Τὴν Ἀνάστασή Σου, Χριστὲ Σωτῆρα μας, οἱ ἄγγελοι ψάλλουν στὸν οὐρανό, καὶ δῶσε μας στὴ γῆ νὰ Σὲ δοξάζουμε μὲ καθαρὲς καρδιές.

 Την Ανάστασή Σου, Χριστέ Σωτήρα μας, οι άγγελοι ψάλλουν στον ουρανό, και δώσε μας στη γη να Σε δοξάζουμε με καθαρές καρδιές.

Τώρα όλα είναι γεμάτα φως: ο ουρανός, η γη και ο κάτω κόσμος· όλη η κτίση χαίρεται και αγαλλιάζει. Η γη χαίρεται, απαλλαγμένη από την κατάρα για την αμαρτία του Αδάμ. Οι ουρανοί χαίρονται, βλέποντας Αυτόν που κατέβηκε από αυτούς στη γη, τώρα να ανεβαίνει από τον κάτω κόσμο και να οδηγεί έξω όσους μαραζώνουν εκεί. Οι άγγελοι ψάλλουν, δοξάζοντας τον Νικητή του θανάτου, τον Δημιουργό τους, τώρα ορατό. Όλη η κτίση, όλες οι δυνάμεις της φύσης, δοξάζουν τον Κύριο. Κάθε μία από αυτές, με τον δικό της τρόπο, ψάλλει και υψώνει τον Αναστημένο. Κάτι ασυνήθιστο συμβαίνει σε όλο τον κόσμο. Η ιερή και σωτήρια νύχτα δίνει τη θέση της στη φωτεινή Μεγάλη Ημέρα.

Ο ανατέλλων ήλιος παίζει με τις ακτίνες του, όπως ο Ιωάννης ο Βαπτιστής πηδάει στη μήτρα, χαιρετώντας τον Ήλιο της Αλήθειας, που ανατέλλει από τον τάφο. Όλοι σήμερα, είμαστε γεμάτοι με τη χάρη του Θεού και προσμένουμε την ανανέωση του σύμπαντος. Το νιώθουν οι καρδιές μας; Ναι, οι ψυχές εκείνων που χαιρετούν το Άγιο Πάσχα με πίστη και ευλάβεια είναι τώρα γεμάτες με απερίγραπτο χαρά, και μια ευλογημένη ειρήνη αγγίζει τις καρδιές τους. Όλες οι λύπες και οι θλίψεις υποχωρούν στο βάθος, και ακόμη και τα βάσανα και οι αντιξοότητες γίνονται φωτεινά. Απολαμβάνουμε μια μυστηριώδη προσμονή της Θείας Γιορτής στην επερχόμενη, αιώνια, ένδοξη Βασιλεία του Θεού. Ευχόμαστε αυτές οι ευλογημένες ώρες να μην σταματήσουν ποτέ, η νύχτα και η μέρα του Αγίου Πάσχα να συνεχιστούν ατελείωτα. Σαν τους απόστολους στο Όρος Θαβώρ, είμαστε έτοιμοι να αναφωνήσουμε: «Κύριε, καλό είναι να είμαστε εδώ!» (Ματθαίος 17:4).

Πῶς ἀντιμετώπισε ὁ Ἅγιος Ἰωάννης Μαξίμοβιτς τοὺς βαπτισμένους χριστιανοὺς ποὺ πήγανε σὲ καρναβαλικὲς χοροεσπερίδες. (μάθημα πρὸς ἐπισκόπους)

σ.σ. Και ένα σχόλιο για κάποιες δηλώσεις του Μητροπολίτη Φλωρίνης Ειρηναίου σχετικά με το καρναβάλι.

ΜΙΑ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ

Απόσπασμα από: «Το τίμημα της αγιότητας», Π. Γερμανού Ποντμοσένσκι, Ιερά Μονή Αγίων Θεοδώρων Αροανίας, 2019.

«Εκείνην την περίοδο, στην Αμερική είχαν αυξηθεί τα δημοσιεύματα, οι τηλεοπτικές προβολές και η προπαγάνδα των σκοτεινών δυνάμεων που αφορούσαν στον εορτασμό του Χάλοουϊν. Η ημερομηνία του εορτασμού και των τελετών για την αγιοκατάταξη του πατρός Ιωάννη πλησίαζε, και κανείς δεν είχε δώσει σημασία στο ότι συνέπιπτε με αυτήν την σκοτεινή παγανιστική εορτή. Φθάσαμε στον καθεδρικό ναό για την αγρυπνία, αναμένοντας ότι θα ήταν ήδη γεμάτος, αλλά, προς μεγάλη μας έκπληξη, ο ναός ήταν σχεδόν άδειος. Δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε τί είχε συμβεί. Μετά την αγρυπνία, όταν πια επιστρέψαμε στο σπίτι και ενώ πίναμε τσάι, ήλθε ο εκκλησιαστικός Παύλος Λουκιάνοφ και μας διηγήθηκε τί είχε συμβεί.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης (Μαξίμοβιτς) στὸν προσφυγικὸ καταυλισμὸ στὸ νησὶ Τουμπαμπάο

Ο Άγιος Ιωάννης (Μαξίμοβιτς) στον προσφυγικό καταυλισμό στο νησί Τουμπαμπάο

Το Τουμπαμπάο χρησιμοποιήθηκε από τον Διεθνή Οργανισμό Προσφύγων (ΔΟΠ) το 1949 και το 1950 για την παροχή προσωρινού καταφύγιου για 5.000 Ρώσους πρόσφυγες που διέφυγαν από την Κίνα.

Οι Ρώσοι ήταν επιζώντες της Μπολσεβικικής Ρωσικής Επανάστασης του 1917 και του Ρωσικού Εμφύλιου Πολέμου του 1919-1920.Μερικοί Ρώσοι κατάφεραν να δραπετεύσουν και κατέφυγαν σε ξένες χώρες.

Τὰ τελευταῖα χρόνια τῆς ζωῆς του ἦταν γεμᾶτα ἀπὸ τὴν πίκρα τῆς συκοφαντίας καὶ τῶν διωγμῶν(Αγ.Ιωάννης Μαξίμοβιτς)

Πολλοί πιστοί, ευσυνείδητοι κληρικοί και σεβαστοί από όλο τον κόσμο ιεράρχες απέρριπταν ή και μισούσαν ακόμη τον Άγιο Ιωάννη (Μαξίμοβιτς) ενόσω ζούσε.

Τον έβριζαν ανοιχτά μόλις έμπαινε στην Εκκλησία, του φώναζαν πως ήταν αλαζόνας και πλανεμένος και τον παρομοίαζαν με τον άσχημο χαρακτήρα του πατρός Φέραποντ από τους Αδελφούς Καραμαζώφ του Ντοστογιέφσκι.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν γεμάτα από την πίκρα της συκοφαντίας και των διωγμών. Μερικές φορές ο Άγιος Ιωάννης προκαλούσε φθόνο, δυσμενείς κριτικές ή δυσφορία στους ανθρώπους, όταν τους φερόταν αυστηρά, εμμένοντας στους εκκλησιαστικούς κανόνες.

Ἅγιος Ἰωάννης Μαξίμοβιτς, ὁ ξυπόλυτος Ἀρχιερέας καὶ διὰ Χριστὸν σαλός

Ο Άγιος Ιωάννης της Σαγκάης (1896-1966) δεν έμοιαζε καθόλου με έναν «μεγαλοπρεπή ασπρομάλλη στάρετς»: ήταν μικρός, άσχημος, με ελάττωμα στην ομιλία, συχνά με ένα ζαρωμένο ράσο και χωρίς παπούτσια.

Μερικοί από τους ανθρώπους γύρω του ντρέπονταν για «έναν τέτοιο επίσκοπο», επειδή υπηρετούσε ως επίσκοπος σε μεγάλες πόλεις: Σαγκάη, Παρίσι, Βρυξέλλες, Σαν Φρανσίσκο.

Αρκούνταν στα πιο ταπεινά ενδύματα, φορούσε μόνο ελαφριά σανδάλια ή παντόφλες και πολλές φορές ήταν και ξυπόλητος γιατί τα έδινε στους φτωχούς. Κάλτσες δεν φορούσε, ανεξάρτητα από τις καιρικές συνθήκες και εποχές, και πολλές φορές περπατούσε ξυπόλητος και λειτουργούσε, ακόμη και ως επίσκοπος, προς μεγάλο σκανδαλισμό ορισμένων… πράγμα για το οποίο δέχθηκε άγριες επικρίσεις. Έμεινε ξυπόλητος, γιατί συνήθιζε να χαρίζει τα πέδιλά του σε κάποιο φτωχό που δεν είχε η και για άσκηση μιμούμενος τους κατά Χριστόν σαλούς…

Ὁ κάθε χριστιανὸς εἶναι ὑπεύθυνος γιὰ ὅλη τὴν ἐκκλησία (Ἁγ. Ἰωάννου Μαξίμοβιτς), Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Κάθε λέξη τῆς προσευχῆς εἶναι γιὰ τὸν κεκοιμημένο ὅπως μιὰ σταγόνα νεροῦ γιὰ ἕνα διψασμένο.Ἅγιος Ἰωάννης Μαξίμοβιτς

Συγγενείς και αγαπημένοι φίλοι των αποθανόντων!

Κάντε ότι είναι αναγκαίο γι’ αυτούς και ότι εναπόκειται στη δύναμη σας.

Αντί να δαπανάτε χρήματα σε εξωτερικούς στολισμούς του φέρετρου και του τάφου, βοηθήστε τούς φτωχούς υπέρ της μνήμης των δικών σας κεκοιμημένων και ενισχύστε τις εκκλησίες, όπου προσφέρονται προσευχές υπέρ αυτών.

Δείξτε ευσπλαχνία στους αποθανόντες και φροντίστε για το καλό της ψυχής τους. Από αυτό το μονοπάτι θα περάσουμε όλοι.

Και τότε πόσο μεγάλη θα είναι ή επιθυμία μας να μας θυμούνται στις προσευχές. Ας είμαστε ευσπλαχνικοί με τούς κεκοιμημένους. Μόλις κάποιος αποβιώσει, καλέστε αμέσως έναν ιερέα, ό όποιος αναγιγνώσκει τη «Συγχωρητική ευχή μετά θάνατον». Καταβάλετε κάθε προσπάθεια προκειμένου ή νεκρώσιμη ακολουθία να τελεστεί σε εκκλησία, ενώ εσείς μέχρι τη στιγμή εκείνη να αναγιγνώσκετε το Ψαλτήριο στο προσκέφαλο του αποθανόντος.

Ή νεκρώσιμη ακολουθία δεν χρειάζεται να είναι περίτεχνη, αλλά δεν πρέπει να είναι συντομευμένη· μη σκέφτεστε τον εαυτό σας και τη δική σας άνεση, αλλά τούς αποθανόντες, τούς οποίους θα αποχωριστείτε για πάντα. Εάν στην εκκλησία υπάρχουν πολλοί κεκοιμημένοι ταυτοχρόνως, μη προβάλλετε αντίρρηση να τελεστεί κοινή νεκρώσιμη ακολουθία.

Είναι καλύτερο όταν μία νεκρώσιμη ακολουθία τελείται για δύο ή περισσότερους κεκοιμημένους ταυτοχρόνως, καθώς οι προσευχές όλων των οικείων τους συγκεντρώνονται και γίνονται πιο θερμές, παρά όταν ή μία ακολουθία διαδέχεται την άλλη και συντομεύεται λόγω έλλειψης χρόνου και ενέργειας· επειδή ή κάθε λέξη της προσευχής είναι για τον κεκοιμημένο όπως μία σταγόνα νερού για ένα διψασμένο.

Θαυμαστὸ περιστατικὸ μὲ τὸν Ἁγ.Ιωάννη Μαξίμοβιτς

Ἀπό τήν ζωή τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Μαξίμοβιτς

Ὁ π. Γεώργιος Λάριν γράφει: «Ὅταν μοῦ μιλοῦσε στό γραφεῖο του, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Μαξίμοβιτς, μερικές φορές τόν ἔπαιρνε ἐλαφρά ὁ ὕπνος γιά λίγα δευτερόλεπτα. Σύντομα ἔμαθα ὅτι ποτέ δέν πήγαινε νά κοιμηθῆ σέ κρεβάτι, παρά μόνο ἐπέτρεπε στόν ἑαυτό του ἐλάχιστο ὕπνο πάνω σέ μία πολυθρόνα ἤ γονατιστός μπροστά στίς ἀγαπημένες του εἰκόνες, ὅπου ὁ γραμματέας του, κάποιος κύριος Κάντοφ τόν ἔβρισκε κάποιες φορές.

Ὑπῆρξα μάρτυρας ἑνός ἀπίστευτου περιστατικοῦ αὐτοῦ τοῦ συνειδητοῦ ὕπνου του

Γιά τήν ἑορτή τῶν Θεοφανείων (Ὅσιος Ἰωάννης Μαξίμοβιτς)

Σήμερα ἡ φύση τῶν ὑδάτων καθαγιάζεται. Σήμερα ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ βαπτίζεται στά ὕδατα τοῦ Ἰορδάνη, χωρίς νά ἔχει ἀνάγκη ὁ Ἴδιος νά ἐξαγνιστεῖ, ἀλλά προκειμένου νά ἐξαγνιστεῖ τό ἁμαρτωλο ἀνθρώπινο γένος ἀπό τόν ρύπο.

Σήμερα οἱ οὐρανοί ἀνοίγουν καί ἡ φωνή τοῦ Θεοῦ Πατέρα ἀκούγεται: «οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός». Τό Ἅγιο Πνεῦμα κατέρχεται πάνω στόν Σωτήρα τοῦ κόσμου, ὁ Ὁποῖος στέκεται στόν Ἰορδάνη γιά νά ἐπιβεβαιώσει ὅτι πράγματι Αὐτός εἶναι ὁ ἐνσαρκωμένος Υἱός τοῦ Θεοῦ. Ἡ Ἁγία Τριάδα εὐκρινῶς φανερώνεται καί ἀποκαλύπτεται στόν κόσμο.

Τά ὕδατα τοῦ Ἰορδάνη καθοσιώνονται καί ταυτόχρονα ὅλα τά ὕδατα τῆς δημιουργίας, ἡ ἴδια ἡ φύση τοῦ ὕδατος. Τό ὕδωρ παρέχει τή δύναμη γιά νά ἐξαγνιστεῖ ὄχι μόνο τό σῶμα, ἀλλά καί ὁλόκληρη ἡ ψυχή τοῦ ἀνθρώπου· νά ἀναγεννηθεῖ ὁ ὅλος ἄνθρωπος σέ μιά καινή ζωή μέσω τοῦ Βαπτίσματος.

Μέσω τοῦ ὕδατος ὁλόκληρη ἡ φύση ἐξαγνίζεται· ἀπό τό ὕδωρ ἐξῆλθε ὁ κόσμος· τό ὕδωρ διεισδύει παντοῦ, διαποτίζει τά πετρώματα σέ κάθε μέρος τῆς γῆς ζωοποιώντας τά πάντα στή φύση. Χωρίς αὐτό οὔτε ζῶα οὔτε φυτά μποροῦν νά ὑπάρξουν.

Τά ὕδατα καθαγιάζονται καί μέσω αὐτῶν ὁλόκληρος ὁ κόσμος, σέ προετοιμασία τῆς ἀναγέννησης τῆς μέλλουσας αἰώνιας Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.

Στοὺς ἐσχάτους χρόνους ὁ κάθε πιστὸς θὰ εἶναι ὑπεύθυνος γιὰ ὅλο τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Στοὺς ἐσχάτους χρόνους ὁ κάθε πιστὸς θὰ εἶναι ὑπεύθυνος γιὰ ὅλο τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας- Ἁγ. Ἴωάννης Μαξίμοβιτς, 7-1-2024,

 Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ὁ π. Σεραφείμ Ρόουζ γιά τόν Ἅγιο Ἰωάννη Μαξίμοβιτς

[…] Έμεινε πιστός στην υπηρεσία του στην Εκκλησία μέχρι τέλους. Όσοι τον γνώριζαν τα τελευταία χρόνια της ζωής του μαρτυρούν για δύο όψεις του χαρακτήρα του που διέκριναν: Πρώτον, ήταν η αυστηρότητά του στα θέματα που αφορούσαν την Εκκλησία και τους νόμους του Θεού. Επέμενε στη σωστή συμπεριφορά των εκκλησιαστικών λειτουργών, μη επιτρέποντας ακόμα και την παραμικρή συζήτηση μέσα στο Ιερό. Ο ίδιος, έμπειρος στην τέλεση της Θείας Λειτουργίας, διόρθωνε αυτοστιγμής τυχόν λάθη ή παραλείψεις κατά τη διάρκεια των ακολουθιών. Ήταν επίσης αυστηρός και με το ποίμνιο, μη επιτρέποντας στις γυναίκες να προσκυνούν τον Τίμιο Σταυρό ή τις εικόνες, φορώντας κραγιόν στα χείλη τους. Και συμβούλευε το εκκλησίασμα, ότι μόνο όσοι δεν είχαν φάει τίποτε το πρωί μπορούσαν να λάβουν το αντίδωρο. Μιλούσε εναντίον της βεβήλωσης της παραμονής των εορτών και Κυριακών με την οργάνωση χορών και άλλων ειδών διασκέδασης.

Ἄγιος Ἰωάννης Μαξίμοβιτς

Ό ’Ιωάννης λειτουργούσε κάθε μέρα και έτρωγε μία φορά στις 11 το βράδυ. Κατά την διάρκεια τής πρώτης και τής τελευταίας βδομάδας τής Σαρακοστής δεν έτρωγε τίποτα απολύτως και την υπόλοιπη νηστεία, όπως και στη νηστεία των Χριστουγέννων, έτρωγε μόνο πρόσφορο. Το ίδιο αυστηρά νήστευε κάθε εβδομάδα, Παρασκευή και Σάββατο, πριν τη λειτουργία τής Κυριακής.

Φορούσε πέδιλα ή παντόφλες χωρίς κάλτσες, ανεξάρτητα από καιρικές συνθήκες και εποχές, και πολλές φορές περπατούσε ξυπόλητος και λειτουργούσε, ακόμη και ως επίσκοπος, πράγμα για το όποιο δέχθηκε άγριες επικρίσεις. ’Έμενε ξυπόλητος, γιατί συνήθιζε να χαρίζει τα πέδιλά του σέ κάποιο φτωχό πού δεν είχε ή και για άσκηση, μιμούμενος τούς κατά Χριστόν σαλούς.

Οι μαθητές τής ιερατικής σχολής τού Μοναστηριού, στην περίοδο των διακοπών τους, δεν μιλούσαν για τίποτα άλλο στους δικούς τους παρά για τον ιδιόρρυθμο και κα τα Χριστόν σαλό ιερομόναχο πατέρα ’Ιωάννη.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης Μαξίμοβιτς καί μία πράξη σαλότητας πού διδάσκει.

Τά ''δῶρα'' μας πρός τούς θανόντες...

Συναντούμε πολύ συχνά περιπτώσεις όπου συγγενείς τού θανόντος θέλουν να διοργανώσουν πολυέξοδη κηδεία ή να χτίσουν έναν πλούσιο τάφο. Μεγάλα χρηματικά ποσά δαπανώνται μερικές φορές σε πολυτελή μνημεία. Πολλά χρήματα δαπανώνται από συγγενείς και φίλους σε στεφάνια και λουλούδια, και τα τελευταία πρέπει μάλιστα να αφαιρεθούν από το φέρετρο πριν κλείσει, για να αποφευχθεί τυχόν επιτάχυνση τής αποσύνθεσης τού σώματος.

Άλλοι πάλι προτιμούν να αποτίσουν φόρο τιμής στον θανόντα αλλά και τη συμπαράσταση τους με τους συγγενείς τού θανόντος μέσω του Τύπου, αν κι αυτός καθαυτός ένας τέτοιος τρόπος έκφρασης τών συναισθημάτων δεν καταδείχνει τίποτε άλλο παρά την ρηχότητά αυτών τών «συναισθημάτων», και μερικές φορές το πόσο ψεύτικα αυτά τα συναισθήματα είναι, γιατί αυτός που θρηνεί με ειλικρίνεια δεν θα ‘βγάλει’ τον θρήνο του στην ‘βιτρίνα’ για επίδειξη αλλά θα θελήσει να εκφράσει την θλίψη του με πιο προσωπικό, πιο ζεστό τρόπο.

Αλλά ό,τι κι αν κάνει κανείς, για το θανόντα δεν θα αλλάξει τίποτε: είναι ένα νεκρό σώμα πού κείτεται σε ένα φτωχό ή σε ένα πλούσιο φέρετρο, σε έναν πολυτελή ή ταπεινό τάφο. Δεν κουβαλάει την μυρωδιά τών λουλουδιών, δεν τού χρειάζονται οι προσποιημένες εκφράσεις θλίψης. Το σώμα ενδίδει στην αποσύνθεση, η ψυχή όμως ζεί, αλλά δεν βιώνει πλέον τις αισθήσεις που γίνονταν αντιληπτές μέ την βοήθεια τών σωματικών οργάνων. Μια άλλη ζωή είναι εδώ γι ' αυτήν, και μια άλλη πρέπει να τής δωθεί.

Αυτό το κάτι πού χρειάζεται και που πρέπει εμείς να κάνουμε, αν αγαπάμε πραγματικά τον θανόντα και θέλουμε να τού δωρίσουμε τα δώρα μας, είναι ακριβώς αυτό πού θα φέρει χαρά στην ψυχή τού θανόντος: πρώτα απ ' όλα, οι ειλικρινείς προσευχές γι ' αυτόν, είτε αυτές είναι προσωπικές και κατ’οίκον, είτε ιδαίτερα οι εκκλησιαστικές προσευχές που συνδέονται με την Ευχαριστία, π.χ.η ανάγνωση τών ονομάτων. Πολλές εμφανίσεις νεκρών κι άλλα οραμάτα επιβεβαιώνουν τα μεγάλα οφέλη που απολαμβάνουν εκείνοι που έχουν πεθάνει από την προσευχή μας καθώς κι από την Ευχαριστία..

"Ὁ Ἅγιος ὕψωσε ἕνα σταυρό πάνω ἀπό τό παραβάν καί δυνατά ἀναφώνησε: «Χριστός ἀνέστη!»."

Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς

Καθημερινά επισκεπτόταν με τα Τίμια Δώρα τους αρρώστους.

Συχνά τον έβλε­παν, ενώ η ώρα ήταν περασμένη και ο καιρός δριμύς, να περπατά στους δρόμους της Σανγκάης με την επισκοπική του ράβδο στο χέρι και τα ράσα του να ανεμίζουν. Όταν τον ρω­τούσαν πού πήγαινε με τέτοιο καιρό, ο Άγιος απαντούσε «όχι πολύ μακριά• είναι ανάγκη να επισκεφτώ τον τάδε»• και όταν τον συνόδευαν σ’ εκείνο το μέρος, το «όχι πολύ μακριά» ήταν συχνά δύο ή τρία χιλιόμετρα.

Η θαυματουργική δύναμη κι η προορατική ικανότητα του Άγιου Ιωάννη ήταν ευρέως γνωστή στη Σανγκάη.

Μία φορά, στη διάρκεια της Διακαινησίμου Εβδομάδος, ο Άγιος Ιωάννης ήρθε στο εβραϊκό νοσοκομείο για να επισκεφτεί ορθοδόξους ασθενείς εκεί.

''Ὅλα θά χαθοῦν ἐκτός ἀπό ἐκεῖνα πού ἔχει συνάξει ἡ ψυχή μέσω τῆς ἀγάπης καί τῆς προσευχῆς!''

''Όλα θα χαθούν εκτός από εκείνα που έχει συνάξει η ψυχή μέσω της αγάπης και της προσευχής!''

Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς

https://proskynitis.blogspot.com/2023/03/blog-post_97.html

"Ὅλα θά χαθοῦν ἐκτός ἀπό ἐκεῖνα πού ἔχει συνάξει ἡ ψυχή μέσω τῆς ἀγάπης καί τῆς προσευχῆς."

"Όλα θα χαθούν εκτός από εκείνα που έχει συνάξει η ψυχή μέσω της αγάπης και της προσευχής."

Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς

"Everything will perish except that which the soul has gathered through love and prayer."

St. John Maximovitch

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2023/02/blog-post_69.html

Τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ πρέπει νά κηρυχθῆ σ᾽ ὅλες τίς γλῶσσες ἀνά τόν κόσμο, μέ Ὀρθόδοξο πνεῦμα. Τότε μόνο θά ἔλθη τό τέλος τοῦ κόσμου....

«Σέ μιά ἀπ’ τίς ἐπισκέψεις τοῦ ἀρχιεπισκόπου Ἁγίου Ἰωάννου (Μαξίμοβιτς +1966) στό βιβλιοπωλεῖο, ὁ Εὐγένιος τοῦ εἶχε κάνει μιά ἐρώτησι, ἡ ὁποία τόν προβλημάτισε:

“Τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ ἔχει κηρυχθῆ σχεδόν σ᾽ ὅλους τούς λαούς στόν κόσμο αὐτό. Μήπως αὐτό σημαίνει ὅτι ἔχει φθάσει τό τέλος τοῦ κόσμου, ὅπως λένε οἱ Γραφές;”(Μθ 24, 14).

Τζουλιάνα: Θέλω νά σᾶς πῶ γιά τή θαυματουργή θεραπεία τοῦ γιου μου Ἰωάννη μέσῳ προσευχῶν στόν Ἅγιο Δίκαιο Ἰωάννη τῆς Σαγκάης.

Τζουλιάνα: Θέλω να σας πω για τη θαυματουργή θεραπεία του γιου μου Ιωάννη μέσω προσευχών στον Άγιο Δίκαιο Ιωάννη της Σαγκάης.

Το 1997, ο σύζυγός μου, ο γιος μου, ο αδερφός μου και ο γιος του και εγώ πήγαμε για προσκύνημα στο Pochaev. Ήταν χειμώνας, τα βήματα ήταν παγωμένα... Ο αδερφός μου κρατούσε τα παιδιά μας από τα χέρια, που ήταν 3 ετών. Στο πάνω σκαλί, ο αδερφός γλίστρησε και, μην αφήνοντας τα παιδιά να βιγουν πίσω σφίγγοντας τα χέρια του, έπεσε ανάσκελα. Ο γιος του αδερφού μου έπεσε πάνω του, και το παιδί μου έπεσε στο τσιμεντένιο πάτωμα από περίπου 2 μέτρα ύψος με το κεφάλι.

Το χτύπημα ήταν τόσο δυνατό που τα μάτια του γιου μου σκοτείνιασαν . Μετά από λίγο, τα χείλη του έγιναν μπλε, αφρός βγήκε από το στόμα του και άρχισε να χάνει τις αισθήσεις του.

Μεγάλο θαῦμα τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη Μαξίμοβιτς

ΜΕΓΆΛΟ ΘΑΎΜΑ ΤΟΎ ΑΓΊΟΥ ΙΩΆΝΝΗ ΜΑΞΊΜΟΒΙΤΣ

Γεια σας, δεν ξέρω από πού να ξεκινήσω, οπότε θα ξεκινήσω με τη σειρά. Τον Μάιο του τρέχοντος έτους, με υπερηχογράφημα βρέθηκε όγκος στο στήθος με υποψία καρκίνου και παραπέμφθηκα επειγόντως σε ογκολόγο.

Υπήρχαν πολλά τρομερά συμπτώματα. Βγήκα από την αίθουσα υπερήχων κατά μήκος του τοίχου και υπήρχε μια σκέψη στο κεφάλι μου - Έχω έναν μικρό γιο. Είναι τα πάντα μου! Φόβος και δάκρυα. Δεν θυμάμαι πολλά πράγματα από εκείνη την περίοδο, δεν ήταν ξεκάθαρο τι είχα στο μυαλό μου.

Και έφτασα στην εκκλησία, θυμάμαι ότι απλώς στεκόμουν και έκλαιγα κοντά στις εικόνες, και φεύγοντας από την εκκλησία, σταμάτησα κοντά στο τραπέζι με βιβλία, μόλις πήρα ένα βιβλίο με το όνομα «ΙΩΑΝΝΗΣ» και έφυγα, χωρίς να καταλάβω γιατί το πήρα και αν θα το διάβαζα.

Όταν έφτασα στη δουλειά, άνοιξα το βιβλίο και το διάβασα σε δύο μέρες. Αυτό ήταν ένα βιβλίο για τον Άγιο Ιωάννη της Σαγκάης.

Δεν έχω βιώσει τέτοια απόλαυση και γαλήνη για πολύ καιρό, ήμουν σίγουρη ότι είχα βρει βοήθεια. Το ίδιο γρήγορα, χωρίς να ξέρω πώς, απέκτησα και το λάδι και το εικονίδιο (όλα μου ήρθαν τόσο εύκολα).

Προσευχήθηκα στον Ιωάννη, και με βοήθησε, το ένιωσα. Άλειψα τη θέση του όγκου με λάδι, προσευχήθηκα, ζήτησα βοήθεια για να επουλωθώ.