Αὐτὴ εἶναι ἡ τέλεια ταπείνωση ποὺ ἔχουν οἱ Ἅγιοι.

Η πρώτη ταπείνωση είναι το να θεωρει κανείς τον αδελφό του πιο συνετό και σε όλα καλύτερο και τον εαυτό του χειρότερο απ'ολους.

Περί Διαπροσωπικῶν Σχέσεων

❈ Ἔλεγε ὁ Ἀββᾶς Δωρόθεος ἕνα ὡραῖο σχῆμα ὅτι: ὅλοι οἱ ἄνθρωποι εἴμαστε στήν περιφέρεια ἑνός κύκλου καί στό κέντρο τοῦ κύκλου εἶναι ὁ Θεός. Ὅσο οἱ ἄνθρωποι προχωρᾶμε πιό κοντά στό κέντρο, πλησιάζουμε τόν Χριστό δηλαδή, πλησιάζουμε καί μεταξύ μας, μικραίνουν οἱ ἀποστάσεις. Ὅταν οἱ ἄνρθωποι πέσουμε στό κέντρο, ἑνωθοῦμε μέ τόν Θεό, ἑνωνόμαστε καί μεταξύ μας. Νά τό μυστικό γιά νά πετύχει ἡ οἰκογένεια.

Γιατί σήμερα ὅλοι παίρνουν διαζύγιο; Γιατί οἱ ἄνθρωποι ἔχουν φύγει πολύ μακριά ἀπό τόν Χριστό, ὁπότε ἔχουν ἀπομακρυνθεῖ καί μεταξύ τους

Τό ἴδιο καί στίς ἐνορίες, τό ἴδιο καί σέ ὁλόκληρα ἔθνη. Γιατί ἔχουμε τέτοιες διαμάχες, τέτοιες φοβερές καταστάσεις;

Γιά τήν ἐμπιστοσύνη στόν ἑαυτό μας, Ἁββᾶ Δωρόθεου- Διάφορα σύντομα ρητά, Ὁμιλία ΜΘ΄, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου,

Γιά τήν ἐμπιστοσύνη στόν ἑαυτό μας, Ἁββᾶ Δωρόθεου- Διάφορα σύντομα ρητά, Ὁμιλία ΜΘ΄, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου, 19-3-2025 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com, 

 

Πώς πρέπει νά διαχειριζόμαστε τά πράγματα καί νά ἀντιμετωπίζουμε τίς παρατηρήσεις-ἡ διατήρηση τῆς ἐσωτερικῆς εἰρήνης μας, Γ' καί Δ΄ Ἐπιστολή, Ἁββᾶ Δωρόθεου, Ὁμιλία ΜΔ΄, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου,

 Πώς πρέπει νά διαχειριζόμαστε τά πράγματα καί νά ἀντιμετωπίζουμε τίς παρατηρήσεις-ἡ διατήρηση τῆς ἐσωτερικῆς εἰρήνης μας, Γ' καί Δ΄  Ἐπιστολή, Ἁββᾶ Δωρόθεου, Ὁμιλία ΜΔ΄, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου, 27-1-2025 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

. Ἡ ἐπιστασία τῶν ἀδελφῶν ἀπό τούς προεστῶτες καί ἡ ὑπακοή τῶν ὑποτακτικῶν σ' αὐτούς, Ἁββᾶ Δωρόθεου, (Β΄ Ἐπιστολή), Ὁμιλία ΜΓ΄, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

. Ἡ ἐπιστασία τῶν ἀδελφῶν ἀπό τούς προεστῶτες καί ἡ ὑπακοή τῶν ὑποτακτικῶν σ' αὐτούς, Ἁββᾶ Δωρόθεου, (Β΄ Ἐπιστολή), Ὁμιλία ΜΓ΄,  Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου, 26-1-2025 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Οἱ συναναστροφές μας Β΄, Ἁββᾶ Δωρόθεου, (Α΄ Ἐπιστολή), Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

Οἱ συναναστροφές μας Β΄, Ἁββᾶ Δωρόθεου, (Α΄ Ἐπιστολή), Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου, 22-1-2025

Οἱ συναναστροφές μας-Πῶς πρέπει νά συμπεριφορόμαστε στίς συναντήσεις μας, Ἁββᾶ Δωρόθεου, (Α΄ Ἐπιστολή), Ὁμιλία ΜΑ΄, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου,

Οἱ συναναστροφές μας-Πῶς πρέπει νά συμπεριφορόμαστε στίς συναντήσεις μας, Ἁββᾶ Δωρόθεου, (Α΄ Ἐπιστολή), Ὁμιλία ΜΑ΄,  Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου, 22-1-2025 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Τί νομίζετε ὅτι εἶναι τὰ κοινόβια;

Τί νομίζετε ὅτι εἶναι τὰ κοινόβια;

Δὲν καταλαβαίνετε, ὅτι εἶναι ἕνα σῶμα ὅλοι,

καὶ ὅτι καθένας εἶναι μέλος τοῦ ἄλλου;

Ὅσοι διοικοῦν εἶναι ἡ κεφαλή.

Ὅσοι προσέχουν καὶ διορθώνουν εἶναι τὰ μάτια.

Ὅσοι ὠφελοῦν μὲ λόγο, εἶναι τὸ στόμα.

Αὐτιὰ εἶναι ὅσοι ὑπακούουν.

Χέρια εἶναι ὅσοι δουλεύουν.

Πόδια οἱ αποκρισάριοι κι οἱ διακονητές.

[Ἀποκρισάριοι λέγονται οἱ μοναχοὶ

ποὺ ἀντιπροσωπεύουν τὸ μοναστήρι τους

στὶς ἐξωτερικὲς ὑποθέσεις του]

Γιά τήν συνείδηση (Ἀββᾶς Δωρόθεος)

Ὅταν ὅ Θεὸς δὴµιούργησε τὸν ἀνθρωπο, «ἔβαλε µἔσα του ἕνα θεῖο σπὲρµα, σὰν ἐνα εἶδος λογισµοῦ πιὸ θὲρµού καὶ φωτεινοῦ, νὰ ἐχει τὴ θέσῃ τῆς σπίθας, γιὰ νὰ φωτίζει τὸ νοῦ καὶ νὰ τοῦ δείχνει νὰ ξεχωρίζει τὸ καλὸ ἀπὸ τὸ κακό». Αὐτὸ ὀνοµάζεται συνείδηση, καὶ εἶναι οἱ φυσικοί νόµοι (Ιωαv. Χρυσ. Ρ. G. 49, 131-133). Αυτὸ εἶναι τὰ πηγάδια πού ἄνοιγε ὁ Ἰακώβ, ὅπως ἀκριβὼς εἶπαν οἱ Πατέρες, καὶ τὰ παράχωναν οἱ Φιλισταῖοι (Γέν. 26, 15). Μ’ αὐτὸ τὸ νὸµο, δηλαδή µέ τὴ συνεὶδηση, συµµορφώθηκαν οἱ Πατριάρχες καὶ ὁλοι οἱ ἅγιοι πού ἐζησαν πρὶν ἀπὸ τὸ γραπτὸ νὸµο καὶ εὐαρέστησαν στὸ Θεό.

Τώρα λοιπόν, εἶναι στὸ χέρι µας ἥ νὰ Τὴν παραχώσουµε πάλι ἡ νὰ τὴν ἀφήσουμε νὰ λὰµπει καὶ νά µάς φωτίζει, ἂν σύµµορφωνόµαστε µέ τίς ὑποδείξεις της. Γιατί ὅταν ἡ συνείδησή µας µᾶς ὑπαγορεύει νὰ κάνουµε αὐτὸ καὶ ἄδιαφοροῦµε, καὶ πάλι µᾶς λέει νὰ κάνουµε ἐκεῖνο καὶ δὲν τὸ κάνουµε, ἀλλὰ σταθερὰ καὶ ἀδιάκοπα τὴν καταπατοῦµε, ἔτσι τὴ θάβουνε καὶ δέν µπορεὶ πιὰ νὰ φωνάξει δυνατά µέσα µας, ἀπὸ τὸ βάρος πού τὴ σκεπάζει. Ὅπως ἀκριβῶς το λυχνάρι πού δίνει θὰµπό φῶς, ἔτσι καὶ αὐτὴ ἀρχίζει νά µᾶς δείχνει ὅλο πιὸ θολά, ὅλο πιὸ σκοτεινὰ τὰ πρὰγµατα, ὅπως σὺµβαίνει καί µέ τὸ θολωµένο ἀπὸ τὰ πολλὰ χὼµατα νερό, πού δέν µπορεὶ νὰ δεῖ κανεὶς διεστραμμένη διάθεση καὶ ἀρχίζει νὰ καταφρονεῖ καὶ τὰ μεγάλα καὶ βαρύτερα, καὶ νὰ καταπατεῖ τήν ἴδια τὴ συνείδησή του. Καί ἔτσι προχωρῶντας σιγᾷ-σιγᾷ κινδυνεύει νὰ πέσει καὶ σὲ τέλεια ἀναισθησία.

Γι’ αὐτό, προσέξτε, ἀδελφοί μου, νὰ μὴν ἀμελήσουμε τὰ μικρά, προσέξτε νὰ μὴν καταφρονήσουμε αὐτὰ σὰν ἀσήμαντα. Δὲν εἶναι μικρά, γιατί ἀπ’ αὐτὰ τρέφεται ἡ ψυχή, ἀπ’ αὐτὰ δημιουργεῖται κακὴ συνήθεια.

13η Αὐγούστου . Μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἠμῶν ΔΩΡΟΘΕΟΥ, τοῦ ἐν Γάζῃ.

H διάκρισις εν λόγοις σοις ερρύη,

Ω Δωρόθεε των μοναστών το κλέος.

Ὃ ὅσιος πατὴρ ἠμῶν Δωρόθεος γεννήθηκε στην Ἀντιοχεία ἀπὸ χριστιανικὴ καὶ εὐπορῇ οἰκογένεια. Ἔλαβε καλὴ μόρφωση, τόσο ἐκκλησιαστικὴ ὀσο καὶ στις θύραθεν ἐπιστῆμες. Φανέρωσε ἄλλωστε τέτοια φιλομάθεια ποῦ για χαρῇ τῆς λησμονοῦσε να φάει, να πίει καὶ να κοιμηθεῖ, πρᾶγμα ποῦ ἔβλαψε τὴν ὑγεία τοῦ ποῦ παρέμενε πάντα εὔθραυστη. Ἄλλο δεν ἐπιθυμοῦσε παρὰ να διαβάζει, ἰδιαίτερα βιβλία ἰατρικῆς, ἀποφεύγοντάς τις κακὲς συναναστροφὲς καὶ ἀταξίες τῆς νεότητος, ἔτσι ποῦ μποροῦσε να πει ἀργότερα: «Ἂν για τὴν θύραθεν ἐπιστήμη εἴχα τέτοιον πόθο καὶ τέτοιο ζῆλο ὥστε ν' ἀσχολοῦμαι με τὸ διαβασμα καὶ να μοῦ γίνει ἀναφαίρετη συνήθεια, πόσῳ μᾶλλον για τὴν ἀρετή!» [1] Ἀπαρνούμενος ἀπὸ νωρὶς τὸν κόσμο, εἰσῆλθε στην Μονὴ τοῦ ἀββᾶ Σερίδου, κοντὰ στην Γάζα, καὶ παραδόθηκέ με ἐμπιστοσύνη στους δύο ἁγίους Γέροντες, Βαρσανούφιο καὶ Ἰωάννη. Παρόλο ποῦ ἐπιθυμοῦσε τὴν πλήρη ὑποταγή, ὁ Γέροντες λαμβάνοντας ὑπ' ὄψιν τοὺς τὴν σωματικὴ ἀδυναμία τοῦ καὶ τὴν καταστάσῃ τῆς ὑγείας τοῦ, ἐπέτρεψαν να κρατήσει μιᾷ μικρῇ οἰκογενειακὴ ἰδιοκτησία καὶ να ἔχει στην κατοχὴ τοῦ βιβλία ποῦ εἶχε φέρει στο μοναστῆρι. Καθὼς δεν ἤταν σὲ θέση να ἀναλάβει μεγάλες κακοπάθειες καὶ δεχόταν ἐπιθέσεις ἀπὸ ἀκαθάρτους λογισμούς, ὁ ἅγιος Βαρσανούφιος τοῦ ἐπιδαψίλευε παραμυθία καὶ συμβουλές. Τὸν συμβούλευσε να μὴν ἀφήνει να τὸν κυριεύει ἢ ἀπογνώση, πρᾶγμα ποῦ χαροποιοῦσε τὸν διαβολο, καὶ ἐπιτρέποντας τοῦ να πίνει λίγο κρᾶσι τὸν προέτρεπε να βάζει τὰ δυνατὰ τοῦ να ἀποκόπτει τὸ σαρκικὸ θέλημα συγκεντρώνοντας ὄλες τις προσπάθειές του στην ἐσωτερικὴ ἀσκήσῃ τῆς καρδίας, προκειμένου να ἀποκτήσει τις πολυτιμότερες ἀρετές· τὴν ταπεινοφροσύνη, τὴν ὑπακοή, τὴν κατανυξη, τὴν συμπόνια ἀπέναντι σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους καὶ τὴν διαρκῆ μνήμη τοῦ Θεοῦ.

Παιδί μου, δέν γνωρίζουμε τόν τρόπο πού οἰκονομεῖ ὁ Θεός τήν ζωή μας....

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2023/06/blog-post_43.html

Παιδί μου, δέν γνωρίζουμε τόν τρόπο πού οἰκονομεῖ ὁ Θεός τήν ζωή μας....

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2023/06/blog-post_43.html

Λόγος ΙΓ΄: Περί τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς (Ἀββᾶς Δωρόθεος)

Eὐλόγησον Πάτερ.

Γράφει εἰς τὸν Νόμον, καθὼς ἐπρόσταξεν ὁ Θεὸς τοὺς Ἑβραίους, ὅτι κάθε χρόνον νὰ ἀποδεκατίζουν ὅλα ὅσα καὶ ἂν ἔχουν· καὶ ἔτζη κἄμνοντες, εὐλογοῦνταν ὅλα ὅσα καὶ ἂν εἶχαν. Τοῦτο ἠξεύροντες οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι, ἐβουλήθησαν νὰ μᾶς παραδώσουν καὶ τὸ μεγαλήτερον καὶ ὑψηλότερον πρὸς εὐεργεσίαν καὶ βοήθειαν τῶν ψυχῶν μας, ὅτι καὶ αὐτὰς τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μας νὰ τὰς ἀποδεκατίζωμεν καὶ νὰ τὰς ἀφιερώνωμεν εἰς τὸν Θεὸν· καὶ ἔτζη νὰ εὐλογοῦνται τὰ ἔργα μας, καὶ νὰ ἐξαλείφωμεν κάθε χρόνον τὰς ἁμαρτίας μας, ὁποῦ ἁμαρτήσαμεν ἐκεῖνον τὸν χρόνον. Καὶ ἐλογαρίασαν, καὶ ἁγίασαν εἰς ἡμᾶς, ἀπὸ ταῖς τριακόσιαις ἑξῆντα πέντε ἡμέραις, ταύτας τὰς ἑπτὰ ἑβδομάδας τῆς ἁγίας Τεσσαρακοστῆς, καὶ ἔτζη ἀφιέρωσαν τὰς ἑπτὰ ἑβδομάδας. Ἀλλὰ οἱ Πατέρες ὕστερα τοὺς ἐφάνη νὰ αὐγατίσουν καὶ ἄλλην μίαν ἑβδομάδα· τὸ ἕνα μὲν, διὰ νὰ προετοιμάζουνται ἐκεῖνοι ὁποῦ μέλλουν νὰ σέβουν εἰς τὸν κόπον τῆς νηστείας· καὶ τὸ ἄλλο, διὰ νὰ τιμήσουν τὸ μέτρον τῆς νηστείας ὁποῦ ἐνήστευσεν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς· διότι αἱ ὀκτὼ ἑβδομάδες, εὐγάνοντες τὰ σαββατοκυρίακα, γίνονται σαράντα ἡμέραις· ἔξω ἀπὸ τὴν νηστείαν τοῦ μεγάλου Σαββάτου, διὰ νὰ εἶναι αὕτη ἱερωτάτη καὶ ξεχωριστὴ ἀπὸ ὅλα τὰ σάββατα τοῦ χρόνου. Αἱ δὲ ἑπτὰ ἑβδομάδες, χωρὶς τὰ σαββατοκυρίακα, γίνονται τριάκοντα, πέντε ἡμέραις· βάνοντες δὲ καὶ τὴν νηστείαν τοῦ μεγάλου Σαββάτου, καὶ τὸ ἥμισυ τῆς Λαμπρᾶς καὶ φωτοποιοῦ νυκτὸς, ἕως τὸ πρόγευμα, γίνονται τριάκοντα ἕξη ἥμισυ ἡμέραις, ὁποῦ εἶναι τὸ δέκατον τῶν τριακοσίων ἑξῆντα πέντε ἡμερῶν τοῦ χρόνου μὲ πολλὴν ἀκρίβειαν· διότι τῶν τριακοσίων τὸ δέκατον εἶναι αἱ τριάκοντα, καὶ τῶν ἑξήκοντα τὸ δέκατον, εἶναι ἕξη, τῶν δὲ πέντε τὸ δέκατον, εἶναι τὸ ἥμισυ τῆς Λαμπρᾶς ἡμέρας, καθὼς εἴπαμεν. Αὕτη εἶναι ἡ δεκατία τοῦ χρόνου ὅλου, ὡσὰν νὰ εἰποῦμεν, τὴν ὁποίαν τὴν ἁγίασαν εἰς ἡμᾶς οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι εἰς μετάνοιαν, ἔστωντας νὰ εἶναι καθαρισμὸς πάντων τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ χρόνου ὅλου.

Ὅποιος λοιπὸν φυλάττει τοῦ λόγου του καλῶς, καὶ καθὼς πρέπει εἰς ταύτας τὰς ἁγίας ἡμέρας, καλότυχος εἶναι, ἀδελφοὶ, διότι, ἂν καὶ ὡς ἄνθρωπος ἔτυχε νὰ ἁμαρτήσῃ, εἴτε ἀπὸ ἀσθένειαν, εἴτε ἀπὸ ἀμέλειαν, ἰδοὺ ὁποῦ ἔδωκεν ὁ Θεὸς τὰς ἁγίας ἡμέρας ταύτας, εἰς τὰς ὁποίας, ἐὰν σπουδάσῃ τινὰς μὲ προσοχὴν καὶ ταπεινοφροσύνην, καὶ νὰ φροντίσῃ διὰ λόγου του, καὶ νὰ μετανοήσῃ διὰ τὰς ἁμαρτίας του, θέλει καθαρισθῇ ἀπὸ ὅλα τὰ ἁμαρτήματα αὐτοῦ, ὁποῦ ἔκαμεν ὅλον τὸν χρόνον ἐκεῖνον· καὶ ἀναπαύεται λοιπὸν ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἀπὸ τὸ βάρος, καὶ ἔτζη προσέρχεται εἰς τὴν ἁγίαν ἡμέραν τῆς Ἀναστάσεως, καὶ μεταλαμβάνει τῶν ἀχράντων Μυστηρίων ἀκατακρίτως καὶ γίνεται νέος ἄνθρωπος διὰ τὴν μετάνοιαν τῶν ἁγίων νηστειῶν τούτων, καὶ μένει εἰς τὴν μετάνοιαν μὲ εὐφροσύνην πνευματικὴν, καὶ ἑορτάζει ὅλην τὴν ἁγίαν Πεντηκοστὴν, μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, διότι Πεντηκοστὴ εἶναι, καθὼς λέγει, ἀνάστασις ψυχῆς, διότι, τοῦτο δηλοῖ τὸ νὰ μὴν κλίνωμεν γόνυ εἰς τὴν ἐκκλησίαν, παρὰ τὴν ἁγίαν Πεντηκοστήν.

Τὸ λοιπὸν, ὅποιος θέλει νὰ καθαρισθῆ ἀπὸ ὅλας τὰς ἁμαρτίας τοῦ χρόνου εἰς τὰς ἡμέρας ταύτας, πρῶτον θέλει νὰ φυλάσσεται, ἀπὸ πολυφαγίαν, διότι ἡ πολυφαγία, καθὼς εἶπαν οἱ Πατέρες, γεννᾷ κάθε κακόν· καὶ ἀπέκει νὰ φυλάγεται ὁμοίως νὰ μὴν καταλύῃ τὴν νηστείαν, χωρὶς μεγάλης ἀνάγκης, μήτε νὰ γυρεύῃ νόστιμα φαγητὰ, καὶ νὰ μὴν παραβαρύνῃ τοῦ λόγου του ἀπὸ τὴν χόρτασιν τῶν φαγοποτίων· διότι δύο εἶναι αἱ διαφοραὶ τῆς γαστριμαργίας, μία μὲν εἶναι, ὁποῦ ζητᾷ κανεὶς νόστιμα φαγητὰ, καὶ πάντοτε δὲν θέλει νὰ φάγῃ πολλὰ, ἀλλὰ μόνον τὰ νόστιμα θέλει· καὶ τυχένει, ὅταν τρώγῃ ὁ τοιοῦτος τὸ φαγὶ, καὶ τοσοῦτον νικᾶται ἀπὸ τὴν νοστιμάδα, ὅτι τὸ βαστᾷ πολλὴν ὥραν εἰς τὸ στόμα, καὶ τὸ μασσᾷ, καὶ δὲν τὸ βαστᾷ ἡ ψυχὴ νὰ τὸ καταπίῃ ἀπὸ τὴν γλυκύτητα τῆς νοστιμάδος· αὕτη λέγεται λαιμαργία.

Μήν ζητᾶς ἀγάπη ἀπό κανένα ἄνθρωπο- ἡ ἀντιμετώπιση τῶν πειρασμῶν, Ἀββᾶ Δωροθέου, Ἐπιστολές σέ ἀδελφό πού ἔχει πειρασμό, Ἀρχιμ. Σάββα ἁγιορείτου

 Ὀμιλια 30. Μήν ζητᾶς ἀγάπη ἀπό κανένα ἄνθρωπο- ἡ ἀντιμετώπιση τῶν πειρασμῶν, Ἀββᾶ Δωροθέου, Ἐπιστολές σέ ἀδελφό πού ἔχει πειρασμό, 23-10-2022, Ἀρχιμ. Σάββα ἁγιορείτου

Τά 3 κεφαλαιώδη στήν πνευματική ζωή- ἡ ἀντιμετώπιση τῶν πειρασμῶν, Ἀββᾶ Δωροθέου,Ἀρχ. Σάββα Ἁγιορείτη

 ΟΜΙΛΙΑ_29. Τα 3 κεφαλαιώδη στην πνευματική ζωή- η αντιμετώπιση των πειρασμών, Αββά Δωροθέου, [φόβος Θεού- ευχή- αγάπη στον πλησίον- τέλειο αφημα στο θέλημα του Θεού], Επιστολές στον κελλαριτη, 16-10-2022, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Προϊστάμενος καί ὑποτακτικός, Ἀββᾶ Δωροθέου, Β' Ἐπιστολή στούς προεστούς καί τούς ὑποτακτικούς-τρόποι συμπεριφορᾶς, Γ καί Δ ἐπιστολή στόν κελλαρίτη, Ἀρχιμ. Σάββα ἁγιορείτου

 ΟΜΙΛΙΑ_28. Προϊστάμενος και υποτακτικός, Αββά Δωροθέου, Β' Ἐπιστολή στους προεστούς και τους υποτακτικούς-τρόποι συμπεριφοράς, Γ και Δ επιστολή στον κελλαριτη, 9-10-2022, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Πηγαίνοντας νά συναντήσεις τούς ἄλλους, φανερώνεσαι ποιός εἶσαι, Ἀρχιμ. Σάββα ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 Απόσπασμα από την ομιλία Ὁ σκοπός τῶν συναναστροφῶν, Αββά Δωροθέου, 2-10-2022, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

https://www.youtube.com/watch?v=GaMHU...

Ὁ σκοπός τῶν συναναστροφῶν, Ἀββᾶ Δωροθέου, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 ΟΜΙΛΙΑ_27. Ὁ σκοπός τῶν συναναστροφῶν, Αββά Δωροθέου, Α΄ Ἐπιστολή σέ Κελλιῶτες πού τόν ρώτησαν πῶς πρέπει νά ἀντιμετωπίζουν τίς συναναστροφές, 2-10-2022, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ (1): Μήν κατακρίνεις (Ἀββᾶς Δωρόθεος Γάζης)

 

Λόγος τοῦ ἀββᾶ Δωροθέου «Περὶ τοῦ μὴ κρίνειν τὸν πλησίον».

Ὁ γλαφυρός καί ἐπιβλητικός συγγραφέας ἔζησε τόν 6ο αἰώνα στήν Παλαιστίνη. Ἀπό μικρός ἀφοσιώθηκε μέ ἐξαιρετικό ζῆλο στή μόρφωση. Ἀργότερα ἔγινε μοναχός στή μονή τοῦ Σερίδου. Ἐκεῖ ἵδρυσε μέ χρήματα τοῦ ἀδελφοῦ του νοσοκομεῖο γιά μοναχούς καί γι᾽ ἄλλους φτωχούς ἀρρώστους.

Τελικά συγκρότησε μοναστήρι στή Γάζα. Οἱ διδασκαλίες του διακρίνονται γιά τήν ἁπλότητα, τή χάρη, τή ζωντάνια καί τήν πειστικότητα. Ὁ λόγος του γιά τήν κατάκριση, πού ἀκολουθεῖ, ἔχει ὡς θεμέλιό του τό σεβασμό στήν ἀνθρώπινη προσωπικότητα,, θέμα πού τόσο ἀπασχολεῖ τή σύγχρονη ἐπιστήμη καί διανόηση.

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ

Μήν κατακρίνεις

Ἄν εἴχαμε στό νοῦ μας͵ ἀδελφοί, τά λόγια τῶν ἁγίων πατέρων ἄν τά μελετούσαμε παντοτινά, δύσκολα θ’ ἁμαρτάναμε, δύσκολα θά παραμελούσαμε τούς ἑαυτούς μας. Ἂν π.χ. ὅπως εἶπαν ἐκεῖνοι, δέν καταφρονούσαμε ὅσα μᾶς φαίνονται μικρά καί τιποτένια, δέν θά πέφταμε στά μεγάλα καί βαριά.

Ὅλοι ξέρετε πόσο μεγάλο ἁμάρτημα εἶναι νά κρίνουμε τόν πλησίον. Τί βαρύτερο ὑπάρχει ἀπ᾽ αὐτό; Τί ἄλλο μισεῖ καί ἀποστρέφεται τόσο ὁ Θεός; Ὅπως εἶπαν καί οἱ πατέρες, δέν ὑπάρχει χειρότερο πρᾶγμα ἀπό τήν κατάκριση. Καί ὅμως, σ᾽ ἕνα τέτοιο μεγάλο κακό φτάνει κανείς ἀπό μερικές ἀσήμαντες ἀπροσεξίες.

Ἂν δεχθεῖς μιά μικρή ὑποψία γιά τόν πλησίον ἄν πεῖς͵ “Τί εἶναι ν’ ἀκούσω τί λέει αὐτός ὁ ἀδελφός; Τί εἶναι νά πῶ κι ἐγώ ἕνα λόγο; Τί εἶναι ἂν δῶ τί πάει νά κάνει αὐτός ὁ ἀδελφός ἤ ἐκεῖνος ὁ ξένος;», τότε ὁ νοῦς ἀρχίζει ν’ ἀφήνει τίς δικές του ἁμαρτίες καί ν’ ἀσχολεῖται συνεχῶς μέ τούς ἄλλους.

᾿Από κεῖ φτάνει κανείς στήν κατάκριση, στήν καταλαλιά καί στήν ἐξουδένωση. Κι ἔπειτα πέφτει σ’ ἐκεῖνα πού κατακρίνει. Τίποτα δέν ἀπογυμνώνει τόσο τόν ἄνθρωπο καί δέν τόν φέρνει σέ ἐγκατάλειψη Θεοῦ, ὅσο ἡ καταλαλιά, ἡ κατάκριση καί ἡ ἐξουδένωση τοῦ πλησίον. Γιατί ἄλλο εἶναι καταλαλιά, ἄλλο κατάκριοη καί ἄλλο ἐξουδένωση.

Δωροθέου Ὁσίου

13 Αυγούστου

Δωροθέου Οσίου.

H διάκρισις εν λόγοις σοις ερρύη,

Ω Δωρόθεε των μοναστών το κλέος.

* O Όσιος και Θεοφόρος Πατήρ ημών Δωρόθεος, ο ασκήσας μεν πρότερον εν τω πλησίον Γάζης Kοινοβίω του Aββά Σερίδου, ύστερον δε συστησάμενος Mοναστήριον ίδιον, μετά την τελευτήν του Aββά Iωάννου του καλουμένου Προφήτου, και την τελείαν σιωπήν του μεγάλου Bαρσανουφίου κατορθώσας[1], εν ειρήνη τελειούται.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ

1. O Όσιος ούτος Δωρόθεος, εις ποίαν μεγάλην διάκρισιν έφθασεν εκ της υποταγής και ταπεινώσεως οπού είχε, μαρτυρούσιν οι λόγοι αυτού, οι ευρισκόμενοι εν τω βιβλίω, τω περιέχοντι τας Kατηχήσεις Θεοδώρου του Στουδίτου. Eν δε τοις χειρογράφοις ευρίσκονται και άλλα συγγράμματα του αυτού Δωροθέου.

Από το βιβλίο:

Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ´. Εκδόσεις Δόμος, 2005

ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΑΒΒΑ ΔΩΡΟΘΕΟΥ - ΕΔΩ

ΑΒΒΑ ΔΩΡΟΘΕΟΥ

ΕΡΓΑ ΑΣΚΗΤΙΚΑ

Α' Διδασκαλία: Για την αποταγή

Β' Διδασκαλία: Για την ταπεινοφροσύνη

Γ' Διδασκαλία: Για τη συνείδηση

Δ' Διδασκαλία: Για τον θείο φόβο