Ὁ Διάβολος δίνει ποτέ χαρά στούς ἀνθρώπους;

- Ὁ Διάβολος δίνει ποτέ χαρά στούς ἀνθρώπους;

Ποτέ δέν δίνει χαρά ὁ Διάβολος. Ὁ Διάβολος σοῦ δίνει κάτι ψεύτικα πράγματα σάν ναρκωτικά καί μετά σέ γεμίζει μέ τό ἀντίθετο τῆς χαρᾶς, μέ λύπη, μέ ἀπελπισία, μέ ἀηδία, μέ κατάθλιψη...

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 10 – 12 – 2016)

Μή λέτε «δέν μπορῶ». Αὐτή ἡ κουβέντα δέν εἶναι Χριστιανική...

❈ Ἔλεγε ἕνας Ρῶσος, ὁ Ἅγιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος:

- Μή λέτε «δέν μπορῶ». Αὐτή ἡ κουβέντα δέν εἶναι Χριστιανική. Ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί λέμε: «Ὅλα τά μπορῶ. Ὄχι, ὅμως, μόνος μου, ἀλλά μέ τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ». «*Πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ*» (Φιλιπ. 4,13), βεβαιώνει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος.

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 3 – 6 – 2018)

Ἡ ἀδυναμία μας- ἡ γνώση τῶν ἀδυναμιῶν μας ὁδηγεῖ στήν ταπείνωση, Ἁγ. Ἰωάννου Καρπαθίου-Κεφάλαια παραμυθητικά, Κεφ. 75, Φιλοκαλία Α' τόμος, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἀδυναμία μας- ἡ γνώση τῶν ἀδυναμιῶν μας ὁδηγεῖ στήν ταπείνωση, Ἁγ. Ἰωάννου Καρπαθίου-Κεφάλαια παραμυθητικά, Κεφ. 75, Φιλοκαλία Α' τόμος, 24-3-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ πιό δυνατή ἀγάπη καί ἡ ἀντιμετώπιση τῶν ἐλέγχων, Ἁββᾶ Δωρόθεου- Διάφορα σύντομα ρητά, Ὁμιλία ΝΑ΄, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ πιό δυνατή ἀγάπη καί ἡ ἀντιμετώπιση τῶν ἐλέγχων, Ἁββᾶ Δωρόθεου- Διάφορα σύντομα ρητά, Ὁμιλία ΝΑ΄, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου, 23-3-2025 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ὅταν κάποιοι λένε ὅτι εἶναι ἄθεοι ἐπιδεικτικὰ ἐπειδὴ εἶναι "τῆς μόδας", Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἅγιοι Ἄγγελοι-Ἡ ἀγάπη τῶν Ἁγίων Ἀγγέλων πρός ἐμᾶς, Ἁγ. Ἰωάννου Καρπαθίου-Κεφάλαια παραμυθητικά, Κεφ. 73-74, Φιλοκαλία Α' τόμος, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἅγιοι Ἄγγελοι-Ἡ ἀγάπη τῶν Ἁγίων Ἀγγέλων πρός ἐμᾶς, Ἁγ. Ἰωάννου Καρπαθίου-Κεφάλαια παραμυθητικά, Κεφ. 73-74, Φιλοκαλία Α' τόμος, 23-3-2025, 

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἐν Χριστῷ ἀγάπη ἤ μεταπατερική ἀγαπολογία- Περιεχόμενα καί εἰσαγωγή

Σύν Θεῷ καί μέ τίς πρεσβεῖες τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου καί πάντων τῶν Ἁγίων ὁλοκληρώθηκε καί κυκλοφορήθηκε τό νέο μας βιβλίο:

ΕΝ ΧΡΙΣΤῼ ΑΓΑΠΗ Ή ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΗ ΑΓΑΠΟΛΟΓΙΑ; Ὁ Ἅγιος Πορφύριος ἀπαντᾶ..., 

Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Σχῆμα 14Χ20,5

Σελίδες: 349, 

Γιά παραγγελία τηλεφωνεῖστε στό: 6948576291 - Ώρες:11.30-14.30 ἐκτός Τεταρτης, Παρασκευης, Σαββάτου, Κυριακῆς καί μεγάλων ἑορτῶν ἤ στείλτε μήνυμα στό E-mail: Kyria.theotokos@gmail.com . - Τιμή 12 εὐρώ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Περιεχόμενα                                                                   5 Πρόλογος                                                                       7 Εἰσαγωγή                                                                        9 Κεφάλαιο Α' Ἡ ἀσκητική ζωή τοῦ Ὁσίου Πορφυρίου                       13 Κεφάλαιο Β' Ἡ διδασκαλία τοῦ Ὁσίου Πορφυρίου γιά τήν ἄ­σκηση 33 Κεφάλαιο Γ' Ἡ διδασκαλία τοῦ Ὁσίου Πορφυρίου γιά τήν Πανθρησκεία καί  τήν Νέα Ἐποχή                           47 Κεφάλαιο Δ' Ἡ διδασκαλία τοῦ Ὁσίου Πορφυρίου γιά τόν οἰκουμενισμό          85 Κεφάλαιο Ε' Ἡ διδασκαλία τοῦ Ὁσίου Πορφυρίου γιά τήν Νεοορθοδοξία -  Μεταπατερική Θεολογία καί τά σαρκικά ἁμαρτήματα       Κεφάλαιο ΣΤ'  Ἡ διδασκαλία τοῦ Ὁσιου Πορφυρίου γιά  τήν οἰκογένεια καί τήν παιδοποιΐα                                                 267 Κεφάλαιο Ζ' Ἡ διαστροφή τῆς διδασκαλίας τοῦ Ὁσίου Πορ­φυρίου γιά τήν  Νεοορθοδοξη - Μεταπατερική Θεολογία καί ἡ ἀναίρεσή της     303 Ἐπίλογος - Συμπεράσματα                                         327 Βραχυγραφίες                                                             333 Βιβλιογραφία                                                              334 ΠΡΟΛΟΓΟΣ Μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ, τίς πρεσβεῖες τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τοῦ Ὁσίου  Πορφυρίου καί τίς εὐχές τοῦ Σεβασμιωτάτου μας Μητροπολίτου Ἐδέσσης,  Πέλλης καί Ἀλμωπίας κ. Ἰωήλ προχωρήσαμε στήν σύνταξη τῆς παρούσης  ταπεινῆς μελέτης σχετικά μέ τήν ἀσκητική καί βιβλικοπατερική ζωή  καί διδασκαλία τοῦ συγχρόνου πολυχαρισματούχου Ἁγίου Πορφυρίου τοῦ  Καυσοκαλυβίτου. Πρός δόξαν τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ μέ αἴσθηση εὐθύνης ἀπέναντι  στόν Ὀρθόδοξο λαό πού κινδυνεύει νά πλανηθεῖ ἀπό τίς  σύγχρονες ἀντιπατερικές διδασκαλίες καί κάνοντας ὑπακοή  σέ ἀγαπητό Πνευματικό ἀδελφό, ἄν καί νιώθουμε τήν ἀναξιότητα  καί ἀνεπάρκειά μας, τολμοῦμε νά γράψουμε ὅσα ἀκολουθοῦν  γιά τόν σύγχρονο μεγάλο Ὅσιο. Στίς ἡμέρες μας, δυστυχῶς, ἐπιχειρεῖται ἀνεντίμως ἀπό  νεοορθόδοξους-μεταπατερικούς καί κατ’ οὐσίαν  ἀντιπατερικούς-ἀντορθόδοξους κληρικούς καί λαϊκούς  νά παρουσιασθεῖ ὁ Ὅσιος ὡς δῆθεν ἀνεκτικός ἀπέναντι στόν ἐρωτισμό,  τίς ἐλεύθερες σχέσεις καί τίς ποικίλες σαρκικές διαστροφές  «ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἀγάπη»! Παρεξηγώντας καί παρερμηνεύοντας  κάποια λεγόμενα τοῦ Ὁσίου, προσπαθοῦν νά δικαιώσουν  τίς δικές τους ἀντορθόδοξες καί ἀντιπατερικές θέσεις  περί μή καταπολέμησης τῶν ἡδονῶν καί τῶν παθῶν,  περί ἀποφυγῆς τῆς τεκνογονίας, περί ἀποδοχῆς τῶν προγαμιαίων σχέσεων  καί τῶν ποικίλων ἠθικῶν διαστροφῶν. Διαδίδουν ὅτι δῆθεν ὁ Ὅσιος  ἄφηνε πλήρη ἐλευθερία, πρίν καί μέσα στόν γάμο, μή ὁμιλώντας  παρά μόνο γιά ἀγάπη. Ἐπίσης, κάποιοι τόν παρουσιάζουν ὡς οἰκουμενιστή,  ἀνεκτικό στόν συγκρητισμό, ἀδιάφορο γενικότερα ὡς πρός τά ἠθικά θέματα  ἤ τά θέματα τῆς πίστεως. Τό πόσο ἀντίθετα μέ τήν ἀλήθεια εἶναι  ὅλα τά ἀνωτέρω, σύν Θεῷ, θά φανερωθεῖ στήν συνέχεια τῆς μελέτης.  Ἡ ὅλη ζωή καί διδασκαλία τοῦ Ὁσίου, πού εἶναι ἀπόλυτα σύμφωνη  μέ τήν Ἁγία Γραφή καί τό σύνολο τῶν Ἁγίων Πατέρων, τό ἀποδεικνύει  σέ κάθε καλοπροαίρετο μελετητή. Ὁ ἀσκητικότατος καί πατερικότατος  Ἅγιος Πορφύριος, «ποιεῖ καί διδάσκει»[1], ἀγαπᾶ ἐν Χριστῷ καί δογματίζει, ἀσκεῖται καί παιδαγωγεῖ ὡς γνήσιος ὀρθόδοξος ἐκκλησιαστικός Πατήρ  «ἑπόμενος» πάντοτε «τοῖς Ἁγίοις Πατράσι»[2]. Ἄς ἔχουμε τήν εὐχή Του καί τήν εὐλογία Του! [1]                  Πρβλ. Ματθ. 5, 19. [2]           Τελικός ὅρος τῆς Δ΄Οἰκουμενικῆς Συνόδου τῆς Χαλκηδόνος (451 μ.Χ.). ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ὁ Ἅγιος Γέροντας Πορφύριος ὑπῆρξε ἕνας μεγάλος σύγχρονος, ὀρθοδοξότατος,  διαρκῶς μετανοῶν[1] ἀσκητής, ἕνας καθηγητής τῆς ἐρήμου μέσα στήν «ἔρημο»  τῆς Ὁμόνοιας καί ὄχι μόνο. Στήν ἀρχή τῆς πνευματικῆς του πορείας ἔζησε  στά Καυσοκαλύβια τοῦ Ἁγίου Ὄρους, μία ἀπό τίς πιό ἀσκητικές μέχρι σήμερα  περιοχές τῆς Ἀθωνικῆς Μοναχικῆς πολιτείας. Ἐκεῖ διακρίθηκε γιά τήν τέλεια  μετάνοια-ξενιτεία του, γιά τά μεγάλα του ἀσκητικά παλαίσματα, τήν ἄκρα του  ταπείνωση,  γιά τήν χαρούμενη καί τέλεια ὑπακοή του.  Μέ τήν πάνω ἀπό τά συνήθη μέτρα κακοπάθεια ταπείνωσε τό σῶμα του καί,  διά τοῦ σώματος, συνταπείνωσε καί τήν ψυχή του. Μέ τήν ἄκρα, χαρούμενη  καί τέλεια ὑπακοή του ταπείνωσε τήν ὅλη του ὕπαρξη. Ὁ Ὅσιος ὑπέταξε τό θέλημά του   θέλημα τοῦ Θεοῦ καί μηδένισε τό φρόνημά του. Βίωσε τήν ταπείνωση τοῦ Χριστοῦ.  Ἡ ἄκρα ταπείνωσή του ἕλκυσε ὡς μαγνήτης τήν Θεία Χάρη, ἡ Ὁποία τόν καθάρισε  ἀπό κάθε μολυσμό σαρκός καί πνεύματος. Σέ πολύ μικρή ἡλικία μάλιστα ἀξιώθηκε  τοῦ διορατικοῦ χαρίσματος. Στήν συνέχεια, ὁ φιλάνθρωπος Θεός τόν ὁδήγησε στόν κόσμο γιά νά συνεχίσει  τήν μετάνοιά του, τήν ἄσκηση, ἀλλά καί τήν προσφορά του στό σῶμα τοῦ Χριστοῦ,  τήν Ἐκκλησία. Μετέβη στήν Εὔβοια καί κατόπιν στήν Ἀθήνα, ὅπου διακόνησε  τούς ἀνθρώπους, τά παιδιά τοῦ Θεοῦ, μέ μεγάλη αὐταπάρνηση καί πολλή  διακριτική ἀγάπη. Διέπρεψε ὡς ἕνας ἐξαγιασμένος Πνευματικός, προπονητής  χιλιάδων συγχρόνων ὀρθοδόξων κληρικῶν καί λαϊκῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπολάμβαναν  τά πολλά του Ἁγιοπνευματικά χαρίσματα. Οἱ μαρτυρίες γιά τήν ἐπιμελημένη του  μετάνοια, τήν ἀσκητικότητα, τήν ἐγκράτεια καί τήν ἀκραιφνή ὀρθόδοξη  διδασκαλία του εἶναι πάρα πολλές καί προέρχονται τόσο ἀπό τόν ἴδιο,  ὅσο καί ἀπό τά πολλά πνευματικά του τέκνα. Ὁ σκοπός τῆς παρούσης ταπεινῆς συγγραφῆς εἶναι τριπλός: α) Ἡ φανέρωση τῆς ὑψηλῆς ἐν μετανοίᾳ πνευματικῆς-ἀσκητικῆς ζωῆς  τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου, ἡ ὁποία ἦταν κατά πάντα σύμφωνη μέ τήν Ἁγία Γραφή  καί τούς Ἁγίους Πατέρες. β) Ἡ ἔκθεση τῆς σχετικῆς ἀσκητικῆς βιβλικοπατερικῆς διδασκαλίας τοῦ Ὁσίου.  Ἡ παρουσίαση τῶν διδαχῶν του γιά τήν ἀναγκαιότητα τῆς μετάνοιας, τῆς ἐγκράτειας,  τῆς κατά Χριστόν ἄσκησης, τῆς ὀρθῆς-ὀρθόδοξης πίστης, τῆς ἀκολούθησης  τῶν Ἁγίων Πατέρων καί γενικότερα τῆς γνώσης καί βίωσης  τῆς βιβλικοπατερικῆς Ἱερᾶς μας Παραδόσεως, γ) Ἡ μέ λόγους καί γεγονότα τεκμηριωμένη προβολή τῆς πλήρους ἀντίθεσης  τοῦ Ἁγίου στίς ποικίλες ἀλλοτριωτικές καί αἱρετικές διδασκαλίες, εἴτε αὐτές  ἀφοροῦν στήν ὀρθόδοξη πίστη, εἴτε στήν ὀρθόδοξη ζωή. Ἀναλυτικώτερα, ὁ Ἅγιος, ὅπως σύν Θεῷ θά ἀποδειχθεῖ, ἦταν κάθετα  ἀντίθετος στίς Νεοεποχίτικες διδασκαλίες, στόν Οἰκουμενισμό, στήν Πανθρησκεία  καί στήν κάθε εἴδους νεοορθόδοξη-μεταπατερική διδασκαλία.  Μέ τόν ὅρο μεταπατερική διδασκαλία ἐννοοῦμε τήν διδασκαλία  πού παραθεωρεῖ, ἀμφισβητεῖ, διαστρεβλώνει ἤ καί ἀπορρίπτει  τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας  (Μ. Βασίλειος, ἅγ. Μακάριος Αἰγύπτιος, ἅγιος Μάξιμος Ὁμολογητής,  ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος, Ἰωάννης Χρυσόστομος, ἅγιοι τῆς Φιλοκαλίας,  ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς, ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης κ.λ.π.).  Ἐμφανίζεται ὡς ἕνας «ἐκσυγχρονισμός» τοῦ εὐαγγελίου  καί τῆς πατερικῆς θεολογίας, ἀλλά στήν πραγματικότητα εἶναι  μία ἀντιπατερική διδασκαλία καί θεολογία. Ἦταν τελείως ἀρνητικός  στήν ἐπιχειρούμενη νομιμοποίηση τῶν προγαμιαίων-ἐλεύθερων σχέσεων  καί στόν ἀναβιούμενο Νικολαϊτισμό. Ἀντιστεκόταν καί ἀποδοκίμαζε τελείως  τήν ὅποια ἀνηθικότητα, τά ποικίλα σαρκικά ἁμαρτήματα καί τίς διαστροφές,  εἴτε αὐτές συνέβαιναν ἐκτός, εἴτε καί ἐντός τοῦ γάμου. Δίδασκε μέ τήν ζωή  καί τόν λόγο του συνεχῶς τήν μετάνοια, τήν Ἐξομολόγηση, τήν σωματική κακοπάθεια,  τήν ἄσκηση γιά ὅλους, τήν νηστεία, τίς γονυκλισίες,  τήν περιφρόνηση τοῦ πονηροῦ καί τόν ἐπαναπροσανατολισμό  ὅλων τῶν δυνάμεων τῆς ψυχῆς πρός τόν Θεό. Μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ καί δι’ εὐχῶν τοῦ Ἁγίου Πατρός, ἄς προχωρήσουμε... [1]                  Πρβλ. Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, Βίος καί Λόγοι, Ζ΄ ἔκδοση, 2006 (στό ἑξῆς: Βίος καί Λόγοι, Ζ΄), σελ. 367-380.

Ταπείνωση

Γράφει ὁ Ὅσιος Πέτρος ὁ Δαμασκηνός[1]: « Ὁ ταπεινόφρων δέν παύει νά κατηγορεῖ τόν ἑαυτό του, ἀκόμη καί ἄν ὅλοι τόν μάχονται καί τόν ἀτιμάζουν ἔτσι ὥστε νά σωθῇ ὄχι μόνο ἀκουσίως, ὅπως αὐτοί πού ἔχουν ὑπομονή, ἀλλά ἑκουσίως, τρέχοντας πρός τά πάθη τοῦ Χριστοῦ ἀπό τά ὁποῖα ἔμαθε τήν μεγαλύτερη ἀπό ὅλες τίς ἀρετές, στήν ὁποία κατοικεῖ τό Ἅγιο Πνεῦμα».

Ἡ ταπείνωση εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἀπό ὅλες τίς ἀρετές. Σ’ αὐτήν κατοικεῖ τό Ἅγιο Πνεῦμα. Ἡ ταπείνωση εἶναι ἡ ἀναγκαία προϋπόθεσι γιά τήν ἔνταξη καί παραμονή τοῦ πιστοῦ στήν Ἐκκλησία. Τοῦτο συμβαίνει διότι ἡ ταπείνωση τοῦ πιστοῦ ἑλκύει τό Ἅγιο Πνεῦμα σύμφωνα μέ τόν λόγο τοῦ Κυρίου: «Ὁ Θεός ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν»[2].

Ὁ πλήρης Ἁγίου Πνεύματος πιστός ἑνώνεται καί παραμένει σταθερά στήν Ἐκκλησία, ἡ Ὁποία ἔχει τό Ἅγιο Πνεῦμα ὡς «ψυχή» Της. Αὐτό τό Ἅγιο Πνεῦμα τελεσιουργεῖ τήν ἔνταξη καί μόνιμη παραμονή τοῦ πιστοῦ στό Χριστό καί στό σῶμα Του τήν Ἐκκλησία.

ΔΕΥΤΕ ΑΝΥΜΝΗΣΩΜΕΝ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΧΡΟΝΙΑ ΑΙΩΝΙΑ ΣΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΕΣΒΕΙΕΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί

Εὐλογεῖτε! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΧΡΟΝΙΑ ΑΙΩΝΙΑ ΣΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΕΣΒΕΙΕΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΗΣ ΤΗΝ ΠΑΝΣΕΠΤΟΝ ΚΟΙΜΗΣΙΝ ΕΟΡΤΑΖΩΜΕΝ

Ἡ μή ἐνθύμηση τῶν ἤδη ἐξομολογημένων ἁμαρτημάτων

     

 ΤΑ ΠΑΘΗ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΕΡΑΠΕΥΟΝΤΑΙ

20^δ) Ἡ μή ἐνθύμηση τῶν ἤδη ἐξομολογημένων ἁμαρτημάτων.

Δέν πρέπει, δίδασκε ὁ μακαριστός καί πάντοτε ἐξομολογούμενος Γέροντας Πορφύριος, νά ξαναθυμόμαστε τίς ἁμαρτίες πού ἐξομολογηθήκαμε. «Ἡ ἀνάμνηση τῶν ἁμαρτιῶν κάνει κακό»¹.

Μέ τήν ἐξομολόγηση συγχωροῦνται οἱ ἁμαρτίες. Ὅταν κανείς ἐξομολογηθεῖ σωστά μέ εἰλικρίνεια, χωρίς νά κρύψει τίποτε, εἶναι περισσότερο ἀπό βέβαιο ὅτι πῆρε τήν ἄφεση ἀπό τόν Θεό. Ἄν ἀφήσει τόν πονηρό νά τόν ταράσσει μέ τήν σκέψη: «Ἄραγε συγχωρήθηκα;» καί ξαναθυμᾶται τίς ἐξομολογημένες ἁμαρτίες του, σάν νά μήν εἶναι ἀκόμη συγχωρημένες, τότε αὐτό εἶναι ἀπιστία στό μυστήριο. Εἶναι παγίδα τοῦ πονηροῦ, γιά νά μᾶς κρατεῖ σέ ταραχή καί νά μᾶς ρίξει στήν ἀκηδία καί τήν ἀπελπισία.

Ἡ ὑπερβολική λύπη γιά τά λάθη τοῦ παρελθόντος εἶναι δαιμονική παγίδα. «Δέν εἶναι ὑγιές», παρατηρεῖ ὁ π. Πορφύριος, «νά λυπᾶται κανείς ὑπερβολικά γιά τίς ἀμαρτίες του καί νά ἐπαναστατεῖ ἐναντίον τοῦ κακοῦ ἑαυτοῦ του φτάνοντας μέχρι τήν ἀπελπισία»².

Ὑπάρχουν κάποιοι πού ταπεινολογοῦν καί οἰκτίρουν τόν ἑαυτό τους γυρίζοντας στό παρελθόν, ἀπελπιζόμενοι. Αὐτοί δυστυχῶς δέν μετανοοῦν. Αὐτοεξευτελίζονται, ψευτοταπεινώνονται, μεταμελοῦνται, ἀλλά δέν διορθώνονται. Βιώνουν ἕνα αἴσθημα κατωτερότητος, πού δέν εἶναι τίποτε περισσότερο ἀπό πληγωμένος ἐγωισμός.

Ἡ Ἁγία Σκέπη τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου (1/ 28 Ὀκτωβρίου).

Ἡ Παναγία Μας σκέπασε τό ἔθνος μας στόν πόλεμο τοῦ 1940. Πάρα πολλοί στρατιῶτες μας Τήν εἶδαν ὁλοζώντανη νά τούς συμπαραστέκεται.

Εἰς ἔνδειξιν εὐγνωμοσύνης καί τιμῆς  πρός τήν 'Υπέρμαχο Στρατηγό τοῦ ἔθνους μας, μετά ἀπό ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος  (1952), μετατέθηκε ἡ ἑορτή τῆς Ἁγίας Σκέπης ἀπό τήν 1η Ὀκτωβρίου (κατά τήν ὁποία ἑορτάζεται πανορθοδόξως) στίς 28 Ὀκτωβρίου (ἡμέρα τῆς ἐθνικῆς ἐπετείου). 

Τό θαῦμα τῆς Ἁγίας Σκέπης τῆς 'Υπεραγίας Θεοτόκου πού ἑορτάζουμε κάθε 28 Ὀκτωβρίου ἔγινε ὡς ἑξῆς:

Βρισκόμαστε στά μέσα τοῦ 9ου αἰ. στήν Κωνσταντινούπολη. Στό παρεκκλήσιο τῆς ἁγίας Σοροῦ πού βρίσκεται στόν ναό τῶν Βλαχερνῶν, γινόταν ὁλονυκτία.

Στό παρεκκλήσιο αὐτό φυλάσσονταν ἡ ἐσθήτα, ὁ πέπλος καί μέρος τῆς ἁγίας ζώνης τῆς Θεοτόκου. Ἐκεῖ πῆγε καί ὁ μακάριος Ἀνδρέας, ὁ «διά Χριστόν σαλός» κάνοντας τίς συνηθισμένες τρέλες του.

Ἡ «διά Χριστόν σαλότης» εἶναι μιά ἰδιαίτερη μορφή χριστιανικῆς ζωῆς, ἕνα εἰδικό χάρισμα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Οἱ διά Χριστόν σαλοί εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι γιά νά κατακτήσουν  τήν κορυφή τῆς ἁγιότητος αὐτοταπεινώνονται σέ ὕψιστο βαθμό κάνοντας τόν σαλό δηλ. τόν τρελλό. Δέν θέλουν νά ἔχουν καμμία ὑπόληψι, καμμία τιμή, κανένα ἔπαινο μέσα στόν κόσμο αὐτόν.

Ἡ καταπολέμηση τῆς ἐπιθυμίας νά μᾶς ἀγαποῦν.

Γιά νά ταπεινωθοῦμε θά πρέπει νά καταπολεμήσουμε τήν ἐπιθυμία νά μᾶς ἀγαποῦν καί νά μᾶς ἀποδέχονται. Ὅταν θέλουμε νά μᾶς ἀγαποῦν φανερώνουμε τήν ἄρρωστη ἀγάπη πού ἔχουμε στόν ἑαυτό μας, τόν ἐγωκεντρισμό μας. Νά τί μᾶς συμβουλεύει ὁ Γέροντας Παΐσιος:

«Νά προσεύχεσαι καί νά ἀγαπᾶς. Νά ἀγαπᾶς τό Θεό καί τούς ἀνθρώπους.Δέν βλέπεις ἐδῶ τί κάνει ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ; Νά μή λές μέσα σου ”μέ ἀγαποῦν οἱ ἄλλοι; ”. Ἄν τούς ἀγαπᾶς ἐσύ πρῶτα,νά ξέρεις ὅτι καί αὐτοί σέ ἀγαποῦν τό ἴδιο”»[1].

Ὀρθόδοξες ὁμιλίες

• 58:52
• Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΑΡΧ. ΣΑΒΒΑΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ

  
  
• 59:17
• Η ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ. ΑΡΧ. ΣΑΒΒΑΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ

  
  

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΑΣ

Τά βιβλία τοῦ Ἀρχ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

 

Νά ἐπιδιώκουμε συναναστροφές μέ ἐνάρετους ἀνθρώπους, Β' μέρος. Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

ΝΑ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΜΕ ΣΥΝΑΝΑΣΤΡΟΦΕΣ ΜΕ ΕΝΑΡΕΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, Β΄ ΜΕΡΟΣ.
ΟΜΙΛΙΑΠ.ΣΑΒΒΑ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΣΤΙΣ 05-04-2008

http://www.hristospanagia.gr/ 

Ταπείνωση καί νήψη γιά τήν ἀντιμετώπιση τῶν παγίδων τοῦ ἐχθροῦ-Πνευματικά γυμνάσματα,Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου. Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΚΑΙ ΝΗΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΠΑΓΙΔΩΝ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ.ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΑ, ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ.
ΟΜΙΛΙΑ Π.ΣΑΒΒΑ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΣΤΙΣ 18/03/2010

http://hristospanagia3.blogspot.gr/ 

Ἀσκητική-ἡσυχαστική ζωή Δ μέρος

Β. Ο ΕΞΟΜΟΛΟΓΟΣ-ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ

   Ἀσκητική-ἡσυχαστική ζωή

 Δεῖτε ἐδῶ τό Γ μέρος

Ἡ ἀγάπη του γιά τόν συνάνθρωπο  ἔκανε τόν Ὅσιο γέροντα Πορφύριο νά θυσιάζεται μέχρι θανάτου γι’ αὐτόν.

Συνάμα δέν ἄφηνε τήν ἄσκηση καί τήν προσευχή. Μετέβαινε στό δάσος ὅπου ζοῦσε ὡς δενδρίτης[63]. Προσηύχετο καί εἶχε θεῖες ἐμπειρίες[64].

Μεταβαίνοντας στήν Ἀθήνα καί ἐγκαθιστάμενος στήν Πολυκλινική Ἀθηνῶν ὡς ἐφημέριος, διακόνησε ἐπί 33 ἔτη (1940-1973) τόν πάσχοντα ψυχικά καί σωματικά συνάνθρωπό του μέ μύριους κόπους καί πλήρη ἀφοσίωση[65].

Συνάμα ἀσκητεύει κρυφά μένοντας σέ ἄγνωστο γιά τούς πολλούς τόπο, στά Τουρκοβούνια σέ μία καλυβούλα μέ τσιμεντόλιθους. Τίς νύκτες μαζί μέ τήν ἀδελφή καί τήν ἀνεψιά του πλέκουν φανέλες καί πουλόβερ, σιωπῶντες καί προσευχόμενοι[66]. Ἐπίσης ἔφτιαχναν λιβάνι[67].

Τήν ἡμέρα διακονοῦσε κάνοντας μύριους κόπους στήν Πολυκλινική χωρίς σχεδόν καθόλου διακοπή. Κυρίως ἐξομολογοῦσε. Τίς μεσημβρινές ὧρες πήγαινε κατάκοπος νά ἡσυχάσει γιά λίγο σ’ ἕνα ἀπό τά δωμάτια τῆς κλινικῆς. Ἐκεῖ, τοποθετώντας καρέκλες στή σειρά, ξάπλωνε ἀναπαύοντας κάπως τό καταταλαιπωρημένο σῶμα του[68].

Προετοιμασία γιά τή λειτουργία: Ἡ ἐνδυμασία τοῦ λειτουργοῦ, Α και Β μέρος. Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ:Η ΕΝΔΥΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥ, Α΄ ΚΑΙ Β΄ΜΕΡΟΣ.
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα Ἁγιορείτου στίς 24-02-11
(Συνάξεις στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ἱ. Ν.Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης)

http://hristospanagia3.blogspot.gr/ 

Ἀσκητική-ἡσυχαστική ζωή Γ μέρος

Β. Ο ΕΞΟΜΟΛΟΓΟΣ-ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ

  Ἀσκητική-ἡσυχαστική ζωή

 Δεῖτε ἐδῶ τό Β μέρος

Ἐπίσης, μαζί μέ τόν σωματικό κόπο ἀσκοῦσε τήν πνευματική μελέτη. Ἀποστήθιζε ὁλόκληρα κομμάτια ἀπό τήν Παλαιά καί τήν Καινή Διαθήκη γιά νά ἔχει καθαρότητα νοός[39]. Μελετοῦσε συστηματικά ὅ,τι τοῦ ἔλεγαν οἱ Γεροντάδες του. Ἐπίσης πρόσεχε πάρα πολύ τά ἀναγνώσματα καί τά ψάλματα στίς Ἐκκλησιαστικές ἀκολουθίες.

Προσευχόταν ἀδιάλειπτα καί συγχρόνως ἐργαζόταν[40]. Ἦταν ἀεικίνητος[41]. Ὅταν δέν τόν ἔβλεπαν οἱ ἄνθρωπο, ἀντί νά περπατᾶ ἔτρεχε[42]. Κάποτε πού τόν εἶδαν κάποιοι προσκυνητές τόν λυπήθηκαν, θεωρώντας τον «σαλεμένο»[43]. Ὁ μικρός Νικήτας, ὅπως λεγόταν τότε μετά τήν μοναχική του κουρά, τελειώνοντας τό ἕνα διακόνημα, συνέχιζε μέ εὐλογία τῶν Γεροντάδων του τό ἄλλο χωρίς νά γογγύζει[44]. Μάλιστα εὐχαριστιόταν, ὅπως ἔλεγε, νά ταλαιπωρεῖ γιά χάρη τοῦ Χριστοῦ τήν σάρκα του[45].

Σ’ ἕναν παροξυσμό ἀγάπης, γιά νά βεβαιώσει τήν ἀλήθεια τῶν λεγομένων του καί νά βοηθήσει τό συνομιλητή του, ἀναγκάζεται νά ἀποκαλύψει τήν ζωή του καί νά πεῖ: « Ἐγὼ ἔχω κάνει στὴν ἔρημο, ἔχω ἀγωνιστεῖ, ἔχω νηστεῖες, κακουχίες, ἀγρυπνίες, γυμνότητα, μὲ παλιόρουχα, μέ..., καὶ ὅλα αὐτὰ γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ»[46].

Ποιοί οἱ δεῖκτες συγχώρησης ἀπό τό Θεό, Πνευματικά Γυμνάσματα Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου. Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

ΠΟΙΟΙ ΟΙ ΔΕΙΚΤΕΣ ΣΥΓΧΩΡΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΟ.ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΑ, ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ.
ΟΜΙΛΙΑ Π.ΣΑΒΒΑ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΣΤΙΣ 25/07/2010

http://hristospanagia3.blogspot.gr/