα» (Εφες. Ε΄ 33). Εδώ ο φόβος της γυναίκας προς τον σύζυγο πρέπει να νοείται όχι ως φόβος και τρόμος προς τον άνδρα, αλλά ως σεβασμός και τιμή που πρέπει να αποδίδει ελεύθερα και θεληματικά στον άνδρα της.

Αποτελεί δυστυχώς πραγματικότητα ότι οικογενειακές σκηνές προκαλούνται στο σπίτι, διότι η γυναίκα αυθαδιάζει και αντιλέγει και δυστροπεί. Αλλά όχι! Η καλή σύζυγος δεν γίνεται ποτέ αφορμή να διασαλευθεί η ειρηνική συμβίωση. Ξέρει με τη σιωπή της να προλαμβάνει φιλονικίες και να κατευνάζει τα εξημμένα πνεύματα.

«Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἀπευθυνόμενος στίς γυναῖκες συζύγους»,Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀκοῦστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:«Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἀπευθυνόμενος στίς γυναῖκες συζύγους»

Ὁμιλίαστίς 21-05-2010

Ὁ Ἀβραάμ, ἕνας ἀπό τούς μεγάλους Πατριᾶρχες, εἶχε ἕνα μονάκριβο παιδί πού τό ἔλεγαν Ἰσαάκ. Ὀ Θεός τόν εὐλόγησε σέ μεγάλη ἡλικία καί ἀπέκτησε αὐτό τό παιδί καί φρόντισε νά τό παντρέψει. Ἔδωσε λοιπόν ὁδηγίες στόν δοῦλο του, γιά νά πάει νά βρεῖ νύφη γιά τόν Ἰσαάκ. Μέ ὅρκο μάλιστα δέσμευσε τόν δοῦλο του ὡς ἑξῆς: «Δέν θά πάρεις γυναῖκα γιά τόν γιό μου τόν Ἰσαάκ ἀπό τίς θυγατέρες τῶν Χαναναίων πού στή χώρα τους κατοικῶ, ἀλλά θά πᾶς στό σπίτι τοῦ πατέρα μου, στούς συγγενεῖς μου, νά πάρεις γυναῖκα γιά τόν γιό μου» (Γεν. 24,3).

Λέει ὁ ἱερός Χρυσόστομος: «Πρόσεξε τί ἐντολή ἔδωσε ὁ Πατριάρχης στόν δοῦλο του». Νά μήν τό προσπεράσεις, ἀλλά νά καταλάβεις τόν σκοπό καί νά σκεφτεῖς τί ἦταν αὐτό πού φρόντιζαν τόν παλαιό καιρό οἱ Ἅγιοι. Δέν φρόντιζαν νά ἀποκτήσουν οὔτε χρήματα, οὔτε μεγάλο πλοῦτο καί ζῶα καί τόσα στρέμματα γῆς, ἀλλά ζητοῦσαν τήν ὀμορφιά τῆς ψυχῆς καί τόν εὐγενικό χαρακτήρα». Καί εὐγενικός χαρακτήρας εἶναι ὁ Ἅγιος. Αὐτός εἶναι ὁ ἀληθινά εὐγενής.

«Εἶδε λοιπόν ὁ Ἀβραάμ τήν πονηρία τῶν γυναικῶν τῆς Χαναάν καί ἐπειδή γνώριζε ἀκόμα πόσο καλό πράγμα εἶναι νά ἔχει ἡ γυναίκα τούς τρόπους πού εἶχε καί ὁ ἴδιος, θέλησε νά ἔχει καί τό παιδί του μία ἀντίστοιχη γυναίκα, γι’ αὐτό φροντίζει νά τοῦ βρεῖ γυναῖκα ἀπό τό δικό του ἔθνος, ἀπό τούς ἀνθρώπους πού ζοῦσαν στήν Μεσοποταμία».

Ἡ χριστιανική ἕνωση εἶναι ἀνώτερη ἀπό τή συζυγική ἕνωση τῶν πρωτοπλάστων στόν Παράδεισο.

Διότι ο χριστιανός είναι μέλος του μυστικού σώματος του Θεανθρώπου, στον Οποίο ανήκει και η ψυχή και το σώμα. Όταν λοιπόν οι χριστιανοί ενώνονται με τον Γάμο, δεν είναι μόνο δύο ανθρώπινες υπάρξεις ούτε μόνο δύο ψυχές που είναι προικισμένες με τη χάρη του Χριστού, αλλά δύο μέλη καθιερωμένα του μυστικού σώματος, τα οποία ενώνονται για να αφιερωθούν στην επέκταση του σώματος Αυτού. Γεννούν παιδιά, που είναι προορισμένα να ενσωματωθούν στο σώμα του Χριστού.

Τά στέφανα καί ὁ ἀνάδοχος (κουμπάρος)

Μετά τις ευχές (του γάμου) λαμβάνει ο λειτουργός τα στεφάνια από το ιερό Ευαγγέλιο. Και ευλογεί αυτά. Με αυτά στεφανώνει τους νεονύμφους στο όνομα της Παναγίας Τριάδος. Αφού δε αποθέσει αυτά στα κεφάλια τους, εύχεται ο λειτουργός: «Κύριος ο Θεός ημών δόξη και τιμή στεφάνωσον αυτούς». Ο παράνυμφος αλλάζει τα στεφάνια σταυροειδώς.

Ο παράνυμφος ονομάζεται και ανάδοχος. Και όπως ο ανάδοχος αναλαμβάνει κατά το Βάπτισμα την υποχρέωση να καθοδηγεί το παιδί στην οδό της αρετής, έτσι και εδώ ο ανάδοχος αναλαμβάνει την υποχρέωση και την ευθύνη να συντελεί στην ομόνοια και την αγάπη και τη σωφροσύνη των νεονύμφων.

Ἀπαραίτητη ἡ προετοιμασία γιά τό Μυστήριο τοῦ Γάμου

Άραγε με ποιο τρόπο το Μυστήριο του Γάμου θα δώσει μια οικογένεια ευτυχισμένη στην αγκάλη της οποίας τα μέλη θα βρίσκουν την αγνή χαρά και την πραγματική θαλπωρή και ευτυχία;

Όλα τα έργα για να επιτύχουν χρειάζονται προετοιμασία. Για να γίνει ένας επιστήμων είναι γνωστό τι προετοιμασία απαιτείται. Σπουδές για χρόνια ολόκληρα με τόσες θυσίες και κόπους. Αλλά και μια τέχνη να μάθει κανείς και για να γίνει καλός τεχνίτης απαιτείται ανάλογη εξάσκηση και επίδοση.

Ο Κύριος για να τονίσει ότι η προετοιμασία σε κάθε έργο είναι ζήτημα συνέσεως και φρονήσεως, είπε δύο υπέροχες, σύντομες παραβολές. Ποιες είναι αυτές;

Α) Η παραβολή του οικοδόμου του πύργου:

Τό Μυστήριο τοῦ Γάμου στήν Καινή Διαθήκη

Μετά την πτώση ο Γάμος φθείρεται

Ενώ όμως είναι ιερός και άγιος ο θεσμός του Γάμου προ της αμαρτίας, προ της πτώσεως των πρωτοπλάστων, με την είσοδο της αμαρτίας στη ζωή του ανθρώπου, όπως τόσοι άλλοι θεσμοί ιεροί διεστράφηκαν, έτσι και ο Γάμος.

Η αμαρτία διέστρεψε τα πάντα. Με την πάροδο δε του χρόνου και η ιερότητα του Γάμου ποδοπατήθηκε. Έπαψε να είναι θεσμός ιερός. Κατήντησε μέσο εκμετάλλευσης και απολαύσεων. Ο Θεός συνέστησε τον Γάμο και τον εστήριξε στον αλληλοσεβασμό και την αλληλοβοήθεια και την πλήρη ενότητα ψυχών και σκοπών. Αλλά η αμαρτία τα διέστρεψε και τα ποδοπάτησε αυτά.

Έτσι η γυναίκα κατήντησε δούλη του άνδρα. Δεν είχε κανένα δικαίωμα στον εαυτό της, στην οικογένειά της, στα παιδιά της. Θυσιαζόταν, σφαζόταν, διωκόταν, χωρίς ο άνδρας να δίνει λόγο σε κανένα. Το αυτό συνέβαινε και στον καρπό του Γάμου, τα παιδιά. Με αποτέλεσμα να εισέλθει η διαφθορά, η πολυγαμία, η ακολασία.

Ὁ Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ γιά τό μυστήριο τοῦ Γάμου καί τούς "γάμους" ὁμοφυλοφίλων

 ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

(ὑπ' ἀριθ. 133/2015)

Πρός

Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί τόν Χριστώνυμον Λαόν

τῆς καθ΄ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων

«Διά τοῦτο καί ὁ φιλάνθρωπος Θεός, κηδόμενος τῆς ἡμῶν σωτηρίας, εἰς δύο διεῖλε (διέκρινε) βίους τήν τῶν ἀνθρώπων διαγωγήν, συζυγίαν λέγω καί παρθενίαν, ἵνα, ὁ μή δυνάμενος ὑπενεγκεῖν (νά ὑπομείνῃ) τόν τῆς παρθενίας ἆθλον, ἔλθοι ἐπί συνοίκησιν γυναικός ...» (Μεγ. Βασιλείου, P.G. 31, παράγρ.1, σελ.625-628).

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί,

Ἀδελφοί μου Χριστιανοί, Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά! 

Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία τιμᾶ σήμερα τήν ἱερή μνήμη τῶν 630 Ἁγίων καί Θεοφόρων Πατέρων τῆς τετάρτης (Δ') Οἰκουμενικῆς Συνόδου, πού συνῆλθε τό 451 μ.Χ. εἰς τήν Χαλκηδόνα τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Ἡ Ἁγία αὐτή Οἰκουμενική Σύνοδος ἐδογμάτισε τήν ἕνωσιν εἰς τό πρόσωπον τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ τῶν δύο φύσεων, τῆς θείας καί τῆς ἀνθρωπίνης, ἀσυγχύτως, ἀτρέπτως, ἀδιαιρέτως καί ἀχωρίστως. Ὁ Θεάνθρωπος Κύριός μας εἶναι τέλειος Θεός καί τέλειος ἄνθρωπος, ἐκτός ἁμαρτίας.

Ὁ Ἀρχηγός τῆς Πίστεως καί τῆς Σωτηρίας μας Ἰησοῦς Χριστός μᾶς παρέδωκε τήν ἁγία καί ἀμώμητη χριστιανική μας πίστι καί τό τέλειο πρότυπο τοῦ ἀνθρώπου καί τῆς πνευματικῆς ζωῆς.

ρήματα Ζωῆς: Δέν εἶναι δυνατόν νά σωθεῖ καί νά σώσει

 “Όταν όμως ο γάμος μένει ένα φυσικό και κοινωνικό γεγονός χωρίς να γίνει «μυστήριον», χωρίς, δηλαδή, να περάσει μέσα στην Εκκλησία, τη Βασιλεία αυτή του Θεού, και να μεταμορφωθεί, δεν είναι δυνατόν να σωθεί και να σώσει.”

 Γέροντας Γεώργιος Γρηγοριάτης (Καψάνης)

 http://www.pemptousia.gr/rimata_zois/rimata-zois-den-ine-dinaton-na-sothi-ke-na-sosi/