Ποτέ δέν κάνουμε κάτι μέ σκοπό νά πάρουμε ἀπό τόν Θεό ὡς ἀνταπόδοση, αὐτό πού ἐμεῖς νομίζουμε ὅτι πρέπει νά πάρουμε

❈ Ποτέ δέν κάνουμε κάτι μέ σκοπό νά πάρουμε ἀπό τόν Θεό ὡς ἀνταπόδοση, αὐτό πού ἐμεῖς νομίζουμε ὅτι πρέπει νά πάρουμε. Εἴμαστε τότε στήν κατάσταση τοῦ ἐμπόρου.

Βέβαια ὁ Θεός καί αὐτό τό δέχεται. Ἀκόμα καί τόν δοῦλο δέχεται, ὁ ὁποῖος τηρεῖ τίς ἐντολές γιά νά μήν πάει στήν κόλαση.

Περί Θείας Ἀγάπης

❈ Ἡ ἀγάπη πού ἀρέσει στόν Θεό εἶναι ἡ ὁλοκληρωτική ἀγάπη, ἐξ ὅλης τῆς καρδίας, ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς, ἐξ ὅλης τῆς διανοίας, ἐξ ὅλης τῆς δυνάμεως (Μαρκ. 12,30). Θά πρέπει νά εἶναι ὅλα τά στοιχεῖα τοῦ ἀνθρώπου δοσμένα στόν Θεό. Προσέξτε, ἡ ὁλοκληρωτική ἀγάπη! Δηλαδή, δέν ἐπιτρέπεται νά ἀγαπάει ὁ ἄνθρωπος καί κάτι ἄλλο ἐκτός ἀπό τόν Θεό. Αὐτή εἶναι ἡ πρώτη ἐντολή.

Μετά λέει: «ὁμοία μέ αὐτή», «ὅμοια ἐντολή μ’ αὐτή εἶναι ν’ ἀγαπήσεις τόν πλησίον σου, ὅπως τόν ἑαυτό σου» (Μαρκ. 12,31). Ἀλλά, ὅταν ἀγαπᾶς τόν πλησίον σου, πάλι ἀγαπᾶς τόν Θεό, γιατί ὁ πλησίον σου εἶναι εἰκόνα τοῦ Θεοῦ.

Θά λέγαμε δηλαδή, ὅτι καί ἡ δευτέρα ἐντολή εἶναι μέρος τῆς πρώτης ἐντολῆς. Ἡ πρώτη ἐντολή περιλαμβάνει μέσα ὅλες τίς ἄλλες ἐντολές.

- Ἕνας πού ἀγαπάει τόν Θεό, δέν θά ἀγαπάει καί τά παιδιά τοῦ Θεοῦ;

Ὅσοι δὲν ἔχουν τὸν Χριστὸ μέσα τους, δὲν ἔχουν τὴν δύναμη νὰ ἀγαπήσουν πραγματικά

Όσοι δεν έχουν τον Χριστό μέσα τους, δεν έχουν την δύναμη να αγαπήσουν πραγματικά. Διότι ο Χριστός, είναι ο Αρχηγός της Αγάπης!

Κανένας άνθρωπος όταν αγαπά πραγματικά, δεν κατακρίνει,δεν ξεσκεπάζει,δεν αποκαλύπτει.

Όταν αγαπάς το παιδί σου, βγαίνεις να μιλήσεις για τις ατασθαλίες και τις αταξίες του;

Ἁγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου "Ὁ Θεῖος Ἔρως"

Ο Χριστός είναι το παν. Αυτός είναι η αγάπη μας, Αυτός είναι ο έρωτάς μας. Είναι έρωτας αναφαίρετος ο έρωτας του Χριστού. Από κει πηγάζει η χαρά. Η χαρά είναι ο ίδιος ο Χριστός. Είναι μια χαρά που σε κάνει άλλο άνθρωπο. Είναι μια πνευματική τρέλα, αλλά εν Χριστώ. Σε μεθάει σαν το κρασί το ανόθευτο, αυτό το κρασί το πνευματικό. … Ο πνευματικός οίνος είναι άκρατος, ανόθευτος, πολύ δυνατός κι όταν τον πίνεις σε μεθάει. Αυτή η μέθη είναι δώρο του Θεού, που δίδεται στους «καθαρούς τη καρδία». Όσο μπορείτε να νηστεύετε, όσες μετάνοιες μπορείτε να κάνετε, όσες αγρυπνίες θέλετε ν’ απολαμβάνετε· αλλά να είστε χαρούμενοι. Να έχετε τη χαρά του Χριστού. Είναι η χαρά που διαρκεί αιώνια, που έχει αιώνια ευφροσύνη. Είναι η χαρά του Κυρίου μας, που δίνει την ασφαλή γαλήνη, τη γαλήνια τερπνότητα και την πάντερπνη ευδαιμονία. Η χαρά η πασίχαρη, που ξεπερνά κάθε χαρά. Ο Χριστός θέλει κι ευχαριστείται να σκορπάει τη χαρά, να πλουτίζει τους πιστούς Του με χαρά. Εύχομαι, «ίνα η χαρά υμών ή πεπληρωμένη».

Αυτή είναι η θρησκεία μας. Εκεί πρέπει να πάμε. Ο Χριστός είναι ο Παράδεισος παιδιά μου. Τι είναι Παράδεισος; Ο Χριστός είναι. Από δω αρχίζει ο Παράδεισος. Είναι ακριβώς το ίδιο· όσοι εδώ στη γη ζουν τον Χριστό, ζουν το Παράδεισο. Έτσι είναι που σας το λέγω.

Οἱ κοσμικοί ἄνθρωποι τόν ἄνθρωπο τόν πνευματικό δέν τόν καταλαβαίνουνε...

❈ Ἀληθινή ἀγάπη εἶναι αὐτή πού ξεκινάει ἀπό τήν ἀγάπη γιά τόν Χριστό. Ὅταν ἀγαπήσουμε σωστά τόν Χριστό, μετά ἀγαπᾶμε σωστά καί τούς ἄλλους. Διότι κανείς δέν μπορεῖ ν’ ἀγαπήσει σωστά τόν ἀδελφό του, τόν πλησίον του, τόν συγγενή του, τόν πνευματικό ἀδελφό του, ἄν δέν ἀγαπήσει τόν Θεό. Καί οἱ ἄλλοι, τότε μᾶς ἀγαπᾶνε ἀληθινά, ὅταν ἀγαπᾶνε πρῶτα τόν Χριστό. Γι’ αὐτό μήν παιδεύεστε… ὅπως ἀναρωτιοῦνται μερικές κοπέλες:

- Αὐτός εἶναι γιά μένα ἤ δέν εἶναι γιά μένα;… Μέ ἀγαπάει ἤ δέν με ἀγαπάει;.. Νά πάρουμε μιά μαργαρίτα, νά δοῦμε ποῦ θά πέσει…

Ἀνοησίες εἶναι αὐτά. Δέν εἶναι θέμα τύχης. Ἀγαπάει τόν Χριστό; Αὐτό θά ἐξετάσεις. Ἐσύ ἀγαπᾶς τόν Χριστό;

Ὁ Χριστός δέν ἐξετάζει πόσες προσευχές κάνουμε, πόσα ἀπόδειπνα, πόσες μετάνοιες, ἀλλά...

❈ Ὁ Χριστός δέν ἐξετάζει πόσες προσευχές κάνουμε, πόσα ἀπόδειπνα, πόσες μετάνοιες, ἀλλά τι καρδιά ἔχουμε, πόσο καθαρή εἶναι ἡ καρδιά μας, πόσο ἀγαπᾶμε – με τήν ἐν Χριστῷ ἀγάπη καί ὄχι με την κοσμική σαρκική ἀγάπη – τόν Ἴδιο καί τόν κάθε συνάνθρωπό μας.

~ Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 10 – 9 – 2010)

Ἡ ἀγάπη στὸν Θεὸ καὶ τὰ ἀποτελέσματα της, Ἁγ. Διαδόχου Φωτικής-Λόγος ἀσκητικὸς (ἰδ'), Φιλοκαλία τόμος Α', Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

637. Ἡ ἀγάπη στὸν Θεὸ καὶ τὰ ἀποτελέσματα της, Ἁγ. Διαδόχου Φωτικής-Λόγος ἀσκητικὸς (ἰδ'), Φιλοκαλία τόμος Α', Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 19-5-2024

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ κατανόηση καὶ ἀποδοχὴ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ

Η κατανόηση και αποδοχή της αγάπης του Θεού

Αρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου, Ιεροκήρυκος Ι. Μ. Πατρών -Δρος Θεολογίας

Στο μέσον της περιόδου της Μεγάλης Τεσσαρακοστής θέσπισαν οι Άγιοι Πατέρες να προσκυνούμε τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό, ως ένδειξη τιμής στο Πάθος και την Σταύρωση του Θεανθρώπου Κυρίου, τα οποία φανερώνουν την τέλεια αγάπη του Θεού προς τον άνθρωπο.

Πόσο και πώς μας αγάπησε ο Θεός; Αλλά και πώς γίνεται κατανοητή αυτή η αγάπη Του προς το πλάσμα Του;

Είναι γεγονός ότι αυτή η κατανόηση δεν είναι δυνατόν να γίνει διά της λογικής ούτε διά της ανθρωπίνης γνώσεως. Όσο κι αν μελετήσει η εντρυφήσει επιστημονικώς ο άνθρωπος στην Αγία Γραφή και στην Ιερά Παράδοση, δεν δύναται να εισχωρήσει στην ουσία τους και να αποδεχτεί το «πόσο» και το «πώς» ο Θεός αγάπησε τον κόσμο και ειδικότερα το πλάσμα Του, τον άνθρωπο. Και τούτο διότι, για να μπορέσει να κατανοήσει αυτά είναι απαραίτητο να αντιληφτεί προηγουμένως το Μυστήριο της Θείας Οικονομίας.

Δηλαδή πρέπει να καταλάβει τι έκαμε ο Θεός για τον άνθρωπο. Πρέπει να εννοήσει το όλο Μυστήριο της Ενανθρωπήσεως του Υιού και Λόγου του Θεού Πατρός: Ότι έλαβε την ανθρώπινη φύση και την ένωσε με τη Θεία φύση Του ατρέπτως, ασυγχύτως και αδιαιρέτως, για να σώσει και να λυτρώσει τον άνθρωπο.

Ἀγαπῶ τὸν Θεό, ἀγαπῶ τὴ ζωή!

Ἀγαπῶ τὸν Θεό, ἀγαπῶ τὴ ζωή!

Κ. Γ Παπαδημητρακόπουλος

Λοιπόν, καλοί μου φίλοι, ὅταν ρωτήθηκαν οἱ μαθήτριες τῆς Γ΄ Λυκείου ἑνὸς σχολείου «γιατί ἀγαπᾶς τὴ ζωή;» ἔδωσαν τὶς ἑξῆς ἀπαντήσεις:

• «Γιατί δὲν ὑπάρχει ὡραιότερο πρᾶγμα ἀπ’ τὸ νὰ ζεῖς»!

• «Γιατί κάθε στιγμή της εἶναι μοναδικὴ … Ἀκόμη καὶ μετὰ τὴ δυσκολία ἀκολουθεῖ κάτι ὄμορφο»!

• «Ἡ ζωὴ εἶναι ὡραία, γιατί σὲ ἐκπλήσσει κάθε μέρα»!

• «Κάποιες στιγμὲς δὲν ἀγαπῶ τὴ ζωή… Ἀλλὰ μόνο γιὰ τὴ δυνατότητα ποὺ μοῦ δίνει νὰ τὴν κάνω καλύτερη, ἀξίζει νὰ τὴ λατρεύω»!!!

Στ’ ἀλήθεια γιατί ἀγαπᾶμε τὴ ζωή;

* * *

Νομίζω πὼς οἱ ἀπαντήσεις ποὺ θὰ ἔδινε ὁ καθένας μας στὸ ἐρώτημα αὐτό, θὰ ἦταν ἀνάλογες μὲ τὶς ἀντιλήψεις, τὰ πιστεύω, τὶς ἐπιθυμίες, τὰ βιώματα καὶ τὶς προσδοκίες του.

Ὁ ἐπιστήμονας θὰ σοῦ ἔλεγε κάτι γύρω ἀπ’ τὴν ἔρευνα, ὁ ἀθλητὴς γιὰ τὰ ρεκὸρ καὶ τὶς νίκες, ὁ ἐπιχειρηματίας γιὰ τὶς «μπίζνες» του, ὁ οἰκογενειάρχης γιὰ τὴν προκοπὴ καὶ τὴν ἀποκατάσταση τῶν παιδιῶν του, ὁ γλεντζὲς γιὰ τὰ «νυχτερινὰ ξεδώματα καὶ τὰ ξενύχτια»… Ὅσοι ἁλυσοδέθηκαν μὲ τὶς ἐξαρτήσεις θὰ σοῦ ἔλεγαν πολλὰ γι’ αὐτὲς κι ὅσοι βρίσκονται σὲ τέλμα πὼς ζωὴ γι’ αὐτοὺς δὲν ὑπάρχει!

Καὶ μὲ τὶς ἀπαντήσεις τοῦ εἴδους αὐτοῦ, καταλήγει κανεὶς σὲ τούτη τὴ διαπίστωση: «Τὰ ὑπάρχοντα εἶναι γιὰ τὴ ζωή, δὲν εἶναι ἡ ζωή». Ἔτσι εἶναι! Τὰ ὑπάρχοντα, οἱ ἀσχολίες, τὰ χόμπι, οἱ ἐπιθυμίες καὶ τὰ ὅποια ἐνδιαφέροντά μας, ναὶ ὅλ’ αὐτά, εἶναι γιὰ τὴ ζωή, δὲν εἶναι ἡ ζωή!

Ἐπιπλέον οἱ ἀπαντήσεις αὐτὲς ἀποκαλύπτουν κι αὐτὸ ποὺ ἔλεγε ὁ Πασκάλ: «Ἔξω ἀπ’ τὸν Χριστὸ δὲν ξέρουμε οὔτε τί εἶναι ἡ ζωή, οὔτε τί εἶναι ὁ θάνατος…»! Ἤ καὶ τούτη τὴ σοφὴ διαπίστωση: «Χωρὶς Οἰκογένεια δὲν ζεῖς, χωρὶς Πατρίδα δὲν ξέρεις ποῦ ζεῖς, χωρὶς τὸν Θεὸ δὲν ξέρεις γιατί ζεῖς».

* * *

Ἀλλ’ ἂς προχωρήσουμε περισσότερο…

Ἀσκητές μέσα στόν κόσμο Γ’: π. Ἀθανάσιος Μπελαντώνας

(Ὁ βίος του γράφτηκε ἀπό τήν κόρη του καί τόν ὁμότιμο καθηγητή Ἰατρικῆς τοῦ ΑΠΘ κ. Κωνσταντῖνον Καρακατσάνην)

Ο π. Ἀθανάσιος γεννήθηκε τό 1925 στήν Τένεδο, στό Νησί πού βρίσκεται στά παράλια τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Ἐκεῖ ἦταν εὐκατάστατη ἡ πατρική του οἰκογένεια. Ἦταν μωρό ἀκόμα, ὅταν οἱ Τοῦρκοι σκότωσαν τόν πατέρα του, Ἀντώνη. Ἔτσι ἡ μητέρα του, Ἀσπασία, ἀναγκάστηκε γιά νά γλυτώση ἀπό τούς Τούρκους, νά πάρη τά τέσσερα παιδιά της καί νά ἔλθη νά μείνη τό 1929 στήν Ἑλλάδα.

Ἐδῶ ἔζησε μέσα στήν φτώχεια καί στήν καταφρόνια. Ὁ μικρός Θανάσης, γιά νά βοηθήση οἰκονομικά τήν οἰκογένειά του, ξεκίνησε νά ἐργάζεται ἀπό πολύ μικρή ἡλικία. Μέ τίς κακουχίες πού βίωναν, πέθαναν οἱ δύο μεγαλύτερες ἀδελφές του, ἡ Εἰρήνη καί ἡ Βασιλική.

Γνώρισε τόν Χριστό ἀπό τά Κατηχητικά σχολεῖα καί ἀπό τίς χριστιανικές Ὀρθόδοξες ἀδελφότητες, Λάτρευε τόν Θεό. Κόχλαζε λάβα θείου ἔρωτα στά στήθη του.

Σέ ἡλικία δεκαεπτά ἐτῶν περίπου δούλευε σέ κάποιο βουλκανιζατέρ στήν Θεσσαλονίκη. Τά βράδια κοιμόταν ἐκεῖ, πάνω σέ σαμπρέλλες. Συνήθιζε νά διαβάζη καθημερινά τήν Ἁγία Γραφή. Στέναζε τότε ἡ πατρίδα μας κάτω ἀπό τήν γερμανική κατοχή. Κάποια ἡμέρα ἔκαναν ἔφοδο οἱ Γερμανοί στό βουλκανιζατέρ καί ἕνας στρατιώτης ἔβαλε τό περίστροφο στόν κρόταφό του γιά νά τόν σκοτώση. Εἶδε ὅμως τήν Ἁγία Γραφή ἀνοικτή καί τό σημεῖο τοῦ σταυροῦ ποῦ εἶχε ἐπάνω της καί ἔτσι τόν ἄφησε νά ζήση. Τό χέρι τοῦ Θεοῦ τόν προστάτευε συνεχῶς καί μέ θαυμαστό τρόπο.

Κάποια ἡμέρα στήν πλατεία τῆς Ἁγίας Σοφίας, μέσα στά χρόνια τῆς γερμανικῆς κατοχῆς, περπατοῦσε ἀρκετός κόσμος. Πυρπολούμενος ἀπό θεῖο ἔρωτα, ἦταν λαϊκός ἀκόμα, ἀνέβηκε πάνω σέ ἕνα δένδρο καί κήρυξε τόν λόγο τοῦ Θεοῦ. Τόν ἄκουσαν μέ προσοχή. Συνήθιζε νά τό κάνη αὐτό.

Χειροτονήθηκε διᾶκος στήν Ἔδεσσα στίς 1-3-1952 καί τήν ἑπομένη χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Τοποθετήθηκε στό Ριζάρι τῆς Ἐδέσσης, ὅπου διετέλεσε ἱερεύς ἐπί 17 συναπτά ἔτη. Εἶχε τελειώσει ἱερατική Σχολή στήν Ἀθήνα καί Σχολή ἐξομολόγων στήν Φλώρινα.

Πρέπει νά ἔχουμε δύο ἀγάπες (Ἅγ.Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός)

Νά χαίρεστε καί νά εὐφραίνεστε χιλιάδες φορές, ἀδελφοί μου, ὅσοι βγάζετε τό ψωμί σας μέ τόν κόπο σας, γιατί αὐτό τό ψωμί εἶναι εὐλογημένο. Καί, ἄν θέλετε, δίνετε λίγο και στούς φτωχούς· ἔτσι ἀγοράζετε τόν παράδεισο.

Ἀπεναντίας, νά κλαῖτε καί νά θρηνεῖτε μέ μαῦρα δάκρυα ὅσοι ζεῖτε με ἁρπαγές, μέ ἀδικίες καί μέ τοκογλυφίες, γιατί μ’ αὐτές δέν κερδίζετε παρά τόν αἰώνιο θάνατο καί τήν κόλαση.

Ἀσκητές μέσα στόν κόσμο Β’: Πρεσβυτέρα Βασιλική Γ. Νάνου

Γεννήθηκε την 1ην Ιανουαρίου 1911 στο χωριό Βίταλα Κύμης της επαρχίας Καρυστίας της Νήσου Ευβοίας.

Ο πατέρας της ωνομάζετο Νικόλαος και η μητέρα της Μαρία. Ήσαν χωρικοί αγρότες και τους διέκρινε μεγάλη ευλάβεια προς τον Θεό και αγάπη προς την οικογένεια. Η Βασιλική ήταν η μεγαλύτερη από τις πέντε αδελφές της.

Από μικρή ωδηγούσε τις αδελφές της κάθε Κυριακή στην Εκκλησία. Οι γονείς της της είχαν εμπνεύσει τον φόβο του Θεού και τον καλλιέργησε τόσο στην προσωπική της ζωή, ώστε να τον μετατρέψη σε αγάπη στο πρόσωπο του Χριστού. Είχε από τα παιδικά της χρόνια σημεία επισκέψεως από την Χάρι του Θεού.

Ενδεικτικό είναι το όραμα που είχε δει, όταν μικρή προσεβλήθη από βαρειά ασθένεια. Συγκεκριμένα διέκρινε πάνω από το κρεββάτι της ένα σεβάσμιο πρόσωπο που φορούσε λευκή φουστανέλα και ρούχα της εποχής της Τουρκοκρατίας. Το πρωί περιέγραψε στην μητέρα της την οπτασία και εκείνη βρήκε την εικόνα που απεικόνιζε αυτό που είδε η μικρή τότε Βασιλική. Ήταν ο άγιος Νεομάρτυρας Γεώργιος εξ Ιωαννίνων. Αποτέλεσμα της παρουσίας τού Αγίου ήταν η ταχεία ανάρρωσή της από την ασθένεια. Είχε δει και τον άγιο Νικόλαο να την καθοδηγή στον δρόμο της αρετής με νουθεσίες.

Οι γονείς της ήθελαν να την παντρέψουν, αλλά η ίδια ποθούσε να αφιερωθή στον Χριστό που τόσο αγαπούσε. Ήθελε να γίνη μοναχή. Επειδή όμως οι γονείς της την πίεζαν και δεν μπορούσε να παρακούση, προσευχήθηκε τουλάχιστον να της φανερώση ο Χριστός έναν καλό άνθρωπο που ήθελε να γίνη ιερέας. «Για να του σκουπίζη τον ιδρώτα», όπως έλεγε. Προφανώς εννοούσε ότι με αυτό τον τρόπο θα ένιωθε ότι σκούπιζε τον ιδρώτα του προσώπου του Νυμφίου Χριστού στην διάρκεια των Παθών και του μαρτυρίου Του.

Ποιά εἶναι ἡ ἐν Χριστῷ ἀγάπη , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 

Πολλοί σκανδαλίζονται γι' αὐτό πού λέγεται, ὅτι ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος ὑπῆρξε, ὁ «πολυαγαπημένος» μαθητής τοῦ Χριστοῦ...

Πολλοί σκανδαλίζονται γι' αὐτό πού λέγεται, ὅτι ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος ὑπῆρξε ὁ «πολυαγαπημένος» μαθητής τοῦ Χριστοῦ, νομίζοντας, ὅτι καί ὁ Χριστός κάνει διακρίσεις.

Δέν προηγεῖται ὁ Χριστός στήν ἀγάπη, ἀλλά ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἐκεῖνος πού ἕλκει τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ.

Ἀγάπησε πολύ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης τόν Χριστό, γι' αὐτό καί ἀγαπήθηκε πολύ ἀπό τόν Χριστό. Δέν μερολήπτησε, δέν ξεχώρισε ὁ Χριστός. Ἀλλά ξεχώρισε ὁ Ἰωάννης τόν ἑαυτόν του ἀπό τούς ἄλλους.

Στό Ἀπόδειπνο λέμε σέ ἕνα σημεῖο: «Γένοιτο Κύριε τό ἔλεός σου ἐφ' ἡμᾶς, καθάπερ ἠλπίσαμεν ἐπί σέ».

Εἶναι σάν λέμε στόν Χριστό: «ὅ,τι δοχεῖο ἀγάπης Σοῦ προσφέρουμε Κύριε, τόσο νά μᾶς δώσεις». Ὅσο λοιπόν ἑτοιμάσαμε, ὅσο ἐνδιαφερθήκαμε, τόσο θά λάβουμε ἀπό τόν Χριστό. Ὁ Χριστός εἶναι δίκαιος. Ὅ,τι δοχεῖο φτιάχνεις, τόσο θά λάβεις. Νιαγάρας εἶναι ὁ Χριστός!

Ἅγιος Ἱεράρχης Νεκτάριος Αἰγίνης

Η ψυχή που την άγγιξε η αγάπη του Θεού πάντα χαίρεται, χαίρεται και χοροπηδά γιατί αναπαύεται στην αγάπη του Κυρίου, όπως ο ταξιδιώτης αναπαύεται δίπλα στην πηγή. Τίποτα από τα δεινά του κόσμου δεν μπορεί να διαταράξει την ηρεμία και τη γαλήνη του, ούτε να του αφαιρέσει τη χαρά και την ευτυχία στην οποία βρίσκεται.

- Άγιος Ιεράρχης Νεκτάριος Αιγίνης

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2022/11/blog-post_52.html

Ὅταν εἶναι κανείς ἄδειος ἀπ'τόν Χριστό, τότε ἔρχονται χίλια δύο ἄλλα καί τόν γεμίζουν...

Όταν είναι κανείς άδειος απ'τον Χριστό,τότε έρχονται χίλια δύο άλλα και τον γεμίζουν: ζήλειες, μίση ,ανία, μελαγχολία, αντίδραση, κοσμικό φρόνημα, κοσμικές χαρές.

Προσπαθήστε να γεμίσετε την ψυχή σας με τον Χριστό, για να μην την έχετε άδεια. Η ψυχή μας μοιάζει με μια δεξαμενή γεμάτη νερό.

Ἡ Ἀγάπη (Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης)

Η ψυχή μου διψά τον ζωντανό Θεό. Η ψυχή μου ζητεί να γεμίσει ξανά από τη χάρη του Κυρίου. Πόσο ακατάληπτο είναι το έλεος του Θεού! Έπλασε από το χώμα τον άνθρωπο και του εμφύσησε πνοή ζωής και η ψυχή του ανθρώπου έγινε συγγενής με τον Θεό.

Τόσο αγάπησε ο Κύριος του πλάσμα του, ώστε έδωσε στον άνθρωπο το Άγιο Πνεύμα και γνώρισε ο άνθρωπος τον Κτίστη του και αγαπά τον Κύριό του.

Το Άγιο Πνεύμα είναι αγάπη και γλυκύτητα της ψυχής, του νου και του σώματος. Όταν όμως η ψυχή χάσει τη χάρη ή ελαττωθεί η χάρη, τότε η ψυχή αναζητεί ξανά με δάκρυα το άγιο Πνεύμα και λέει με άσβεστο πόθο: «Διψά η ψυχή μου τον Κύριο και τον αναζητώ με δάκρυα».

Πώς να μη σε αναζητώ, Κύριε; Πρώτος Εσύ με αναζήτησες και μου έδωσες να εντρυφήσω στο Άγιο Πνεύμα Σου. Η καρδιά μου σε αγάπησε και Σε ικετεύω: Δώσε μου να μείνω μέχρι τέλους στην αγάπη Σου, δώσε μου να υπομείνω για χάρη της αγάπης Σου όλες τις θλίψεις και τους πόνους.

Τρόμος και δέος πλημμυρίζουν την ψυχή μου, όταν θελήσω να γράφω για την αγάπη του Θεού.

Είναι φτωχή η καρδιά μου και δεν έχει τη δύναμη να περιγράφει την αγάπη του Κυρίου. Και φοβάται η ψυχή, αλλά συγχρόνως παρασύρεται να γράψει έστω και λίγες λέξεις για την αγάπη του Χριστού.

Είσαι αγαθός. Κύριε.

Ευχαριστώ το έλεός Σου. Μου έστειλες πλούσιο το Πνεύμα Σου το Άγιο και με έκανες να γευθώ την αγάπη Σου, εγώ ο αμαρτωλός, και η ψυχή μου ελκύεται προς Σε, το Φως το απρόσιτο.

Ποιος θα μπορούσε να Σε γνωρίσει, αν Εσύ δεν ευδοκούσες να εμφανισθείς στην ψυχή; Και Σε είδε και Σε γνώρισε, τον Δημιουργό και αγαθό Θεό της, και αχόρταγα σε ποθεί, γιατί Εσύ, Ελεήμων, προσείλκυσες κοντά Σου την καρδιά, με την αγάπη, που γνώρισε η ψυχή μου.

Ἡ τελειότητα τῆς ἀγάπης βρίσκεται στὴν ἕνωση μὲ τὸν Θεό!

Ἡ τελειότητα τῆς ἀγάπης βρίσκεται στὴν ἕνωση μὲ τὸν Θεό!

Νὰ ἀγαπᾶς τὸν Θεὸ ἔτσι ὅπως Ἐκεῖνος μᾶς πρόσταξε νὰ τὸν ἀγαπᾶμε καὶ ὄχι ὅπως τὸν ἀγαποῦν τάχα οἱ πλανεμένοι ὀνειροπόλοι.

Μὴν ἐπιδιώκεις ἐκστάσεις, μὴν προξενεῖς στὸν ἑαυτό σου νευρικὴ ἔξαψη, μὴ φλογίζεις τὴν καρδιά σου μὲ φλόγα σαρκική, μὲ τὴ φλόγα τοῦ αἵματός σου. Θυσία εὐπρόσδεκτη ἀπὸ τὸν Θεὸ εἶναι ἡ ταπείνωση τῆς καρδιᾶς καὶ ἡ συντριβὴ τοῦ πνεύματος.

Ἀποστρέφεται ὁ κύριος τὴ θυσία ποὺ τοῦ προσφέρεται μὲ αὐτοπεποίθηση μὲ ὑπερηφάνεια ἔστω κι ἂν πρόκειται γιὰ Ὁλοκαύτωμα.

Ἡ ὑπερηφάνεια ταράζει τὰ νεῦρα, θερμαίνει τὸ αἷμα, διεγείρει τὴ φαντασία συντηρεῖ τὴ ζωὴ τῆς πτώσεως. Ἡ ταπείνωση γαληνεύει τὰ νεῦρα, κατευνάζει τὴν κυκλοφορία τοῦ αἵματος, καταπαύει τὴν ὀνειροπόληση, τερματίζει τὴ ζωὴ τῆς πτώσεως, δίνει τὴ ζωὴ ποὺ ἔφερε ὁ Ἰησοῦς Χριστός.

«Ἡ ὑπακοὴ εἶναι γιὰ τὸν Κύριο καλύτερη ἀπὸ κάθε θυσία καὶ ἡ ὑποταγὴ στὸ θέλημα τοῦ ἀνώτερη ἀπὸ τὸ λίπος τῶν κριαριῶν» εἶπε ὁ προφήτης Σαμουὴλ στὸν βασιλιὰ Σαούλ, ποὺ τόλμησε νὰ προσφέρει στὸν Θεὸ θυσία ἀνάρμοστη. Ἂν λοιπὸν θέλεις νὰ προσφέρεις στὸν Θεὸ τὴ θυσία τῆς ἀγάπης μὴν τὴν προσφέρεις αὐθαίρετα καὶ ἀλόγιστα, νὰ τὴν πρόσθεση μὲ ταπείνωση ὅταν καὶ ὅπου ὅρισε ὁ Θεός. Ὁ πνευματικὸς τόπος ποὺ μᾶς δόθηκε ἐντολὴ νὰ προσθέσουμε πνευματικὲς θυσίες εἶναι ἡ ταπείνωση.

«Σάν νά εἶχα αὐτή τήν ἀγάπη!...»

«ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΧΑ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ!…»

Κάποτε, ένας προσκυνητής στο Άγιον Όρος έθεσε σε πολλούς Γεροντάδες το εξής ερώτημα:

–Τι είναι σπουδαιότερο στη ζωή μας;

Κι όλοι τους, του απαντούσαν:

–Είναι η Αγάπη του Θεού! Το να αγαπάς τον Θεό και τον πλησίον σου.

Κι αυτός σκέφτηκε:

–Μα, εγώ δεν έχω αγάπη! Δεν έχω αγάπη ούτε για προσευχή, ούτε για τον Θεό, ούτε και αγάπη για τους άλλους! Τι να κάνω;...

Ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεό «ἐξ ὅλης καρδίας», Βίος καί λόγοι Ἁγ. Πορφυρίου, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

  Ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεό «ἐξ ὅλης καρδίας», Βίος καί λόγοι Ἁγ. Πορφυρίου, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 20-3-2019, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr