Σπάνια φωτογραφία μέ τόν γέροντα Ἐφραίμ Φιλοθεϊτη

ΣΠΑΝΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ ΜΕ ΤΟΝ ΓΈΡΟΝΤΑ ΕΦΡΑΊΜ ΦΙΛΟΘΕΙΤΗ.

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/02/blog-post_1989.html

Σπάνια φωτογραφία.

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/02/blog-post_4061.html

Σπάνια φωτογραφία ἀπό τήν Ἱερά Μονή Παναγίας Ὁδηγήτριας Πορταρία Βόλου

ΣΠΆΝΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ ΑΠΌ ΤΉΝ ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΠΑΝΑΓΊΑΣ ΟΔΗΓΉΤΡΙΑΣ ΠΟΡΤΑΡΙΆ ΒΌΛΟΥ.

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/02/blog-post_332.html

Ὁ Γέροντας Ἐφραὶμ Φιλοθεΐτης της Ἀριζόνας γιὰ τὶς αἱρέσεις καὶ τὴν τήρηση τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως.

Δεν θα πρέπει σε καμμιά περίπτωση να υποχωρήσουμε και να δεχθούμε πράγματα μή Ορθόδοξα. Οι Πατέρες οι μεγάλοι της Εκκλησίας μας, όπως γνωρίζουμε, έκαμαν μεγάλους αγώνες. Εκοπίασαν μεγάλως για να κρατήσουν την Εκκλησία εις το ύψος Της. Η Εκκλησία η Ορθόδοξος εσφραγήσθη. Ούτε αφαίρεσις ούτε πρόσθεσις χωράει. Ούτε μετάθεσις μίας κεραίας, μίας οξείας από την μία συλλαβή στην άλλη, διότι αλλάζει εντελώς το νόημα και το νόημα επάνω σε Ορθόδοξες θέσεις είναι εγκληματικό.

Οι αιρέσεις δεν είναι τίποτε άλλο παρά βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος. Ό,τι είναι έξω από τον κύκλο της Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι λάθος. Η Ορθόδοξος Εκκλησία δεν έφυγε από την θέση Της, γι’ αυτό δεν έχει ανάγκη υποχωρήσεως. Σήμερα λέγουν οι αιρετικοί, οι οποίοι φροντίζουν κατά την δική τους προσπάθεια να ενωθούν με την Ορθοδοξία, ζητώντες και απαιτούντες να εγκαταλείψει η Ορθοδοξία ορισμένες θέσεις, να εγκαταλείψουν και αυτοί, και έτσι να γίνει η «πολυπόθητος», κατ’ αυτούς, «ένωση».

Σπάνια φωτογραφία

ΣΠΆΝΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ. Ο ΓΈΡΩΝ ΕΦΡΑΊΜ ΑΡΙΖΟΝΙΤΗΣ ΚΑΙ ΠΊΣΩ ΤΟΥ Ο ΓΈΡΩΝ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΆΣ ΜΟΝΉΣ ΑΓΊΟΥ ΠΑΎΛΟΥ ΆΓΙΟΝ ΌΡΟΣ.

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/01/blog-post_199.html

Ὄταν ὁ γέροντας Ἐφραίμ τῆς Φιλοθέου συνάντησε τόν γέροντα Σίμων Ἀρβανίτη στή Πεντέλη

«Ὁ Ἄγγελος, ἕνας πνευματικός ἀδελφός, μοῦ εἶπε ὅτι, ὅταν πῆγε στό Ἅγιο Ὄρος, συνάντησε στη Μονή Φιλοθέου τόν ἡγούμενο τῆς Μονῆς π. Ἐφραίμ καί τόν ρώτησε ἂν γνωρίζη τό γέροντα Σίμωνα Ἀρβανίτη. Ὁ πατήρ Ἐφραίμ τότε του μίλησε γιά τήν ἁγιότητά του καί τοῦ ἀνέφερε καί τό ἑξῆς περιστατικό:

Πολυσήμαντες προρρήσεις Ὁσίου Ἐφραίμ τῆς Ἀριζόνα.

Διαβάσαμε μία ἀπὸ τὶς πολλὲς προρρήσεις τοῦ Ὁσίου Γέροντα Ἐφραὶμ τῆς Ἀριζόνας καὶ τὴν παραθέτουμε, διότι εἶναι λίαν ἀποκαλυπτικὴ γιὰ τὴν πολύπλευρη κατάρρευσή τῆς διοικούσης Ἐκκλησίας:

«Αὐτὰ τὰ χρόνια τὰ δύσκολα, μόνο λίγοι ἁπλοὶ παπάδες θὰ κρατήσουν καὶ θὰ διαφυλάξουν τὴν Ὀρθοδοξία. Οἱ μεγάλοι, οἱ ἀξιωματοῦχοι, θὰ ἀκολουθήσουν τὸν “ἄλλον” (ἐννοεῖ τὸν διάβολο). Ὁ κόσμος θὰ μοιραστεῖ. Ποιὸν ν’ ἀκολουθήσει; Αὐτὸ θὰ κρατήσει λίγο καὶ μετὰ θ’ ἀκολουθήσει ὁ πόλεμος. Μετὰ τὸν πόλεμο θὰ γίνει μία Σύνοδος κανονικὴ καὶ θὰ βάλει στὴν σειρὰ τὰ πράγματα.

Μιά σωστή ἐξομολόγηση σέ πέντε λεπτά τήν κάνεις. Δέν εἶναι κρίμα γιά πέντε λεπτά νά χάσεις τήν αἰωνιότητα;

❈ «Πόσο διαρκεῖ μία ἐξομολόγηση;», λέει ὁ π. Ἐφραίμ ὁ Φιλοθεΐτης, πέντε λεπτά. Μιά σωστή ἐξομολόγηση σέ πέντε λεπτά τήν κάνεις. Δέν εἶναι κρίμα γιά πέντε λεπτά νά χάσεις τήν αἰωνιότητα, νά χάσεις αὐτό πού δέν τελειώνει ποτέ;

Μᾶς ζητάει δύσκολα πράγματα ὁ Θεός; Καθόλου δύσκολα.

Μόνο τὰ σωματικά μου μάτια δὲν ἔβλεπαν τοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους! Τόση Χάρις! Παράδεισος στὴν καρδιά μου!

Ήταν τών Αγίων Αποστόλων πού ήρθε ό παπα-Εφραίμ από Κατουνάκια νά λειτουργήση. Καί μού έδωσε εντολή ό Γέροντας Ιωσήφ νά μαγειρέψω καλό φαγάκι, επειδή ό παπά-Εφραίμ ήταν πολύ φιλάσθενος .Έσπευσα στήν υπακοή καί εκεί πού μαγείρευα, ό Γέροντας στεκόταν πάνω από τό κεφάλι μου καί έλεγε:

– Δέν ξέρεις νά μαγειρεύης τρομάρα νά σού ’ρθη. Έτσι μαγειρεύει ό κόσμος καί θές νά τό φάη κι ό παπάς;

– Άντε, ζαβέ, φέρ’ τό γρήγορα!

Πήγα τό φαγάκι στόν pαπά.

– Φύγε από μπροστά μου!

Ἀφ’ης στιγμῆς, ὅμως, ἀποφάσισε νὰ μετανοήσει καὶ ἄρχισε νὰ κλίνει πρὸς τὸ φῶς καὶ πρὸς τὴν ἀλήθεια, τῆς δόθηκε πνεῦμα προσευχῆς.

+Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας

Να γονατίζουμε και να προσευχόμαστε με πολλή ταπείνωση. Σε κάθε μετανοημένη ψυχή δίδεται λόγος, της δίδεται φωτισμένη προσευχή.

Αυτό το βλέπουμε στην πόρνη του Ευαγγελίου κατά τη Μεγάλη Τρίτη. Πού ήξερε αυτή, μια γυναίκα του δρόμου να κάνει προσευχή;

Εὔχομαι ἡ θεία δροσιὰ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου νὰ σὲ κρατᾶ γενναία στὴ γενικὴ δύσκολη ζωή...

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2025/04/blog-post_890.html

«Ὁ μὴ πιστεύων κατὰ τὴν παράδοσιν τῆς Ἐκκλησίας ἄπιστος ἔστιν».

(Αποσπάσματα από τον ένθρονιστήριον λόγον του Αγίου Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτου, 1974)

* Η Εκκλησία του Χριστού είναι Καθολική με την έννοιαν, ότι κατέχει όλο το πλήρωμα της αληθείας και της χάριτος διά τον φωτισμόν και την απολύτρωσιν του κόσμου και επί πλέον είναι Καθολική με την έννοιαν ότι «δυνάμει» τείνει, όχι να κατακτήση, αλλά να αγιάση τον κόσμον. Κεφαλή της Εκκλησίας ο Χριστός και ημείς μέλη εκ μέρους συνδεόμενοι διά της κοινής πίστεως «εν τω συνδέσμω της αγάπης».

* Όσο περισσότερο αγιάζομε ο καθένας τον εαυτόν μας, τόσο περισσότερο αγιάζεται το σώμα της Εκκλησίας και κατά τον ανθρώπινο χαρακτήρα της, διότι κατά τον θείον της χαρακτήρα είναι τόσον αγία όσον και ο Θεάνθρωπος Ιησούς. Η Ιστορία της Εκκλησίας είναι ιστορία αγώνος εξαγιασμού των πιστών της.

* Όλοι όσοι πιστεύουν αληθινά, αγαπούν εν αληθεία όσοι δεν πιστεύουν αληθινά αγαπούν εν υποκρίσει. Εμείς ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί αγαπούμε όλους και επιθυμούμε να έρθουν σε επίγνωση της αληθείας. Έτσι μας δίδαξε «ο Θεός της αγάπης» έτσι αναπαύεται η συνείδησίς μας. Δεν εχθραινόμεθα προς τους ανθρώπους εξ αιτίας της αιρέσεως η της απιστίας των, αλλά και δεν θα αγαπήσωμεν ποτέ την απιστίαν η την αίρεσιν χάριν των ανθρώπων, διότι θα αποξενωθούμε από τον Θεόν.

Ὀρθόδοξο δόγμα καὶ ἀσκητικὴ παράδοσις!

 Γέρων Ἐφραὶμ Φιλοθεΐτης (Ἀριζόνα)

«Ἡ ἐπικύρωση τοῦ δόγματος τῆς ὀρθοδόξου, ἀμολύντου καὶ πανεμόρφου Ὀρθοδοξίας, εἶναι ἡ πρακτικὴ ζωὴ τῶν ἀσκητῶν. Ἡ ἀσκητικὴ παράδοσις ἐπικυρώνει τὸ δόγμα».

 

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2025/02/blog-post_99.html

«Διά τῆς ταπεινώσεως γίνεται ἡ συντομωτέρα ἐπαφή μέ τό θεῖον».

Ὁσίου Γέροντος Ἐφραίμ Ἀριζονίτη

… Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀλεξανδρείας Θεόφιλος, ἐπισκεφθείς τούς πατέρας τοῦ ὄρους τῆς Νιτρίας, ἠρώτησεν τόν Πρῶτον τοῦ Ὄρους: «Τί εὗρες, πάτερ, πλέον ἐν τῇ ὁδῷ ταύτῃ τῆς ἀσκήσεως;». Καί ἀπαντᾶ ὁ ὅσιος: «Τό μέμφεσθαι ἑαυτόν πάντοτε». «Ὄντως, ἀπήντησε ὁ Θεόφιλος, οὐκ ἔστιν ἄλλη συντομωτέρα ὁδός πρός τόν Θεόν ὡς αὕτη».

… Διά τῆς ταπεινώσεως γίνεται ἡ συντομωτέρα ἐπαφή μέ τό θεῖον, διότι λέγει ὁ Χριστός μας: «Μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ ὅτι πρᾶος εἰμι καί ταπεινός τῇ καρδίᾳ, καί εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν» (Ματθ. 11,29).

Γέροντας Ἐφραὶμ Ἀριζόνας: Ἕνα βιβλίο εἶναι ἡ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου

https://enromiosini.gr/omilies/gerontas-efraim-arizonas-ena/

 

"Πρόσεχε, παιδί μου, νὰ μὴν κρίνης οὐδεμία ψυχή...

"Πρόσεχε, παιδί μου, να μην κρίνης ουδεμία ψυχή· διότι εις τον κρίνοντα τον πλησίον παραχωρεί ο Θεός και πέφτει, για να μάθει να συμπαθει τον ασθενή αδελφό του.Όλους μας στηρίζει το έλεος του Θεού· και εάν υπερηφανευθούμε, σηκώνει ο Θεός την χάρη του, και γινόμεθα εμείς χειρότεροι των άλλων!"

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης

https://proskynitis.blogspot.com/2024/12/blog-post_0.html

Ὁ Γέροντας Ἐφραὶμ ὁ Φιλοθεϊτης μπροστὰ στὴν Εἰκόνα τῆς Παναγίας της Γλυκοφιλούσας στὴν Ι.Μ Φιλοθέου

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2024/08/blog-post_89.html

Ὁ Δαυΐδ ἀμέσως ἀνεγνώρισε τόν γέροντα Ἰωσήφ ὡς τόν μοναχό τόν ὁποῖο εἶχε δεῖ....

Αναφέρει ο γέρων Εφραίμ ο Αριζονίτης:

 

«Στις αρχές τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς τοῦ 2001 στην Ιερά Μονή τῶν Ἁγίων Ἀρχαγγέλων, κοντάστο San Antonio τοῦ Texas, ὁ Δαυΐδ, ἕνας ἐργάτηςτῆς μονῆς, πού ἦταν Βαπτιστής Προτεστάντης, έτοιμαζε τά ἐργαλεῖα του για να ξεριζώση δένδρα, ὅταν αἰσθάνθηκε ὅτι κάποιος τόν παρακολουθοῦσε.

Κοίταξε πρό τό λόφο καί εἶδε ἕνα ἡλικιωμένο μοναχό με γκρίζα γενειάδα. Κρατοῦσε μία ράβδο στόδεξί του χέρι καί ἕνα ἀσημένιο σταυρό στό ἀριστερό του, καί τοῦ χαμογελοῦσε. Παρατήρησε ὅτι τό ράσο τοῦ μοναχοῦ καί ἡ γενειάδα του κυμάτιζαν σαν νά φυσοῦσε ἀέρας.

Ὁ Δαυΐδ στράφηκε πρός τά ἐργαλεῖα του, ἀλλά ξαφνικά αντιλήφθηκε ὅτι δέν εἶχε οὔτε τόν παραμικρό ἀέρα. Μετά από μερικά δευτερόλεπτα ἀνακάλυψε ὅτι ὁ ἡλικιωμένος μοναχός δέν φαινόταν πουθενά. Αργότερα, ὅταν πέρασε ὁ μοναχός, πού συνήθιζε νά τόν διευθύνη στίς ἐργασίες του,ὁ Δαυΐδ τοῦ περιέγραψε τί εἶχε συμβεῖ καί ρώτησε ποιός ἦταν αὐτός ἡ ἡλικιωμένος μοναχός, ἐπειδή δέν τόν εἶχε δεῖ ποτέ του προηγουμένως.

Περί Θλίψεων, Πόνων καί Κόπων Μέρος 4ο

8η. Διά πολλῶν θλίψεων θά σωθῶμεν, παιδί μου· διότι ποῖος ἅγιος ἡγίασε ἤ ἄνθρωπος ἐσώθη, χωρίς νά περάσῃ ἀπό τό καμίνι τῶν διαφόρων πικριῶν; ἄν ἐδῶ πικρανθῶμεν, ἐκεῖ, εἰς τόν ἄλλον κόσμον, ὁ Χριστός μας θά μᾶς γλυκάνῃ μέ τήν τόσον ὄμορφον βασιλείαν Του.

Ὅταν σοῦ ἔρχεται ἡ θλῖψις, νά παρηγορῆσαι ὅτι καί πάλιν θά σοῦ ἔλθῃ ἡ χαρά καί ἡ γαλήνη. Συνεχῶς ἐνθυμοῦ τόν θάνατον· αὐτή ἡ μνήμη θά σοῦ δίδῃ πολύ κουράγιο εἰς τά λυπηρά τοῦ μάταιου τούτου βίου καί θά γεμίζῃ ἡ ψυχή σου παρηγορίαν.

Τά βάσανα τῆς ζωῆς μίαν ἡμέραν, παιδί μου, θά λήξουν, διότι ὁ κόσμος παρέρχεται· μόνον ὅ,τι πράξῃ κανείς διά τήν δόλια του ψυχήν, ἐκεῖνο αἰώνια θά μείνῃ ἤ πρός ὕψος ἤ πρός βάθος καί ἀπώλειαν.

9η. Δέν γνωρίζεις, παιδί μου, ὅτι δωρεάν σώζει τόν ἄνθρωπον ὁ Θεός; Βεβαίως οἱ κόποι δείχνουν τήν προαίρεσιν τοῦ ἀνθρώπου καί ὄχι αὐτοί καθ᾿ ἑαυτοί δύνανται νά ἀπαλλάξουν τόν ἄνθρωπον ἐκ τῶν παθῶν του· ἀλλά διά νά μάθωμεν νά ἐλπίζωμεν εἰς τόν Θεόν καί ὄχι εἰς τούς κόπους μας, ἐπιτρέπει ὁ Θεός μετά ἀπό κόπον νά μήν ἔχωμεν φυλαχθῇ ἀπό τό κακόν. Σύν τῷ κόπῳ νά λέμε λοιπόν ὅτι, ἐάν δέν φυλάξῃ ὁ Θεός τόν ἄνθρωπον, τά ἔργα του εἶναι ἄνεμος καί φεύγουν κούφια.

10η. Πῶς λοιπόν θά δικαιολογηθῶμεν, ὅταν σκεφθῶμεν ὅτι ὁ Χριστός μας ἔπαθε τόσα φοβερά παθήματα, χωρίς νά πράξῃ κανένα ἁμάρτημα, διότι ἦτο Θεός; Σκέψου τήν φοβεράν συγκατάβασιν τοῦ ἀπείρου Θεοῦ, νά γίνῃ ἄνθρωπος καί νά πάθῃ τόσα αἰσχύνης γέμοντα πάθη χάριν ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν, τῶν ἐνόχων καί κατακρίτων! Νά ραπισθῇ εἰς τό πρόσωπον, νά Τόν μαστιγώσουν, νά Τόν ὑβρίσουν, νά Τόν σταυρώσουν, νά ἀποθάνῃ μέ τόν πιό κακόν θάνατον· «ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπί ξύλου» (Γαλ. 3,13).

Νουθεσίες Γέροντος Ἐφραὶμ Φιλοθεΐτου

* Καμμιὰ χαρὰ κοσμικὴ δὲν μένει χωρὶς μεταμέλεια. Μόνον ἡ χαρὰ ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὸν Θεὸ εἶναι γνήσια καὶ εἰλικρινής. Δόξες καὶ χρήματα, ὅλα εἶναι ψεύτικα. Ὅλα αὐτὰ ὁ θάνατος τὰ βάζει στὴν ἁρμόζουσα θέσι τους.

* Ὁ οὐράνιος Πατὴρ μᾶς παιδεύει ὄχι γιὰ νὰ ἔλθουμε σὲ ἀπόγνωσι, ἀλλὰ γιὰ νὰ μετανοήσουμε καὶ διορθωθοῦμε.

* Ὁ πόνος ἐξαγνίζει τὴν ψυχή, τὴν κάνει ταπεινή, πονετική, ἀγαθὴ καὶ ἔτσι καταστρώνεται τὸ ἔδαφος γιὰ τὴν θείαν ἐπίσκεψι.

* Ὅλα τὰ λυπηρὰ μᾶς ἀποστέλλονται χωρὶς καμμιὰ ἀμφιβολία γιὰ τὴν θεραπεία τῆς ψυχῆς μας ποὺ νοσεῖ.

* Δωρεὰν σώζει ὁ Χριστὸς τὸν ἄνθρωπον, οἱ κόποι δείχνουν τὴν προαίρεσι... τοῦ ἀνθρώπου.

* Μὲ τὴν ὑπομονὴ στὰ παθήματα κάμνουμε τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ὅποιος ὑπομένει πειρασμό, ἐπιθέτει φάρμακο στὴν ψυχή του.

* Ποιὸς μετενόησε καὶ δὲν σώθηκε; ποιὸς εἶπε τὸ ἡμάρτησα καὶ δὲν συγχωρέθηκε; ποιὸς ἔπεσε καὶ ἐζήτησε βοήθεια καὶ δὲν σηκώθηκε; ποιὸς ἔκλαυσε καὶ δὲν παρηγορήθηκε ἀπὸ τὸν Θεόν;

* Ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο ὁ Θεὸς θέλει νὰ ἰδεῖ προαίρεσι ἀγαθὴ καὶ βία (προσπάθεια φιλότιμη) στὰ μέτρα τῶν δυνάμεών του, καὶ ὅταν αὐτὰ τὰ διάθεση μὲ ταπείνωσι, τότε Αὐτὸς ἀναλαμβάνει τὴν τελείωσι τοῦ ἀγαθοῦ ἔργου...