Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων. Κατήχηση ΙΖ «Καί εἰς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον»: ἁγιογραφικές περικοπές περί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στήν Καινή Διαθήκη

Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων

ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΙΖ΄(παράγραφοι Ε΄- ΛΗ΄)

«Καί εἰς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον»:

ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ

Ε΄. Το Άγιο Πνεύμα έχει βέβαια διάφορες ονομασίες, Ένα όμως και το Αυτό είναι το Πνεύμα το Άγιο, αυτοζωή, αυθυπόστατο και πάντοτε παρευρίσκεται με τον Πατέρα και τον Υιό. Και όχι πως από το στόμα και τα χείλη του Πατέρα ή του Υιού λαλείται ή αναπνέεται, ούτε πως στον αέρα διαχέεται, αλλά είναι ενυπόστατο. Λαλεί και Αυτό και ενεργεί και διακυβερνά πάνσοφα και αγιάζει ταυτισμένο βουλητικά και ενεργητικά με τον Πατέρα και τον Υιό, αλλά χωρίς να χάνει τη δική Του ξεχωριστή υπόσταση. Δηλαδή η σωτήρια οικονομία προς εμάς είναι συνεχής, σύμφωνη και μία. Και προέρχεται από τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, όπως ήδη έχουμε εξηγήσει. Θέλω δηλαδή να θυμάστε όσα τελευταία είπαμε. Και εκείνο να ξέρετε καλά, ότι δεν είναι άλλο το Πνεύμα στον μωσαϊκό Νόμο και στους Προφήτες και άλλο στα Ευαγγέλια και στους Αποστόλους, αλλά είναι Ένα και το Αυτό το Πνεύμα το Άγιο και στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη, το Οποίο μίλησε στις θείες Γραφές.

ΣΤ΄ Τούτο το Πνεύμα το Άγιο είναι που ήρθε στην Αγία Παρθένο Μαρία· διότι επειδή Εκείνος που θα γεννιόταν ήταν ο Χριστός, ο Μονογενής, δύναμη από τον Ύψιστο την περικύκλωνε και τη διαπότιζε· και το Πνεύμα το Άγιο που ήρθε σε αυτήν[βλ. Λουκ. 1,35: «Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῇ· Πνεῦμα Ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σὲ καὶ δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι· διὸ καὶ τὸ γεννώμενον ἅγιον κληθήσεται υἱὸς Θεοῦ(:Και ο άγγελος τής αποκρίθηκε: “Θα έλθει σε σένα το Πνεύμα το Άγιον. Αυτό θα σε καθαρίσει από το προπατορικό αμάρτημα και θα σε εξαγιάσει. Και η δύναμη του Υψίστου θα ρίξει τη δημιουργική και προστατευτική σκέπη της πάνω σου. Γι’ αυτό και το απολύτως αναμάρτητο και άγιο βρέφος που θα γεννηθεί με τον υπερφυσικό αυτό τρόπο, θα αναγνωρισθεί ότι είναι ο ίδιος ο Υιός του Θεού)»] την εξαγίαζε, για να της δώσει τη δυνατότητα να καταστεί άξια να δεχτεί Αυτόν, δια του Οποίου δημιουργήθηκαν τα πάντα[πρβ. Ιω.1,3: «Πάντα δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν ὃ γέγονεν(:Όλα τα δημιουργήματα δημιουργήθηκαν δι’ Αυτού, σε συνεργασία με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα˙ και χωρίς Αυτόν δεν έγινε το παραμικρό απ’ όλα όσα έχουν γίνει)»].

Παραδοθήσεσθε δέ καί ὑπό γονέων καί συγγενῶν καί φίλων καί ἀδελφῶν....

Παραδοθήσεσθε δὲ καὶ ὑπὸ γονέων καὶ συγγενῶν καὶ φίλων καὶ ἀδελφῶν, καὶ θανατώσουσιν ἐξ ὑμῶν, καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου· καὶ θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν οὐ μὴ ἀπόληται· ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν.

Απόδοση στην νεοελλήνική.

Θὰ παραδοθῆτε δὲ καὶ ἀπὸ γονεῖς καὶ ἀδελφοὺς καὶ ἀπὸ συγγενεῖς καὶ φίλους καὶ θὰ θανατώσουν μερικοὺς ἀπὸ σᾶς καὶ θὰ σᾶς μισοῦν ὅλοι ἐξ αἰτίας τοῦ ὀνόματός μου. Ἀλλὰ δὲν θὰ χαθῇ οὔτε μιὰ τρίχα ἀπὸ τὸ κεφάλι σας· μὲ τὴν ὑπομονὴν σας θὰ κερδίσετε τὴν ζωήν σας.

Κατά Λουκάν (κα΄ 10 – 19)

 

https://proskynitis.blogspot.com/2024/09/blog-post_376.html

Ὁ ἦν ἀπ᾿ ἀρχῆς, ὃ ἀκηκόαμεν, ὃ ἑωράκαμεν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν, ὃ ἐθεασάμεθα καί αἱ χεῖρες ἡμῶν ἐψηλάφησαν, περί τοῦ λόγου τῆς ζωῆς

1 Ὁ ἦν ἀπ᾿ ἀρχῆς, ὃ ἀκηκόαμεν, ὃ ἑωράκαμεν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν, ὃ ἐθεασάμεθα καὶ αἱ χεῖρες ἡμῶν ἐψηλάφησαν, περὶ τοῦ λόγου τῆς ζωῆς·

2 καὶ ἡ ζωὴ ἐφανερώθη, καὶ ἑωράκαμεν καὶ μαρτυροῦμεν καὶ ἀπαγγέλλομεν ὑμῖν τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον, ἥτις ἦν πρὸς τὸν πατέρα καὶ ἐφανερώθη ἡμῖν·

3 ὃ ἑωράκαμεν καὶ ἀκηκόαμεν, ἀπαγγέλλομεν ὑμῖν, ἵνα καὶ ὑμεῖς κοινωνίαν ἔχητε μεθ' ἡμῶν· καὶ ἡ κοινωνία δὲ ἡ ἡμετέρα μετὰ τοῦ πατρὸς καὶ μετὰ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

4 Καὶ ταῦτα γράφομεν ὑμῖν, ἵνα ἡ χαρὰ ἡμῶν ᾖ πεπληρωμένη.

5 Καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ἐπαγγελία ἣν ἀκηκόαμεν ἀπ᾿ αὐτοῦ καὶ ἀναγγέλλομεν ὑμῖν, ὅτι ὁ Θεὸς φῶς ἐστι καὶ σκοτία ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν οὐδεμία.

6 Ἐὰν εἴπωμεν ὅτι κοινωνίαν ἔχομεν μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ σκότει περιπατῶμεν, ψευδόμεθα καὶ οὐ ποιοῦμεν τὴν ἀλήθειαν·

7 ἐὰν δὲ ἐν τῷ φωτὶ περιπατῶμεν, ὡς αὐτός ἐστιν ἐν τῷ φωτί, κοινωνίαν ἔχομεν μετ᾿ ἀλλήλων, καὶ τὸ αἷμα Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καθαρίζει ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας.

8 Ἐὰν εἴπωμεν ὅτι ἁμαρτίαν οὐκ ἔχομεν, ἑαυτοὺς πλανῶμεν καὶ ἡ ἀλήθεια οὐκ ἔστιν ἐν ἡμῖν.

9 Ἐὰν ὁμολογῶμεν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, πιστός ἐστι καὶ δίκαιος, ἵνα ἀφῇ ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας καὶ καθαρίσῃ ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀδικίας.

10 Ἐὰν εἴπωμεν ὅτι οὐχ ἡμαρτήκαμεν, ψεύστην ποιοῦμεν αὐτόν, καὶ ὁ λόγος αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἐν ἡμῖν.

1.Εκείνο που ήταν από την αρχή, εκείνο που ακούσαμε, εκείνο που είδαμε με τα μάτια μας, εκείνο που τη θέα του κοιτάξαμε και τα χέρια μας ψηλάφησαν, για τον Λόγο τής ζωής,

Λικμάω ΄(Δύσκολες λέξεις τῆς Καινῆς Διαθήκης)

Κέντρο Λεξικολογίας - γλώσσα, λέξεις, λεξικά

https://proskynitis.blogspot.com/2024/09/blog-post_793.html

ΛΙΨ ΄ (Δύσκολες λέξεις τῆς Καινῆς Διαθήκης)

Κέντρο Λεξικολογίας

https://proskynitis.blogspot.com/2024/09/blog-post_176.html

Λῆρος ~ (Δύσκολες λέξεις τῆς Καινῆς Διαθήκης)

 

ΠΗΓΗ

https://proskynitis.blogspot.com/2024/09/blog-post_33.html

Οἱ ναοὶ στὴν Καινὴ Διαθήκη

Πρωτ. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος (+)

Δρ. Θεολογίας, Δρ. Φιλοσοφίας

Οι ναοί στην Καινή Διαθήκη

Στην Παλαιά Διαθήκη ο Θεός επεδοκίμασε την ανοι­κοδόμηση του ναού (Α/Γ’ Βασιλ. θ’ 3) σαν «οίκο προσευ­χής» και «δόξης». Όμως σ’ αυτόν τον ναό υπήρχε και το «θυσιαστήριον του Κυρίου», στο οποίο υπηρετούσαν ιε­ρείς· δεν ήταν μόνο «οίκος προσευχής» (Α/Γ’ Βασιλ. στ’ 20. η’ 22. νστ’ 7). Ο ναός αυτός, που ο ίδιος ο Θεός αγία­σε, τελικά θα απορριπτόταν, λόγω της αποστασίας του λαού, αφού, φυσικά, θα είχε εκπληρώσει την αποστολή του (Α/Γ’ Βασιλ. θ’ 7).

Ο Χριστός στη διάρκεια της δημοσίας δράσεώς του δεν απέρριψε τον ναό. Μάλιστα τον ονόμαζε «οίκο του Πατρός» του και «οίκο προσευχής» (Ματθ. κα’ 13. Μάρκ. ια’ 17. Λουκ. λ 6′ 49. ιθ’ 46. Ιω. 6′ 16. Ιερεμ. ζ’ 11). Οι μαθητές του Χριστού δεν αποσπάσθηκαν βίαια από το ναό, αλλά απομακρύνθηκαν βαθμιαία από αυτόν. Στην αρχή πήγαιναν εκεί για προσευχή, αλλά ταυτόχρο­να είχαν και τις δικές τους ξεχωριστές λατρευτικές συ­νάξεις, γύρω από ένα άλλο θυσιαστήριο, το χριστιανικό. Οι συνάξεις αυτές δεν γίνονταν στην αρχή σε ξεχωριστά οικοδομήματα, αλλά «κατ’ οίκον» (Πράξ. 6′ 46).

ΠΕΘ: Ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Ὑπουργὸ γιὰ τὴν παροχὴ τῆς Καινῆς Διαθήκης, ὡς σχολικοῦ βοηθήματος, στοὺς μαθητὲς τῆς Α΄ Τάξης τῶν Γυμνασίων τῆς χώρας

ΠΡΟΣ

Τoν Αξιότιμον Υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού κ. Κυριάκο Πιερρακάκη

Κοιν.:Την Αξιότιμη Υφυπουργό Παιδείας κ. Ζέττα Μακρή

Γενική Γραμματεία Πρωτοβάθμιας, Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και Ειδικής Αγωγής του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο και άπαντες τους Σεβ. Αρχιερείς της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος

Σεβασμιώτατον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης κ. Ευγένιον και άπαντες του Σεβ. Αρχιερείς της Εκκλησίας της Κρήτης

ΘΕΜΑ: Η παροχή της Καινής Διαθήκης, ως σχολικού βοηθήματος, στους μαθητές της Α΄ Τάξης των Γυμνασίων της χώρας

Αξιότιμε Κύριε Υπουργέ,

Με σεβασμό και εκτίμηση, απευθυνόμαστε σε σας υποβάλλοντας Έγγραφο - Αίτημα, που αφορά στην παροχή της Καινής Διαθήκης στους μαθητές της Α΄ Τάξης των Γυμνασίων της χώρας και σας παρακαλούμε για τις δικές σας ενέργειες.

Το αίτημα της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων για χορήγηση ενός αντιτύπου της Καινής Διαθήκης, ως σχολικό εγχειρίδιο στους μαθητές της Α΄ Γυμνασίου των Γυμνασίων της χώρας, το οποίο θα χρησιμοποιείται κατόπιν και για όλες τις υπόλοιπες τάξεις Γυμνασίου και Λυκείου στο μάθημα των Θρησκευτικών, στηρίζεται εκτός των άλλων και στο γεγονός ότι σε πολλά μαθήματα, εκτός των κυρίως σχολικών βιβλίων, το Υπουργείο Παιδείας διανέμει στους μαθητές επιπλέον βοηθήματα, όπως τετράδια εργασιών, εργαστηριακούς οδηγούς κ.ά.

Κυριακή τῶν Μυροφόρων.«Ἡ γυναίκα στόν χῶρο τῆς Καινῆς Διαθήκης». Π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ[:Μάρκ.15,43-16,8]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 3-5-1998]

(Β374)

Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας, Κυριακή των Μυροφόρων γυναικών, τιμά όλως ιδιαιτέρως τα πρόσωπα εκείνα που συνετέλεσαν εις την φροντίδα του νεκρού σώματος του Ιησού, όπως του Ιωσήφ, του Νικοδήμου και των λοιπών μυροφόρων γυναικών.

Για να καταλάβουμε τι υπηρεσίες προσέφεραν και κάτω από ποιες συνθήκες προσέφεραν αυτές των τις υπηρεσίες, θα πρέπει να μεταφερθούμε στο κλίμα των ημερών εκείνων, του πώς δηλαδή εθεωρείτο για τους άρχοντες ο Ιησούς μετά την Σταύρωσή Του· ώστε να γράφει ο Μάρκος ο Ευαγγελιστής ότι ο βουλευτής Ιωσήφ «τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ». Τολμήσας… Επήρε την τόλμη να πάει εκεί στο Διοικητήριον του Πιλάτου να ζητήσει το σώμα του Ιησού. Γιατί βάζει «τολμήσας»; Διότι εθεωρείτο κάτι πολύ φοβερό να υπήρξες γνωστός, μέτοχος του Ιησού Χριστού, του καταδικασθέντος ως κακούργου επί του Σταυρού.

Ωστόσο, η στάσις των γυναικών εκείνων που η Εκκλησία μας, σας είπα, τις ονόμασε «Μυροφόρες γυναίκες» γιατί αγόρασαν μύρα και ήθελαν να αλείψουν το σώμα του Ιησού, φυσικά πάνω από τα εντάφια σπάργανα, αυτό το θέμα, ιδιαιτέρως σήμερα θα μας απασχολήσει.

Είναι γνωστή, αγαπητοί μου, η θέσις της γυναικός εις τον αρχαίον κόσμον. Ακόμη και εις τον πολιτισμένον κόσμον των Ελλήνων. Η θέσις, όμως, της γυναικός στον χώρον της Παλαιάς Διαθήκης κατά πολύ υπερέβαλε την κατάστασιν της εξωβιβλικής γυναικός, της γυναικός που ήταν έξω από τον λαό του Θεού. Δηλαδή της Βίβλου, της Παλαιάς Διαθήκης. Αλλά και αυτήν την θέση της γυναικός στην Παλαιά Διαθήκη κατά πολύ υπερβάλλει η θέσις της γυναικός εις την Καινήν Διαθήκην.

- Γέροντα, εἶναι εὔκολο νά ἁγιάσεις;

Ρώτησε μία κυρία τον Άγιο Πορφύριο:

- Γέροντα, είναι εύκολο να αγιάσεις;

- Ου, λέει, πάρα πολύ εύκολο!

- Και τι να κάνω; λέει

-Θα διαβάζεις μια σελίδα από την Καινή Διαθήκη κάθε μέρα. Αλλά κάθε μέρα!

Και στο βιβλίο του το γράφει αυτό, στο "Βίος και λόγοι" ότι είναι πάρα πολύ σπουδαίο να διαβάζουμε την Καινή Διαθήκη.

Οι περισσότεροι είμαστε Χριστιανοί, διαβάζουμε τις οδηγίες του καινούργιου μας αυτοκινήτου, του καινούργιου μας πλυντηρίου αλλά την Καινή Διαθήκη δεν την έχουμε διαβάσει.

Δύσκολες λέξεις τῆς Καινῆς Διαθήκης-''Ἀμάω''

Κέντρο Λεξικολογίας - γλώσσα, λέξεις, λεξικά

https://proskynitis.blogspot.com/2023/06/blog-post_818.html

Μοίρασε ἀμφίβολες «Καινές Διαθήκες» σέ παιδιά τοῦ Γυμνασίου, ἀλλά θέλει νά βγάλει τόν Ἐσταυρωμένο ἀπό τό Ἱερό «γιά νά ἀκολουθεῖ τήν Παράδοση»!

Ο Μητροπολίτης Περιστερίου θέλει να βγάλει τον Εσταυρωμένο από το Ιερό διότι όπως είπε στο ποίμνιό του στην συνάντηση που είχαν, είναι μια πρακτική που δεν προέρχεται από την Ορθόδοξη Παράδοση και επίσης δεν πρέπει να έχουμε στο Ιερό Βήμα τον Εσταυρωμένο και να λείπει η Ανάσταση. Πράγματα τα οποία αντέκρουσαν οι πιστοί με ακλόνητα στοιχεία. Μάλιστα, εάν ένας πιστός εκεί που μιλούσε έλεγε «δεσπότης», ο Μητροπολίτης Περιστερίου αμέσως τον διέκοπτε, λέγοντάς του ότι αυτός ο όρος είναι παπικός, να μην τον λέει. Ή αν έλεγε «Στρατευομένη Εκκλησία» πάλι τον διέκοπτε, λέγοντας του ότι αυτός είναι προτεσταντικός όρος, να μην τον λέει. Υπήρχε δηλαδή μία «ιδιαίτερη φροντίδα» εκ μέρους του Μητροπολίτη να κάνει αυτές τις υποδείξεις στους πιστούς για να τους δώσει την εντύπωση ότι όντως μεριμνούσε για την Ορθόδοξη Παράδοση, έτσι ώστε υπό την επήρεια αυτής της ψευδαίσθησης, ότι δήθεν γίνεται για την Ορθόδοξη Παράδοση, να δεχθούν την απομάκρυνση του Εσταυρωμένου από το Ιερό Βήμα.

Την ίδια όμως στιγμή (την αμέσως επόμενη ημέρα ή την μεθεπόμενη) ο ίδιος Μητροπολίτης μοίρασε την «Καινή Διαθήκη» της αμφίβολης «Ελληνικής Βιβλικής Εταιρείας» στους μαθητές του 9ου Γυμνασίου της Μητροπόλεως στο Θέατρο Πολιτών. Είπε μάλιστα στα παιδιά ότι είναι τα πρώτα που παίρνουν την εν λόγω «Καινή Διαθήκη» γιατί μόλις εκδόθηκε!!

Παλαιά καί Καινή Διαθήκη Πρωτοπρεσβύτερος Κωνσταντῖνος Παπαγιάννης (†)

Η Αγία Γραφή αποτελείται από πολλά μικρότερα βιβλία που γράφτηκαν από διαφόρους συγγραφείς σε διάφορες εποχές από το 1500 π.Χ. περίπου μέχρι το 90 μ.Χ. Τα βιβλία αυτά χωρίζονται σε δύο μεγάλες ομάδες. Η πρώτη περιλαμβάνει τα βιβλία που γράφτηκαν προ Χριστού και ονομάζεται Παλαιά Διαθήκη· η δεύτερη περιλαμβάνει τα βιβλία που γράφτηκαν μετά Χριστόν και ονομάζεται Καινή Διαθήκη.α

Τι σημαίνει όμως διαθήκη; Η λέξις διαθήκη είναι μετάφρασις της εβραϊκής λέξεως μπερίθ, που σημαίνει συμφωνία, και στην προκειμένη περίπτωσι συμφωνία μεταξύ Θεού και ανθρώπων. Κι επειδή ο Θεός είναι ασυγκρίτως ανώτερος από τον άνθρωπο, η διαθήκη αυτή είναι στην ουσία υπόσχεσις του Θεού προς τον άνθρωπο, η οποία όμως θα εκπληρωθή, αν και ο άνθρωπος τηρήση ωρισμένους όρους.

Τέτοιες συμφωνίες ο Θεός έκανε δύο. Η πρώτη έγινε μεταξύ του Θεού και του ισραηλιτικού λαού. Ο Θεός υποσχέθηκε στους Ισραηλίτες ότι, αν τηρούν τις εντολές του και ζουν σύμφωνα μ’ αυτές, θα είναι ο εκλεκτός λαός του και θα γίνουν κληρονόμοι της σωτηρίας που θα φέρη στον κόσμο ο Μεσσίας. Τη διαθήκη αυτή την προανήγγειλε ο Θεός στον Αβραάμ (Γεν. ιζ’ 1-14), την πραγματοποίησε όμως, όταν έδωσε δια του Μωυσέως τον νόμο στο όρος Σινά (Έξοδ. κεφ. ιθ’ κ.ε.), και την ανανέωσε αργότερα δια των προφητών. Αυτή είναι η παλαιά διαθήκη.

Το ἀθέμιτο τοῦ ὅρκου

Το ἀθέμιτο τοῦ ὅρκου

Τοῦ Ἀρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου*

Ὁ ἄνθρωπος διακατέχεται ἀπὸ ἕναν βαθὺ πόθο: Νὰ ἠμπορῆ νὰ κατακτᾶ τὴν ἀλήθεια. Δὲν ἀναπαύεται στὴν λήθη. Ἀγωνιᾶ, θέλει νὰ βρίσκη τὴν ἀλήθεια (ἀ - λήθη). Τότε ἀναπαύεται σ᾽ αὐτήν. Γιὰ τὸν λόγο αὐτό, ὅταν εὑρίσκεται στὴν ἀνάγκη νὰ ἀπονείμη δικαιοσύνη, χρειάζεται τὴν ἀλήθεια. Ἡ δικαιοσύνη εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένη μὲ τὴν ἀλήθεια, διότι δικαιοσύνη χωρὶς ἀλήθεια εἶναι ἀδικία.

Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ὁ ἄνθρωπος ἐφεῦρε ποικίλους τρόπους καὶ μεθόδους γιὰ τὴν ἀνεύρεση τῆς ἀληθείας. Ἕνας ἀπὸ τοὺς τρόπους αὐτοὺς εἶναι καὶ ὁ ὅρκος, ὁ ὁποῖος χρησιμοποιεῖται στὴν Βουλή, στὰ Δικαστήρια, στὶς δημόσιες ὑπηρεσίες, ἀλλὰ καὶ στὴν ἰδιωτικὴ ζωή.

Κυριακή Ζ Ματθαίου. «Ἡ Παλαιά καί Καινή Διαθήκη στή ζωή τοῦ πιστοῦ», π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Ρωμ.15,4]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΠΑΛΑΙΑ ΚΑΙ Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 21-7-1985]

(Β140)

Ο Απόστολος Παύλος, αγαπητοί μου, επιθυμώντας να βοηθήσει τους πιστούς της Εκκλησίας της Ρώμης, γράφει τα εξής: «Ὀφείλομεν δὲ ἡμεῖς οἱ δυνατοὶ τὰ ἀσθενήματα τῶν ἀδυνάτων βαστάζειν, καὶ μὴ ἑαυτοῖς ἀρέσκειν». «Εμείς», λέγει, «οι δυνατοί, εμείς που νομίζομε ότι μπορεί να έχομε κάποια δύναμη πνευματική, ας κρατήσομε τις ατέλειες εκείνων οι οποίοι έχουν ολιγοτέραν πνευματική δύναμη». Και για να στηρίξει αυτό, δηλαδή ότι δεν πρέπει να υπάρχει μία αυταρέσκεια, «μὴ ἑαυτοῖς ἀρέσκειν», αλλά πρέπει να βοηθούμε πραγματικά τους άλλους, αναφέρεται σε ένα πρότυπον. Και αυτό το πρότυπον είναι ο Ιησούς Χριστός· «δια τον Οποίον», λέγει, «εγράφη στην Παλαιά Διαθήκη: Οἱ ὀνειδισμοὶ τῶν ὀνειδιζόντων σε ἐπέπεσον ἐπ᾿ ἐμέ». Ως να αποτείνεται ο Υιός προς τον Πατέρα λέγοντας: «Εκείνοι που ονείδιζαν Σένα, ω Πατέρα μου, τώρα ονειδίζουν Εμένα». Είναι από τον Ψαλμόν 68, στίχος 10.

Και εξ αφορμής όλων αυτών που σημειώνει ο Απόστολος, ότι δηλαδή πρότυπό μας είναι ο Χριστός, ο Οποίος επήρε επάνω Του τον ονειδισμόν του Πατρός εκ μέρους των Εβραίων που απέδιδαν εις τον Πατέρα, προβαίνει σε μία γενικοτέρα μεγίστη αλήθεια. Ότι δηλαδή ό,τι εγράφη στην Παλαιά Διαθήκη, αφού ανεφέρθη εις τον Χριστόν, αυτό εγράφη και για μας εις την Καινή Διαθήκη. Και συνεπώς ολόκληρη η Αγία Γραφή, και η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη, είναι μία διαρκής και μόνιμος αξία. Γι΄αυτό σημειώνει και λέγει: «Ὃσα γὰρ προεγράφη(:διότι όσα γράφτηκαν πιο μπροστά, στην Παλαιά Διαθήκη), εἰς τὴν ἡμετέραν διδασκαλίαν προεγράφη(:γράφτηκαν για τη δική μας διδασκαλία), ἵνα διὰ τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως τῶν γραφῶν(:με την υπομονή και την ελπίδα και την παρηγορία των γραφών) τὴν ἐλπίδα ἔχωμεν(:έχομε την ελπίδα της σωτηρίας)».

οἶδά σου τὰ ἔργα, ὅτι οὔτε ψυχρὸς εἶ οὔτε ζεστός· ὄφελον ψυχρὸς ἦς ἢ ζεστός. 16 οὕτως ὅτι χλιαρὸς εἶ, καὶ οὔτε ζεστὸς οὔτε ψυχρός, μέλλω σε ἐμέσαι ἐκ τοῦ στόματός μου.

Επιστολὴ πρὸς τὴν ἐκκλησίαν τῆς Λαοδικείας

14 Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Λαοδικείᾳ ἐκκλησίας γράψον· τάδε λέγει ὁ ἀμήν, ὁ μάρτυς ὁ πιστὸς καὶ ἀληθινός, ἡ ἀρχὴ τῆς κτίσεως τοῦ Θεοῦ· 15 οἶδά σου τὰ ἔργα, ὅτι οὔτε ψυχρὸς εἶ οὔτε ζεστός· ὄφελον ψυχρὸς ἦς ἢ ζεστός. 16 οὕτως ὅτι χλιαρὸς εἶ, καὶ οὔτε ζεστὸς οὔτε ψυχρός, μέλλω σε ἐμέσαι ἐκ τοῦ στόματός μου. 17 ὅτι λέγεις ὅτι πλούσιός εἰμι καὶ πεπλούτηκα καὶ οὐδενὸς χρείαν ἔχω, - καὶ οὐκ οἶδας ὅτι σὺ εἶ ὁ ταλαίπωρος καὶ ὁ ἐλεεινὸς καὶ πτωχὸς καὶ τυφλὸς καὶ γυμνός, -

Ἔντονες προτροπὲς γιὰ τὴν κήρυξι τοῦ λόγου (Β΄ Τιμ. δ΄ 1-5)

Έντονες προτροπές γιά τήν κήρυξι του λόγου (Β΄ Τιμ. δ΄ 1-5)
Το κείμενο του Αποστόλου Παύλου

Β Τιμ. 4,1 Διαμαρτύρομαι οὖν ἐγὼ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ μέλλοντος κρίνειν ζῶντας καὶ νεκροὺς κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ καὶ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ,

Β Τιμ. 4,1 Σε εξορκίζω, λοιπόν, εγώ ενώπιον του Θεού και του Κυρίου Ιησού Χριστού, ο οποίος κατά την Δευτέραν αυτού Παρουσίαν και την ένδοξον βασιλείαν του μέλλει να κρίνη ζώντας και νεκρούς,

Β Τιμ. 4,2 κήρυξον τὸν λόγον, ἐπίστηθι εὐκαίρως ἀκαίρως, ἔλεγξον, ἐπιτίμησον, παρακάλεσον, ἐν πάσῃ μακροθυμίᾳ καὶ διδαχῇ.

Β Τιμ. 4,2 κήρυξε τον λόγον του Θεού· συμπαράστεκε και επίβλεπε με αγάπην και προσοχήν τους πιστούς όχι μόνο εις ευκαιρίας καταλλήλους, αλλά και εις περιστάσεις που φαίνονται απρόσφοροι, ελέγξε, επίπληξε, παρηγόρησε και ενίσχυσε με κάθε μακροθυμίαν και κατάληλον διδασκαλίαν.

Β Τιμ. 4,3 ἔσται γὰρ καιρὸς ὅτε τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας οὐκ ἀνέξονται, ἀλλὰ κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τὰς ἰδίας ἑαυτοῖς ἐπισωρεύσουσι διδασκάλους κνηθόμενοι τὴν ἀκοήν,

Τό Σύμβολο τῆς Πίστεως μέ ἀναφορές στήν Καινή Διαθήκη

Πιστεύω εις ένα Θεόν [ Α΄Κορ η:6 - Εφεσ δ:6 - Α΄Τιμ β:5 ],

Πατέρα Παντοκράτορα [ Γεν ιζ:1,λε:11 - Β΄Κορ ς:18 - Αποκ ις:7 ],

Ποιητήν ουρανού και γής [ Γεν α:1 - Πραξ δ:24 ],

ορατών τε πάντων και αοράτων [ Α΄Κορ η:6 - Κολ α:16 ].

Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν [ Α΄Κορ η:6 ],

τον Υιό του Θεού, τον μονογενή [ Ματθ ις:16 - Ιωαν α:14,18 - Ιωαν γ:16 ],

τον εκ του Πατρός γεννηθέντα [ Α' Ιωαν ε:1 ως 5 ]

προ πάντων των αιώνων [ Ιωαν ιζ:5 - Κολ α:17 - Εβρα:1,2 - Εβρ ζ:3 ],

φως εκ φωτός [ Ιωαν α:9,η:12 - Α΄Ιωαν α:5 - Α΄Τιμ ς:16 ],

Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού [ Α΄Ιωαν ε:20 - Ιωαν α:1 ],

γεννηθέντα [ Κολ α:15 ]

ού ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί [ Φιλιπ β:5,7 - Εβρ α:3 ],

διού τα πάντα εγένετο [ Κολ α:16 - Α΄Κορ η:6 - Εφεσ γ:9 - Εβρ β:10 ].

Τον δι ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρία [ Ιωαν γ:14,17 - Πραξ δ:12 ]

κατελθόντα εκ των ουρανών [ Ιωαν γ:13 - Εφεσ δ:9 ]

και σαρκωθέντα [ Ιωαν α:14 - Α΄Κορ η:6 - Εφεσ γ:9 - Εβρ β:10 ]

εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου [ Λουκ α: ως 26,35 - Ματθ α:18 ]

και ενανθρωπήσαντα [ Ιωαν α:14 - Φιλιπ β:7,8 ].

Δελτίο τῆς Ἱ. Συνόδου περί τῆς νεοπροτεσταντικῆς ὀργάνωσης "Ἑλληνική Ἱεραποστολική Ἕνωση"

Δελτίο της Ι. Συνόδου περί της νεοπροτεσταντικής οργάνωσης "Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση"

24.6.2019    

Σε συνέχεια προηγούμενων προσηλυτιστικών δραστήριοτήτων της, για μία ακόμη χρονιά, η νεοπροτεσταντική οργάνωση «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση» προγραμματίζει μία ευρείας κλίμακας προσηλυτιστική δραστηριότητα, με την ονομασία «Joshua 2019 », κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 2 και 11 Ιουλίου 2019, στους νομούς Αιτωλοακαρνανίας, Ευρυτανίας και Άρτας. 

Η εν λόγω κίνηση, με πρόσχημα τη διανομή της Καινής Διαθήκης, διανέμει ποικίλο υλικό προτεσταντικού χαρακτήρα ασυμβίβαστο με την Ορθόδοξη πίστη.

Η «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση» που ιδρύθηκε το τελευταίο τέταρτο του 20ού αιώνα, στο παρελθόν έχει κάνει εξαιρετικά απαξιωτικές αναφορές για την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Ἡ γριούλα

 

Η Γριούλα

Κάποτε, σ’ ένα εκκλησιαστικό βιβλιοπωλείο μπήκε μια γριούλα για να ψωνίσει!

Κατευθύνθηκε προς τον υπάλληλο του βιβλιοπωλείου και ζήτησε την Καινή Διαθήκη! 

Ο υπάλληλος πρόθυμος, την εξυπηρέτησε αμέσως!Στο κατάστημα εκείνη τη στιγμή έτυχε να βρίσκεται και κάποιος ιερέας!

Βλέποντας την γριούλα να αγοράζει την Καινή Διαθήκη αναρωτήθηκε αν την ήθελε για την ίδια ή για κάποιον άλλον, καθώς την θεώρησε αρκετά μεγάλη για να ξέρει να διαβάζει!

Πήρε το θάρρος λοιπόν, και την ρώτησε:

-Γιαγιάκα, για σένα την θέλεις την Καινή Διαθήκη;-Μάλιστα, πάτερ μου, απάντησε εκείνη!

-Αλήθεια; Ξέρεις να διαβάζεις;

-Όχι! Απάντησε η γριούλα, εντελώς φυσιολογικά!-