V. Όπου παρατίθεται μια μικρή συλλογή ποιημάτων, πριν η Χελιδόνα ξαναβρεί τα ίσια της και κάνει βολ-πλανέ
Νοσφεράτος
.. Τι καθουμε και εμπλεκομαι μες τις πολιτικουρες
αφου πια απεχθανομαι αριστερομαστούρες..
Αβυσσος η ψυχουλα μου ,αφηκε κι η Σκουπίτσα…
και ασε πια, που δεν μπορώ ,να ξαναφαω πίτσα
Αχ ναχα τη Βουλγαρα μου κείνη με τα ταμπουρλα
Και ας να μη μου πόναγαν ,τα .των οδοντων, ουλα
Ναχα Βαλκανια μικρή απο του Μπανσκο μερη…
Με προικα το ταμπουρλο της και ενα χοιρομέρι…
Και μια συνταξιν μικρή ,να εγκατασταθούμε
στη Βουλγαριά βασιλικά ,να τρωμε και να πιουμε….
Κι όμως η φαντασίωση είναι γεμάτη εμπόδια
– το χοιρομέρι απαιτεί ναν’ υγιή τα δόντια!
Άσε που και η μικρά θα έχει απαιτήσεις
– πρόσεχε, το κεφάλι σου και πάλι θα στολίσεις!
Και, υποτεθείσθω, τελικά, τα δόντια θα τα φτιάξεις
– το άλλο πως θα ανορθωθεί και πως θα κάνει πράξεις;
Νοσφεράτος
… Ειναι βαρύς υπαινιγμός ,αυτό που ειπες, Πανο…
Που , καθε θηλυ , αν βρεθεί , ο Νοσφυ , απο πάνω..
αισθανεται τον ερωτα κι ενα σκοπό σφυριζει
ενώ τα αστρα κανουνε τον ουρανό να σφύζει…
Νοσφεράτος
Οταν του Νοσφυ το φιλι ,γευτουνε τα θηλέα…
σ’ ατμοσφαιρα ονειρική, μπαινουν ακαριαια …
μια ομιχλώδης σιωπή, γλυκα τις νανουριζει
και ενα συνεφο απαλό, τις σιγοοψιθυριζει…
…λογια πολύ παναρχαια απ’ της αβυσσου βαθη…
που αναερα,θυμιζουνε, θεων κι ανθρωπων πάθη….
και οταν λικνιζομενα, φτανουνε ως το χειλος …
τοτε εμφανιζεται ξανα των Φαραω, ο Νειλος…
Ο πιο αρχαιος ποταμός , ο υγραμενος χωρος
Και ξαναπαιρνουνε τη Ζωή, ο Ανουβις κιο Ωρος
και ο Θεός ο Οσιρις,ο διαμελισμένος
ολοκληρωνεται ξανά και ειναι ορθωμένος …
Σκουπιτσα, αν σε ρωτησα για τα παθηματα σου
δεν ην που τα θεωρησα σαν αμαρτηματα σου
ουτε οτι της Ηθικης τον κοδωνα σου κρουω
θελω να μου τα ΄πεις εσυ, μου αρεσει να τ΄ακουω!
μου ειπες σκουπιτσα μου γλυκεια να ειμαι ανατολιτης,
ομως εγω εξοκειλα γι αυτο σου βγηκα αλητης
Νοσφεράτος
Γιατί μας το κανες αυτό ,βρε Πανο, το χουνερι
με Ποντο και Αριστερα ,να πλεκουμε Πανερι
με Γιανναρά και τα λοιπά και πάλι ρε γαμοτο
να γινεται κουρούμπελο, να πεφτει βαρελότο
Ενω εδώ μες στην φωλια ,τσιριζουν χελιδονια
κι αλλοι Βουλγαρες κυνηγουν ,κι αλλοι ακουν τ αηδονια
εδώ σφυζει η ποιησις εκειί πετροβολάνε
και δεν αντεχουν Πανε μας , τα …δια μας να σπανε…(εχουμε και υποχρεωσεις…)
Διόλου μη δυσανασχετείς, μην κάνεις τον αθώον
– πολιτικό, όπως όλοι μας, και συ δεν είσαι ζώον;
Όλο ζυγώνει η στιγμή (και έχω την ελπίδα)
– μονάχα λογοτεχνική να είναι η καλύβα…
Για θέματα πολιτικά, που πάει ο αιών
και άλλα τέτοια διάφορα – εις του Ομαδεών!
Γιατι με τούτα και αυτά κι εκείνα και τα άλλα
– σβήνει το αζιμούθιον και χάνουμε τη μπάλλα!
biosfougaritsa
Θείε η σκούπα πάσχει από ευθυμογράμμιση
Στο συνεργείο είπαν πως θέλει ψυχανάλυση
Μα εγώ πιστεύω θείε μια βόλτα αν την πας
αυτή θα καταλάβει πόσο την αγαπάς
(και θα συνέλθει)
Σφουγκαριστρουλα εχω κι εγω πικρα μετανοήσει
που τη Σκουπιτσα αφησα να παει μονη στη βρυση
και πισω οταν γυρισε ειχε πολυ αλλαξει
ηταν κακοκεφη και δεν μπορουσε να πεταξει.
και με υπονοουμενα σεξιστικα αναφερθηκα
την πληγωσα αλλα μετανοω, αναρμοστα της φερθηκα
Οι στεναγμοι μου μελανας εμορφωσαν νεφέλας
και ο οριζων φαινεται ολογυρα μου μέλας
Γι΄αυτο Σφουγκαριστρουλα μου θελω να της μυνησω
οτι του θειου του΄λειψε και να γυρισει πισω.
Νοσφεράτος
το Νοσφειον επος(επεισοδιον εξηκοστο εκτο… )
ΟΓΚΙΛΓΚΑΜΈΣ ΣΤΟΝ ΚΑΤΩ κΟΣΜΟ
…. Σαν καποτε ο Γκιλγκαμές, ηρως των Σουμεριων
τον Αδην επισκέφτηκε (οπου είχε εναν θείον
που ήταν και αυτός γιγαντας, πελώριος στην οψιν
κι ειχε κόψει τα γένεια του με του σπαθιού την κόψιν
και που τον λέγαν Σουρουπάκ ,γιο τουΟυμπάρ-Τούτου
μα ολες του οι γκόμενες τον νε φωνάζαν Κού-κου)
όλος χαρά τον φώναξε (ο Γκιλγκαμές τον ) Θείο!
και χιαστί, τον φίλησε και τούπε: Αααίιιοοοοοο!
(τουθόπερ, στα σουμέρικα ,σήμαινε: πές μου Θειούλη
που γύρισα όλο τον ντουνιά, της γής την πλάση, ούλη
Εχεις καμία γκόμενα ,για με τον Καημενούλη;)
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…
Νοσφεράτος
… Μα ο Θειος του εμεινε ψυχρός και σαν αγριεμένος
τονε κοιτάζει βλοσυρά και λεει ψυχραμένος:
Γιε του Ουπάκ,του Μουρουπακ, γιου του Κουλάκ-Μούπου
που και εκείνος ηταν γιός του Κουλουμουτουσούκου….
γιου του ξεχναω νατον πώ,δεν ντρεπεσαι λιγακι;
που μου ζητάς και γκόμενα ,σε με το φουκαράκι;
Που από τονκατακλυσμό εχω να πιάσω θηλυ…
μονάχα ισλαμίστριες …Ναι! αυτες το μαντηλι…
έρχονται Κάτου ,κατα δώ ,μα ευτούνες δεν μετράνε
φοράνε μπούργκας και τσαντόρ,κι οι άντρες τους θα με φάνε…
Αν τις κοιτάξω μια στιγμή…Πρίν κάνα δύο αιώνες
Ναι!το θυμαμαι!!! μούρθανε και κανά δυό κοκώνες
απο ταις Βαβυλώνες …μα και αυτές οι καψερές δεν έμειναν μαζί μου
τις βρώμαγαν τα χνώτα μου και το παχύ πουλί μου….
Ε! τώρα που το σκέφτομαι είναι και οι Σερβίδες
Μα όσοι τις πρωτοβλέπουνε ,βάζουνε τις τσιρίδες…
Γύρνα λοιπόν στα Ζιγκουρατ ,εγγονι του Ουνα- Βρις
Στον κατω κόσμο, προκοπής ,γκομενα δε θε να βρης….
Αν τον Ενκιντου εψαχνε τοτε γιατι να παει
στον Σουρουπακ να καθεται και να χασομεραει
θα πηγαινε στο φιλο του χωρις πολλα πολλα
αυτο μας λεει η λογικη, σκεφθητε το καλα
Νοσφεράτος
… μια παρατηρηση για σε εχω να κάνωΘειο
( τον Θείο Ισιδωρο εννοω ,οχι τονΑλλο Θειο
τον
Ακουει
Νοσφεράτος
..Σουρουπάκ ,του Γκιλγκαμές ,τον Θειο): θειε
Με ψυχραν την Λογικήν ,δεν γραφονται Ιστορίαι
Μονάχα με συναισθημα κι αυθαίρετον το πάθος
(και που και που κι ας γινεται και κανα μέγα Λαθος!)
Παραδειγμα τρανό, εδώ, στην Καλύβα του Πανου
Που ο Μικρασιατης εγραφε, (κι εβγαινε κι απο πάνου!)
Πώς για την Επανάστασιν ,ως και η Μπουμπουλινα
κιο Πατριαρχης παιξανε μαζί τα μαντολίνα…
Κι οι δυο, συνέφαγαν μαζί και ηπιαν και καμπάρι….
την Εναρξιν, συμφώνησαν με κεφι και καμάρι…
Οι δυό, της Επαναστασης ,κρατούσαν τα ηνία
μόνο που δεν συμφώνησαν, στην ημερομηνια…
Νοσφεράτος
Επιστολή
Προς Προεδρον ΙθΙ
κ. Θειον Ισιδωρα
κοιν. κ Πανον Καλυβαρχην
κ. Σκουπίτσαν (ΑΧ!) Γραμματεαν Ι.Θ.Ι
– Ω Σεβαστε Ισιδωρα εχω να καταγγειλω
παρενοχλήσεις γινονται εις το Χελιδωνειο
και δεν μπορεί,Ω Θείε μας, το εργο να αποδώσει
οι Ποντιοι κι Αριστεροι μας εχουνε Γκαστρώσει…
Η Ποίησις ,όλοι ξέρουμε, πως θέλει ησυχία..
Ο ποιητής εις τον ρυθμόν, ρίπτεται με μανία …
ειναι πολύ ευαίσθητος και καθε μαλακία….
τον αποσπά. κι η ποίησις γίνεται αηδια…
Οι Πόντιοι ( καλά παιδιά),μα δεν καταλαβαίνουν
πως, οταν μιλουν οι Ποιηταί θα πρεπει να σωπαίνουν
Γι αυτό θειε ,παρακαλώ ,την ταξη να επιβάλλεις
Και αμα ματαγίνει αυτό,τον Πόντον ν’ αποβάλλεις..
Νοσφεράτος
Ασκησεις ηρεμιας:
Της καρεκλας το ποδαρι ξεκαρεκλοποδαριαστηκε
και ποιος θα το ξανακαρεκλοποδαριασει;
ο ξανακαρεκλοποδαριαστης…
Ο χοτζιρας ,ο μοτζιρας, ο μιτζιτζιτζιχότζιρας…
φτου! σκουληκομερμηγκοτρυπα ,φτου δεν βγαινει ριμα…δεν βγαινει ριμα …δεν βγαινειι ριιιιμα !
Εδιαβασα οσα εγραψε εδω ο Νοσφερατος
γιατι ελειπα για μια δουλεια κι εγυρισα σφαιρατος.
Του Μικρασιατη ταις σπουδαις, κι αλλους περισπουδάστους
ολους αυτους στ΄αρχιδια σου, Ω Νοσφερατε γράφτους
Οι δε Ποντιοι που ερχονται εδω στη χελιδονα
κι εχουνε φερει το ΙΘΙ στο ματι του κυλωνα,
και ενοχλουν τους ποιητες και τους διαταρατουν
διοτι εξυμνουν τον Γιανναραν με ηθος Ποντίου Πιλατου,
τον Βασιλακην μεμφονται που εβρισε την λουγκρα
και δια τα αυτονοητα εχουνε παθει μουγκα,
παραλληλα δε δρατονται της καθε ευκαιριας
οπως συνεβη προσφατα με το της Ιστοριας
βιβλιον του δημοτικου και τοριξαν στη δραση
και με κουμάσια απιθανα ειχανε τακιμιασει
κι υπογραφες μαζευανε να σωσουν την πατριδαν
απο την νεοταξικη φιλελευθέρα ακριδα
Ω ανδρες Ποντιοι ακουστεμε τι εχω να σας πω,
και δωστε βαση Ποντιοι, δεν θα τα ξαναπω!
Πρεπει να βαλετε μυαλο, να βρειτε καποιον τροπον
τη μαλακια να κοψετε. Γαμιστε ενα κορτσόπον!
biosfougaritsa
Θείε τα δάκρυα σκούπισα που μ΄έχουν κατακλύσει
Δέσμια είμαι και θρηνώ τη δεδομένη φύση
πραγμάτων καθημερινών που έχουνε σκοπό
τους έρωτες των ουρανών να πνίγουν στο νερό
Θείε μου εγκαταβιώ στη σκοτεινή πλευρά μου
Απόψε με εβάρυνε η ελαφρότητά μου
γράψε μου τα στιχάκια σου που τόσο με γλυκαίνουν
τάξε μου όλα τα όμορφα που τη ζωή ομορφαίνουν
Μα κοίτα μην παρασυρθείς και γίνεις και Ελύτης
Τώρα που μ’ αποδείχθηκες σωβινιστής κι αλήτης
Οι Πόντιοι, Νοσφεράτου μου,
είχανε τα μυαλά τους…
μα κάποιοι άλλοι αφελείς
τη βρήκανε μπροστά τους!
Και ως ακόμα Αριστεροί
είναι υποψιασμένοι,
και κάποιο απ’ τα κριτήρια
ακόμα παραμένει.
Γι αυτό σου λέω φίλε μου,
γύρνα και λίγο πίσω
και τα παλιά κριτήρια
θα στα ξαναθυμίσω.
Λάθη έκανα και ‘γω πολλά.
Πολλά τάχω πληρώσει,
όμως γερνώντας φίλε μου
τα πόδια μου έχω στυλώσει.
Ρεφρέν
—
Και μην ακούς τον Ισίδωρο,
ούτε τον Ιρβιγκοσίδωρο!
μ-π
Νοσφεράτος
Και σαν μην εφτανεν αυτό ,χωρίς ντροπήν καμμιαν
οι Ποντιοι συνεχιζουνε ιδίαν μαλακίαν…
biosfougaritsa
Νόσφυ θα πρέπει να σού πω κάτι για το φεγγάρι
Το λέει και στα Κάρμινα πως παίζει σαν το ζάρι
με δυο όψεις του θνητούς και πως τους παρασέρνει
κι εκεί που τούς γλυκοφυλά τους πιάνει και τους δέρνει
Μα έτσι που το παίζανε σαν ύμνο του ΠΑΣΟΚ
δεν πρόσεξες το νόημα και έχεις πάθει σοκ
Η αλήθεια είναι Νόσφυ μου πως πρόκειται για λάθος
προδόθηκε η σκουπίτσα απ΄το πολύ το πάθος
Και μην το πάρεις για κάκο με πρέπει να ρωτήσω:
Νόσφυ μήπως στα νιάτα σου πέρασες απ την ΚΝΕ;
Γιατί έχεις στην απόρριψη αριστερό τουπέ.
Κλαίνε για σε κι οδύρονται οι δόλιες Σερβίδες
Κι εσύ αναβαίνεις στα βουνά και ψάχνεις καραβίδες
Σκουπιτσα, ανθε της λεμονιας, της ανεμονης γυρη,
γυρισες και το μεσα μου εστησε πανηγυρι.
Με συγκινουν τα λογια σου, κι αυτη μελαγχολια
της δεδομενης φυσης σου, μιας φυσης που ειν΄ τελεία,
οταν φυσα μες την καρδια του ερωτος ο αερας
και εις τον ανδρα που αγαπας διδει το Άμαλθειον κέρας.
Μα οτε ο αηρ αυτος τελει πληρους απνοίας
μέλανα γινεται η καρδια εως αποπνιξιας
Η δε του Ισιδώρου καρδια τελεί δι εσε εν λαυρα
μα η ενθυμιση σου αποτελει την της θαλασσης αυρα!
Νοσφεράτος
Ω Κόρη ! εγώ ,ποτές δεν χώνεψα τους Κνιτες…
ουτε απ ‘ τα Γκνατ επέρασα ,μαδούσα μαργαριτες…
το σαγαπα δεν μ΄αγαπά το ελεγα με χάρη …
μα η αγάπη μ (εν)επαιξε και μ’ εχασε στο ζάρι…
Τωρα να απολογηθώ και δια τίς Σερβιδες
που βγηκαν Γιουροβιζιον και μοιάζαν με γαριδες ;
skoupitsa
Σ΄ένα γραφείο θλιβερό βρίσκομαι αυτή την ώρα
Και σκέφτομαι τη Ντάτσ(ι)α σου και την αναπολώ
Θα φτιάξω τη σκουπίτσα μου προτού να ξημερώσει
Μόλις θα ευθυμογραμμιστεί θα έρθω να σε βρω.
Κι εγω εδω, σε σκεφτομαι και συνεχως φουμαρω
βαζω στα ποδια μου φτερα κι ερχομαι να σε παρω
θα καβαλησω ασελωτο , αγριο, βαρβατο ατι
και δεν θα μ΄εμποδισουνε ουτε εκατο νοματοι
να ρθω και στο γραφειου σου μπροστα να ξεπεζεψω
σβησε τα φωτα, κλειδωσε, σε περιμενω απ΄εξω.
Η καλύβα ψηλά στο βουνό 
Σχολιάστε
Comments feed for this article