Ὅσο δέν ταπεινωνόμαστε, δέν θεραπευόμαστε

❈ Στόν γιατρό πηγαίνουμε γιά νά ποῦμε τήν ἀρρώστια μας. Ἔτσι καί στόν Πνευματικό μας καί στήν Ἐκκλησία πηγαίνουμε, ὄχι γιά νά δείξουμε ὅτι εἴμαστε καλοί, ἀλλά γιά νά θεραπευτοῦμε. Ὅσο ὅμως δέν ταπεινωνόμαστε, δέν θεραπευόμαστε.

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 11 - 1 - 2009)

Ὑπάρχουν δύο βαριές καταστάσεις πού φεύγεις ἀπό τόν πνευματικό σου χωρίς νά πάρεις εὐλογία...

❈ Ὑπάρχουν δύο βαριές καταστάσεις πού φεύγεις ἀπό τόν πνευματικό σου χωρίς νά πάρεις εὐλογία. Ὅταν ὁ γέροντάς σου εἶναι ἀνήθικος καί σέ προτρέπει σέ ἀνηθικότητα μέ τή στενή ἔννοια τοῦ ὅρου, ἤ εἶναι αἱρετικός καί σέ προτρέπει καί ἐσένα νά γίνεις αἱρετικός.

Ἡ ὑπακοή στόν πνευματικό εἶναι ἡ πιο μεγάλη ταπείνωση

❈ Ἄν κάνεις ὑπακοή στόν πνευματικό σου, στό Νόμο τοῦ Θεοῦ, ἀποκτᾶς σύν τῷ χρόνῳ ὅλες τίς ἀρετές. Γιατί; Γιατί διά τῆς ὑπακοῆς, πού εἶναι ἐφαρμοσμένη ταπείνωση, δεσμεύεται ὁ Θεός, εἶναι «ὑποχρεωμένος» ὁ Θεός νά σέ βοηθήσει, ἀφοῦ ὁ Ἴδιος ἔχει ὑποσχεθεῖ: «στούς ταπεινούς δίνω Χάρη» (Παρ. 3,34). Ἐπειδή ὁ ἄνθρωπος κάνοντας ὑπακοή, ταπεινώνεται. Εἶναι ἡ πιό μεγάλη ταπείνωση. 

Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 24 – 1 – 2018)

Ἀφοῦ ξέρεις πὼς σὲ ἀγαπᾶ ὁ Θεὸς καὶ ὁ Πνευματικός σου, δὲν πρέπει νὰ φοβᾶσαι!

Έλεγε ο σοφός μακαριστός Γέροντας Γερμανός Σταυροβουνιώτης: «Αφού ξέρεις πως σε αγαπά ο Θεός και ο Πνευματικός σου, δεν πρέπει να φοβάσαι!»

Να σκέφτεσαι ότι:

“Κι αν δεν μου απομείνει τίποτα στον κόσμο να στηριχθώ, να ακουμπήσω, να σταθώ, όμως υπάρχει ο πανταχού παρών Θεός!! Γι’ αυτό και δεν μπορώ ν’ απελπισθώ. Κοντά μου, ευρίσκεται και ο πνευματικός μου, και μπορώ να στηριχθώ”.

“Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ; Θλῖψις ἢ στενοχωρία ἢ διωγμὸς ἢ λιμὸς ἢ γυμνότης ἢ κίνδυνος ἢ μάχαιρα;” (Ρωμ. Η’35’)

Τίποτε δεν μπορεί να μας χωρίσει από την αγάπη του Χριστού, όταν έχωμε την πίστη και ελπίδα μας σ’ Αυτόν

«Ἀναλόγως τῆς πίστεως τοῦ ἐξομολογουμένου ὁ Θεός θέτει εἰς τόν νοῦν καί τό στόμα τοῦ Πνευματικοῦ τας ἀπαντήσεις».

«Ἀναλόγως τῆς πίστεως τοῦ ἐξομολογουμένου ὁ Θεὸς θέτει εἰς τὸν νοῦν καὶ τὸ στόμα τοῦ Πνευματικοῦ τὰς ἀπαντήσεις».

Γέρων Σεραφείμ Σαββαΐτης

https://proskynitis.blogspot.com/2024/05/blog-post_278.html

Ὑπακοή στόν πνευματικό κάνουν μόνοι οἱ ταπεινοί ...

Υπακοή στον πνευματικό κάνουν μόνοι οι ταπεινοί

Θα σας μιλήσω συγκεκριμένα από τη ζωή μου. Όταν ήμουν στη Γαλλία, κατοικούσα με κάποιον ιερομόναχο, νεότερο από εμένα που τον γνώριζα από πολλά χρόνια.

Ήταν πολύ έξυπνος, πολύ σοβαρός κλπ., αλλά δεν καταλάβαινε την υπακοή χωρίς να κάνει παρατηρήσεις. Έλεγε στους άλλους:

«Να υπακούσω χωρίς να καταλαβαίνω, είναι ανόητο. Ποιός είναι ο Γέροντας; Δεν λέει “χρησμούς”, δεν είναι “αλάθητος”, όπως ο Πάπας!Είναι απαραίτητο να καταλαβαίνουμε, αν πρέπει να ακολουθήσουμε τον λόγο του ή όχι».

Αυτό που έλεγε στους άλλους έφθασε κάποτε μέχρις εμένα, και τότε αναγκάσθηκε να με ρωτήσει:

«Είστε αλάθητος;».

Του απάντησα:

«Με την ερώτηση αυτή τα ανατρέπετε όλα, δεν κάνετε παρά το δικό σας θέλημα, και βάζετε εσείς τον εαυτό σας πάνω από μένα».

Αν ο πνευματικός πατέρας ζητά με την προσευχή απάντηση από τον Θεό, αυτή η απάντηση δεν είναι πάντοτε σύμφωνη με τη λογική της καθημερινής ζωής. Ένα πρόσωπο όπως αυτό για το οποίο σας είπα δεν μπορεί να ακολουθήσει αυτό τον λόγο, του φαίνεται ανόητος και δεν θα τον ακούσει.

Ὁ πνευματικὸς καὶ ἡ ἐξομολόγηση , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Πὼς ἐπιλέγουμε τὸν σωστὸ πνευματικό , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 

«Ἀλλά ὁ πνευματικός εἶπε ἔτσι»

«Ὅταν ρωτᾶτε τὸν πνευματικὸ καὶ σᾶς λέει κάποιον λόγο, καὶ ἐσεῖς ἔπειτα κάνετε αὐτὸ ποὺ σᾶς λέει, ποτὲ καὶ πουθενὰ μὴν λέτε ὅτι ἔκανα ἔτσι, διότι μοῦ εἶπε ὁ πνευματικὸς. Γιατί; Διότι ὁ πνευματικὸς εἶναι γιὰ μᾶς σὰν ἄγγελος διακονίας γιὰ τὴ σωτηρία μας.

ΣΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΌ Ή ΣΤΟΝ "ΨΥΧΊΑΤΡΟ".? ( ΜΕΤΆΝΟΙΑ ΚΑΙ ΕΞΟΜΟΛΌΓΗΣΗ ) Β' ΜΈΡΟΣ.

Απόσπασμα από ομιλία του Αρχιμανδρίτου πατρός Σάββα του Αγιορείτου με τίτλο: ΜΕΤΆΝΟΙΑ ΚΑΙ ΕΞΟΜΟΛΌΓΗΣΗ.

Ὁ "αὐστηρός πνευματικός" , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ὁ "αὐστηρός πνευματικός" , 11-6-2023, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

Ἐξομολόγησις δίχως μετάνοια!

Ἐξομολόγησις δίχως μετάνοια!

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Πολλοὶ ἄνθρωποι βιώνουν μία δυσπερίγραπτη ἐσωτερικὴ ἀκαταστασία, ποὺ τοὺς θλίβει καὶ θέλουν νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ αὐτή. Τὶς περισσότερες φορὲς δὲν μποροῦν νὰ βροῦν ποιὰ εἶναι ἡ αἰτία, γιατί στὴ ζωὴ τους ἀντιμετωπίζουν πολλὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦνται ἀπὸ τὴν ἐπικοινωνία καὶ συνεργασία μὲ τοὺς συνανθρώπους τους, ποὺ τοὺς ἐπηρεάζουν σὲ μεγάλο βαθμό.

Οἱ ὑπάλληλοι ἔχουν πρόβλημα μὲ τὸ διευθυντή τους, οἱ ἁπλοὶ καὶ ταπεινοὶ ἄνθρωποι ἐνοχλοῦνται ἀπὸ τοὺς ἀνωτέρους τους, οἱ φίλοι ἀπὸ τοὺς ἀπρόσεκτους φίλους τους καὶ γενικὰ ὅλοι πικραίνονται ἀπὸ τὶς ἐπιθέσεις τῶν ἐχθρῶν τους. Στὴν μικρὴ κοινωνία ὅπου ζοῦν καὶ στὸν ἐπαγγελματικὸ χῶρο ποὺ περνοῦν πολλὲς ὧρες καθημερινά, διαπιστώνουν ὅτι ὅλοι τούς φταῖνε καὶ τοὺς περιφρονοῦν, λησμονώνας ὅμως ὅτι καὶ οἱ ἴδιοι δημιουργοῦν στοὺς ἄλλους παρόμοιες μὲ τὶς δικές τους καταστάσεις!

Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ὅταν προσέρχονται στὴν ἐξομολόγηση, ἐξιστοροῦν τὰ δυσάρεστα γεγονότα ποὺ ἀντιμετώπισαν ἢ καὶ ἀντιμετωπίζουν καὶ ρίχνουν τὶς εὐθύνες στοὺς ἄλλους, ἐνῷ παραλείπουν νὰ μιλήσουν γιὰ τὶς δικές του ἀπρόσεκτες καὶ συχνὰ ἁμαρτωλὲς ἐνέργειές τους. Εἶναι πολλὲς οἱ ἱστορίες, ποὺ ἀναγκάζεται ὁ πνευματικὸς νὰ ἀκούσει καὶ στὴ συνέχεια νὰ ἀπαντήσει, χωρὶς νὰ δικαιολογεῖ πάντα τοὺς ἐξομολογούμενους, καὶ νὰ ὑποδείξει τρόπους ἀντιμετώπισης τῶν ποικίλων προβλημάτων τους. Συνήθως οἱ ἄνθρωποι δὲν τὸν προσέχουν, γιατί θέλουν καὶ ἐκεῖνος νὰ συμφωνήσει μαζί τους .

Μετά τήν ἐξομολόγηση (Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης)

- Γέροντα, μετά τήν ἐξομολόγηση δικαιολογεῖται νά νιώθης βάρος;

- Γιατί νά νιώθης βάρος; Μέ μιά σωστή ἐξομολόγηση σβήνουν ὅλα τά παλιά. Ἀνοίγονται νέα δεφτέρια. Ἔρχεται ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ καί ἀλλάζει τελείως ὁ ἄνθρωπος. Χάνονται ἡ ταραχή, ἡ ἀγριάδα, τό ἄγχος καί ἔρχονται ἡ γαλήνη, ἡ ἠρεμία.

Τόσο αἰσθητό εἶναι αὐτό ἀκόμη καί ἐξωτερικά, πού λέω σέ μερικούς νά φωτογραφηθούν πρίν ἀπό τήν ἐξομολόγηση καί μετά τήν ἐξομολόγηση, γιά νά διαπιστώσουν καί οἱ ἴδιοι τήν καλή ἀλλοίωση, γιατί στό πρόσωπο ζωγραφίζεται ἡ ἐσωτερική πνευματική κατάσταση. Τά μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας κάνουν θαύματα. Ὅσο πλησιάζει κανείς στόν Θεάνθρωπο Ἰησοῦ Χριστό, θεώνεται, καί ἑπόμενο εἶναι νά ἀκτινοβολῆ καί νά προδίδεται ἀπό τήν θεία Χάρη.

- Δηλαδή, Γέροντα, μετά ἀπό μιά εἰλικρινῆ ἐξομολόγηση νιώθεις ἀμέσως χαρά;

- Ὄχι πάντοτε. Μπορεῖ καί νά μή χαρῆς ἀμέσως, ἀλλά σιγὰ σιγά γεννιέται μέσα σου ἡ χαρά. Μετά τήν ἐξομολόγηση χρειάζεται ἡ φιλότιμη ἀναγνώριση. Νά νιώθης ὅπως αὐτός πού τοῦ χαρίζεται ἕνα χρέος πού ἔχει, καί ἀπό φιλότιμο αἰσθάνεται εὐγνωμοσύνη καί ὑποχρέωση πρός τόν εὐεργέτη του. Νά εὐχαριστῆς τόν Θεό, ἀλλά συγχρόνως νά ζῆς καί τό ψαλμικό: «τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διαπαντός» , γιά νά μήν ξεθαρρεύης καί ἐπαναλαμβάνης τά ἴδια σφάλματα.

- Γέροντα, διάβασα κάπου ὅτι οἱ δαίμονες θά μᾶς βασανίσουν στήν ἄλλη ζωή ἀκόμη καί γιά ἕναν κακό λογισμό πού δέν ἐξομολογηθήκαμε.

- Κοίταξε, ὅταν ὁ ἄνθρωπος μετανοήση καί πῆ στόν πνευματικό ὅ,τι θυμόταν, χωρίς νά ἔχη τήν πρόθεση νά κρύψη κάτι, τελείωσε• τά ταγκαλάκια δέν ἔχουν καμμία ἐξουσία ἐπάνω του. Ὅταν ὅμως δέν ἐξομολογηθῆ ἐν γνώσει του μερικές ἁμαρτίες του, θά βασανίζεται στήν ἄλλη ζωή γι' αὐτές.

Μή ζητᾶς τίποτε ἄλλο στήν προσευχή σου ἐκτός ἀπό τή μετάνοια. Οὔτε φώτα, οὔτε θαύματα, οὔτε προφητεῖες...

Για αυτό αδερφέ μου, μη ζητάς τίποτε άλλο στην προσευχή σου εκτός από τη μετάνοια. Ούτε φώτα ούτε θαύματα ούτε προφητείες, ούτε χαρίσματα καθόλου παρά μετάνοια.

Η μετάνοια θα σου φέρει την ταπείνωση, η ταπείνωση θα σου φέρει τη χάρη του Θεού, και ο Θεός θα σου έχει μέσα στη χάρη Του ότι χρειάζεται για τη δική σου σωτηρία και ό,τι άλλο, σε περίπτωση που χρειαστεί, για να βοηθήσεις μία άλλη ψυχή..

Από επιστολή Αγίου Παισΐου του Αγιορείτου

Εάν από μικρό παιδί κουβαλάς την πληγή της ενοχής, εάν βαστάς το μαρτύριο της ευαισθησίας, εάν τα μάτια σου δακρύζουν στην ομορφιά και την αγάπη, εάν ζητάς μια αγκαλιά να ξαποστάσεις τους εφιάλτες της ύπαρξης σου, πρόσεξε σε ποιον παπά θα εξομολογηθείς ή θα ζητήσεις συμβουλές.

Γι αὐτά ὅλα ἤθελαν νά τόν κάνουν καί πνευματικό ἀλλά ἀρνήθηκε λέγοντας...

.....Γι αυτά όλα ήθελαν να τον κάνουν και πνευματικό αλλά αρνήθηκε λέγοντας: " Επτά πνευματικούς είδα που βγήκαν άλυωτοι" .

Παπά Κύριλλος Καρυώτης.

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2022/07/blog-post_954.html

Γέροντα, μερικοί λένε: «Δέν βρίσκουμε καλούς πνευματικούς, γι’ αὐτό δέν πᾶμε νά ἐξομολογηθοῦμε».

Γέροντα, μερικοί λένε: «Δεν βρίσκουμε καλούς πνευματικούς, γι’ αυτό δεν πάμε να εξομολογηθούμε».

- Αυτά είναι δικαιολογίες. Κάθε πνευματικός έχει θεία εξουσία, εφόσον φοράει πετραχήλι. Τελεί το μυστήριο, έχει την θεία Χάρη και, όταν διαβάσει την συγχωρητική ευχή, ο Θεός σβήνει όλες τις αμαρτίες τις οποίες εξομολογηθήκαμε

με ειλικρινή μετάνοια. Από μας εξαρτάται πόσο θα βοηθηθούμε από το μυστήριο της εξομολογήσεως. Ήρθε εκεί στο Καλύβι μια φορά κάποιος που είχε ψυχολογικά προβλήματα, με τον λογισμό ότι έχω διορατικό χάρισμα και θα μπορούσα να τον βοηθήσω. «Τι προβλέπεις, μου λέει, για μένα;». «Να βρεις, του λέω, έναν πνευματικό να εξομολογείσαι, για να κοιμάσαι σαν το πουλάκι και να μην παίρνεις χάπια». «Δεν υπάρχουν, μου λέει, σήμερα καλοί πνευματικοί. Παλιά υπήρχαν». Έρχονται με καλό λογισμό, ότι θα βοηθηθούν, αλλά δεν δέχονται αυτό που τους λες, και κρίμα στα ναύλα.

Βλέπω όμως και μια καινούργια τέχνη του διαβόλου. Βάζει στους ανθρώπους τον λογισμό ότι, αν κάνουν κάποιο τάμα και το εκπληρώσουν, αν πάνε και κανένα προσκύνημα, είναι εντάξει πνευματικά. Και βλέπεις πολλούς να πηγαίνουν με λαμπάδες και με τάματα στα μοναστήρια, στα προσκυνήματα, να τα κρεμάνε εκεί, να κάνουν και μεγάλους σταυρούς, να κλαίνε και λιγάκι, και να αρκούνται σ’ αυτά. Δεν μετανοούν, δεν εξομολογούνται, δεν διορθώνονται, και χαίρεται το ταγκαλάκι.

- Γέροντα, ένας άνθρωπος που δεν εξομολογείται μπορεί να είναι εσωτερικά

αναπαυμένος;

« Ὁ πρῶτος λόγος ποὺ θὰ μᾶς πεῖ ὁ πνευματικὸς, εἶναι τοῦ Θεοῦ» Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου (Ἀπόσπασμα)

« Ὁ πρῶτος λόγος ποὺ θὰ μᾶς πεῖ ὁ πνευματικὸς, εἶναι τοῦ Θεοῦ»  Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου (Ἀπόσπασμα)

Ἐρώτηση: - Λένε οἱ πατέρες πὼς ὁ πρῶτος λόγος τοῦ πνευματικοῦ εἶναι τοῦ Θεοῦ. Ἐὰν ὅμως πεῖς, π.χ., «πάτερ δὲν μπορῶ αὐτὸ», τότε φεύγει ἡ χάρη ἀπὸ τὸν πνευματικὸ καὶ μιλάει σὰν ἄνθρωπος καὶ σοῦ λέει κάτι πιὸ ἐλαφρὺ. Αὐτὸ ἰσχύει;

Π.Σ. : - Ἔ, βέβαια ἰσχύει, μᾶς τὸ λένε οἱ Ἅγιοι Πατέρες αὐτὸ. Γι’ αὐτὸ πρέπει νὰ εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ δεχτοῦμε τὸν πρῶτο λόγο τοῦ πνευματικοῦ. Βεβαίως, πρὶν ρωτήσουμε τὸν πνευματικὸ, θὰ πρέπει κι ἐμεῖς νὰ ἔχουμε κάνει κάτι. Τὶ νὰ ἔχουμε κάνει; Νὰ ἔχουμε προσευχηθεῖ στὸν Θεὸ νὰ φωτίσει τὸν πνευματικό μας νὰ μᾶς πεῖ αὺτὸ ποὺ θὰ μᾶς ἔλεγε ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς, ποὺ θέλει νὰ μᾶς πεῖ ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς. Ἄν τὸ κάνουμε αὐτὸ, τότε φωτίζεται ὁ πνευματικὸς καὶ μᾶς λέει ὄντως αὐτὸ ποὺ θὰ μᾶς ἔλεγε ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς, ἄν Τὸν ρωτούσαμε. Γι’ αὐτὸ ἄλλωστε πηγαίνουμε στὸν πνευματικὸ· γιὰ νὰ μάθουμε τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Προσέξτε! Ὄχι γιὰ νὰ κάνουμε τὸ δικό μας θέλημα μὲ εὐλογία τοῦ Θεοῦ, γιατὶ πολλὲς φορὲς αὐτὸ προσπαθοῦν οἱ ἄνθρωποι· νὰ ἐκμαιεύσουν τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ μέσῳ τοῦ πνευματικοῦ γιὰ κάτι δικό τους, γιὰ ἕνα δικὀ τους θέλημα. Ὄχι!

Ἄν δέν κάνετε ὑπακοή σέ ἱερέα-Πνευματικό καί δέν ἔχετε ταπείνωση...

"Αν δεν κάνετε υπακοή σε Ιερέα-Πνευματικό και δεν έχετε ταπείνωση, η Ευχή, δηλαδή το "Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με", δεν έρχεται και υπάρχει και φόβος πλάνης."

ΟΣΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Ο ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ Ορθόδοξα, Πνευματικά & Ωφέλιμα

Ὁ πνευματικὸς πρέπει τουλάχιστον μία φορὰ τὴν ἡμέρα νὰ θυμώνει ψεύτικα.

Ὁ π. Γαβριὴλ ἦταν ζωντανὸ παράδειγμα πραότητας, ἀλλὰ ὅταν ἀντιλαμβανόταν ὅτι κάποιος ἀλλοίωνε ἢ παραποιοῦσε τὰ νοήματα τῆς ὀρθόδοξης πίστης συννεφίαζε ἡ ὄψη του, καὶ σὲ κατακεραύνωνε μὲ τὸ λόγο του. Μὲ αὐτὴ τὴν ἀφορμή, ἕνα πνευματικό του παιδὶ τὸν ρώτησε κάποτε:

--Ὅταν σᾶς βλέπουμε θυμωμένο, θυμώνετε πράγματι;

--Τὴν καρδιά μου ποτὲ δὲν τὴν ἀγγίζει ὁ θυμός. Αὐτὸς εἶναι μόνο ἐξωτερικός.

Μία φορὰ ὅμως φάνηκε νὰ θύμωσε πραγματικά. Τότε εἶχε σηκωθεῖ ὄρθιος καὶ φώναξε ὀργισμένος:

Ὄταν ἔχης ἀνάγκη νά δεῖς τόν Πνευματικό σου, κι ἀναλογίζεσαι πώς εἶναι πολύ μακριά...

Όταν έχης ανάγκη να δεις τον Πνευματικό σου, κι αναλογίζεσαι πως είναι πολύ μακριά, και είναι δύσκολο να τον συναντήσης τη στιγμή εκείνη, που έχεις ανάγκη, τότε να έχης υπόψη σου, και να το πιστεύης, πως ο Πνευματικός σου πατέρας, αν και είναι «απών τω σώματι», είναι όμως «παρών τω πνεύματι» (Α’ Κορ. 5, 3) [δηλαδή αν και απουσιάζη σωματικά, είναι όμως παρών πνευματικά], και παρακαλεί τον Θεό να σ’ ενδυναμώνη και να σε σώζη.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΩΤΗΣ

(1906-1982)

____

ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ&ΩΦΈΛΙΜΑ https://invite.viber.com/?g2=AQAMO2wy4CBCQUtnIrS232k%2F%2Fwz1IyC31S%2FB8f3OU5qBD8r2ra0OVhImwx%2Bwfdxn