“Ο μεγάλος νοῦς τοῦ Πλάστη δέν μπορεῖ νά κάνη τίποτε τό ἄχρηστο στον κόσμο"

Κάποια δυστυχισμένη εἶπε στὸν Ἅγ. Ἰωάννη τῆς Κρονστάνδης: «“είμαι δυστυχής, ἄχρηστη στον κόσμο". “Ο μεγάλος νοῦς τοῦ Πλάστη δέν μπορεῖ νά κάνη τίποτε τό ἄχρηστο στον κόσμο", τῆς ἀπάντησε ἀμέσως ὁ μπάτουσκα»

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_28.html

Ἀδελφοί! Ἤμουν σὲ ἕναν τάφο ποὺ μόλις εἶχε σκαφτεῖ γιὰ ἕναν νεκρό......

Αδελφοί! Ήμουν σε έναν τάφο που μόλις είχε σκαφτεί για έναν νεκρό, και στην επιφάνεια της άμμου του τάφου είδα πολλά ανθρώπινα κεφάλια, εντελώς γυμνωμένα από σάρκα - εκτός από τα οστά και τα ανοίγματα των προηγούμενων αισθήσεων (το στόμα - το οποίο, ίσως, δεν είχε καπνίσει ακόμα ένα μεθυστικό φίλτρο στην εποχή του και δεν γνώριζε εκείνα τα γαστρονομικά πιάτα και τα μεθυστικά ποτά με τα οποία οι σημερινοί προοδευτικοί ευχαριστούν τους φθαρτούς ουρανίσκους τους - τη μύτη, τα αυτιά, τα μάτια). Εδώ προεξείχαν σαγόνια με δόντια. τα σκοτεινά βάθη των οφθαλμικών κόγχων ήταν ορατά.

Ἅγ. Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης: «Ὅπως ὁ Θεός εἶναι αἴτιος τῶν ὄντων, ἔτσι καί ὁ διάβολος εἶναι αἴτιος τοῦ μή ὄντος, τοῦ κακοῦ»

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/03/blog-post_200.html

Εἶδα τὸν πατέρα Ἰωάννη στὴν Κρονστάνδη. Τέλεσε τὴ Λειτουργία.

Την ημέρα αυτή: μνήμη του Αγίου Ιωάννη της Κρονστάνδης

«Είδα τον πατέρα Ιωάννη στην Κρονστάνδη. Τέλεσε τη Λειτουργία. Έμεινα έκπληκτος από τη δύναμη των προσευχών του, και μέχρι τώρα — και έχουν περάσει σχεδόν 40 χρόνια — δεν έχω δει κανέναν να υπηρετεί όπως αυτός.

Ο λαός τον αγαπούσε και όλοι στέκονταν με φόβο Θεού. Και δεν προκαλεί έκπληξη: το Άγιο Πνεύμα έλκει τις καρδιές των ανθρώπων κοντά Του. Βλέπουμε από τα Ευαγγέλια πόσοι άνθρωποι ακολούθησαν τον Κύριο. Ο λόγος του Κυρίου προσέλκυσε τον λαό, επειδή λέγεται από το Άγιο Πνεύμα, και ως εκ τούτου είναι γλυκός και ευάρεστος στην ψυχή.

Όταν ο Λουκάς και ο Κλεόπας περπατούσαν προς τους Εμμαούς, και στο δρόμο ο Κύριος τους πλησίασε και τους μίλησε, οι καρδιές τους έκαιγαν από αγάπη για τον Θεό.

Πολλοὶ χριστιανοὶ δὲν ἀγαποῦν τὸν ναό, δὲν συμμετέχουν στὴ λατρεία. Γιατί; Ἁγίου Ἰωάννη της Κροστάνδης

Πολλοί χριστιανοί δεν αγαπούν τον ναό, δεν συμμετέχουν στη λατρεία. Γιατί;

Διότι από μικροί δεν εγαλουχήθηκαν με τα λυτρωτικά της νάματα, αλλά και δεν γνώρισαν την ανακαινιστική της δύναμη!

Και γενικά δεν κατανόησαν ποτέ την θεία και ανθρωποσωτήριο αποστολή της Εκκλησίας του Χριστού.

Πολλοὶ χριστιανοὶ δὲν ἀγαποῦν τὸν ναό, δὲν συμμετέχουν στὴ λατρεία. Γιατί; Ἁγίου Ἰωάννη της Κροστάνδης

Πολλοί χριστιανοί δεν αγαπούν τον ναό, δεν συμμετέχουν στη λατρεία. Γιατί;

Διότι από μικροί δεν εγάλουχήθηκαν με τά λυτρωτικά της νάματα, αλλά και δεν γνώρισαν την ανακαινιστική της δύναμη!

Και γενικά δεν κατανόησαν ποτέ την θεία και ανθρωποσωτήριο αποστολή της Εκκλησίας του Χριστού.

Τὰ πάθη τῆς ψυχῆς εἶναι μεταδοτικά

Τα πάθη της ψυχής είναι μεταδοτικά, π.χ. η κακία και όταν ακόμη δεν εκφρασθή με λόγους, και όταν δεν εκδηλωθή με πράξεις, αλλ’ είναι κρυμμένη εις την καρδίαν και αντανακλάται ελαφρώς εις το πρόσωπον και τους οφθαλμούς, αμέσως μεταδίδεται εις την ψυχήν του ανθρώπου κατά του οποίου τρέφω την κακίαν και οι άλλοι δε την εννοούν, αν ταράσσωμαι από κανένα πάθος η ταραχή μου μεταδίδεται εις την καρδίαν άλλου όπως η πνευματική εκχείλισις ακαθάρτου ρεύματος από μίαν ηλεκτρικήν στήλην εις την άλλην.

Νὰ θυμᾶσαι πὼς τὸν καιρό της ἀρρώστειάς σου, ὁ ἴδιος ὁ Κύριος εἶναι μαζί σου

«Όταν η σάρκα σου δοκιμάζεται από αρρώστειες, να θυμάσαι, ότι αυτό που υποφέρει και εξασθενεί, είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της σωτηρίας σου.

Για αυτό πρέπει να υπομένεις τις αρρώστειες με γενναιότητα, στο όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού, ο Οποίος για χάρη μας, υπόμεινε Σταυρό και θάνατο.

Μὴν πτοεῖσαι ἀπὸ τὸ τί λένε οἱ ἄνθρωποι γιὰ σένα. Αὐτὸς εἶναι ὁ διαβολικὸς φόβος.

«Μην πτοείσαι από το τι λένε οι άνθρωποι για σένα. Αυτός είναι ο διαβολικός φόβος.

Ο κόσμος αυτό το ξέρει καλά. Ποτέ δεν έπαψε να λέει και μάλιστα για αγίους και Οσίους της Εκκλησίας μας. Συλλογίσου τι ο Θεός λέγει για σένα, τι οι Άγγελοι και οι Άγιοι λένε για σένα»

Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

Ὅραμα Ἁγίου Ἰωάννη της Κροστάνδης / Εἶδα μιὰ νεωτερίζουσα ἐκκλησία ποὺ στὴν Ἁγία Τράπεζα δὲν ὑπῆρχε σταυρός...

Όραμα Αγίου Ιωάννη της Κροστάνδης | Είδα μια νεωτερίζουσα εκκλησία που στην Αγία Τράπεζα δεν υπήρχε σταυρός...

Μετάφραση Βασίλειος Ξεσφίγγης

ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω

Προφητικό όραμα του αγίου δίκαιου πατέρα Ιωάννη της Κρονστάνδης

Είμαι ο αμαρτωλός υπηρέτης Ιωάννης, ιερέας της Κρονστάνδης, που γράφω αυτό το όραμα.

Το έγραψα εγώ με το χέρι μου αυτό που είδα το μετέφερα γραπτώς.

Το βράδυ της 1ης Ιανουαρίου 1908, μετά την απογευματινή προσευχή, κάθισα να ξεκουραστώ λίγο στο τραπέζι

Ήταν λυκόφως στο κελί μου μια λάμπα έκαιγε μπροστά στην εικόνα της Μητέρας του Θεού.

Δεν είχε περάσει πάνω από μισή ώρα, όταν άκουσα έναν ελαφρύ θόρυβο. Κάποιος άγγιξε ελαφρά τον δεξιό μου ώμο και μια ήσυχη, ελαφριά, απαλή φωνή μου είπε: «Σήκω, δούλε του Θεού Ιωάννη, έλα μαζί μου»

Σηκώθηκα και βλέπω να στέκεται μπροστά μου: ένα υπέροχο, χλωμό γέροντα, με γκρίζα μαλλιά, με μαύρο μανδύα, με ένα ραβδί στο αριστερό του χέρι.

Με κοίταξε αυστηρά, αλλά τα μάτια του ήταν ευγενικά.

Παραλίγο να πέσω από φόβο, αλλά ο γέροντας με στήριξε - τα χέρια και τα πόδια μου έτρεμαν, ήθελα να πω κάτι, αλλά δεν μπορούσα να βγάλω μιλιά.

Ο γέροντας με σταύρωσε, κι εγώ ένιωσα ανάλαφρος και χαρούμενος και μετά έκανα και εγώ τον σταυρό μου.

Έπειτα έδειξε με το ραβδί του τη δυτική πλευρά του τείχους, εκεί σχεδίασε με την ράβδο τους αριθμούς 1913, 1914, 1917, 1922, 1930, 1933, 1934.

Ξαφνικά ο τοίχος χάθηκε.

Περπατάω με τον γέροντα σε ένα καταπράσινο χωράφι και βλέπω πολλούς σταυρούς: χιλιάδες, εκατομμύρια, διαφορετικοί, μικροί και μεγάλοι, ξύλινοι, από πέτρες, σίδηρο, χαλκό, ασήμι και χρυσό.

Τί θὰ πεῖ πνευματικὴ φτώχεια; Ἅγ.Ιωάννης τῆς Κροστάνδης

Τι θα πει πνευματική φτώχεια; Όλοι σας έχετε δει ανθρώπους που είναι φτωχοί κι άποροι. Για να περιγράψουμε την πνευματική φτώχεια λοιπόν ας εξετάσουμε πρώτα την υλική φτώχεια, ώστε από τα όμοια να φτάσουμε σε μια σωστή εξήγηση.

Άπορος, όπως το λέει κι η λέξη, είναι εκείνος που δεν έχει τίποτα.

Ό,τι μπορεί να ελπίζει πως θα λάβει θα έρθει μόνο από την ευσπλαχνία των άλλων. Ούτε ένα κομμάτι ψωμί για να χορτάσει την πείνα του δεν έχει ή κάτι για να ξεδιψάσει τη δίψα του, που το έχουν άφθονο όλοι οι άνθρωποι.

Δεν θα είχε κατάλυμα για να βάλει μέσα το κεφάλι του, αν κάποιος δεν του έδινε χρήματα για να περάσει τη νύχτα του. Δεν θα είχε τίποτα να ντύσει τη γύμνια του αν κάποιος φιλεύσπλαχνος δεν τον λυπόταν και δεν του αγόραζε ρούχα.

Κι αν κάποιος απ’ αυτούς έχει κάποια ρούχα, αυτά είναι παλιά, λερωμένα, κουρελιασμένα, τελείως άχρηστα, που καμιά φορά δε θα ήθελες ούτε να τ’ αγγίξεις. Όλοι τον περιφρονούν και τον κοροϊδεύουν λες κι έχουν να κάνουν με σκουπίδια, με ακαθαρσίες, αν και στα μάτια του Θεού κάποιοι φτωχοί μπορεί να λάμπουν όπως ο χρυσός στο χωνευτήρι. Πάρε σαν παράδειγμα το Λάζαρο του ευαγγελίου.

Ἡ προετοιμασία τῆς καρδιᾶς στὴν προσευχή

Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κροστάνδης

Ἂν ἡ καρδιά σου εἶναι ταραγμένη ἀπὸ τὴν ἐπήρεια τοῦ πονηροῦ πνεύματος, καλύτερα νὰ μὴ μιλᾶς στοὺς ἄλλους.

Πρὸ πάντος, γιὰ νὰ τοὺς διορθώσῃς. Θὰ προκαλέσης πιθανώτατα θυμὸ καὶ ὄχι διόρθωσι. Μιὰ τέτοια ἐσωτερικὴ κατάστασις σημαίνει ὅτι εἴμαστε ἀνάξιοι νὰ διδάξουμε τοὺς ἄλλους. Πρῶτα διῶξε τὸν ἐχθρό, εἰρήνευσε τὴν καρδιά σου καὶ κατόπιν μίλα.

Μερικοὶ νομίζουν ὅτι εἶναι ἐν τάξει ἀπέναντι τοῦ Θεοῦ ἂν λένε τις καθωρισμένες προσευχές, χωρὶς νὰ προσέχουν στὴν προετοιμασία τῆς καρδιᾶς τους γιὰ τὴν προσευχή. Πολλοί, λόγου χάριν, διαβάζουν την πρὸ τῆς Θείας Μεταλήψεως Ἀκολουθία, ἐνῷ κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ ἑτοιμάσουν τὴν καρδιά τους ὥστε νὰ προσέλθουν ἀξίως στὴ θεία κοινωνία. Ἂν ἡ καρδιά σου εἶναι καλοπροαίρετη, ἂν μὲ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἕτοιμη νὰ ὑποδεχθῇ τὸν Νυμφίο, τότε, ἀκόμη καὶ ἂν δὲν διαβάσης ὅλη ἐκείνη τὴν Ἀκολουθία, εἶσαι ἐν τάξει.

Ὁ Θεὸς εἶναι κοντά μας (Ἅγιος Ἰωάννης Κρονστάνδης)

Στὴν παραμικρὴ ἀκαθαρσία τῆς καρδιᾶς, στὸ παραμικρὸ φύτρωμα τοῦ σπόρου της ἁμαρτίας, μὲ προτρέπει νὰ καθαριστῶ, νὰ διώξω τὴν ἁμαρτία ἀπὸ τὴν ψυχή μου.

Αλλά, ἀλίμονο, καὶ ὁ σατανᾶς εἶναι παρών. Κάθε στιγμὴ εἶναι ἕτοιμος νὰ μὲ καταπιεῖ. Μὲ διεκδικεῖ ἀπὸ τὸν Θεό.

Οἱ πρωτόπλαστοι, στοὺς ὁποίους ἡ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ δὲν εἶχε φθαρεῖ ἀκόμη ἀπό την ἁμαρτία, εἶχαν νοῦ φωτεινό, ὁ ὁποῖος χωρὶς κόπο γνώριζε ὅλα ὅσα ὑπῆρχαν γύρω του. Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος ἦταν το φῶς τῶν σκέψεών τους. Ἡ γνώση τοῦ Θεοῦ ἦταν ἡ πρώτη γνώση τους. Ἡ καρδιά τους ἦταν πλημμυρισμένη ἀπὸ ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ καὶ πρὸς τὰ πλάσματά Του. Γι’ αὐτὸ ἦταν μακάριοι. Οἱ πρῶτοι ἄνθρωποι ζοῦσαν μὲ τὸν Θεό, ἀνέπνεαν μὲ τὸν Θεό, εὐημεροῦσαν μὲ τὸν Θεό.

Ο Θεὸς εἶναι σὲ κάθε στιγμὴ πιὸ κοντά μου ἀπὸ ὁποιονδήποτε ἄνθρωπο. Εἶναι πιὸ κοντὰ μου ἀπ’ ὅ,τι τὰ ροῦχα μου, ὁ ἀέρας, τὸ φῶς! Μέσα σ’ Αὐτὸν ζῶ ψυχικὰ καὶ σωματικά, μ’ Αὐτὸν ἀναπνέω, σκέφτομαι, αἰσθάνομαι, κρίνω, μιλάω, ἐνεργῶ. Πρέπει νὰ τοποθετῶ ἔτσι τὸν ἑαυτό μου, ποὺ τίποτα νὰ μὴν ἀναγκάσει τὸν Θεὸ νὰ βγεῖ ἀπὸ τὸν νοῦ καὶ τὴν καρδιά μου, τίποτα νὰ μὴν ἐμποδίζει τὸ ἔργο Του… Όταν, ὅμως, ἁμαρτάνω ἢ ἔχω ἐμπάθεια γιὰ κάποιον, τότε βρίσκομαι μακριά Του, ὄχι τοπικὰ ἀλλὰ πνευματικά. Καὶ ὅσο πιὸ μακριὰ Του βρίσκομαι, τόσο περισσότερο ἐγκαταλείπομαι ἀπὸ τὴ χάρη Του.

Ἡ πείνα καί ἡ δίψα τῆς ψυχῆς

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2024/06/blog-post_71.html

«Πάντες γάρ αὐτῷ ζῶσιν»

Οἱ εἰκόνες στὴν ἐκκλησία καί στά σπίτια μᾶς εἶναι ἀπαραίτητες γιατί, ἐκτός ἀπό τούς ἄλλους λόγους, μᾶς ὑπενθυμίζουν πως οἱ ἅγιοι εἶναι ἀθάνατοι.

«Πάντες γὰρ αὐτῷ ζῶσιν» (Λουκ. κ' 38), ὅπως εἶπε ὁ Κύριος. Ζοῦν «ἐν Θεῷ», μᾶς ἀκοῦνε καί μᾶς βοηθοῦν.

~Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης

(Η εν Χριστώ ζωή μου – Τόμος Γ΄ σελ. 101)

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2024/03/blog-post_300.html

Νὰ εἶσαι ζηλωτὴς τῆς ἀγάπης

Όταν προσεύχεσαι στον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, μην έχεις την εντύπωση ότι βρίσκεται έξω σου.

Να Του μιλάς μέσα σου, σαν σε ένοικο της καρδιάς σου. Εκεί βρίσκεται ο Θεός για τους αληθινά πιστούς.

«Ουκ οίδατε ότι ναός Θεού εστέ και το Πνεύμα του Θεού οικεί εν υμίν;» (Α’ Κορ. Γ’ 16).

Να είσαι ζηλωτής της αγάπης. Όλα θα παρέλθουν, η αγάπη όμως θα μείνη στον αιώνα, όπως και ο Θεός, που είναι Αγάπη.

Λέγε, συνεχώς μέσα στην καρδιά σου:

«Ο Χριστός είναι Αγάπη». Έτσι, θα αγαπάς όλους τους ανθρώπους, θυσιάζοντας, χάριν αυτής της Αγάπης, ότι έχεις ακριβό, ακόμα και την ίδια σου τη ζωή.

Είναι πολλές οι σταγόνες της βροχής, αλλά όλες προέρχονται από ένα σύννεφο.

Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης: Ἐκκλησία, ἡ μεγάλη πνευματική οἰκογένεια τοῦ Θεοῦ

Στον ναό νιώθω ολοφάνερη την παρουσία του Κυρίου, της Μητέρας Του, των ουράνιων δυνάμεων και όλων των αγίων. Ο ναός είναι ο επίγειος ουρανός. Εδώ αναγνωρίζεις και αισθάνεσαι τον εαυτό σου ως πραγματικό μέλος του σώματος του Χριστού, της Εκκλησίας Του, ιδιαίτερα την ώρα της θείας Λειτουργίας.

Ω, πώς πρέπει να ζω για ν’ αξιώνομαι να βρίσκομαι σ’ αυτόν τον επίγειο ουρανό!

✶✶✶

Η Εκκλησία είναι η μητέρα όλης της ανθρωπότητας που πιστεύει σωστά στον Θεό. Ικανοποιεί τις ζωτικές ανάγκες της ψυχής και του σώματος. Βοηθάει τον άνθρωπο με τη δύναμη του Κυρίου Ιησού Χριστού και του Αγίου Πνεύματος.

Είναι η μεγάλη πνευματική οικογένεια στην οποία ο Θεός είναι ο πατέρας μας, η Υπεραγία Θεοτόκος είναι η μητέρα μας, οι άγγελοι και οι άγιοι είναι τα μεγάλα αδέλφια μας και εμείς όλοι είμαστε αδέλφια, καθώς μας γέννησε η Εκκλησία στην κολυμβήθρα, όταν βαπτιστήκαμε. Τα μικρότερα αδέλφια είναι φυσικό να τιμούν τα μεγαλύτερα και να τα παρακαλούν να προσεύχονται στον Θεό, αφού είναι φίλοι Του.

Εἶναι μία Τροφή, πού δέν ἀρκεῖ μονάχα γι’ αὐτήν ἐδῶ τή ζωή σας, ἀλλά καί γιά νά ζῆτε Αἰώνια στόν Οὐρανό.

Καλά μου παιδιά! Ο Χριστός μας, σας αγαπά πολύ! Γι’ αυτό συχνά σας καλεί στη Θεία Μετάληψη. Μ’ αυτή, παίρνετε μέσα σας το Σώμα Του και το Αίμα Του. Είναι μία Τροφή, που δεν αρκεί μονάχα γι’ αυτήν εδώ τη ζωή σας, αλλά και για να ζήτε Αιώνια στον Ουρανό.

Ὁ ναός τοῦ Θεοῦ εἶναι ἕνας παράδεισος στήν γῆ, ὅπου τρεφόμαστε μέ ἀθάνατη καί ἄφθαρτη τροφή

«Ὁ ναὸς τοῦ Θεοῦ εἶναι ἕνα χωνευτήρι, ὅπου λιώνουν οἱ σκουριασμένες καὶ ἁμαρτωλὲς φύσεις.

Εἶναι ἕνα λουτρό, ὅπου ξεπλύνεται ἡ ἀκαθαρσία τῆς σάρκας καὶ τοῦ πνεύματος.

Εἶναι ἕνα σχολεῖο γιὰ ἀκατέργαστες καὶ περιπλανώμενες ψυχές.

Εἶναι ἕνας ἥλιος, ποὺ φωτίζει καὶ ζωογονεῖ, ὅσους βρίσκονται στὸ σκότος καὶ ἀπονεκρώνει τὶς ἁμαρτίες.

Ζωή στήν Ἐκκλησία (Ἅγιος Ἰωάννης Κρονστάνδης)

Ζωὴ σὲ ἀδιάλειπτη ἕνωση μὲ τὴν Ἐκκλησία. Πόσο ἀπαραίτητο εἶναι ν’ ἀνήκει ὁ ἄνθρωπος στὴ Μία, Ἁγία, Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.

Πρέπει ὁπωσδήποτε ν’ ἀνήκουμε στὴν ἀληθινὴ Ἐκκλησία, Κεφαλὴ τῆς ὁποίας εἶναι ὁ παντοδύναμος Κύριος, ὁ ἄρχοντας τῆς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου, ὁ Ἰησοῦς Χριστός.

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ βασιλεία Του, πού μάχεται μὲ τὶς ἀρχές, μὲ τὶς ἐξουσίες καὶ τοὺς κοσμοκράτορες τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου, μὲ τὰ πνεύματα τῆς πονηρίας «ἐν τοῖς ἐπουρανίοις». Συνθέτουν κι αὐτὰ ἕνα ὀργανωμένο βασίλειο καὶ πολεμοῦν τὸν ἄνθρωπο μ’ ἕναν ἰδιαίτερα ἒμπειρο, πανοῦργο, καλογυμνασμένο καὶ πανίσχυρο στρατό, ἀφοῦ πρῶτα μελετήσουν ὅλα τὰ πάθη καὶ τὶς ροπές του.

Στὸν πόλεμο αὐτὸν κανένας ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ ν’ ἀγωνιστεῖ ἀπὸ μόνος του. Οἱ μεγάλες, μὴ ὀρθόδοξες κοινότητες, δὲν μποροῦν νὰ κάνουν τίποτα χωρὶς τὴν Κεφαλὴ -τὸν Χριστό. Δὲν μποροῦν νὰ νικήσουν αὐτοὺς τοὺς παμπόνηρους καὶ ἄγρυπνους ἐχθροὺς πού εἶναι πανεπιστήμονες στὸν πόλεμο αὐτόν.

Οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοὶ διαθέτουν τὴν ἀπαραίτητη καὶ πανίσχυρη βοήθεια ἀπὸ τὸν οὐρανό, ἀπὸ τὸν Θεό. Ἔχουν ὡς συμμάχους τοὺς ἁγίους στρατιῶτες τοῦ Χριστοῦ πού κατατρόπωσαν τοὺς ἐχθρούς τῆς σωτηρίας μὲ τὴ δύναμη τῆς χάρης Του, ἔχουν τοὺς ποιμένες καὶ διδασκάλους, ἀλλά καὶ τὴ δύναμη τῆς προσευχῆς καὶ τῆς Θείας Κοινωνίας.

Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἀκριβῶς ἕνας ἄριστος βοηθὸς στὸν ἀγώνα ἐναντίον τῶν ὁρατῶν καὶ ἀόρατων ἐχθρῶν. Εἶναι ἡ ἀληθινὴ Ἐκκλησία, στὴν ὁποία ἀνήκουμε μὲ τὴ χάρη τοῦ Χριστοῦ. Οἱ καθολικοὶ ἐπινόησαν καινούργια κεφαλὴ καὶ ὑποβίβασαν τὴν ἀληθινὴ Κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας, τὸν Χριστό. Οἱ λουθηρανοὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ἀπομακρύνθηκαν κι ἒμειναν ἀκέφαλοι. Τὸ ἴδιο κι οἱ ἀγγλικανοί. Δὲν ὑπάρχει Ἐκκλησία σ’ αὐτούς. Ὁ δεσμὸς μὲ τὴν Κεφαλὴ ἒσπασε. Δὲν ἒχουν βοήθεια ἄνωθεν. Ἔτσι ὁ Βελίαρ τοὺς πολεμᾶ μ’ ὅλες του τὶς δυνάμεις καὶ τὴν πανουργία του καὶ τοὺς κρατάει σφιχτὰ στὴν πλάνη καὶ τὴν ἀπώλεια. Πλήθη μεγάλα ὁδηγοῦνται στὴ διαφθορὰ καὶ τὸν ὄλεθρο.