«Πρόσεχε τούς μορφωμένους. Ἀπό αὐτούς θά χαλάση ὁ Θεός τόν κόσμο». «Τά ὑπέρμετρα τῶν δαιμόνων εἰσιν» ...

Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΜΟΥ Η ΜΑΜΜΗ ΜΟΥ

Αυτή η γιαγιά με εδίδαξε με την ζωή της και τον λόγο της το πατρώον σέβας. «Η νηστεία είναι, παιδί μου, η βάσις κάθε σωματικής ασκήσεως.» Όλες τις Σαρακοστές άλαδο η γιαγιά και ολόκληρο το σπίτι. Μ᾽ έμαθε ν᾽ ανάβω το καντήλι, να θυμιάζω, να ανάπτω κερί μπροστά στα εικονίσματα και να προσεύχωμαι στον όρθρο και στο δείλι. Μου υπέδειξε τις μετάνοιες σαν προσευχή που την δέχεται ο Θεός. Με δίδαξε ότι αν τρεις Κυριακές δεν ακούσουμε τον εξάψαλμο, σταματάμε να είμαστε χριστιανοί. «Σήκω, παιδί μου, ο παπάς πέρασε, ανέβηκε στην Παναγία· μη ξεχνάς ότι και την προηγούμενη Κυριακή τον χάσαμε τον εξάψαλμο.» Μ᾽ έμαθε να τον ακούω όρθιος και σεβίζων, υποκλινόμενος. Την ώρα που διαβαζότανε το Ευαγγέλιο έβαζε κερί στο μανάλι, γιατί πίστευε ότι το Ευαγγέλιο είναι η διαθήκη που άφησε ο Χριστός στον κόσμο, και στην σύνταξη και ανάγνωση των διαθηκών, που γινότανε πάντοτε το εσπέρας, όλοι βαστούσαν κερί, για να βλέπη ο συντάκτης. Μ᾽ έμαθε πως το «Δόξα Πατρί» είναι η μεγαλύτερη δοξολογία και ιστάμενος όρθιος να σταυροσημειούμαι. Μ᾽ έμαθε την Μεγάλη Σαρακοστή, εισερχόμενος στον ναό, να κάνω τρεις μετάνοιες, για τον προηγιασμένο Άρτο που βρίσκεται στην αγία Τράπεζα.

Καί δέν εἶχε πάει κανένα στήν Ἐκκλησία!

Σε ένα σχολείο εδώ των Αθηνών, μια δασκάλα έβαλε μετά τα Χριστούγεννα μία έκθεση στα παιδιά, με θέμα: 

«Πώς περάσατε τα Χριστούγεννα;».

Η δασκάλα διάβασε τις εκθέσεις των παιδιών και διαπίστωσε, ότι δεν υπήρχε ούτε μία έκθεση, που να έχει έστω μία λέξη, περί του εκκλησιασμού των Χριστουγέννων. 

Η δασκάλα εξεπλάγη και ρώτησε τα παιδιά:

- Παιδιά, δεν πήγατε στην Εκκλησία τα Χριστούγεννα; Πώς δεν γράψατε δύο λόγια, το τί είδατε και τί ακούσατε;

Δεν απάντησε κανένα παιδί. 

Και άρχισε η δασκάλα ένα - ένα ρωτά τα παιδιά, αν πήγε στην Εκκλησία. Και δεν είχε πάει κανένα στην Εκκλησία!

- Καλά, πώς και δεν πήγατε παιδιά μου τα Χριστούγεννα στην Εκκλησία;

- Δεν μας πήγε η μαμά και ο μπαμπάς. Δεν πήγαμε στην Εκκλησία, απάντησαν τα παιδιά. 

Άρχισε τότε η δασκάλα να κάνει μία σχετική κατήχηση στα παιδιά. Και στο τέλος τα είπε:

- Το ερχόμενο Πάσχα, παρακαλέστε τη μητέρα σας να πάτε στην Εκκλησία. Και όταν συναντηθούμε ξανά μετά το Πάσχα, θα κάνουμε μία έκθεση με θέμα: Πώς περάσαμε τη Μεγάλη Βδομάδα και το Πάσχα, με βάση την Εκκλησία.

Πήγαν τα παιδιά σπίτια τους και το είπαν στη μητέρα τους:

Ὅσο ἀξίζει μιὰ γιαγιά, ὅσο ἀξίζει μιὰ μάνα, δὲν ἀξίζουν ἑκατὸ δασκάλοι καὶ καθηγηταί.

Στὸν περίφημο ναὸ τοῦ Ἁγίου Δημητρίου στὴ Θεσσαλονίκη ὁ ἅγιος δὲν εἰκονίζεται ὡς ἀξιωματικός• σ᾿ ἕνα ὡραῖο ψηφιδωτὸ εἰκονίζεται ὡς διδάσκαλος, ἀνάμεσα σὲ παιδιὰ ποὺ δίδασκε. Εἶνε μία ὄψις τῆς ζωῆς τοῦ ἁγίου Δημητρίου ποὺ λίγο τὴν ἔχουμε προσέξει.

Ὁ ἅγιος Δημήτριος δίδασκε μικροὺς καὶ μεγάλους, καὶ ἀποτελεῖ γιὰ μᾶς παράδειγμα. Ὅπως δηλαδὴ ἐκεῖνος προσπαθοῦσε νὰ φέρῃ ὅλους κοντὰ στὸ Θεό, ἔτσι κ᾿ ἐμεῖς πρέπει νὰ ἀγαποῦμε τὴ διδασκαλία καὶ νὰ προσπαθοῦμε νὰ τὴν διαδίδουμε. Μὴν τὰ περιμένουμε ὅλα ἀπὸ τοὺς διδασκάλους καὶ τοὺς κήρυκες. Ὣς ἕνα βαθμὸ καὶ μὲ κάποιες προϋποθέσεις ὅλοι πρέπει νὰ κατηχοῦμε καὶ νὰ διδάσκουμε. 

Πρῶτος καὶ καλύτερος δάσκαλος, ἀνώτερος ἀπ᾿ ὅλους τοὺς δασκάλους – ποιός εἶνε; Ἡ μάνα. Ἡ μάνα εἶνε δασκάλα. Μὴν τὰ περιμένετε ὅλα ἀπὸ τοὺς δασκάλους καὶ καθηγητάς. Κοπιάζουν, μοχθοῦν ἀπὸ τὴν πλευρά τους• ἀλλὰ ἐσὺ ἡ μάνα, μαζὶ μὲ τὸ γάλα ποὺ θηλάζεις τὸ παιδί σου, δῶσε του καὶ μιὰ ἀνατροφὴ χριστιανική, μάθε το νὰ πιστεύῃ στὸ Χριστό. 

Ὁ Ὅσιος Χριστόφορος Παπουλάκος γιά τά ἄθεα γράμματα

ΟΣΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ Ο ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΘΕΑ ΓΡΆΜΜΑΤΑ.

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2019/06/blog-post_360.html

ΠΕΘ: O tempora! O mores!Ὁ ἀντιδημοκρατικός κατήφορος τοῦ κ. Γαβρόγλου φαίνεται νά μήν ἔχει τέλος!

Αθήνα, 6 Μαΐου 2019 Διεύθυνση  Χαλκοκονδύλη 37,  10432 Αθήνα Τηλέφωνο  2105224180 Φαξ 2105224420 Email petheol@gmail.com Ιστοχώρος www.petheol.gr Αριθμ. Πρωτ. 22

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων (ΠΕΘ)

O tempora! O mores!

Ο αντιδημοκρατικός κατήφορος του κ. Γαβρόγλου

φαίνεται να μην έχει τέλος!

Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων εκφράζει εντόνως τη δυσαρέσκεια και αγανάκτησή της για τον σχολιασμό που έκανε ο κ. Γαβρόγλου έναντι των επικρίσεων του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΚΚΕ, αναφορικά με το πολυνομοσχέδιο για την παιδεία, η συζήτηση του οποίου έγινε στις 22 - 23 Απριλίου 2019. Ο εκπρόσωπος του ΚΚΕ ανέφερε ότι το Νομοσχέδιο είναι «άθλιο  και η κυβέρνηση φέρνει το νομοσχέδιο μέσα στη Μεγάλη βδομάδα με κλειστά σχολεία για να γλιτώσει τις αντιδράσεις». Απαντώντας ο κ. Γαβρόγλου και απευθυνόμενος στον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΚΚΕ απάντησε: «Δεν ήξερα ότι το ΚΚΕ έχει θρησκευτικές ευαισθησίες». Η έκφραση αυτή και το περιεχόμενο της φράσης του κ. Υπουργού υποδηλώνει οξύτατη παρεκτροπή του, που αμαυρώνει τους δημοκρατικούς θεσμούς λαϊκής εκπροσώπησης, μέσω του εμπαιγμού των ιερών παραδόσεων και του σκανδαλισμού της θρησκευτικής συνείδησης του ελληνικού λαού.

Ο Έλληνας Υπουργός Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων -μεσούσης μάλιστα της ιερής για τον Χριστιανισμό και την Ορθοδοξία περιόδου της Μεγάλης Εβδομάδας των Παθών του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού- εμμέσως πλην σαφώς, αποκαλύπτει, από το ύψιστο βήμα της Δημοκρατίας, που είναι το βήμα του ελληνικού κοινοβουλίου, ότι μηδενίζει και δεν σέβεται ό, τι σέβεται και πρεσβεύει ο ορθόδοξος Χριστιανός, τοποθετούμενος, με τέτοιο απαράδεκτο και ειρωνικό τρόπο, έναντι των πνευματικών πεποιθήσεων και ευαισθησιών των «άλλων», όπως προκύπτει από την έκφρασή του προς στον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΚΚΕ.

Με την τοποθέτηση αυτή του Υπουργού, επιβεβαιώνονται οι πολλαπλώς διατυπωθείσες, από την Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων, ενστάσεις, επί του τρόπου έκφρασης, δράσης ή και κατανόησης του ρόλου του σημερινού Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων καθώς και της Κυβέρνησης στην οποία συμμετέχει αλλά και του τρόπου εκδηλώσεως των ιδεοληπτικών αντιλήψεων και απόψεων τους, καθότι σε κάθε ευκαιρία εναντιώνονται, με ξεχωριστή αλαζονεία, στην ορθόδοξη χριστιανική συνείδηση και αντιδρούν σε όσους σέβονται την πίστη τους ή τη θρησκευτική ζωή των «άλλων», ανεξάρτητα από το τι πιστεύουν οι ίδιοι, όπως συνέβη με τον εκπρόσωπο του ΚΚΕ.

Γέροντας Σωφρόνιος (Ἔσσεξ): «Ἀπό τριῶν ἐτῶν πρέπει νά μάθουμε στά παιδιά μας τήν εὐχή»

  https://paraklisi.blogspot.com/2018/12/blog-post_1.html

Ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου σχετικά μέ τήν εὐαγγελική περικοπή τῆς Κυριακῆς Δ΄Νηστειῶν (ἐκφωνήθηκε στίς 28/3/1993) Τό πνεῦμα τό ἄλαλον καί τό κωφόν καί ἡ νέα γενεά

Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας άγει την τετάρτην Κυριακήν των Νηστειών. Σε αυτήν την Κυριακή προβάλλει το πρόσωπον του αγίου Ιωάννου της Κλίμακος, συγγραφέως του βιβλίου «Κλίμαξ», για να μας θυμίσει ότι σκαλί- σκαλί πρέπει να ανεβαίνουμε την κλίμακα των αρετών. Αλήθεια, μια Σαρακοστή γίνεται κλίμακα ανοδικής πορείας; Τίθεται το ερώτημα. Ή μένουμε μόνο σε μια τυπική νηστεία, που πολλές φορές μας καλλιεργεί μια κρυφή υπερηφάνεια; Μάλιστα είναι μια ευκαιρία, μια που έγινε λόγος αν δεν έχουμε γνωρίσει αυτό το θαυμάσιον βιβλίον της «Κλίμακος» μέχρι τώρα, ευκαιρία να το γνωρίσουμε, να το προσεγγίσουμε. Είναι θαυμάσιο βιβλίο.

Ακόμη η Εκκλησία μας προβάλλει και την ευαγγελική περικοπή που αναφέρεται στη θεραπεία ενός δαιμονιζόμενου νέου, που έγινε ευθύς μετά την κάθοδο του Κυρίου μας από το όρος Θαβώρ, μετά τη Μεταμόρφωση. Και εκείνος ο ταλαίπωρος πατέρας αυτού του δαιμονιζόμενου παιδιού, λέγει στον Κύριον: «διδάσκαλε, ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρός σε(:έφερα τον υιόν μου σε σένα), ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον. καὶ ὅπου ἂν αὐτὸν καταλάβῃ, ῥήσσει αὐτόν(:τον ρίχνει κάτω), καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ, καὶ ξηραίνεται(: γίνεται αναίσθητος)». Πρόκειται για μια φρικτή περιγραφή δαιμονιζόμενου ανθρώπου και μάλιστα νέου ανθρώπου. Αλλά ταυτόχρονα προβάλλεται και η ιστορία ενός γονιού που πάσχει ένεκα του δαιμονιζομένου παιδιού του. Το παιδί δαιμονισμένο. Ο γονιός σε απόγνωση. Αλλά ας προσεγγίσουμε να δούμε αυτά τα δύο τραγικά πρόσωπα. Το παιδί, ο νέος, είχε δαιμόνιο· που η συμπεριφορά του τον καθιστούσε άλαλον και κωφόν. Ούτε άκουγε το παιδί ούτε λαλούσε. Όχι ότι δεν άκουγε και δε λαλούσε αλλά όταν δαιμονίστηκε, ούτε άκουγε ούτε λαλούσε. Είχε λοιπόν πνεύμα άλαλον και κωφόν. Εκ του αποτελέσματος κρίνουμε το δαιμόνιον πώς ενεργεί. Και το αποκαλούμε έτσι.

Αυτή όμως η ιστορία ίσως να μοιάζει ότι είναι σπανία, αλλά δεν είναι.Αντίθετα εμφανίζεται και σε βαρύτερες μορφές, όταν μάλιστα αναφέρεται όχι απλώς σε μία αλαλία ή σε μία κώφωση, αλλά σε κάτι πολύ-πολύ χειρότερο,όπως θα δούμε στη συνέχεια και μάλιστα στην εποχή μας. Παρατηρούμε ότι τα σύγχρονα παιδιά μας, σε ένα μεγάλο μέρος, είναι ενεργούμενα του σατανά. Μη μας εκπλήσσει. Ενεργούμενα του σατανά. Όπως στην εποχή του Χριστού υπήρχαν πολλοί δαιμονισμένοι, έτσι και στην εποχή μας υπάρχουν δυστυχώς, πολλοί νέοι, ιδίως νέοι, δαιμονισμένοι. Και είναι ενεργούμενοι από τον σατανά.

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης - Τό πνευματικό χάδι τῆς προσευχῆς

Έρχονται γονείς και ζητᾶνε νά τούς βοηθήσω μέ τίς προσευχές μου, γιά νά σώσουν τα παιδιά τους. Ὅμως, ὅταν τούς ρωτῶ ἐσεῖς τί κάνατε, ἤ τί κάνετε τώρα, γιά νά βοηθήσετε αὐτά τά δυστυχισμένα πλάσματα, μοῦ ἀπαντοῦν, σχεδόν, στερεότυπα, ὅτι δέν μποροῦσαν νά κάνουν τίποτα, γιατί ξέφυγαν ἀπό τόν ἔλεγχό τους, γιατί ἦταν ἔφηβοι!

Ἔ! Ἑπόμενο ἦταν. Ἀφοῦ ἀφήσατε ὅλα τά παιδικά χρόνια ἀνεκμετάλλευτα καί περιμένατε νά ἔλθει ἡ ἥβη, γιά νά ἀσχοληθεῖτε μέ τά παιδιά σας, ἀσφαλῶς αὐτά τα ἀποτελέσματα, θά εἴχατε καί θά πρέπει νά περιμένετε καί χειρότερα. Τό παιδί εἶναι σάν τό ζυμάρι….”

“Νά πῶς συμβούλευε τούς γονεῖς γιά τήν διαπαιδαγώγηση τῶν παιδιῶν: «Δέν πρέπει νά πολεμᾶτε τά παιδιά σας, ἀλλά τό σατανᾶ πού πολεμᾶ τά παιδιά σας. Νά τούς λέτε λίγα λόγια καί νά κάνετε πολλή προσευχή.

Πῶς νά ἐξασφαλίσεις τή ζωή τοῦ παιδιοῦ σου (Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς)

Στις μέρες μας ακούμε συχνά από γονείς τα εξής λόγια: «Θέλουμε να εξασφαλίσουμε τη ζωή του παιδιού μας». Γι αυτό εργάζονται πολύ σκληρά, για να μαζέψουν -συχνά αδίκως- χρήματα ή να μορφώσουν τα παιδιά τους προς την κατεύθυνση που, όπως νομίζουν, φέρνει τη μεγαλύτερη δυνατή φυσική ασφάλεια και υλική ευμάρεια. Αυτό γίνεται από τους λεγόμενους χριστιανούς! Ενεργούν έτσι διότι η αντίληψη τους για την πραγματική ζωή και την πραγματική εξασφάλιση της ζωής είναι εσφαλμένη.

Ιδού με ποιόν τρόπο μια αληθινή χριστιανή μητέρα προετοίμαζε το γιό της, τον άγιο Κλήμεντα Αγκύρας:

«Κάνε μου την τιμή γιέ μου να σταθείς ανδρείος για το Χριστό, να Τον ομολογήσεις άφοβα και χωρίς δισταγμό! Ελπίζω μέσα στην καρδιά μου ότι σύντομα θα ανθίσει επάνω σου το στεφάνι του μαρτυρίου· προς τιμή μου και προς σωτηρία πολλών. Μή φοβηθείς τις απειλές ή τα ξίφη ή τους πόνους ή τις πληγές ή την πυρά. 

Τίποτα να μη σε χωρίσει από το Χριστό, αλλά να κοιτάξεις προς τον ουρανό – από εκεί μπορείς να περιμένεις τη μεγάλη, αιώνια και πλούσια ανταμοιβή σου από το Θεό.

Ποιός φταίει; Τά μῆλα ἤ ἡ μηλιά;

Όταν ένα δένδρο το κόψεις, τα κλαδιά του ξεραίνονται σε ελάχιστο χρόνο. Όταν το περιποιείσαι και το ποτίζεις, τα κλαδιά του γίνονται όλο και πιο πράσινα, όλο και πιο δροσερά. 

Δένδρο είναι οι γονείς. Κλαδιά είναι τα παιδιά τους.Όταν λοιπόν οι γονείς, που είναι η ρίζα και ο κορμός, τρέφονται με νηστείες, με προσευχές, με ελεημοσύνες, με καλά έργα, ο Θεός φυλάει τα παιδιά· και προχωρώντας με το παράδειγμά τους γίνονται καλοί χριστιανοί και καλοί άνθρωποι.

Όταν οι γονείς κάνουν αμαρτίες, που κάνουν το δένδρο του σπιτιού τους να ξεραίνεται, και προ παντός όταν εκείνοι το κόβουν με τα ίδια τους τα χέρια, τότε τα παιδιά τους ξεραίνονται πνευματικά· πεθαίνουν ψυχικά· γίνονται από χίλιες δύο πλευρές προβληματικά πρόσωπα!… 

Και ο Θεός τότε, τιμωρεί τους γονείς εκείνους και τους βάζει στη κόλαση, μαζί με τα παιδιά τους, που τα γέννησαν και τα πήραν στο λαιμό τους.* 

Σέ ὅποιες πράξεις συνηθίζει κανείς ἀπό τήν παιδική του ἡλικία, σέ αὐτές εὐχαριστεῖται καί ὅταν γεράσει

  Σε όποιες πράξεις συνηθίζει κανείς από την παιδική του ηλικία, σε αυτές ευχαριστείται και όταν γεράσει, είτε καλές είναι είτε κακές.

Έτσι λέει ο άγιος Γρηγόριος. Συνήθισε κάποιος από μικρός στην κλοπή: και όταν μεγαλώσει και γεράσει θα είναι ευχαρίστησή του να κλέβει. Έστω και αν ατιμάζεται και τιμωρείται και εξευτελίζεται, αυτός ευχαριστείται στο κακό.  Συνήθισε κάποιος να πίνει από μικρός: και όταν μεγαλώσει και γεράσει θα ευχαριστείται να πίνει και να μεθάει, μολονότι βλέπει ότι η μέθη τον βλάπτει.

Ἡ μητέρα τοῦ ἐμπειρικοῦ δογματολόγου πατρὸς Ἰωάννη Ρωμανίδη

Ὁ Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος συνομιλεῖ μὲ τὸν κ. Κλεῖτο Ἰωαννίδη μὲ θέμα τὴν «Κάθαρση, τὸν Φωτισμὸ καὶ τὴν Ἁγιότητα» στὴν Ὀρθόδοξη πίστη, στὴν ἑβδομαδιαία ζωντανὴ ραδιοφωνικὴ ἐκπομπὴ «Ἐλεύθερο βῆμα» (5/10/2016) τοῦ Α΄ Ραδιοφωνικοῦ Προγράμματος τοῦ ΡΙΚ.

Στὸ παρὸν ἀπόσπασμα ὁ Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου κάνει ἀναφορὰ στὸν ἐμπειρικὸ θεολόγο τῆς σύγχρονης ἐποχῆς μακαριστὸ π. Ἰωάννη Ρωμανίδη καὶ πιὸ συγκεκριμένα στὴν κατὰ σάρκα μητέρα του. Ἡ μητέρα τοῦ πατρὸς Ἰωάννη Ρωμανίδη ἦταν μοναχὴ μὲ τὸ ὄνομα Εὐλαμπία, στὸ μοναστήρι τῆς Σουρωτῆς Θεσσαλονίκης, τὸ ὁποῖο καθοδηγοῦσε ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης. Γίνεται λόγος γιὰ κάποια θαυμαστὴ ἐπικοινωνία τοῦ Γερόντισσας μὲ τὸν Ἅγιο Παΐσιο τὸν Ἁγίορειτη.

«Τά ἄθεα γράμματα εἶναι ἡ ρίζα κάθε συμφορᾶς»

Τά κρίματα μας ξεπερνάνε καί τήν ἄμμο τῆς θάλασσας. Γιά τοῦτο ἕνας δρόμος μᾶς μένει πρός σωτηρία:

Ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ. Τά Βαγγέλια, οἱ Ψαλμοί, τό Χτοήχι. Σέ τοῦτα τά βιβλία εἶναι μαζωμένη ὅλη ἡ σοφία τοῦ κόσμου, ὅλη ἡ ἀλάθευτη γνώση... Ὄξω ἀπ᾿ αὐτά, γνώση καί ἀλήθεια δέν ὑπάρχουν. Νά τά μάθετε λοιπόν γράμματα τά παιδιά σας, ἀλλά νά τά μάθετε γράμματα τοῦ Θεοῦ κι ὄχι γράμματα τοῦ διαβόλου. Ὑπάρχουν δυό λογιῶ γράμματα. Τά Θεοτικά γράμματα καί τ᾿ ἄθεα γράμματα....

Ὁ πατέρας τοῦ Ἔθνους, Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός μᾶς ὁρμήνεψε νά μάθουνε γράμματα, ἀλλά μᾶς δίδαξε ν᾿ ἀκονίζουμε τό μυαλό μας στό ἀκόνι τοῦ Χριστοῦ....

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ 1ου ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΑΝΑΒΥΣΣΟΥ:Δεν μποροῦμε νά ἐπιτρέψουμε σέ κανέναν νά παίζει μέ τίς ψυχές τῶν παιδιών μας

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ

1ου ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΑΝΑΒΥΣΣΟΥ

Αρ. Πρωτ. 1/31.12.2014

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΟΝΕΩΝ

Αγαπητοί γονείς και κηδεμόνες,

Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε για τις αλλαγές που θα πραγματοποιηθούν στο νέο Μάθημα των Θρησκευτικών (ΜτΘ) από την φετινή χρονιά 2016-2017 [1].

Οι αλλαγές αφορούν μόνον στους ορθόδοξους μαθητές σχετικά με την διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών. Για τους αλλόθρησκους και ετερόθρησκους μαθητές δεν υπάρχει καμία απολύτως αλλαγή, δηλαδή μπορούν να παίρνουν απαλλαγή από το μάθημα όπως πάντα.

Η ουσία του προβλήματος για τους ορθόδοξους γονείς είναι η εξής: οι Ορθόδοξοι βαπτισμένοι μαθητές, αντίθετα με το Σύνταγμα και τον εκπαιδευτικό Νόμο [2], δεν θα διδάσκονται πλέον μόνο τη δική τους πίστη, αλλά θα αναγκάζονται να διδαχθούν ένα μείγμα από όλες τις θρησκείες. Θα είναι ένα μάθημα κατήχηση και προσηλυτισμός στην πολυθέΐα της πολυθρησκείας, όπως καταγγέλλει και η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (Π.Ε.Θ) [3].

Πρέπει να ξεχωρίζουμε από τους άλλους_mp3

Π. Σάββας 2016-02-06_Πρέπει να ξεχωρίζουμε από τους άλλους_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 06-02-2016 (Συνάξεις Παιδιῶν Ι. Ν. Ἁγίων Ἀναργύρων Πενταπλάτανου Γιαννιτσῶν).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

Σάββας Ἡλιάδης, «Μήτρα κακοτεκνίας» τό σημερινό σχολεῖο

«Μήτρα κακοτεκνίας» το σημερινό σχολείο

 

Ηλιάδης Σάββας, δάσκαλος

 

      Αλήθεια, θα μπορούσε να αναρωτηθεί ο καθένας και περισσότερο ένας αγωνιζόμενος στο δρόμο του Θεού, θα μπορούσε να αναρωτηθεί: Τι μπορεί να προσφέρει το σημερινό σχολείο στην κατά Χριστό ζωή και τον αγώνα για τη  σωτηρία της ψυχής σ` ένα παιδί, το οποίο, αυτό διδάχτηκε  στο σπίτι του και καθόρισε κατά κάποιον τρόπο το σχέδιο της ζωής του; Σ` ένα παιδί, που έφυγε από τα χέρια της οικογένειάς του, από τα πέντε  του χρόνια  μ` αυτές τις προϋποθέσεις, μ` αυτήν την απλοϊκή αλλά συγκεκριμένη πίστη και δόθηκε στα χέρια του σχολείου, στα χέρια των δασκάλων και γενικότερα στα χέρια της κοινωνίας, για να συνεχίσει την πορεία του αυτή;

      Αγωνιώδες ερώτημα, που μπορεί να μην ακούγεται, να μην εκφράζεται δημοσίως, αλλά βοά στα εσώψυχα των γονιών και τυραννάει και βασανίζει ψυχές: «Πού στέλνω το παιδί μου;».

AΠΙΣΤΕΥΤΟ... τό ἔστειλε ἕνας κατηχητής.......διαβάστε το ..

   

Αγαπητοί μου φίλοι ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
Εχθές το μεσημέρι στις 2.00 ακριβώς εκοιμήθηκε εν Κυρίω, ο μικρός μας Απόστολος. Τον Αποστόλη τον γνωρίσαμε στο κατηχητικό της ενορίας μας.
Ήταν 14 ετών. Ενώ πρέπει να είχε αφόρητους πόνους, έφυγε αγόγγιστα, οσιακά και δοξολογώντας τον Θεό. Πρότειναν απ'το νοσοκομείο τις τελευταίες μέρες του να τον αναλάβει ένας ψυχολόγος κι εκείνος τους είπε πως δεν χρειάζεται έχω τον πνευματικό μου. Απλά προς δόξαν του Γλυκύτατου Τριαδικού Θεού μας ν'αναφέρω ότι προχθές το βράδυ σε μία πολύ μικρή αναλαμπή του, άνοιξε τα μάτια του γυρνάει στην μητέρα του και της λέει:

Ἡ χριστιανική καρδιά. Στάρετς Σαμψών

 

ΣΤΑΡΕΤΣ ΣΑΜΨΩΝ

ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΤΟΥ ΤΕΚΝΑ

 

3. Η Χριστιανική καρδιά

1. Ερώτηση: Πολλές φορές είχα την σκέψη να σε ερωτήσω: Πώς δεν το καταλαβαίνεις; Πώς δεν με ερωτάς; Τι είναι αυτό, πού σε καταβάλλει; Τι είναι αυτό, πού σε λυπεί; Τι είναι αυτό, πού σε κάνει να φαίνεσαι, σαν να τα έχεις χαμένα;

Απάντηση: Πάντοτε ένα: Η μη χριστιανική καρδιά. Η κακή καρδιά. Η καρδιά πού δεν θέλει να συγχώρηση. Η καρδιά, πού έχει έχθρα εναντίον του... Θεού!... Και γι' αυτό δεν θέλει να συγχώρηση. Γιατί δεν επιθυμεί καν να συγχωρήση! Και παρά ταύτα νομίζει, πώς έχει το δικαιωμα να λέει την ευχή: «και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις όφειλέταις ημών»! Και έτσι, έρχονται σε σύγκρουση και σε αντιπαράθεση με μας, η καρδιά μας και ο νους μας.

Τά παιδιά εἶναι σάν τά κουφώματα-Γέροντα Παΐσιου Ἁγιορείτη, Χαριτωμένες διδαχές

Τα παιδιά που έχουν ποτιστεί από μικρά στην ευσέβεια, μη τα φοβάστε.
Και να ξεφύγουν λίγο, λόγω ηλικίας, λόγω πειρασμών, θα επανέλθουν.
Είναι σαν τα κουφώματα που τα περνάμε με λάδι και δε τα πιάνει η σαπίλα.

Πηγή: Γέροντος Παϊσίου «Χαριτωμένες Διδαχές, με παραβολές και παραδείγματα», εκδόσεις «Βρυέννιος», Θεσσαλονίκη 2003

 http://www.diakonima.gr/2014/08/08/%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%AC-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%86%CF%8E%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CE%B3%CE%AD%CF%81%CE%BF%CE%BD/

Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν γιά τό θάνατο (Μητροπολίτου Σουρόζ Anthony Bloom)

Η αγωγή των παιδιών για το θάνατο

του (  † ) μητροπολίτη Σουρόζ Anthony Bloom

Ο τρόπος αντιμετώπισης του δικού μας θανάτου διαφοροποιείται στον καθένα μας ανάλογα με την ηλικία και τις περιστάσεις. Σκεφτείτε τα παιδιά που ακούν τη λέξη «θάνατος» και είτε έχουν μία ασαφή ιδέα γι’ αυτόν, είτε ίσως έχουν χάσει έναν ή και τους δύο γονείς τους, και πενθούν μέσα στην μοναξιά: η απώλεια είναι που χαρακτηρίζει την αντίληψη τους για το θάνατο, όχι ο ίδιος ο θάνατος. Τα περισσότερα παιδιά -τα περισσότερα αγόρια σίγουρα- έχουν παίξει, σε κάποιες φάσεις της ζωής τους, παιχνίδια πολέμου: «Σε πυροβόλησα. Είσαι πεθαμένος. Πέσε κάτω.»

Και το παιδί ξαπλώνει κάτω κι εκείνη τη στιγμή γνωρίζει συναισθηματικά, αλλά μέσα στην ασφάλεια του παιχνιδιού, ότι είναι νεκρό, πράγμα που σημαίνει πως δεν έχει δικαίωμα να παίξει, να τρέξει ή να κινηθεί. Πρέπει να μείνει ξαπλωμένο μ’ ένα συγκεκριμένο τρόπο. Η ζωή συνεχίζεται τριγύρω του, αλλά εκείνο δεν αποτελεί πια μέρος της, μέχρι τη στιγμή που αυτό του φαίνεται πια πολύ, και πετάγεται πάνω λέγοντας: «Βαρέθηκα να είμαι πεθαμένος. Σειρά σου τώρα».