VII. Όπου, αίφνης, εμφανίζεται στη Χελιδόνα ο Θανάσης Βάγιας μ’ ένα μεγάλο θίασο
Πάω να ψάξω να τον βρω το Βάγια στα συρτάρια*
κάντε ολίγη υπομονή ακόμα, παλλικάρια!
—
* του λάπτοπ
ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΑΓΙΑΣ
Η ιστορία του θλιμμένου βρικόλακα
Ιστορία για ηθοποιούς,
χορευτές, τραγουδιστές,
ορχήστρα, χορωδίες -και
μια μεγαλόπρεπη μουστάκα.
*********************************
Mουσικοχορευτικόν έργον
*********************************
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1990
ΦΑΣΗ ΠΡΩΤΗ
Παίρνουν μέρος:
ΔΙΚΑΣΤΗΣ
ΧΟΡΟΣ ΒΡΙΚΟΛΑΚΩΝ
ΒΡΙΚΟΛΑΚΑΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
ΧΟΡΟΣ ΘΕΑΤΩΝ
ΚΥΡΑ-ΦΡΟΣΥΝΗ
ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΑΓΙΑΣ
(Η πρώτη φάση σε φανταστικό σκηνικό δικαστηρίου για βρικόλακες: Υπάρχει η έδρα, το ημικύκλιο των ενόρκων, το εδώλιο, ξύλινα
έδρανα για τους θεατές της δίκης. Πίσω απ’ το κεφάλι του δικαστή
το πορτραίτο του Οξαποδώ.
Μέσα στο γενικό γιουχάισμα δυο ασφαλίτες φέρνουν τον Θ.Β. και τον καθίζουν στο εδώλιο. Μετά κάθονται εκ δεξιών και εξ ευωνύμων του.
Εμφανίζεται ο δικαστής. ‘Όλοι κάνουν μόκο και σηκώνονται όρθιοι.
Κάθεται, όλοι παίρνουν τις θέσεις τους και είμαστε έτοιμοι ν’
αρχίσει η παράσταση.)
ΔΙΚΑΣΤΗΣ
Αρχίζει η παράσταση και αρχίζει μ’ ένα έξοχο εύρημα: Ο Θανάσης
Βάγιας δικάζεται για πράξεις και σκέψεις που ανέπτυξε μέσα στα
μαύρα σκότη της Κολάσεως. Κοιτάζω τον ατομικό του φάκελο και
θαυμάζω! Τι φόνοι, τι κλοπές, τι βιασμοί, τι βασανιστήρια, τι
μπαμπεσιές, τι προδοσίες… Πως ένα τέτοιο λαμπρό παιδί κατέληξε
κατηγορούμενος; Τι στο Διάολο -μεγάλη η χάρη Του- συνέβη; Να
έρθει παρακαλώ ο διοικητής της ΚΥΒ, της Κρατικής Υπηρεσίας
Βρικολάκων, να μας τα κάνει λιανά!
(‘Έρχεται ο περί ου ο λόγος μπάτσος)
Για λέγε κύριε διοικητά, τι ξέρεις για την ανατρεπτική δράση του
Θανάση Βάγια;
ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ
Κύριε πρόεδρε, κύριοι ένορκοι. Ομολογώ πως βρίσκομαι μπροστά στην
πιο παράδοξη υπόθεση της καριέρας μου: Για πρώτη φορά στην
ιστορία της γενιάς των ελλήνων βρικολάκων, ένας βρικόλακας -και
σημειωθήτω ένας ΕΠΙΛΕΚΤΟΣ βρικόλακας-, απασχολεί την ΚΥΒ εξαιτίας
πράξεων ή σκέψεων ανατρεπτικών για την καθιερωμένη συγκρότηση του
τρόπου ζωής της κοινωνίας των βρικολάκων και ενός εκάστου
βρικόλακα ξεχωριστά.
ΔΙΚΑΣΤΗΣ
Για πιάσε τα πράγματα από την αρχή, να καταλάβουμε περί τίνος
πρόκειται…
ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ
Περί της επιγείου ζωής του κατηγορουμένου δεν είναι ανάγκη να σας
πω τίποτα. Οι παλαιότεροι γνωρίζουν εξ’ επαφής και οι νεότεροι
διδάσκονται τα κατορθώματα του Θανάση Βάγια σε εγχειρίδια
ιστορίας και πατριδογνωσίας. Περισσότερες πληροφορίες υπάρχουν σε
όλες τις έγκυρες εγκυκλοπαίδειες, από την ΔΟΜΗ έως την ΠΑΠΥΡΟΣ-
ΛΑΡΟΥΣ-ΜΠΡΙΤΑΝΝΙΚΑ.
ΘΕΑΤΕΣ
Μέγας και τρανός
υπήρξεν ο Θανάσης
κι από τις ατιμίες του
τι να πρωτοθαυμάσεις!…
ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ
Λόγω ειδικότητος είμαι σε θέση να σας πω δυο λόγια για την
πολιτεία του κατηγορουμένου από τότε που εισήλθε ως ευκλεές μέλος
στην κοινωνία μας. Αρχικώς επέδειξε ελάχιστα από τα συνήθη
προβλήματα προσαρμογής των νέων βρικολάκων στην καινούρια τους
ζωή: Δεν έβλεπε π.χ. καλά στο σκοτάδι και χρειαζόταν να κουβαλάει
μαζί του λάμπες θυέλης. Ή, ανυπόμονος, ήθελε να ξεμυτίζει από
τον τάφο σχεδόν μόλις σκοτείνιαζε, χωρίς να περιμένει τα
μεσάνυχτα. Γρήγορα όμως αναδείχτηκε σε μορφή ανάμεσα στους άλλους
βρικόλακες και αυτό ίσως ήταν η αιτία που τον οδήγησε στην
καταστροφή…
ΔΙΚΑΣΤΗΣ
Δηλαδή;
ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ
Λόγω των εξαιρετικών ικανοτήτων που επέδειξε, η Γερουσία του
ανάθεσε την εκπαίδευση των νέων βρικολάκων, τη μύησή τους στα
μυστικά της νυχτερινής ζωής. Πράγματι, ο Βάγιας ανταποκρίθηκε
ικανοποιητικά στα καθήκοντά του, εκπαιδεύοντας μαθητές που τώρα
διαπρέπουν και έχουν εξελιχθεί σε δυναμικά στελέχη της κοινωνίας
των Ελλήνων βρικολάκων…
ΔΙΚΑΣΤΗΣ
Που είναι λοιπόν το πρόβλημα;
ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ
Ο Βάγιας θέλησε να εμβαθύνει στην παιδαγωγική και άρχισε να
μελετά. Μετά όμως από τα γνωστά συγγράμματα των κλασσικών Ούγγρων
παιδαγωγών το γύρισε στο τσάμικο κι άρχισε να διαβάζει διάφορους
μη βρικόλακες συγγραφείς, συνήθως ανατρεπτικών αντιλήψεων. Εκεί
πιστεύω πως βρίσκεται το πρόβλημα, η ρίζα του κακού και η αρχή
της κατρακύλας του Θανάση Βάγια.
ΔΙΚΑΣΤΗΣ
Ώστε ο Βάγιας αποφάσισε να το παίξει διανόηση… Βρε τι γίνεται
στον Κάτω Κόσμο! Για πες μας, πως εξελίχτηκε αυτή η κατάσταση;
ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ
Στη συνέχεια άρχισαν να εκδηλώνονται διάφορα συμπτώματα: Πρώτον,
ο Βάγιας άρχισε να μην συμπεριφέρεται φυσιολογικά. Με το ζόρι
χωνόταν κάθε πρωί στην ταφόπετρα, άσε που γύριζε σα χαμένος στα
κράκουρα αντίς να κυνηγάει κανέναν τρυφερό λαιμό…
ΘΕΑΤΕΣ (ερεθισμένοι)
Χε, χε, χε…
ΔΙΚΑΣΤΗΣ
Πολύ σωστά!
ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ
Δεύτερον, άρχισε να αναπτύσσει διάφορες ύποπτες θεωρίες στους
μαθητές του, οι οποίοι όμως σα γνήσιοι βρικόλακες τον κάρφωσαν
αμέσως και φυσικά η γερουσία τον απέλυσε.
ΔΙΚΑΣΤΗΣ
Πολύ ωραία.
ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ
Τρίτον, περιέπεσε σε καψούρα κύριε πρόεδρε!
ΘΕΑΤΕΣ
Ε ρε ξεφτίλα
και διαφθορά…
Ρε το Θανάση
το μασκαρά…
ΔΙΚΑΣΤΗΣ
Και ποιά ήταν η εκλεκτή του;
ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ
Η κυρά-Φροσύνη, κύριε πρόεδρε!
(Σούσουρο στο ακροατήριο)
‘Έχουμε στοιχεία!
ΔΙΚΑΣΤΗΣ
Για πες μας, για πες μας…
ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ
Όργανα της ΚΥΒ ανέφεραν τσάρκες τα μεσάνυχτα έξω από τον τάφο
της Φροσύνης. Ακόμα βρήκαμε καρδούλες χαραγμένες σε μαύρους
βασάλτες με τα ονόματα «Θανάσης-Φροσύνη» ολόγυρα…
ΔΙΚΑΣΤΗΣ
Αίσχος!
(Όλοι γιουχάρουν. Ο Θ.Β. κάθεται με σκυφτό κεφάλι στο εδώλιο)
Να έρθει η κυρά-Φροσύνη!
(Ξαφνική ησυχία. Η κυρά έρχεται μπροστά σε στυλ βαμπ)
Για πείτε μας κυρά-Φροσύνη, τι γνώμη έχετε για τον Βάγια;
ΚΥΡΑ-ΦΡΟΣΥΝΗ
Συγνώμη κύριε πρόεδρε, αλλά τον έχω χεσμένο!
(Χάχανα. Ο Θανάσης σκύβει περισσότερο το κεφάλι του)
ΔΙΚΑΣΤΗΣ
Χμ, μάλιστα. Σας ενοχλούσε ο κατηγορούμενος;
ΚΥΡΑ-ΦΡΟΣΥΝΗ
Μου έχει γίνει ταγάρι κύριε πρόεδρε! Δεν κοτάω να ξεμυτίσω απ’
τον τάφο να ψάξω για κανένα ξεμοναχιασμένο πιτσιρίκι…
ΘΕΑΤΕΣ (ερεθισμένοι)
Χε, χε, χε…
ΚΥΡΑ-ΦΡΟΣΥΝΗ
…νάτον τον ανεπρόκοπο μπροστά μου! Βρε χάσου, τον λέγω, τίποτε
αυτός! Με παίρνει ξοπίσω και με μιλάει για λουλούδια, ήλιους και
γρασίδια, μέσα στο μαύρο σκοτάδι κύριε πρόεδρε! Με έχει κάνει
ρεζίλι σ’ όλο το νεκροταφείο με τις σαχλαμάρες του…
ΔΙΚΑΣΤΗΣ
Merci κυρά-Φροσύνη, δε σας χρειαζόμαστε άλλο…
(Η κυρά αποχωρεί και κάθεται με τους θεατές)
Για σήκω απάνω ρε Βάγια! Για ζύγωσε! Τι έχεις ν’ απολογηθείς στο
δικαστήριο των βρικολάκων;
ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΑΓΙΑΣ
Πειράζει
νάχω όνειρα κι εγώ
να θέλω να αισθάνομαι
να θέλω ν’ αγαπάω;
Πειράζει
που τις νύχτες περπατώ
και δεν αντιλαμβάνομαι
που στέκομαι, που πάω…
ΘΕΑΤΕΣ+ΕΝΟΡΚΟΙ (με φρίκη)
Ααααααααα…
ΔΙΚΑΣΤΗΣ
Τι τρίχες είν’ αυτές Θανάση Βάγια; Ξεμωράθηκες ολότελα;
ΘΕΑΤΕΣ+ΕΝΟΡΚΟΙ
Θανάση Βάγια σύνελθε
κι έλα στα συγκαλά σου…
ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΑΓΙΑΣ (συνεχίζει)
Αλήθεια είναι πως κουράστηκα
ίσως και ν’ απογοητεύτηκα
τη σύμβασή σας τη βαρέθηκα…
Στα δίχτυα τ’ όνειρού μου πιάστηκα
γουστάρω ήλιο, θάλασσα, ζωή
όχι πια μούχλα από το βράδυ ως το πρωί…
ΘΕΑΤΕΣ+ΕΝΟΡΚΟΙ
Θανάση Βάγια
αίσχος και ντροπή!
Κρίμα τις παραδόσεις
και την καταγωγή!
ΔΙΚΑΣΤΗΣ
Θανάση Βάγια είσαι απαράδεχτος! Δεν άκουσα ποτέ χειρότερο
ανατρεπτικό κήρυγμα!
ΕΝΟΡΚΟΙ
‘Ώρες είναι να φυτέψουμε λουλούδια
και να φέρουμε και ωδικά πτηνά
ώρες είναι με κιθάρες και τραγούδια
να βγαίνουμε Για τσάρκα τα μεσάνυχτα…
ΘΕΑΤΕΣ
Μπουχαχα…
ΔΙΚΑΣΤΗΣ
Να φοράμε ρούχα κόκκινα, γαλάζια…
ΘΕΑΤΕΣ + ΕΝΟΡΚΟΙ
Χα, χα, χα…
ΔΙΚΑΣΤΗΣ
Να ρουφάμε κόκα κόλα αντί για αίμα…
ΘΕΑΤΕΣ+ΕΝΟΡΚΟΙ
Μπλιααααα…
ΔΙΚΑΣΤΗΣ
Να κινήσουμε και μ’ αρχηγό το Βάγια…
ΘΕΑΤΕΣ+ΕΝΟΡΚΟΙ
Μπουχαχα…
ΔΙΚΑΣΤΗΣ
Να πνιγούμε στου Αχέροντα το ρέμα!
ΘΕΑΤΕΣ+ΕΝΟΡΚΟΙ
Αυτό μας έλειπε!
(Γίνεται πανδαιμόνιο)
ΔΙΚΑΣΤΗΣ
Παιδιά ολίγη σοβαρότης! Τηρουμένων των αναλογιών, δεν παύουμε να
είμαστε ένα σοβαρό δικαστήριο! Βάγια έχεις να προσθέσεις τίποτα;
ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΑΓΙΑΣ
Τα λόγια δε μπορώ να τα ταιριάξω
να σας εξηγηθώ
αυτά που έχω στο μυαλό μου
όμως με πείσμα το φωνάζω
και το διεκδικώ
το δίκιο είναι δικό μου!
ΔΙΚΑΣΤΗΣ
Αρκετά! Δεν υποφέρεσαι πλέον! Αξιότιμοι ένορκοι, τι ποινή να του
επιβάλλουμε;
ΕΝΟΡΚΟΙ
Δεμένος οπισθάγκωνα
μποστά σε λίμνα αίμα
να στέκεται να το θωρεί
και να το πιεί
να μη μπορεί!
Μπουχαχα…
ΔΙΚΑΣΤΗΣ (επίσημα)
Η ενοχή του Θανάση Βάγια απεδείχθη πέραν πάσης αμφιβολίας…
Θανάση Βάγια, καταδικάζεσαι ως απροσάρμοστο και αντικοινωνικό
στοιχείο, να μη βάλεις στο στόμα σου σταγόνα αίμα Για έναν
ολόκληρο χρόνο από σήμερα! Άντ’ αυτού θα ρεύεις και θα τριγυρνάς
σαν την άδικη κατάρα στα κατώγια του Κάτω κόσμου, διότι επιπλέον
απαγορεύεται να ξεμυτίσεις στον Απάνω κόσμο! Όλοι οι βρικόλακες
θα σε αποφεύγουν και όταν θα σε συναντάνε θα σε προγκάνε…
Ελπίζω αυτά να σε συνετίσουν, γιατί αν δεν σε συνετίσουν ή
παραβείς τις απαγορεύσεις, την έχεις βαμμένη! Αντιλαβού; Τσακίσου
τώρα και κοίτα να συνέλθεις όσο είναι καιρός!
(Ο Θ.Β. αποχωρεί μέσα στα γιουχαιτά των θεατών)
Αγαπητοί μου συμβρικόλακες… Ζυγώνουνε μεσάνυχτα!
ΔΙΚΑΣΤΗΣ+ΕΝΟΡΚΟΙ+ΘΕΑΤΕΣ
Ζυγώνουνε μεσάνυχτα
η φύσις ησυχάζει
μα ο καλός βρικόλακας
τα δόντια του ετοιμάζει…
Αίμα…
Θα σκορπιστούμε στα χωριά
να βρούμε τρυφερά μουνιά
Ε ρε κι όποιανε πετύχω
τα λαιμά θα της ξεσκίσω!
Αίμα…
Διάβολε μου τραγογένη
μη μου στείλεις γαμημένη
μόνο άκουσε κι εμένα
ρίξε μου καμιά παρθένα!
Αίμα…
(Φεύγουν όλοι. Τέλος της Πρώτης Φάσης).
(συνεχίζεται;)
Ασμοδαίος
Το πρώτο μέρος διάβασα απ’ το Θανάση Βάγια,
όμως δεν ξεκαθάρισα αν θα περνώ τα βράδια
συνέχειες αναμένοντας απ’ τον καλυβοκύρη
ή πρέπει μου παρηγοριά εις το κεφαλοτύρι;
![]()
Οι φάσεις είναι τέσσερις αγαπητοί μου φίλοι
– η ανάρτησις των γίνεται τώρα, στο πιτς φιτίλι!
Υπό την προϋπόθεσιν εσάς να σας αρέσει
– και από τα χασμουρητά η σιαγών μη πέσει!
(Τον καλλιτέχνην τον σεμνόν
εγκαρδιώνει το κοινόν!)
Alcibiades (!??)
Ο Βαγιας ητανε στου Γ’ πρακτικου το τμημα,
που εγω κι ο Πανος ειμασταν ενα μικρουλι…τμημα,
πηγη εμπνευσης για των διαφορων «ποιητων» τη ριμα…
Ασμοδαίος
(Τον καλλιτέχνην τον σεμνόν
εγκαρδιώνει το κοινόν!)
Μπράβο σας! Ζήτω! Έπαινος αρμόζει εις υμάς
τι δωρεάν παρέχετε τα κείμενα εις ημάς.
Θέλει λαμπρόν Μαυσώλειον αυτός ο συγγραφέας,
παιάνας κι αποθέωσιν εις τρίτους ουρανούς!
Ευρέθη μες στους Καλαματιανούς, με γνώση κι ένας Ζέρβας,
κι εσκέφθη ο μεγάλος του και πρακτικός του νους
πως μέσα στην Ελλάδα μας που πλημμυρούν τα φώτα,
χελιδωνείον έπρεπε να γίνει πρώτα-πρώτα.
Στο Β’ πρακτικό*, φίλε, μη λησμονείς
οι ρίμες για βρικόλακες ήσαν δημοφιλείς!
—
*εκτός αν μου κάνει πλάκα ο Αιζενχάουερ!
Alcibiades (!??)
Το εργο κυριε Πανο μας,
δεν ειναι μυθιστορημα
που σε συνεχειες στρογγυλες
πας και μας το σερβιρεις,
βαλτο λοιπον ολο με μιας
και ασε τα σεσηποτα…
Να, το κοινόν* το απαιτεί, με ουρανομήκη ζήτω!
Του Βάγια μέρος τέταρτο και δεύτερο και τρίτο**
θα ανεβάσω πάραυτα προς τέρψιν θεατών
τυχαίων (όποιονε φανούν) και των καλυβιστών!
–
*δηλ. ο Ασμοδαίος
**όχι με αυτή τη σειρά
Νοσφεράτος
Ω Πάνε! τι θαμασιο θεατρικό ειναι αυτο !
Που αφορά στον Βάγια μας , το μεγαλο πρωτουργό
της εθναναγεννησεως ,ημων, των Βρυκολάκων
που με αγάπη εβγαλε απ’ των ν αχρείων λακκων
τον εκλεκτον μας τονλαον του εδωκεν γαλήνη
Γι αυτό και τον δικάσανε οι Φαρισαιοι εκείνοι!
(Μοναχα που θα προτεινα το θεατρικόν αυτό
εις αλλο να αναρτηθεί ,σε ποστ ξεχωριστο …)
ΦΑΣΗ ΔΕΥΤΕΡΗ
Παίρνουν μέρος…………………
ΑΦΗΓΗΤΗΣ (φωνή που ακούγεται)
ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΑΓΙΑΣ
ΟΜΑΔΑ ΝΕΑΡΩΝ ΒΡΙΚΟΛΑΚΩΝ
ΚΥΡΑ-ΦΡΟΣΥΝΗ
ΧΟΡΩΔΙΑ-ΧΟΡΕΥΤΕΣ
(Η δεύτερη φάση θα ξεδιπλωθεί σε σκηνικό του Κάτω κόσμου, οι
λεπτομέρειες του οποίου επαφίενται στον πατριωτισμό του
σκηνογράφου. Εν πάση περιπτώσει, μετά το άνοιγμα της αυλαίας,
ακούγεται η φωνή του Αφηγητή).
ΑΦΗΓΗΤΗΣ
Με τον τρόπο που παρακολουθήσατε στην πρώτη φάση, αξιότιμοι
θεατές, ο Θανάσης Βάγιας έγινε απόκληρος της κοινωνίας των
βρικολάκων… Η τιμωρία του ήταν φριχτή. Εδώ ένας καπνιστής δεν
μπορεί να κόψει το τσιγάρο, πολλώ δε μάλλον ένας βρικόλακας το
αίμα… Ωστόσο ο μεγάλος καημός του Βάγια ήταν η κυρά-Φροσύνη,
που αντί να του ανοίξει τη δρακουλίσια καρδιά της, άνοιγε τα
μαυρονύχικα δάχτυλά της και τον φασκέλωνε όποτε τον αντάμωνε.
Έτσι ο Θανάσης θέλοντας και μη, τόριξε στους μακρινούς
περιπάτους. Έσερνε τη θλιβερή σκιά του ανάμεσα σε βρυγιασμένα
κοφτερά βράχια ή σε σπηλιές με νυχτερίδες. Ο Κάτω κόσμος είχε
γίνει πια πραγματική κόλαση…
(Μπαίνει ο Βάγιας, σε αισχρή κατάσταση).
BΑΓΙΑΣ
Τ’ ήτανε τούτο το κακό πούπεσε πάνωθέ μου;
Τι έφταιξα και μούβγαλες την πίστη Διάβολέ μου;
Πενήντα χρόνια ζωντανός γύριζα και γλεντούσα
κι άλλα εννιά βρικόλακας, κοτσάνι την περνούσα
Τώρα πλανιέμαι δυστυχής και μαύρη είν’ η καρδιά μου
από του κόσμου την κραυγή και σένα, ερωτά μου…
Αααααααα… Δεν είναι ζωή αυτή, μου την έχει βιδώσει! Τι ήθελα ο
κόπανος να το παίξω αντιρρησίας συνειδήσεως; Αλλά από την άλλη δεν
άντεχα πια τη μαύρη κι άραχλη μιζέρια της νύχτας, το
ξεγλωσσισμένο κυνηγητό του αίματος, τη λύσσα και την κτηνωδία της
ανεξέλεγκτης βίας… Μα που να καταλάβουν αυτοί οι ντιπ
ξεροκέφαλοι! Δόστους αίμα και πάρτους την ψυχή -που λέει ο λόγος,
καθόσον η ψυχή ολονών βρίσκεται προ πολλού στο ενεχυροδανειστήριο
… Εγώ πάντως τα σκάτωσα! Κινήθηκα ενάντια στη φύση και τη βολή
μου. Θέλω αίμα, κι όμως ανατριχιάζω στην ιδέα να δαγκώσω λαιμό…
Ποιός θα το φανταζότανε πως όντας βρικόλακας θα με πιάνανε
υπαρξιακές αγωνίες… Κι έχω και τη Φροσύνη… Αμάν, τι λούκι
είν’ αυτό;
ΑΦΗΓΗΤΗΣ
Κόφτο Θανάση και εισέρχεται εκ δεξιών η κυρά-Φροσύνη, βγαίνοντας
Για την μεταμεσονύκτια τσάρκα της.
(Ο Θανάσης ταραγμένος απομακρύνεται στο βάθος και παρακολουθεί
την κυρά-Φροσύνη να μπαίνει στη σκηνή και να λέει το τραγούδι
της).
ΚΥΡΑ-ΦΡΟΣΥΝΗ
Σαν πέφτει η νύχτα ξεκινώ
με άχτι και θυμό
και κυνηγώ στα σκοτεινά
τον τρυφερό λαιμό.
Κάποιοι με λένε παρακμή
μα ηδονή χαρίζω
καθώς στα άπραγα τζιτζιά
τα δόντια μου βυθίζω.
Έτσι κι αλλιώς
είν’ η ζωή
μια αυταπάτη
όταν τη δεις
με καθαρό
και κρύο μάτι…
Πέφτω λοιπόν σαν τη βροχή
στο διψασμένο χώμα
με δέχονται σαν άλλη εκδοχή
κάθε πρωί είμαι πτώμα…
Για να δούμε, τι ψάρια θα ψαρέψουμε κι απόψε… Μπα, τι βλέπω, ο
Βάγιας! Βρε χαμένε!…
ΒΑΓΙΑΣ
Φροσύνη…
ΚΥΡΑ-ΦΡΟΣΥΝΗ
Τον κακό σου τον καιρό αχαϊρευτε!
ΒΑΓΙΑΣ
Φροσύνη γιατί με πληγώνεις, αφού σ’ αγαπώ…
ΚΥΡΑ-ΦΡΟΣΥΝΗ
Ακριβώς γιαυτό, επειδή με τάχεις πρήξει!
ΒΑΓΙΑΣ
Πως μπορείς να μη νοιώθεις τη φλόγα του έρωτα να πυρπολεί την
καρδιά σου;
ΚΥΡΑ-ΦΡΟΣΥΝΗ
Είσαι τελείως μαλάκας… Τι να ερωτευτώ από το κουφάρι σου βρε;
Εγώ θέλω πλάσματα ζωντανά, με γλυκό ζεστό αίμα, που κυλάει στις
φλέβες τους και τα γαργαλάει, κι όταν μπήχνω τα δόντια μου στην
απαλή τους σάρκα με γεμίζουν ηδονή… Τι ν’ αγαπήσω από σένα, τις
ξεροκοκκάλες σου;
ΒΑΓΙΑΣ
Φροσύνη, μη…
ΚΥΡΑ-ΦΡΟΣΥΝΗ
Ρ’ άει χάσου! Έχουμε και δουλειές!
(Η Φροσύνη φεύγει και αφήνει σύξυλο το Θανάση).
ΒΑΓΙΑΣ
Άντε να πείσεις τώρα αυτήν την αιμορουφήχτρα για την
πνευματικότητα του έρωτα…
ΑΦΗΓΗΤΗΣ
Θανάση Βάγια, για να ολοκληρωθεί η εικόνα της κατάπτωσής σου
μπροστά στους αξιότιμους θεατές μας, θα αντιμετωπίσεις τώρα μια
παρέα παλιών σου μαθητών.
ΒΑΓΙΑΣ
Α, όχι, όχι!
ΑΦΗΓΗΤΗΣ
Μη χτυπιέσαι και θα πιείς το ποτήρι μέχρι το τέλος…
ΒΑΓΙΑΣ
Δε θέλω! Απελθέτω απ’ εμού το ποτήριον ετούτο!
ΑΦΗΓΗΤΗΣ
Ποιός σε ρώτησε αν θέλεις; Το σενάριο προβλέπει σ’ αυτό το σημείο
συνάντησή σου με ομάδα παλιών σου μαθητών και κόψε το λαιμό σου!
Εξάλλου έρχονται κιόλας, δεν τους ακούς;
(Με τη συνοδεία μουσικής που επαφίεται στον πατριωτισμό του
συνθέτη, μπουκάρουν στη σκηνή μισή ντουζίνα βρικόλακες,
χούλιγκανς).
ΝΕΑΡΟΙ
Ρε σεις μαγκάκια, ο Βάγιας! Γειά σου Θανάση!
ΒΑΓΙΑΣ
Καλώς τα τα παιδιά…
(Τον περιτριγυρίζουν)
ΝΕΑΡΟΣ Α’
Καλάμια και παλούκια!
ΝΕΑΡΟΣ Β’
Βάγια, πες αλεύρι…
ΝΕΑΡΟΣ Γ’
Η Φροσύνη σε γυρεύει…
ΒΑΓΙΑΣ
Σας παρακαλώ…
ΝΕΑΡΟΣ Α’
Τι λες ρε γέρο-ξούρα; Εσύ δε μας έμαθες πως η πρώτη αρετή του
βρικόλακα είναι να μην φοβάται τίποτα και κανέναν;
ΝΕΑΡΟΣ Β’
Εκτός κι αν μας έλεγες ψέματα, οπότε και πάλι θέλεις φτύσιμο…
ΝΕΑΡΟΣ Γ’
Βάγια μας πούλησες και μεις σε είχαμε Για πρότυπο… Φτού σου!
ΒΑΓΙΑΣ
Μα γιατί δεν με ακούτε;
(Οι νεαροί δεν ακούν τίποτα. Κάνουν κύκλο γύρω του και τραγουδούν
το παρακάτω τετράστιχο. Ο Θ.Β. τάχει χαμένα).
ΝΕΑΡΟΙ
Βάγια, Βάγια βλάκα
κόπανε, μαλάκα
γυρίζει και σε φτύνει
και η κυρά-Φροσύνη!
(Οι νεαροί φεύγουν)
ΒΑΓΙΑΣ
Βρε κακό που με βρήκε… Δε μου φτάνει η δίψα και η καψούρα μου,
έχω και τούτα τα τσογλάνια να μου τη σπάνε… Μαέστρο κάνε το
καθήκον σου γιατί θέλω να τραγουδήσω πένθιμα και ηρωικά τα χάλια
μου…
Πίσω μου μαύρη καταχνιά
μπροστά μου μαύρο ρέμα
αλλά θ’ ανοίξω τα πανιά
θα πάω νάβρω αίμα…
Να τριγυρνώ σαν το σκυλί
άλλο δεν το αντέχω
στης κοινωνίας το σκαλί
το τελευταίο στέκω.
Φροσάκι την αγάπη μου
αφού περιφρονείς
και γω θα σβήσω, θα χαθώ
να κλαις και να πονείς.
Αυτό ήτανε! Δε μου μένει άλλο τίποτα παρά ένα αξιοπρεπές τέλος:
Θα πάω στα Γιάννενα και θα πιώ αίμα του Αλή-πασά που έπνιξε την
κυρά-Φροσύνη!
ΑΦΗΓΗΤΗΣ
Τι λες μωρέ Βάγια; Το σκέφτηκες καλά;
ΒΑΓΙΑΣ
Τίποτα δε με σταματάει…
ΑΦΗΓΗΤΗΣ
Θα σε ξαναπάρει, κατά πάσαν πιθανότητα, ο διάολος…
ΒΑΓΙΑΣ
Πάψε να κάνεις επίδειξη φτηνού πνεύματος και υπόδειξέ μου κάποιον
τρόπο να φτάσω γρήγορα στα Γιάννενα.
ΑΦΗΓΗΤΗΣ
Να πας με το τραίνο.
ΒΑΓΙΑΣ
Είναι ασφαλές;
ΑΦΗΓΗΤΗΣ
Αν σ’ αρέσει! Αν δε σ’ αρέσει, τράβα ποδαρόδρομο και ξεφορτώσου
μας! Εδώ το σενάριο σου αφήνει απόλυτη ελευθερία επιλογής.
ΒΑΓΙΑΣ
Θα πάω με το τραίνο!
ΑΦΗΓΗΤΗΣ
Κάνε λοιπόν γρήγορα, για να βγάλεις εισιτήριο. Στο μεταξύ οι
αξιότιμοι θεατές μας θα παρακολουθήσουν το μουσικοχορευτικό
αριστούργημα που κλείνει τη δεύτερη φάση…
(Τα επακολουθούντα, πλην του πατριωτισμού των υπολοίπων
επαφίενται και εις αυτόν του χορογράφου).
ΧΟΡΩΔΙΑ
Σκοτάδι πίσσα στο νεκροταφείο
κι έξω δε βγαίνουν μήτε γι ανάγκη
οι πεθαμένοι, μα έχουν αγγείο…
Γεμάτοι κόκαλα τρίζουν οι τάφοι
τρίζουν οι ώρες και ξεπροβάλλει
άμαλλο, λείο, λευκό κεφάλι.
Λείπουν δυό δόντια, λείπει ένα χέρι
πούχασε τότε σε κάποιο καρτέρι
λείπουν οι σάρκες και μονάχα
στριφτή, μεγαλόπρεπη, στέκει η μουστάκα.
Θανάση Βάγια ξεπροβάλλεις
κι αναρωτιέσαι και αμφιβάλλεις
αν τάχα υπάρχεις και τ’ αρνιέσαι
μόνος τη νύχτα πως πλανιέσαι.
Θανάση Βάγια πράξεις φριχτές
-θυμήσου- έκανες κι είναι σαν χθες
όταν γυρνώντας μια νύχτα μπούζι
του Μπότσαρη έκλεψες μαύρο καρπούζι!
ΑΦΗΓΗΤΗΣ
Ναι. Ο Θανάσης Βάγιας βαδίζει πλέον -ή για να ακριβολογούμε
κάθεται στο κουπέ του- προς το πεπρωμένο του… Έχοντας φτάσει
στην έσχατη απελπισία ξέχασε να πάρει μαζί του ακόμα και την
οδοντόβουρτσα του… Τόσο πολύ έχει ξεπεράσει τη φύση του, που
ούτε δίνει σημασία στην όμορφη σαρακατσάνα που κάθεται απέναντί
του και γνέθει με τη ρόκα της… Ο Θανάσης Βάγιας, μη έχοντας
φυσικά τη συναίσθηση του πόσο γειτονικά είναι το ηρωικό και το
γελοίο, μετεωρίζεται ανάμεσά τους, αλλάζοντας εκφράσεις και
ταυτόχρονα αλλάζοντας τη στάση της ιστορίας απέναντί του… Ας
ξεκουραστούμε όμως λιγάκι, γιατί στην τρίτη φάση μας περιμένουν
πράματα και θάματα…
ΧΟΡΩΔΙΑ
Στης ανυπαρξίας
τα θολά νερά
κυλάς και φεύγεις, Βάγια
για δεύτερη φορά…
(Τέλος της δεύτερης φάσης – μπορείτε να σηκωθείτε για κατούρημα).
ΦΑΣΗ ΤΡΙΤΗ
Παίρνουν μέρος…………………
ΟΔΑΛΙΣΚΕΣ
ΑΛΗ ΠΑΣΑΣ
ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ
ΤΖΟΧΑΝΤΑΡΑΙΟΙ
ΡΕΠΟΡΤΕΡ ΤΗΣ ΤV
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΕΤΡΟΣ
ΟΞΑΠΟΔΩ
ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΑΓΙΑΣ
ΧΟΡΩΔΙΑ
(Φαίνεται ένα κομμάτι της σκηνής, ως εσωτερικό του σαραγιού του
Αλή-πασά. Ο πασάς έχει ξαπλώσει μακαρίως, ενώ πλειάς οδαλίσκων
τον ψυχαγωγεί χορεύοντας και τραγουδώντας).
ΟΔΑΛΙΣΚΕΣ
Λάμπεις σαν ήλιος
και βροντάς σαν κεραυνός
Αλή πασά μου
Για σεν’ ανάβει
βαρύς καημός
μέσ’ την καρδιά μου.
ΑΛΗΣ
(Κλάνει βροντερά, αφού κάνει νόημα να σωπάσουν)
Για σκασμός ορέ θηλυκά! Θέλω να τραγουδήσω!
(Οι χανούμισσες ξαπλώνουν ολόγυρα)
Αμάν, αμάν
πασάς μωρέ στα Γιάννενα
ποιός μου κουνιέτ’ εμένα;
ΟΔΑΛΙΣΚΕΣ
Κανείς, κανείς, κανείς…
ΑΛΗΣ
Αμάν -επαναλαμβάνω- αμάν
όποιος αντίλογο μου πει
θα κλάψει η μάνα που τον γέννα.
ΟΔΑΛΙΣΚΕΣ
Την έχει σαφώς βαμμένη…
ΑΛΗΣ
Αμάν -για πολλοστή φορά- αμάν…
(Ξαφνικά ακούγεται ένα φρικιαστικό ουρλιαχτό, που κόβει τον Αλή.
Μετά φασαρίες, φωνές, τρεχάματα, κακό, χαμός. Ο Αλής σηκώνεται
και περιμένει με αγωνία, ενώ οι οδαλίσκες λουφάζουν πίσω του.
Μπουκάρει ένας αξιωματικός της φρουράς).
ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ
Πασά μου!…
ΑΛΗΣ
Τι συμβαίνει ορέ;
ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ
Ξω-ξω-ξωτικό πασά μου… Το ξωτικό του Θανάση Βάγια…
ΟΔΑΛΙΣΚΕΣ (φοβισμένες)
Ααααααα…
ΑΛΗΣ
Τι λες μωρέ; Που, πότε, πως;
ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ
Στο λάκκο με τον ασβέστη, στην πίσω αυλή του σαραγιού, πασά μου…
Όπως πήδηξε τη μάντρα έπεσε μέσα μέχρι τη μέση και δε μπορεί να
κουνηθεί…
ΑΛΗΣ
Ο Βάγιας… Και τι ήρθε να κάνει μωρέ στο σεράι;
ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ
Απ’ ότι λέει πασά μου… (κομπιάζει)
ΑΛΗΣ
Λέγε μωρέ χαμένε, λέγε!
ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ
Ε, να, είπε πως ήρθε να σ’ εκδικηθεί πασά μου, γιατί λέει έπνιξες
στη λίμνη την κυρά-Φροσύνη…
ΑΛΗΣ (έξω φρενών)
Σκασμός άθλιο υποκείμενο! Τσακιστείτε, βγείτε όλοι έξω, θάρθω κι
εγώ σε λίγο…
(Ο αξιωματικός και οι χανούμισσες αποχωρούν. Ο Αλής μονολογεί).
Βάι, βάι, βάι, καλό κι ετούτο… Απόπειρα δολοφονίας του
πολυχρονεμένου Βεζίρη, τρεις βδομάδες πριν τις εκλογές, από τον
Θανάση Βάγια, γνωστόν πράκτορα του εχθρού, γνωστόν προδότη…
Τζόγος μεγάλος! Θα μου πείτε πως είμαι ο μοναδικός σοβαρός
υποψήφιος στις εκλογές, ε, δε χάλασε δα ο κόσμος… Ο πανέξυπνος
λαός μου θαρρεί πως είμαστε πολλοί και διάφοροι. Μάλιστα τούτη τη
φορά θαρρώ πως θα προτιμήσουν τη σοσιαλιστική εκδοχή μου… Τι να
κάνω αξιότιμοι θεατές, είναι βλέπετε σκανδαλιάρης λαός και πρέπει
κάθε τόσο να του βρίσκω κάποιο ξόανο να προσκυνά, Για νάναι
ήσυχος κι ευχαριστημένος… Χε, χε… Να τώρα ο Βάγιας, ευκαιρία
να τους συσπειρώσει όλους γύρω μου, Για τον σοσιαλιστικό
μετασχηματισμό που σκοπεύω να λανσάρω, προς όφελος μου φυσικά…
(Βγαίνοντας στην αυλή)
Ορέ τσιμπούκ-τσογλάνια! Νάρθουν αμέσως τα κανάλια και να
μεταδίδουν απευθείας τα δρώμενα σ’ ολόκληρη την επικράτεια! Θα
δώσω και αποκλειστική συνέντευξη.
(Αλλάζει ο φωτισμός -βλέπε πατριωτισμό σκηνοθέτη- και βλέπουμε
την πίσω αυλή του σαραγιού, όπου ο μεν Βάγιας βρίσκεται
καθηλωμένος στον ασβεστόλακο, οι δε τζοχανταραίοι τρέχουν ολόγυρα
με πυρσούς, τρομαγμένοι).
ΤΖΟΧΑΝΤΑΡΑΙΟΙ
Τι λαχτάρα ήτανε τούτη
τι κωλοπηλάλημα;
ΑΛΗΣ
Που είν’ αυτός
που ήρθε να ταράξει
την καθεστηκυία τάξη;
Που είν’ αυτός
που στο νόμο αντιτάχθη;
Θα τόνε κάνω
μπούρμπερη, στάχτη!
ΤΖΟΧΑΝΤΑΡΑΙΟΙ
Νάτονε πασά μου, νάτον
μες τον ασβεστόλακο…
ΑΛΗΣ
Θα τον συγυρίσω εγώ! Α, να και τα κανάλια… Από δω ορέ
τσογλάνια…
ΡΕΠΟΡΤΕΡ
Τι έχετε να δηλώσετε Για τα τελευταία γεγονότα πασά μου;
ΑΛΗΣ
Απόπειρα δολοφονίας εναντίον μου αφενός… Τον στείλανε αυτά τα
καθάρματα -και ξέρετε ποιούς εννοώ βέβαια- για να με καθαρίσει.
Αφετέρου και στη συνέχεια είχε σκοπό να κηρύξει δικτατορία, να
σκλαβώσει το λαό, να τον ξεζουμίζει, να τον ξεγελάει με
παπαρδέλες περί δημοκρατίας, να τον κρατάει χρόνια και χρόνια στο
σκοτάδι, να τον αποβλακώνει ερεθίζοντας τα πιο ταπεινά ένστικτα
και καταπνίγοντας κάθε πνευματική ανάταση… (Πιο σιγά) Μα πως τα
λέω έτσι ο αφιλότιμος… Ραγίζουν και οι πέτρες… Βλέπετε λοιπόν
τι κίνδυνο αποτελεί ο Βάγιας;
ΤΖΟΧΑΝΤΑΡΑΙΟΙ
Για δες, Για δες…
ΑΛΗΣ
Όμως ΕΓΩ σας έσωσα και πάλι φτιάχνοντας έγκαιρα τον ασβεστόλακο!
Κουφάλες… Προσέχτε με τώρα καλά!
Ο Βάγιας είν’ η απειλή
είν’ ο σεισμός
είν’ ο λιμός
ο καταποντισμός…
Για να σωθούμε
όλοι μαζί
πρέπει να κυριαρχήσει
ο σοσιαλισμός!
ΤΖΟΧΑΝΤΑΡΑΙΟΙ
Ο σοσιαλισμός
ο σοσιαλισμός…
ΑΛΗΣ
Αλλά να ξηγιόμαστε κωθώνια: Ο καλός ο σοσιαλισμός και δε θέλω
τίποτες ουρανοκατέβατα γιατί θα σας πάρει ο διάολος τον πατέρα…
ΤΖΟΧΑΝΤΑΡΑΙΟΙ
Σοσιαλισμός πολλής
κι επικεφαλής
πάντα ο Αλής! (το λένε σα σύνθημα)
ΡΕΠΟΡΤΕΡ
Σε απευθείας σύνδεση με το Λουτράκι όπου παραθερίζει, σας μιλάμε
με τον Απόστολο Πέτρο, εκπρόσωπο της συνομοταξίας των
Παραδεισίων. Απόστολε, τι έχετε να μας πείτε Για το θέμα του
Βάγια;
ΠΕΤΡΟΣ
Μέγας είσαι Κύριε και θαυμαστά τα έργα σου… Δος ημίν σήμερον
και άφες ημίν… Αι γενεαί πάσαι…
ΡΕΠΟΡΤΕΡ
(Τον σκουντάει). Για τον Βάγια, Απόστολε…
ΠΕΤΡΟΣ
Α, Για το Βάγια… Είναι προφανές πως ήρθε ως απεσταλμένος του
Οξαποδώ για να σαμποτάρει την τιτάνια προσπάθεια για σοσιαλισμό
που κάνει ο Αλή-πασάς. Εμάς βασικά στ’ αρχίδια μας, πλην όμως,
μια και είμαστε με το μέρος του Αλή-πασά, όπως είμαστε βέβαια με
το μέρος κάθε εξουσίας, τον σιχτιρίζουμε και του ευχόμαστε κακό
ψόφο νάχει…
ΡΕΠΟΡΤΕΡ
Και στους πιστούς τι έχετε να πείτε;
ΠΕΤΡΟΣ
Εμ, ναι… Νηστεία και προσευχή κλπ. Ο έχων δύο χιτώνες να φέρει
τον ένα αποδώ και να κονομήσει την ευλογία του Κυρίου… Μωρέ
παιδάκι μου τι να σου πω, μούχουνε γίνει τούμπανο δυό χιλιάδες
χρόνια τώρα να κοπανάω τις ίδιες μαλακίες, αλλά τι να κάνουμε,
ντήλερ σου λέει ο άλλος, πρέπει να πουλήσω τόσα κομμάτια αέρα
κοπανιστό, έχω υπογράψει συμβόλαιο εγώ, και…
(Ξάφνου τον καταπίνει το σκοτάδι).
ΡΕΠΟΡΤΕΡ
Πάει κι ο Πέτρος, μας τελείωσε… Είχε ξεμωραθεί τελείως ο
κακομοίρης. Αλλά, τι γίνεται στην αυλή;
(Στην αυλή με το λάκκο, οι τζοχανταραίοι γυρνάνε γύρω από το Βάγια
και τραγουδάνε κοροϊδευτικά)
ΤΖΟΧΑΝΤΑΡΑΙΟΙ
Βάγια, Βάγια, βλάκα
κόπανε, μαλάκα
τι θαρρείς, τι θαρρείς
λίγο ακόμα
θα διαλυθείς!
ΡΕΠΟΡΤΕΡ
Σας μιλάμε αξιότιμοι θεατές από το Βρικολακιστάν, όπου ο Ύπατος
των Βρικολάκων, ο ίδιος ο Οξαποδώ, θα μας παραχωρήσει
αποκλειστική συνέντευξη Για το θέμα του Βάγια… Εξοχότατε, τι
έχετε να μας πείτε;
ΟΞΑΠΟΔΩ
Βασικά, ναι… Ξέρεις, είναι η πρώτη συνέντευξη που δίνω Για την
τηλεόραση και οφείλω να ομολογήσω πως έχω λίγο τρακ…
ΡΕΠΟΡΤΕΡ
Χαλαρώστε… Εδώ είμαστε όλοι μια μεγάλη οικογένεια, όπως έχει
πει κάποιος, ο πλανήτης μας είναι ένα οικουμενικό σπίτι…
ΟΞΑΠΟΔΩ
Ευχαριστώ, θα προσπαθήσω… Εχμ, ο Βάγιας υπήρξε πάντοτε
νομοταγής βρικόλακας έως ότου, όπως φαίνεται, του λασκάρισε
κάποια βίδα… Εξ υποθέσεως βέβαια εμείς, εγώ δηλαδή και η
αριστοκρατία του Κάτω κόσμου, οι βρικόλακες δηλαδή, είμαστε
εχθροί των ζωντανών…
ΡΕΠΟΡΤΕΡ
Τώρα όμως έχει επέλθει ένας κάποιος ιστορικός συμβιβασμός…
ΟΞΑΠΟΔΩ
Ας το πούμε κι έτσι, είναι μια ανάγνωση κι αυτή… Χε χε… Η
ουσία είναι πως ο Βάγιας προχώρησε σ’ έναν ανεύθυνο εξτρεμισμό
που εκθέτει το κύρος του Βρικολακιστάν αλλά και αυτή καθ’ εαυτήν
την υπόσταση του Σύμπαντος. Αν οι βρικόλακες πάψουν νάναι
βρικόλακες, οι ζωντανοί ζωντανοί και οι παραδείσιοι παραδείσιοι,
τότε πάει, χάλασε η τάξη, χάλασαν οι τάξεις, πάνε οι θεσμοί, οι
δομές, τα ιδανικά, οι γραφειοκρατίες, τα σύνορα, οι φόροι, η βία
και τα λοιπά στηρίγματα του Συμπάντου… Μ’ εννοείς;
ΡΕΠΟΡΤΕΡ
Όχι!
ΟΞΑΠΟΔΩ
Καλύτερα, όσο λιγότερο μ’ εννοείς, τόσο το καλύτερο…
ΡΕΠΟΡΤΕΡ
Για το Βάγια θέλω να μου κάνετε μια δήλωση…
ΟΞΑΠΟΔΩ
Ευχαρίστως νεαρέ μου… Δεδομένου ότι αν γίνουν όλοι Βάγιες θα
γίνει της κακομοίρας, τον αποκηρύσσουμε τον κοπρίτη μετά
βδελυγμίας! Και λυπάμαι, διότι δε μπορώ βέβαια να τον
διαβολοστείλω…
ΡΕΠΟΡΤΕΡ
Ευχαριστούμε πολύ εξοχότατε Οξαποδώ.
ΟΞΑΠΟΔΩ
Κι εγώ ευχαριστώ… Και πούσαι, νεαρέ… Σε περιμένω κατά δω
μεριά, δε φαντάζομαι να χαραμιστείς με τους παραδεισίους…
Πρέπει να οργανώσω τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης του Κάτω κόσμου και
να φροντίσω λίγο για το image μου…
ΡΕΠΟΡΤΕΡ
Πληρώνεις καλά;
ΟΞΑΠΟΔΩ
Πλάκα κάνεις τώρα δικέ μου;
ΡΕΠΟΡΤΕΡ
Προς το παρόν έχω συμβόλαιο… Όταν λήξει, πολύ ευχαρίστως. Τώρα
όμως πρέπει να φύγω πάλι Για την αυλή του σαραγιού… Αντίο
εξοχότατε Οξαποδώ!
ΟΞΑΠΟΔΩ
Άιντε, στο Διάολο…
(Στην αυλή, η προηγούμενη εικόνα)
ΤΖΟΧΑΝΤΑΡΑΙΟΙ
Βάγια, Βάγια, βλάκα
κόπανε, μαλάκα
τι θαρρείς, τι θαρρείς
λίγο ακόμα
-θα διαλυθείς…
ΡΕΠΟΡΤΕΡ
Και τώρα αξιότιμοι θεατές, η μεγάλη στιγμή που όλοι περιμένατε! Η
TV σας προσφέρει σε απευθείας μετάδοση την τελευταία συνέντευξη
του Θανάση Βάγια, λίγη μονάχα ώρα πριν βγει ο ήλιος, λίγη μονάχα
ώρα πριν ο Θανάσης Βάγιας γίνει καπνός!
ΒΑΓΙΑΣ
No comments
ΡΕΠΟΡΤΕΡ
Δε μπορείς να μας το κάνεις αυτό Θανάση! Όλοι παρακολουθούν από
τις τηλεοράσεις αυτό το φαντασμαγορικό show, που εισάγει τη χώρα
θριαμβευτικά στη δεκαετία του από τηλεοράσεως σοσιαλισμού! Όλη η
Ελλάδα αυτή τη στιγμή κρέμεται από τα χείλη σου!
ΒΑΓΙΑΣ
Σκορδοκαϊλα μου!
ΡΕΠΟΡΤΕΡ
Θανασάκη, μην είσαι εγωιστής… Κάνε μια θυσία… Κάνε μας μια
δήλωση όσο είναι καιρός…
ΒΑΓΙΑΣ
Έχω τη σκασίλα μου, έχω και τούτη την κολλιτσίδα… Τέλος πάντων,
έστω κι έτσι, δημόσιες σχέσεις είναι αυτές…
Κίνησα να πράξω έργα τρομερά
μα η φοράδα στ’ αλώνι εχέστη
και βρώμισα μονάχα τον ασβέστη…
Φριχτός, κουτός και άθλιος
και αιμοβόρο κτήνος δηλωμένος
της καντεμιάς μου κλοτσοσκούφι
από τον έρωτά μου προδομένος
λειώνω και χάνουμαι
μετά τη νύχτα ετούτη.
Και δε με νοιάζει
ό,τι κι αν πουν
οι κριτικοί της πλάκας
μονάχα αυτό με τυραννά
που πάω σα μαλάκας…
Κίνησα να πράξω έργα τρομερά
μα η φοράδα στο αλώνι εχέστη
και βρώμισα μονάχα τον ασβέστη…
ΡΕΠΟΡΤΕΡ
Αξιότιμοι θεατές, σωθήκανε τα παραμύθια! Σε λίγα μόνο λεπτά ο
ήλιος θα προβάλλει πίσω από τη μάντρα και τότε Θανάσης Βάγιας
γιόκ! Παρακολουθήσατε σε απευθείας μετάδοση, Για πρώτη και μόνη
φορά τις τελευταίες ώρες ενός βρικόλακα, ενώ η TV τάπωσε τόσους
και τόσους συγγραφείς βιβλίων Δράκουλα και άλλους τόσους
σκηνοθέτες ταινιών τρόμου! Έλα η μουσική!
ΧΟΡΩΔΙΑ
Φόβος και τρόμος αν ήσουν Θανάση
όλα τα νήματα πια έχουν σπάσει
τι κι αν το βλέμμα σου άγριο γυρνά;
Ο ήλιος θάνατο, Βάγια, κερνά
σε καύκαλο άδειο αντίς για κούπα-
πιές το και γίνε καπνός, τουλούπα…
(Ο πατριωτισμός του σκηνοθέτη…)
Έγιν’ ο Βάγιας αφράτη σκόνη
η ύπαρξή του θλιμμένα τελειώνει
πάει ο βρικόλακας, μένει για πλάκα
στριφτή, μεγαλόπρεπη, η δόλια μουστάκα!
(Τέλος της τρίτης φάσης)
ΦΑΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗ
Παίρνουν μέρος…………………
ΑΦΗΓΗΤΗΣ
ΟΜΑΔΑ ΝΕΑΡΩΝ ΒΡΙΚΟΛΑΚΩΝ
ΕΠΙΣΗΜΗ ΠΟΜΠΗ ΒΡΙΚΟΛΑΚΩΝ
ΚΥΡΑ ΦΡΟΣΥΝΗ
ΧΟΡΩΔΙΑ
ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΑΓΙΑΣ
(Το σκηνικό της δεύτερης φάσης)
ΑΦΗΓΗΤΗΣ
Τη μέρα που ακολούθησε τον αφανισμό του Θανάση Βάγια πολλοί
βρικόλακες δε βρήκαν ησυχία στα μνήματά τους… Κάτι αργοσάλεψε
στο θολωμένο και αμάθητο να σκέφτεται μυαλό κυρίως των νέων
βλασταριών του Κάτω κόσμου. Η δυσαρέσκεια και η διάχυτη
επαναστατικότητα, σε ποιόν δρόμο άραγε θα περπατήσουν;
(Μπαίνει στη σκηνή ομάδα νεαρών βρικολάκων)
ΝΕΑΡΟΙ
Μες τον υπόγειο ασάλευτο καιρό
μνήμη άλικη εξαίσιας φαντασίας
του τραγουδιού σου πιάνουμ’ όλοι το σκοπό
σαν έκφραση πρωτόγνωρη ελευθερίας.
Πειράζει
νάχω όνειρα κι εγώ
να θέλω να αισθάνομαι
να θέλω ν’ αγαπάω…
Πειράζει
που τις νύχτες περπατώ
και δεν αντιλαμβάνομαι
που στέκομαι, που πάω…
Αλήθεια είναι πως κουράστηκα
ίσως και ν’ απογοητεύτηκα
τη σύμβασή σας τη βαρέθηκα…
Στα δίχτυα τ’ όνειρού μου πιάστηκα
γουστάρω ήλιο, θάλασσα, ζωή
όχι πια μούχλα απ’ το βράδυ ως το πρωί…
(Σα σύνθημα)
Γουστάρω ήλιο, θάλασσα, ζωή
όχι πια μούχλα
απ’ το βράδυ ως το πρωί!
ΝΕΑΡΟΣ Α’
Φτάνει πια σύντροφοι! Είχε δίκιο ο μεγάλος αγωνιστής, ο μεγάλος
οραματιστής Θανάσης Βάγιας!
ΝΕΑΡΟΣ Β’
Καιρός να πούμε όχι στη μαύρη κι άραχλη μιζέρια της νύχτας, στο
ξεγλωσσισμένο κυνηγητό του αίματος, στη λύσσα και την κτηνωδία
της ανεξέλεγκτης βίας!
ΝΕΑΡΟΣ Γ’
Να μελετήσουμε, να εμβαθύνουμε, να οργανωθούμε, να δράσουμε!
Πάμε!
(Φεύγουν)
ΑΦΗΓΗΤΗΣ
Ποιός το περίμενε, ε; Βέβαια κατά πάσαν πιθανότητα θα τους
ποδηγετήσουν οι καθεστώτες, ή απλούστατα, θα τους τσακίσουν…
Καμιά φορά όμως οι αγνές προθέσεις ικανοποιούν την ιστορία,
ανεξάρτητα από την κατάληξή τους, και εν πάση περιπτώσει ο
Θανάσης Βάγιας βρίσκεται άθελά του στο ρόλο του ειδώλου ενός
ρωμαλέου, αναπτυσσομένου κινήματος.
(Μπαίνει στη σκηνή μια επίσημη πομπή βρικολάκων με λάβαρα,
εικόνες του Βάγια στεφανωμένες με λουλούδια κλπ).
ΒΡΙΚΟΛΑΚΕΣ
Στου Κάτω κόσμου
τις αμέτρητες σκιές
μέσα σε βασιλιάδες
ήρωες και ποιητές
τα βράδια μια σκιά
μεγάλη ξεχωρίζει
τη νέα μας αντίληψη
του κόσμου προσδιορίζει
είναι του Βάγια
η ανάμνηση που λες…
ΒΡΙΚΟΛΑΚΑΣ Α’
Δεν είμαστε κορόιδα αγαπητοί μου! Αφού τον ηρωοποίησαν αυτόν τον
απερίγραπτο, θα τόνε κάνουμε κι εμείς άχρηστο τοτέμ που θα
απορροφά την κουταμάρα των αφελών, και επί πλέον θα ευλογεί εκ
του ασφαλούς τις εκάστοτε επιλογές μας!
ΒΡΙΚΟΛΑΚΕΣ
Ο βρικολύκος κι αν εγέρασε
κι άσπρισε το μαλλί του
μήτε η γνώμη του άλλαξε
μήτε την κεφαλή του…
ΒΡΙΚΟΛΑΚΑΣ Β’
Θα του χτίσουμε ναό του Βάγια! και πάλι ένα κενοτάφιο όπου κάθε
χρόνο, στην επέτειο του θανάτου του, θα γεμίζει με το αίμα
δεκάδων παρθένων που θα θυσιάζονται ομαδικά… Χε, χε, να δούμε
κιόλας μέχρι που φτάνουν τα όρια της επαναστατικής ηθικής των
τσογλανιών που πέρασαν προηγουμένως…
ΒΡΙΚΟΛΑΚΑΣ Γ’
Ο Βάγιας θα γίνει σούπερ-σταρ! Οι διανοούμενοι του Κάτω κόσμου θα
γράψουν μελέτες γιαυτόν -να κάνουν και κάποια δουλειά οι
χαραμοφάηδες! Το όνομά του θα δοθεί σε στάδια, συλλόγους, σπηλιές
και βουνά. Θα κυκλοφορήσουν μπλουζάκια με τη μουτσούνα του
επάνω. Και βέβαια θα κυκλοφορήσουν και γραφτά του που θα
δικαιώνουν την επίσημη πολιτική μας…
ΒΡΙΚΟΛΑΚΕΣ
Στου Κάτω κόσμου
τις αμέτρητες σκιές
ανάμεσα σε βασιλιάδες
ήρωες και ποιητές
τα βράδια μια σκιά
μεγάλη ξεχωρίζει
τη νέα μας αντίληψη
του κόσμου προσδιορίζει
είναι του Βάγια
η ανάμνηση που λες…
(Η πομπή αποχωρεί)
ΑΦΗΓΗΤΗΣ
Καημένε Θανάση… Υπήρξες ένας καντέμης βρικόλακας και κατάληξες
να γίνεις Για άλλους πρότυπο επανάστασης και για άλλους ξόανο…
Μα τι να γίνεται η κυρά-Φροσύνη;
(Η κυρά-Φροσύνη μπαίνει στη σκηνή συνοδευόμενη από δυο-τρεις
νεαρούς, με εμφάνιση εύθυμης χήρας).
ΚΥΡΑ-ΦΡΟΣΥΝΗ
Σταλιά-σταλιά να μάζευα
τα δάκρια που χύνω
στ’ άδειο σου φέρετρο να πότιζα
τον κάτασπρο τον κρίνο
που φύτεψες πριν να χαθείς
Θανάση μου…
Ήσουν ωραίος και γλυκός
κι είχες τις χάρες όλες
όλα σου τα ελάτρευα
μέχρι τις τρύπιες σόλες
που σ’ έφερναν για να με δεις
Θανάση μου…
Τώρα θέλω στα χώματα
να γύρω και να βγάλω
τον άτιμο που τάραξε
το δάχτυλό μου κάλο
και σ’ έκανε ν’ ανησυχείς
Θανάση μου…
Πάμε παιδιά, ίσα που προλαβαίνουμε να ετοιμαστούμε Για το φινάλε!
(Φεύγουν).
ΑΦΗΓΗΤΗΣ
Μπράβο η κυρά-Φροσύνη… Μαθαίνω ότι κάνει καριέρα γυρίζοντας
ταινίες ρεαλιστικού κινηματογράφου. Αξιότιμοι θεατές δε μένει
παρά το φινάλε… Ελπίζω μέχρις εδώ να αντλήσατε τα απαραίτητα
ψυχωφελή διδάγματα που φιλοδόξησε να σας προσφέρει η παράστασή
μας. Αν πάλι δεν καταλάβατε τίποτα, μη στεναχωριέστε: Κάντε από
αύριο δίαιτα, να φτιάξει τουλάχιστον η σιλουέτα σας!
(Τα φώτα σβήνουν και ανάβουν με τον Βάγια να εμφανίζεται και να
τραγουδάει).
ΒΑΓΙΑΣ
Δεν πρόκειται για σύμβαση
δεν είμαι άγουρος καρπός
μιας στείρας παρουσίας-
μόνο η γελοιογραφία
των ονείρων που παράγει
το κυνήγι της ουσίας…
ΧΟΡΩΔΙΑ
Θανάση Βάγια
ξανάρθες πάλι
τέρας μονόχειρο
με το φριχτό κεφάλι
στρίβεις τη μουστάκα
και χαμογελάς
γιατί μας κοροϊδεύεις
και μας τυραννάς;
ΒΑΓΙΑΣ
Αν είναι έτσι…
Άλλο εγώ λόγο
πια δε θα πω
αφήνω τη στερνή αυτή
τη ματαιοδοξία
κάντε με ό,τι θέλετε
-κι ανάγκη εγώ δεν έχω-
δεν θα σας κρατήσω
μούτρα και κακία.
ΧΟΡΩΔΙΑ
Θανάση Βάγια κρυφέ λογισμέ
Θανάση Βάγια κρυμμένε καημέ
η ύπαρξή σου τα πάντα παγώνει
κι όμως σχωρνά και λυτρώνει…
Αταίριαστη εικόνα
βλάστημη φάτσα
να κοροϊδεύεις
ζημιές και στραπάτσα
Θανάση Βάγια
τι να σου πω
Θανάσης Βάγιας
είμαι κι εγώ.
Πάμε Για αίμα, Για δόξα, Για χρήμα
μα να το ξέρεις, σε κάθε μας βήμα
αφού η φοράδα στ’ αλώνι εχέστη
μας περιμένει ο λάκκος τ’ ασβέστη…
ΤΕΛΟΣ
Παπούλης
Μούρχεται δύσκολο παιδιά να σας μιλώ με ρίμα
ντάκος δεν τρώγεται μαθές χωρίς μυζήθρα τρίμμα
Όμως αυτό που διάβασα , τη τραγωδία του Πάνου
του Βάγια τα παθήματα , λίγες γραμμές πιο πάνου
πολύ με άγγιξε βαθειά , έχει και προεκτάσεις
και άμα θα το καλοσκεφτείς τον ύπνο σου θα χάσεις
Βλέπω το Ίδρυμα ανθεί σε κάθε είδους τέχνη
το χνώτο από τη πείνα μας για πάντα θε να ζέχνει
Μόνο πολύ ανησυχώ που ο Νόσφυ δε μιλάει
μήνα το Βάγια αντίκρυσε και έφυγε και πάει ;;;
ότι τα πόστα τάχουνε , της τέχνης , πιάσει άλλοι
φορούν κορώνα επίσημη απάνω στο κεφάλι
Ασμοδαίος
Πάρα πολύ μου άρεσε το δεύτερο το μέρος
ήταν σα να με δρόσισε μέσα σ΄αυτό το θέρος
και μη νομίζετε αυτά πως λέω τι στάζω μέλια
-μα τον Τουτάτης!- έπεσα στο πάτωμα απ’ τα γέλια!
Νοσφεράτος
Ετουτη η Φροσυνη η κυρά
μου φαινεται, σα ναταν πεθερά
του Βαγια του Βρυκόλακα
του κομμουνισταρά
που τον ελέγαν ολοι
τι θες αληταρά…
του Βαγια του Βρυκόλακα
του φουκαρά!
Μου φαινεται σαν ψεματα
του Βαγια η θυσια
μ’ουχει αναψει τα αιματα
αυτή η ιστορια…
Ασμοδαίος
Πάρα πολύ εγέλασα· οι τέσσερις οι φάσεις
μου φαίνεται πως άνοιξαν πολλές καινούργιες τάσεις
Στην ποίηση πως έφεραν πολλούς, τους νεοτάξ
τους νίκησαν σα το Θανάση Μαρξ. ![]()
Μονάςχος που καθόμουνα τώρα το είδα αυτό γραμμένο
και ήθελα να πω στην «άθεη» (sic) αφιερωμένο:
Τα βεγγαλικά σου μάτια ένα ολοκαύτωμα
και η μοναξιά να πέφτει σα βροχή στο πάτωμα.
Νοσφεράτος
Που τον ‘ λέγαν ολοι
Τι θες αληταρα΄
Κι ο Βαγιας μονο γυρευε
μια θεση στο ντουνιά(δις)
Τον Βαγια τονε φάγανε
νυχτα με μπαμπεσιά
χορεύαν κι οι Χορεύτριες
για τον Αλή Πασα…(δις)
Τον Βαγια τον Βρυκόλακα ..
Τον ειπαν μασκαρά
Τον Βάγια το ομορφοπαιδο
τον φουκαρά !(δις)
Νοσφεράτος
Τωρα που χρόνοι επερασαν
τάχα σ’αυτους ανήκει…
Οταν τον είχανε, μπροστα
τον λέγαν συμμορίτη
τον Βαγια τον Μαγγίτη
τον φουκαρά!!!
Παπούλης
Πάνο μου η τραγωδία σου πολλάς έχει ελλείψεις
ή νεοτάξ ή Αντίβαρους αν ήθελες να γλύψεις
έπρεπε νάσαι ακριβής , ιστορικώς , ρολόι
και όχι με του Βουρκόλακα να μπλέκεσαι το σόι
η Μπρεχτική αφαίρεσις δεν είναι πιά της μόδας
οι μέτα – νεωτερισταί το βάζουν εις τους πόδας
αλλά και οι αψίκοροι του Αντιβάρου ηρώοι
που παιδιόθεν έβοσκαν του έθνους μας τη χλόη
δεν ημπορούν συνωστισμόν τόσο πολλών προσώπων
ιδία των βουρκόλακων αλλά και των ανθρώπων
στα βάθη της Παμβώτιδας δεμένοι με βαρίδια
και οι οδαλίσκες του Αλή να ξύνουνε τ’ αρχίδια
Alcibiades (!??)
Oι νεοταξ την εποχη
που εγραφη η τραγωδια,
ητανε μακρυα πολυ
κι απο τη φαντασια…
Νοσφεράτος
Το τελευταιο ποιημα σου, μου φαινεται, Παπουλη
πώς μπλεκει νεωτερισμούς, με το ηρωικό το Σούλι
Χαρεμια του Αλή πασα με ΜπερτολντΜπρεχτισμούς
και ημας τους βουρκόλακας, με Αντιβαρισμούς
Μεταμοντέρνα ποίησιν μου φαινεται πως γράφεις
κι’ μ’ αλματα δυσαναλογα της ηλικιας σου, Γνάθεις
νεους ποιητικους χρησμούς ,στην κλασσικήν την ποιησιν
θα προτιμουσα να σε ιδώ ξανά και ασε τους μετεωρισμούς
των εξπρεσσιονιστών τις αφαιρεσεις και τους μετα-ορισμους
Το ξεύρω ,βεβαια πώς ψάχνεις την έμπνευσιν
για να βρεις και συγχωρώ τους πειραματισμους
μα εσυ παπούλη δι εμέ ησουν το αποκούμπι
κι αξία σταθερά, Ασε το Ημισκούμπρι
να παιξει με καμμιαν νεαρά.
Αμήν

Σχολιάστε
Comments feed for this article