Εκπαιδευτικές Σκέψεις

Ο μάχιμος ερευνητής και δόκιμος συνεργάτης του trompagr Αυγερινός Βλαστός, γνωστός απο την περιπετειώδη διαδρομή του απο τις οροσειρές της Ηπείρου έως τις παραλίες της Κρήτης, αποφάσισε να σπάσει τη σιωπή του. Το τεκμήριο που δημοσιεύουμε σήμερα, μία απόδειξη της οξυμμένης ιδεολογικοπολιτικής διαπάλης στο χώρο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, πλαισιώνεται από αναλυτική θεωρητική-σημειολογική ανάλυση του Αυγερινού Βλαστού. Ευελπιστούμε ότι με τον τρόπο αυτό εγκαινιάζεται μία συστηματική επικοινωνία του trompagr με το εν Χανίω (με παράρτημα στη Θεσσαλονίκη) ερευνητικό κέντρο του Αυγερινού Βλαστού. Ακολουθούν τα τεκμήρια και ο σχολιασμός αυτών:


"...Βασίλειος Μακρυπούλιας, υπηρέτης, ουσιαστικός, της ελληνικής εκπαίδευσης, φιλόσοφος, ιδρυτής και μέλος της φιλοσοφικής σχολής "Άρειο Ήμαρ".

Ο συγγραφέας - εκπαιδευτικός Βασίλειος Μακρυπούλιας - αδικαιολόγητα αθέατος έως προσφάτως από την κεντρική πνευματική σκηνή - είναι ένας παιδαγωγικός πολιτικός θησαυρός της ελληνικής επαρχίας. Ένας φάρος από αυτούς που το πυρ της διανοητικής τους εργασίας παράγει εκείνες ακριβώς τις μικρές ταπεινές λάμψεις "αληθούς δόξας" που φωτίζουν τις τοπικές μας κοινότητες, και που κοινωνούνται σε εκείνους ακριβώς τους βλαστούς της γόνιμης ελληνικής γης όπου ανθεί η γνήσια, ανιδιοτελής και αγνή φιλοπατρία.

Και αν το μέτρο ενός πνευματικού ανθρώπου είναι η αγάπη και η αφοσίωση των μαθητών του, τότε έχει νόημα να καταθέσουμε τη σταθερή μέριμνα των γυμνασιοπαίδων της Λέσβου να αναγράφουν το όνομα του σε ποικίλα υμνητικά συνθήματα, στους τοίχους του εκπαιδευτικού ιδρύματος το οποίο διοικεί ως γυμνασιάρχης.

Ο γραπτός λόγος του Μακρυπούλια δεν αναβλύζει μόνο από την φιλοσοφική πηγή της επίπονης ενασχόλησης του με τις μεταφυσικές περιπέτειες των επέκεινων, αλλά από τους γάμους της θεωρητικής του συγκρότησης με την πολιτική υπεράσπιση της ελληνικότητας της εκπαίδευσης στον τόπο μας και, κυρίως, την ίδια την πρακτική άσκηση του λειτουργήματος του δασκάλου.

Το πολιτικό δοκίμιο του Μακρυπούλια είναι η βιωματική συστηματοποίηση των ιδεών που παράγουν οι εμπειρίες της διδακτικής και του συνδικαλισμού, ορθολογικός στόχος των οποίων δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από την αναζήτηση μιας μεθοδολογίας για την καθαρότητα της ελληνικής φυλής.

Η πρωτοτυπία του Μακρυπούλια έγκειται στο ότι δεν αναζητά την ¨καθαριότητα¨του γένους σε μια a priori ταυτοποίηση της συνέχειας του αίματος, αλλά ταυτοποιεί την καθαρότητα του όντος με τις διαδικασίες καθαριότητας της ελληνικότητας, και αυτό είναι που κάνει το Μακρυπούλια Έλλην και Πανανθρώπινο συνάμα.

Έτσι, κατά αυτήν την έννοια, κανείς δεν είναι τελεολογικά Έλλην. Ο αισθητός βίος είναι που μας δίνει τη δυνατότητα να μετέχουμε εφήμερα στην ελληνικότητα, στις καλύτερες στιγμές μας, εκείνες που είμαστε "καθαροί" από τα αλλότρια στην ελληνικότητα μας στοιχεία.

Όπως αναρωτιέται άλλωστε συχνά ο ίδιος σε κάποιο εμβληματικό αφορισμό του, που χρησιμοποιεί σε κάθε ευκαιρία: "...τι κοινό έχουν οι κατσαρίδες με τους άπλυτους;... τίποτα, οι κατσαρίδες αξίζουν το σεβασμό μας, οι άπλυτοι τη θάλασσα για να πλυθούν".

Η ποιητική μεταφορά είναι εμφανής. Η κατσαρίδα σύμβολο της απειλής της φθοράς αλλά και συνάμα άφθαρτη στο χρόνο, αναλογικά με τον άνθρωπο, αξίζει το σεβασμό μας. Οφείλουμε να σεβόμαστε τους περιορισμούς του αισθητού κόσμου που κυριαρχείται από τη γέννηση και τη φθορά.

Οι "άπλυτοι", όρος που χρησιμοποιείται για όσους γηγενείς έχουν φθείρει την ελληνικότητα τους με αλλότρια φθοροποιά πολιτισμικά και ιδεολογικά θεωρητικά ρεύματα ή στυλιστικές ενδυματολογικές καινοτομίες, αυτοί δεν αξίζουν το σεβασμό αλλά κάτι... ίσως ανώτερο.

Αξίζουν τη θάλασσα, τη πανανθρώπινη Ελληνίδα μητέρα. Η σχέση των άπλυτων απολωλών με τη θάλασσα είναι αυτή που θα κρίνει την ¨καθαριότητα¨ τους. Ο Μακρυπούλιας δεν αφορίζει τους "άπλυτους¨ αλλά αντίθετα επικυρώνει μια βουλησιαρχική μέθοδο: έγκειται στους ίδιους τους άπλυτους η οδός της κάθαρσης στη θάλασσα ή ίσως του πνιγμού ή, πάλι ίσως, ενός ταξιδιού λυτρωτικού, ή καταστροφικού ή χωρίς επιστροφή. Ο χώρος ενός εισαγωγικού κειμένου στο έργο του Μακρυπούλια μας περιορίζει στο να επεκταθούμε στις αμφίσημες αναφορές που υποκρύπτει η μεταφορά για τη σχέση των Ελλήνων με τη θάλασσα, το ταξίδι και τη μητέρα, ή για τα κρυμμένα νοητικά σχήματα μιας γονεϊκής ενασχόλησης με την καθαριότητα και το βιογραφικό ρήγμα που επιφέρει η μετατόπιση της καθαρότητας από τον πρωτογενή κοινωνικοποιητικό χώρο της ελληνικής οικογένειας στον αρχέγονο χώρο της πανανθρώπινης καταγωγής, τη θάλασσα. Νομίζουμε, όμως, πως, ήδη, ο αναγνώστης θα είναι υποψιασμένος.

Γιαυτό θα αρκεστούμε μόνο να επισημάνουμε το εξής. Ο Μακρυπούλιας δεν είναι νεοπλατωνικός ή νεο-προσωκρατικός. Και φυσικά ασπάζεται μόνο επιλεκτικά κάποια στοιχεία μιας τευτονικής αντίληψης της ελληνικότητας στο βαθμό που αναγνωρίζει σε αυτά μια εξιδανίκευση κάποιων διαχρονικών αρετών στην πολιτική οργάνωση και τον πολεμική αρετή των προγόνων. Ο Μακρυπούλιας, κυρίως, μιλάει πολιτικά, μιλάει για το σήμερα.

Και γι' αυτό διώκεται. Πέρα από την προσοχή μας, λοιπόν, λόγω της ποιότητας των διεισδυτικών πολιτικών δοκιμίων του, αξίζει την προσοχή μας και για ένα ακόμη λόγο. Το έργο του, αναρτημένο σε ιστοσελίδα του υπουργείου παιδείας ώστε να είναι προσιτό χωρίς αντίτιμο σε κάθε συμπολίτη μας, μόλις πρόσφατα λογοκρίθηκε και κατέβηκε μετά από παρέμβαση δημοσιογράφων!!!

Επιχείρημα για τη λογοκρισία αυτή αποτέλεσε η εθνικιστική πλαισιώση των κειμένων, όπως και η παράθεση ενδιαφέροντων άρθρων από πηγές του αστικού τύπου, όπως η "Χρυσή Αυγή", ο "Στόχος", ή η "ΑΡΜΑ". Έτσι, ενώ μέχρι πρόσφατα η πρόσβαση στα τεκμήρια και το έργο του Μακρυπούλια, ήταν αυτονόητη... σήμερα δεν είναι.

Ελπίζουμε πως η τοπική κοινωνία της Λέσβου, αλλά και η τοπική Δευτεροβάθμια οι οποίες έχουν τιμήσει και αναδείξει το έργο του εθνικοσοσιαλιστή γυμνασιάρχη - σε ανταπόδοση των ποικίλων υπηρεσιών του και στις δύο - σύντομα θα τον αποκαταστήσουν.

Ως απάντηση στη λογοκρισία, δε θα δημοσιεύσουμε κάποιο αυστηρό ακαδημαϊκό κείμενο του Βασίλειου Μακρυπούλια - όπως θα μπορούσαμε να κάνουμε - γύρω από τη θεωρητική του δουλειά στη συσχέτιση των προ-σωκρατικών με την εθνικοσοσιαλιστική οντολογία ή την ελληνικότητα της σβάστικας με αριστοτελικούς όρους.

Αντίθετα, επιλέγουμε ένα αγωνιστικό κείμενο του Βασίλειου Μακρυπούλια, ένα σπάνιο τεκμήριο από την εποχή που ήταν μάχιμος εκπαιδευτικός και συνδικαλιστής, ηγετική μορφή της ΔΑΚΕ Εκπαιδευτικών Λέσβου και ταμίας ή γραμματέας της τοπικής ΕΛΜΕ.

Στο κείμενο που παραθέτουμε, αναδυκνείεται η περίοδος που η προσωπική γραφή του Μακρυπούλια απελευθερώνεται από θεσμικούς περιορισμούς και απελευθερώνει ταυτόχρονα τα κείμενα της παράταξης της ΔΑΚΕ. Τα κείμενα της ΔΑΚΕ, όπως αποδεικνύονταν στην ηλεκτρονική τους μορφή, γράφονται συχνά στον υπολογιστή του τότε προϊσταμένου της Δευτεροβάθμιας Λέσβου, γεγονός που συμβάλλει στο επιχείρημα μιας πολιτισμικής ηγεμονίας του στοχαστή.

Στο παρόν τεκμήριο τα ενδιαφέροντα στοιχεία - ως προς τις παράλληλες κειμενικότητες που αναδεικνύει - είναι το ενδιαφέρον του Μακρυπούλια να μην ασχοληθεί καθόλου με το πρωτογενές περιεχόμενο της ανακοίνωσης μιας αντίπαλης συνδικαλιστικής παράταξης αλλά να αναζητήσει τα ¨κρυμένα νοητικά σχήματα" των συντακτών της, τις πλάνες μέσω των οποίων απλοποιούν και συμπυκνώνουν τον κόσμο αλλά και τα πρωτογενή κείμενα των θεωρητικών τους αναφορών.

Με την ευχή να αποκατασταθεί η σελίδα του Βασίλειου Μακρυποούλια αναδημοσιεύουμε ένα διεισδυτικό κείμενο, το οποίο ανασύραμε μετά από επίμονη έρευνα, από τα χρόνια του αγώνα.
Αυγερινός Βλαστός"

Σερραϊκά Νέα

Το παρόν τεκμήριο αποτελεί μία ξεχωριστή έκφραση της λαϊκής αυτενέργειας. Πρόκειται για την εφημερίδα Δημοκρατική Εξουσία, μία "Οικουμενική Ποιητική Εφημερίδα", η οποία κυκλοφορεί στο νομό Σερρών από διμελή εκδοτική ομάδα [Απόστολος Μπόικος και Κατερίνα Κωτούλα]. Στο υπό παρουσίαση φύλλο δημοσιεύεται εκτενές πρόγραμμα πολιτικής και ηθικής αναμόρφωσης της χώρας, αρθρωμένο σε 15 "Νοήματα". Η φιλοσοφική αφετηρία του οικουμενικού-ποιητικού μανιφέστου γύρω από την ενότητα των όντων, σύντομα δίνει τη θέση της σε συγκεκριμένες προτάσεις και θέσεις για την προοπτική της λαϊκής αναμόρφωσης. Ο προσεκτικός αναγνώστης θα σταθεί ιδιαίτερα στα εδάφια 4, 5 και 6 του κειμένου, καθώς αναδεικνύουν την επιμονή της αντίθεσης κέντρου-περιφέρειας στον 21ο αιώνα. Στο πλαίσιο αυτό ξεχωρίζει η πρόταση για μεταφορά της "νέας πρωτεύουσας της Ελλάδας στους δήμους του σημερινού Ν. Σερρών"- λογική η οποία απαντάται και στο έργο του Π. Κομπίλα ιδρυτή του Κόμματος Δικαίου, ο οποίος σθεναρά είχε υποστηρίξει την ανάγκη μεταφοράς της πρωτεύουσας στους Χουλιαράδες Ιωαννίνων. Οι φιλομαθείς αναγνώστες ας ανατρέξουν στις δημοσιεύσεις περί του Π. Κομπίλα για να μπορούν να προχωρήσουν σε μία συγκριτική ανάγνωση των δύο κειμένων. Το όλο ζήτημα της μεταφοράς της πρωτεύουσας διαπλέκεται με συγκεκριμένες προτάσεις για τη διοικητική αναδιοργάνωση του νομού Σερρών, αναγκαία προϋπόθεση για την δραστηριοποίηση των λαϊκών συμβουλίων και της εξασφάλισης της οργανικής ενότητας των πόλεων της χώρας.

Ο Toni Rigatoni είχε την τύχη να αλιεύσει το φύλλο της Δημοκρατικής Εξουσίας τον Ιανουάριο του 2010 στο παγωμένο δημοτικό στάδιο Σερρών, ενώ παρακολουθούσε τον αγώνα για το πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας Πανσερραϊκού- Θρασύβουλου με τελικό σκορ 2-2. Σημαντική υπήρξε η αρωγή φίλων του συνδέσμου φιλάθλων Che Guevara Serres Club, οι οποίοι υπέδειξαν την παρουσία του εκδότη της εφημερίδας στις κερκίδες του γηπέδου.

"Τους πάγους θα λειώσουμε με τα δικά μας χνώτα"

Το παρόν τεκμήριο εγγράφεται στις ιδεολογικές αναζητήσεις του ευρύτερου σοσιαλδημοκρατικού κινήματος στην Ελλάδα και ειδικότερα τη συζήτηση για την "κυβερνώσα αριστερά" του 21ου αιώνα.

Συντάκτης του ο Βασίλειος Ξουλίδης, υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με το συνδυασμό του Σπύρου Βούγια στη Θεσσαλονίκη το μακρυνό 2002.
Στο σύντομο μανιφέστο του ο Βασίλειος Ξουλίδης περιγράφει σε αδρές γραμμές το περιεχόμενο του αντι-δεξιού αγώνα, προτείνοντας ταυτόχρονα σχέδια κεντροαριστερής συνεργασίας. Το 2002, την εποχή της εκσυγχρονιστικής λαίλαπας παρόμοιες αντιλήψεις συγκινούσαν ελάχιστους στους κόλπους της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας. Η ιστορική εξέλιξη έμελλε να δικαιώσει τον Βασίλειο Ξουλίδη, καθώς η οικονομική κρίση έχει
αναθεμάνει τα σχέδια για μια ευρύτερη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων ιδιαίτερα στον πολύπαθο δήμο Θεσσαλονίκης. Το trompagr καίτοι επιμένει στην αυτοτέλεια των συνεπών επαναστατικών δυνάμεων δεν μπορεί παρά να αναγνωρίσει τις αγαθές προθέσεις του Βασίλειου Ξουλίδη και να υπενθυμίσει το προσκλητήριό του.

Το "τρικ" που δημοσιεύουμε σήμερα βρέθηκε στο σκονισμένο πεζοδρόμιο της οδού Κασσάνδρου στη Θεσσαλονίκη κατά τη διάρκεια μανιώδους αφισσοκόλησης από τον Toni Rigatoni.

Μεγάλα Ερωτήματα

Το παρόν τεκμήριο έχει μεγάλη συναισθηματική αξία για το επιτελείο του trompagr. Πρόκειται για το βιβλίο του
"καθηγητού Άγγελου Νεζερίτου" Ο κομμουνισμός διαλύεται εις το οινόπνευμα;, το οποίο βασίστηκε σε αντίστοιχη γαλλική έκδοση των Αντουάν και Φιλίπ Μεγιέρ. Στις 134 σελίδες του βιβλίου ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με εκατοντάδες ανεκδοτολογικά περιστατικά, ευτράπελα επεισόδια και ανέκδοτα με κύρια θεματική την κατάσταση στις σοσιαλιστικές χώρες. Ο Άγγελος Νεζερίτης προκειμένου να εισαγάγει τον αναγνώστη στο πνεύμα του βιβλίου παραθέτει μια ευσύνοπτη εισαγωγή, απόσπασμα της οποίας δημοσιεύουμε σήμερα. Στη συνέχεια ακολουθούν εκατοντάδες "ανέκδοτα"
διαρθρωμένα σε θεματικές ενότητες. Το συλλεγέν υλικό εντυπωσιάζει για την ευρύτητά του, καθώς χρονικά καλύπτεται η περίοδος από τον πρώιμο Μαρξ έως τον ύστερο Μπρέζνιεφ. Αναλόγως εντυπωσιακή είναι και η γεωγραφική εποπτεία του συγγραφέως, καθώς ανθολογούνται ανέκδοτα από το Βιετνάμ έως και την Τσεχοσλοβακία. Ο παρατηρητικός αναγνώστης μπορεί ίσως να διακρίνει την υπεραντιπροσώπευση του στρατάρχου Τίτο, ο οποίος εμφανίζεται να πρωταγωνιστεί σε μεγάλο τμήμα του βιβλίου. Το γεγονός αυτό πιθανόν να οφείλεται σε τυχαίους παράγοντες. Μια πιο καχύποπτη ανάγνωση θα συσχέτιζε το γεγονός με την πλήρη απουσία σχετικών ιστοριών από την ανταγωνιστική σοσιαλιστική Αλβανία. Στις τελευταίες σελίδες ο Άγγελος Νεζερίτης παραθέτει πλούσιο βιογραφικό σημείωμα, στο οποίο ξεχωρίζουμε την παρουσία του στη Θεολογική Σχολή Αθηνών, την συγγραφή 50 (πενήντα) πραγματειών, την προεδρία του συνδέσμου "Κλήμης ο Αλεξανδρεύς", την προεδρία του στην "Εκτελεστική Επιτροπή Ιδρύσεως Ιδιωτικού Πανεπιστημίου", την προεδρία του στον "Πανελλήνιο Σύνδεσμο Μετόχων Α.Ε. Θωμάς ο Ακύνατος", την πρόσκλησή του από το Propeller Club, το ταξίδι του στο Λιχνενστάιν, την εκδοτική του παρουσία στο "ετήσιο περιοδικό σύγγραμα Τέχνη-Επιστήμη-Τεχνική" και την ίδρυση της "Ελευθέρας Ανωτάτης Σχολής Βυζαντινών Σπουδών εις το Κάστρον της Μονεμβασίας". Στις "ερασιτεχνικές ασχολίες" του ο συγγραφέας επιμένει ότι αρέσκεται στην "λήψη αξιόλογων φωτογραφιών και στην ακρόαση ωδικών πτηνών".

Σήμερα δημοσιεύουμε το εξώφυλλο του βιβλίου, το τέλος της εισαγωγής, στο οποίο κατατίθεται η πρόταση για τη σύσταση "Συλλόγου Προστασίας Χάρτου" ως αντίρροπο στην κομμουνιστική επιρροή, καθώς και μια σελίδα περιέχουσα ορισμένα ανέκδοτα, αντιπροσωπευτικά του συνόλου.
Σε περίπτωση που μας ζητηθεί, το επιτελείο του trompagr θα παρουσιάσει στο ευρύτερο κοινό το πλήρες βιογραφικό σημείωμα του συγγραφέως. Ανάλογη είναι η δέσμευσή μας για δημοσίευση ανεκδότων, αναλόγως της ζήτησης. Δεχόμεθα και "παραγγελίες", ήτοι εστιασμένες παρακλήσεις για ιστορικά πρόσωπα και περιόδους.

Το παρόν τεκμήριο αποκτήθηκε το 1995 στα Ιωάννινα, σε βιβλιοχαρτοπωλείο που τερμάτιζε το βίο του έναντι του
κεντρικού ταχυδρομείου. Συνοδός του Toni Rigatoni σε εκείνη την ευτυχή εξόρμηση ήταν η Μαρ. Καρ. την οποία και
ευχαριστεί για μία ακόμα φορά.

Η παρούσα επιστολή αποτελεί μοναδικό τεκμήριο για την κατάσταση στην μεταπολεμική Ελλάδα.Ο Σωτήριος Μπούγος εκ Νέας Κορίνθου απηύθυνε τον Μάιο του 1946 διάγγελμα προς τον αμερικανικό λαό επιζητώντας τη βοήθειά του.Ο Σωτήριος Μπούγους αναλυτικά αναφέρεται στη ζηλοφθονία της πλειονότητας των συμπολιτών του, την οποία συσχετίζει με την επιρροή του στο γυναικείο φύλο και της μοναδικής του προσωπικότητας. Εξιστορώντας τις ποικίλες περιπέτειες του βίου του ο αδικημένος -κατά δήλωσή του- γόης επιζητεί χρηματική και ενδυματική στήριξη "προς εξύψωσι της γοητείας" του, επισυνάπτοντας και μια φωτογραφία του προς επίρρωσι των λεγομένων του.
Η επιστολή αυτή ανευρέθη στην αρχειακή συλλογή του Β. Βλαβιανού, εκδότη της ελληνοαμερικανικής εφημερίδας Εθνικός Κήρυξ [Vassos Vlavianos Collection, California State University of Sacramento, Box 7].

Η κοινοποίησή της υπήρξε δύσκολη υπόθεση, κυρίως εξαιτίας των προσωπικών δεδομένων που περιέχει. Τελικά, επικράτησε η επιθυμία του trompagr να συμβάλλει με τον ταπεινό αυτό τρόπο στην πλούσια ιστοριογραφική συζήτηση γύρω από την περίοδο του ελληνικού εμφυλίου και να εμπλουτίσει τα ερευνητικά ερωτήματα των φιλόπονων ιστορικών. Αποτέλεσε η επιστολη Μπούγουπροάγγελο του Σχεδίου Μάρσαλ ή συσχετίζεται με τις δραστηριότητες της -ελεγχόμενης από τον Ο.Η.Ε.- U.N.R.A; Τι ζητήματα αναπαραστάσεων του αισθηματικού βίου θέτει το νέο ντοκουμέντο και κατά πόσο αδυνατίζει την παραδοσιακή ανάλυση, που θα απέδιδε την κοινωνική περιθωριοποίηση του Μπούγου στις ταξικές αντιθέσεις στο χωριό και την πόλη; Αποκαταστάθηκε ο συμπαθής γόης με την βοήθεια του αμερικανικού παράγοντα; Μήπως μια τέτοια διαπίστωση θα οδηγούσε στην επανεξέταση της εμβέλειας του αντιαμερικανισμού στην ελληνική ύπαιθρο; Είναι σαφές, ότι έρευνες του τελευταίου διαστήματος, όπως η τηλεοπτική "Μεγάλη Αλλαγή", θα μπορούσαν να στηριχθούν στην επιστολή Μπούγου για να ενισχύσουν τα φιλοαμερικανικά και αντικομμουνιστικά τους συμπεράσματα. Στο σημείο αυτό το trompagr αναλμβάνει το ρίσκο που του αναλογεί και προσφέρει στο πιάτο το μοναδικό αυτό τεκμήριο διατηρώντας την πεποίθηση ότι η αλήθεια είναι επαναστατική, τα γεγονότα πεισματάρικα και οι απαντήσεις θα δοθούν και θα είναι ντάλα μεσημέρι.

Τα αγόρια και το άλογο

Τα δύο σπάνια τεκμήρια που παρουσιάζουμε σήμερα αναδεικνύουν τήν ισχυρή συμβολική του αλόγου στην ελληνική πολιτική σκηνή και δη σε φιλόδοξους σχηματισμούς, που επιχείρησαν την ανατροπή των παραδοσιακών συσχετισμών.

Η πρώτη προκήρυξη κυκλοφόρησε σε περιορισμένα αντίτυπα στις παραμονές των ευρωεκλογών του 1999 από το Παναγροτικό Εργατικό Κίνημα Ελλάδος [ΠΑ.Ε.Κ.Ε]. Ο επικεφαλής του, ο αγροτοεργάτης-θεσσαλομακεδόνας πολιτικός, Μιλτιάδης Τζαλαζίδης με σαφήνεια και περίσση ειλικρίνια δήλωνε ότι "ο βασικός στόχος προγράμματος είναι να μπούμε στη βουλή" προσδιορίζοντας το δυνάμει ακροατήριο του κόμματος στο 25.7% του εκλογικού σώματος. Διαθέτοντας γραφεία σε κομβικά σημεία του οδικού δικτύου, διμηνιαία περιοδική έκδοση [Επιστροφή στο Χωριό] και κατοχυρωμένο σήμα το αστέρι της Βεργίνας το ΠΑ.Ε.Κ.Ε. επέλεξε ένα άλογο προκειμένου να εικονοποιήσει την αναπτυσσόμενη δυναμική του πρωτοεμφανιζόμενου εγχειρήματος. Το τεκμήριο που παρουσιάζουμε είναι μοναδικό, διότι ρίχνει άπλετο φως στα πρώιμα στάδια συγκρότησης του ΠΑ.Ε.Κ.Ε., το οποίο στη συνέχεια εξελίχτηκε σε ρυθμιστικό παράγοντα ποικίλων διεργασιών στο χώρο της κεντρώας και πατριωτικής οικολογίας.

Το 2000 το ΠΑ.Ε.Κ.Ε συνεργάστηκε με την Ένωση Κεντρώων και ο επικεφαλής του κατήλθε ως υποψήφιος στο νομό Λαρίσης, συγκεντρώνοντας 34 σταυρούς. Δεν γνωρίζουμε τις επακριβείς λεπτομέρειες της μετεκλογικής συνεργασίας, αλλά είναι δηλωτική η απόφαση του ΠΑ.Ε.Κ.Ε. να συμπράξει το 2004 με το Δημοκρατικό Κοινωνικό Κίνημα [ΔΗ.Κ.ΚΙ], όπως φανερώνει η παρουσία του Μιλτιάδη Τζαλαζίδη στο συνδυασμό του νομού Κοζάνης και η ενεργής συμμετοχή του στην προεκλογική εκστρατεία της περιόδου. Οι γνωστές περιπέτειες του συμπαθούς κινήματος πιθανά ερμηνεύουν την επιστροφή του ΠΑ.Ε.Κ.Ε. στη δοκιμασμένη συνεργασία με την Ένωση Κεντρώων στις εκλογές του 2007. Στην αναμέτρηση αυτή, ο επικεφαλής του ΠΑ.Ε.Κ.Ε δοκιμάστηκε στη δύσκολη περιφέρεια της Β' Αθηνών. Μακρυά από τον αγροτικό πληθυσμό ο θαλερός Μιλτιάδης Τζαλαζίδης, δυσκολεύτηκε ιδιαίτερα καταλαμβάνοντας την τελευταία θέση του συνδυασμού, ήτοι 51 σταυρούς- 26 λιγότερους από την ηλικία του. Για περισσότερες πληροφορίες ο φιλομαθής αναγνώστης μπορεί να καταφύγει στο ιστότοπο του κόμματος, οπου απουσιάζει κάθε αναφορά στα πρώτα βήματα του ΠΑ.Ε.Κ.Ε. και την στρατηγική επιλογή της αυτόνομης καθόδου, που διαφαίνεται μέσα απο το σπάνιο τεκμήριο που παρουσιάζουμε.

Είναι σαφές, ότι η περίπτωση του Νικολάου Αποστολάκη διαφέρει σημαντικά, καθώς ο ιδρυτής του κόμματος Αυτοσεβασμός και Αλήθεια επέλεξε να κατέλθει στον εκλογικό στίβο διατηρώντας την αυτοτέλεια του. Σε δύο διαδοχικές αναμετρήσεις ο Νικόλαος Αποστολάκης κοινοποίησε το ανθρωπιστικό μήνυμά του, ενώ κατά γενική ομολογία η καθημερινή του παρουσία στους δρόμους των Αθηνών αντιστάθμιζε την φίμωση του από τα ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης. Συγκεντρώνοντας 334 ψήφους στις βουλευτικές εκλογές του 1993 το κόμμα Αυτοσεβασμός και Αλήθεια επεχείρησε να απευθυνθεί στο σύνολο του εκλογικού σώματος συμμετέχοντας στις ευρωεκλογές του επόμενου έτους. Δυστυχώς δε διαθέτουμε αναλυτικότερα στοιχεία για την επιτυχή ή μη έκβαση της εν λόγω προσπάθειας και θα είμασταν υπόχρεοι σε αναγνώστες και συνεργάτες, που θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν επ' αυτού.
Σε κάθε περίπτωση, σημειώνουμε τη χρήση του αλόγου σε περίοπτη θέση και ευχόμαστε στους αναγνώστες μας για το νέο έτος "Ευτυχία, Αυτοσεβασμό, Αγάπη, Υγεία και Ειρήνη" σύμφωνα με τις διδαχές του έφιππου ηγέτη.

Αστυνομικό Ανάγνωσμα

Το έργο του Αθανασίου Ε. Καμπαφλή Μαθήματα Ζίου-Ζίτσου Καράτε αποτελεί ιδιαίτερα χρηστικό ανάγνωσμα ιδίως για τους πολυπληθείς αναγνώστες μας, που εργάζονται στα σώματα ασφαλείας. Ο συγγραφέας αυτοσυστήνεται ως "πρωταθλητής πάλης, καθηγητής στρατιωτικών σχολών χωροφυλακής-αστυνομίας πόλεων, ναυτικών-λιμενικών-δοκίμων-καταδρομών και ασφ. υψηλών προσώπων" και στις 142 σελίδες του πονήματός του παραθέτει πλήθος "χειρολαβών δια την υποταγή του αντιπάλου" αποσκοπώντας "εις την ταχείαν και πλήρην συντριβήν του αντιπάλου μας κακοποιού". Πιο συγκεκριμένα, αναλύονται ποικίλες λαβές με σύντομο κείμενο και φωτογραφίες, όπου ο Αθανάσιος Καμπαφλής εξουδετερώνει συστηματικά τον φίλο του Τάκη Στάμου. Η ανάγκη της επαναδημοσίευσης του έργου καθίσταται εμφανής από τις πρόσφατες εξελίξεις, καθώς καθημερινά αναδεικνύεται ότι η συνεισφορά του "παγκόσμιου πρωτοπαλαιστού" έχει σκεπαστεί από την αχλύ του χρόνου. Πέραν αυτού, ο συγγραφέας παραθέτει πλούσιο φωτογραφικό υλικό από την παρουσία του στις σχολές της αστυνομίας, αλλά και από ψυχαγωγικές εκδηλώσεις της εποχής που μεσουρανούσε στο παλαιστικό στερέωμα. Ειδικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι σύντομες παρεκβάσεις, στις οποίες εκτίθενται ορισμένες σκέψεις και αναμνήσεις από την πολυτάραχη διαδρομή του. Εδώ ανασημοσιεύουμε τις συμβουλές του προς τα σώματα ασφαλείας -ξεχωριστή θέση κατέχει η συμβουλή της μη κατανάλωσης περισσοτέρων των έξι ποτηριών νερού την ημέρα- και μια ιστορία από το μακρινό 1943, όταν η γνώση της ιαπωνικής πάλης στάθηκε καθοριστικός παράγοντας για την εξάρθρωση "τριών μανιασμένων κομμουνιστών". Δεδομένης της σπανιότητος του εν λόγω πονήματος -το οποίο ευρέθη σε βιβλιοθήκη ιδιαίτερα φιλόξενης οικίας- δηλώνουμε ότι εάν μας ζητηθή είμαστε έτοιμοι να το παραχωρήσουμε προκειμένου να επανενταχθεί στο πρόγραμμα σπουδών της Ελληνικής Αστυνομίας και των ποικίλων συμπληρωματικών κέντρων της.

Τα σημερινά τεκμήρια εκπροσωπούν τις τρεις κύριες ορίζουσες της ορθόδοξης χριστιανικής πρακτικής.Πιο συγκεκριμένα, η μετάνοια οδηγεί στην παράκληση και αυτή με τη σειρά της στη μαχητικότητα. Στη διαλεκτική τους ενότητα, τα στάδια αυτά αντιστοιχούν στο διαδεδομένο σχήμα της τρισυπόστατης οντότητας του Θεϊκού Είναι, ζήτημα ιδιαίτερα βεβαρυμμένο με αποκλίνουσες και αιρετικές αναγνώσεις. Αν και δηλώνουμε κατεξοχήν αναρμόδιοι να συμβάλουμε στον γόνιμο αυτόν προβληματισμό, θεωρούμε ότι η δημοσίευση των σχετικών τεκμηρίων θα συμβάλλει στην αποσαφήνιση της αυθεντικής χριστιανικής διδασκαλίας.
Το πρώτο τεκμήριο, ο συνοπτικός Οδηγός Εξομολογήσεως έχει προφανή χρησιμότητα, καθώς κωδικοποιεί τα κύρια ερωτήματα που θα πρέπει να απασχολούν τον πιστό. Επιδεικνύοντας ιδιαίτερη ικανότητα κατηγοριοποίησης ο ανώνυμος συντάκτης καθοδηγεί τον αναγνώστη σε μια απολαυστική πνευματική διαδρομή, καθώς θίγονται πολυποίκιλα ζητήματα. Είναι προφανές, ότι ο χαρακτήρας του τεκμηρίου αυτού είναι αυστηρά προσωπικός και ο κάθε αναγνώστης θα απομονώσει διαφορετικές ερωτήσεις αναλόγως των εμπειριών του. Το επιτελείο του trompagr εντυπωσιάστηκε πάντως από την ερώτηση 17 [κατηγορία Εσύ και ο Θεός] ‘Μήπως πετάς θρησκευτικά βιβλία ή περιοδικά σε τόπο ακάθαρτο;’ και δεσμεύεται ότι θα διακόψει την αμαρτωλή συνήθεια ανάγνωσης θρησκευτικών εντύπων στην τουαλέτα.

Το δεύτερο τεκμήριο αναφέρεται στην παράκληση, που ακολουθεί την ειλικρινή μετάνοια. Επειδή γνωρίζουμε ότι πολλοί αναγνώστες μας διατηρούν την φοιτητική τους ιδιότητα, τους υποδεικνύουμε έναν καινοτόμο τρόπο αντιμετώπισης του εξεταστικού πειθαναγκασμού, απόρροια των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στο χώρο της τριτοβάθμιας παιδείας. Θα ήταν, σε κάθε περίπτωση σκόπιμο, οι φίλοι φοιτητές να μην περιμένουν τον Ιανουάριο για την τέλεση της σχετικής λειτουργίας, καθώς παρατηρείται συμφόρηση και η γραμματειακή στήριξη καταχώρισης αιτημάτων στους ναούς παρουσιάζει αδυναμίες.

Το τρίτο τεκμήριο, η προκήρυξη του ‘Ορθόδοξου Φιλανθρωπικού Σωματείου Άγιος Βασίλειος’ εγγράφεται στη μακρά αντιστασιακή παράδοση της ορθοδόξου εκκλησίας. Η έκκληση για ανυπακοή και ανατροπή των νόμων πειθάρχησης του λαού, συνοδεύεται στη δεύτερη σελίδα από ένα σκίτσο καταγγελίας του διαδικτύου, καθώς και ανάλογη φωτογραφική τεκμηρίωση περί της μεθόδου ‘παλαμοσκόπησης’. Επίσης, η παρούσα προκήρυξη αποκαλύπτει ψευτοδιλήμματα που ετέθησαν κατά την συγκρότηση του μετώπου αντίστασης στον ‘παγκόσμιο ηλεκτρονικό ολοκληρωτισμό’, γεγονός που της προσδίδει ιδιαίτερη αξία.

Τέλος, σημειώνουμε ότι τα τεκμήρια αυτά οριοθετούν την έναρξη μιας νέας εποχής για το trompagr, τακτικής ανανέωσης και αισθητικής αναβάθμισης. Είναι προφανές, ότι το δύσκολο αυτό εγχείρημα προϋποθέτει επαφή με το θείο στοιχείο, οπότε οι αναγνώστες μας κατανοούν και τους λόγους της παρούσας δημοσίευσης.

Συλλογικοί Αγώνες και Παράπονα

Παρουσιάζουμε σήμερα τρία τεκμήρια τα οποία διακρίνονται για την ανομοιογένειά τους- γεγονός που φαινομενικά καθιστά επισφαλή την παράθεση τους κάτω από τον γενικό τίτλο "Συλλογικοί Αγώνες και Παράπονα". Η κατηγοριοποίηση αυτή αποσκοπεί στην κατάδειξη των διαφορετικών επιπέδων συνείδησης της συλλογικής δράσης στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Οι τρεις προκηρύξεις που αναρτώνται, κυκλοφόρησαν σχεδόν παράλληλα και καθιστούν σαφή την ύπαρξη σημαντικών αποκλίσεων και διαφορετικών θεωρήσεων για τα ζητήματα σύνδεσης της τακτικής με τη στρατηγική.

===

Πιο συγκεκριμένα, η πρώτη προκήρυξη [του Σωματείου Προσωπικού Ανωνύμου Ελληνικής Εταιρείας Χάλυβος Θεσσαλονίκης] αποτυπώνει την αγανάκτηση της εργατικής τάξης για τα σχέδια της κυβέρνησης Σημίτη και την χειραφέτηση του ακροατηρίου που παραδοασιακά στήριζε την ελληνική εκδοχή της σοσιαλδημοκρατίας. Με σαφή και λιτό τρόπο καταγράφεται η αποφασιστικότητα της εργατικής τάξης, η ασυμβίβαστη διάθεση σύγκρουσης και η οργή για τα σχέδια της κυβέρνησης και των συνοδοιπόρων της.

===

Η δεύτερη [της Ένωσης Εργατοϋπαλλήλων Οργανισμού Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης] περιγράφει την ενσωμάτωση του εργατικού κινήματος, μέσω από την αναζήτηση διαχειριστικών λύσεων- ακόμα και για ζητήματα που σχετίζονται με τη "μανόβρα" της λεωφορειακής γραμμής 22-23. Ο προσεκτικός αναγνώστης θα διακρίνει την αγωνιώδη προσπάθεια του σωματείου εργαζομένων νά διαχειριστεί μια ιδιαίτερα αμήχανη κατάσταση-γεγονός που αποτυπώνεται στον μακροπερίοδο λόγο της εν λόγω προκήρυξης. Ο συντάκτης της χρειάστηκε 16 ολόκληρες γραμμές για να βάλει την πρώτη τελεία, απόδειξη και αυτό των αδιεξόδων στα οποία οδηγεί η συμβιβασμένη αντίληψη της εργατικής αριστοκρατίας.

===

Η τρίτη προκήρυξη [του Συλλόγου Αποφοίτων Ορφανοτροφείου Θηλέων Μέγας Αλέξανδρος Θεσσαλονίκης] αποτελεί εναργές μνημείο της αντιδραστικής πτέρυγας της πόλης- ένας λίβελλος που μόνο μετά από συζήτηση με το νομικό σύμβουλο της σελίδας μας αποφασίσαμε να τον δημοσιεύσουμε. Το τρίτο αυτό τεκμήριο -ένα στενάχωρο δείγμα των συγκρούσεων στους κόλπους του σκοταδιστικού εκκλησιαστικού σύμπαντος- μπορεί να προσφέρει πολύτιμη υπηρεσία στους πολιτικούς επιστήμονες και αφελείς προοδευτικούς, που από μακρυά συζητούν το ζήτημα της πολιτικής ηγεμονίας στη Θεσσαλονίκη.

===

Το σύνολο αυτών των τεκμηρίων συγκεντρώθηκαν από τον Toni Rigatoni το 2001 στη Θεσσαλονίκη-το πρώτο στην μεγάλη πορεία για το ασφαλιστικό, το δεύτερο από στάση λεωφορείου έναντι της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου και το τρίτο από οίκημα στην Εγνατία οδό.

Επιστολή που θίγει πολλούς. Ποιός είναι ο γελωτοποιός της Άνθούλας;

Το ζοφερό κλίμα της δημόσιας ζωής είναι ορατό στην επιστολή, που παρουσιάζουμε σήμερα. Ένα ακόμα τεκμήριο προσωπικής αγανάκτησης, το οποίο δεν βρήκε -στο βαθμό που γνωρίζουμε- χώρο δημοσίευσης. Επισημαίνουμε προκαταβολικά τη διαφωνία μας με τους χαρακτηρισμούς που εμπεριέχει η παρούσα επιστολή, επισήμανση αναγκαία στις δύσκολες μέρες που διανύουμε, όπου πληθαίνουν καθημερινά οι κατηγορίες για συκοφαντική δυσφήμιση και εκβιαστικές ιντερνετικές δημοσιεύσεις.

Για μια ακόμα φορά, εκφράζουμε τις ευχαριστίες μας στον φίλο και συνεργάτη Laou, ο οποίος μας κοινοποίησε το εν λόγω τεκμήριο. Ακολουθεί η συνοδευτική του επιστολή:

Φίλε Toni Rigatoni,
με ιδιαίτερη χαρά σου παραδίδω σήμερα ένα σπάνιο και αποκαλυπτικό τεκμήριο. Η επισυναπτόμενη επιστολή - λίβελος κατά πολιτικών και άλλων δημοσίων προσώπων είναι απολαυστική στους χαρακτηρισμούς με τους οποίους φιλοδωρεί ο συντάκτης της τους εχθρούς του - εφιστώ όμως την προσοχή γιατί η δημοσιοποίησή της ενδεχομένως να θίξει πρόσωπα. Με κρυφή χαρά ομολογώ ότι το έγγραφο το υπεξαίρεσα σε μια παράτολμη επιχείρηση διάρρηξης προσωπικού αρχείου. Ομολογώ επίσης ότι κίνητρό μου για την απαλλοτρίωση υπήρξε αποκλειστικά η ενημέρωση των εκλεκτών αναγνωστών σου, που όπως διαπιστώνω πληθαίνουν θεαματικά.
Δικός σου, laou

Πρώτο Αφιέρωμα Αντιαιρετικής Πάλης

Το 'Πρώτο Αφιέρωμα Αντιαιρετικής Πάλης' αποσκοπεί στην παρουσίαση τεκμηρίων, που σχετίζονται με το ακανθώδες ζήτημα της αδιάκοπης αντιπαράθεσης με τις πολυπίκοιλες αιρέσεις και τους εκφραστές αυτών. Σκέψεις για την υλοποίηση του αφιερώματος είχαν διατυπωθεί από τις πρώτες ημέρες λειτουργίας της ιστοσελίδας αυτής. Η συντακτική επιτροπή, πράττοντας σοφά, επέλεξε να μην προχωρήσει τότε σε ένα τέτοιο βήμα, προκειμένου να μην επηρεάσει καθ' οιονδήποτε τρόπο τις κρίσιμες εξελίξεις στο εσωτερικό της εκκλησίας.

Σήμερα, οι ανασταλτικοί αυτοί παράγοντες έχουν παρέλθει, οπότε παρουσιάζουμε α) προκήρυξη του "Αντιαιρετικού Γραφείου της Ιεράς Μητροπόλεως Νεαπόλεως-Σταυρουπόλεως' με βαρύτατες προσωπικές κατηγορίες εις βάρος τοπικού "ψευδοπροφήτη", β) ανακοίνωση που είχε διανεμηθεί στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης το 2002 καταγγέλοντας την δυναμική εμφάνιση μιας νέας κίνησης χριστιανών νέων και γ) δισέλιδη προκήρυξη "της αγωνίστριας Μαρίας Δουράκη", η οποία πραγματεύεται το ζήτημα της ανέγερσης αγάλματος σε κεντρική πλατεία των Αθηνών.

Ίσως είναι περιττή η επισήμανση ότι το σύνολο αυτών των τεκμηρίων αλιεύθηκαν στη Θεσσαλονίκη την τριετία 2001-2003.

"Αγωνιστική Κίνηση για το Φώς της Ολυμπίας"

Ένα ακόμα τεκμήριο από την περιχή της Ηλείας, γεγονός που πιθανά σχετίζεται με την πρωτοφανή υποδοχή που επεφυλάχθη στον Παναγιώτη Μπρη, τον Βαλέσα της Ηλείας [βλ. παρακάτω]. Πρόκειται για επιστολή της "Αγωνιστικής Κίνησης για το Φως της Ολυμπίας του Τάκη Δόξα", η οποία μας κοινοποιήθηκε από τον σταθερό συνεργάτη και φίλο, που υπογράφει ως Laou.

Παραθέτουμε την συνοδευτική επιστολή του και τον ευχαριστούμε θερμά:

Αγαπητέ μου Toni Rigatoni,
τις προάλλες σε μια κοινωνική συναναστροφή, με πλησίασε ένας άνθρωπος που δήλωσε μέλος μιας Αγωνιστικής Κίνησης που παλεύει, κατά δήλωσή του, για να ακουστεί και φέτος στην τελετή αφής της Ολυμπιακής Φλόγας το "ποιητικό αριστούργημα Φως της Ολυμπίας" του ποιητή Τάκη Δόξα. Έχοντας ακούσει για την επιρροή που τυχαίνει να ασκώ σε ένα ευρύτερο κοινό, με παρακάλεσε να δημοσιοποιήσω το αίτημα. Πιστεύοντας ότι το ίδιο το αίτημα αλλά και ο τρόπος που αυτό διατυπώνεται ανήκει ολοκληρωτικά στο λαμπρό βασίλειο της τρόμπας, του οποίου είσαι ακριβοδίκαιος τοποτηρητής, σου παραδίδω με κάθε ευλάβεια το τεκμήριο, ώστε να το αξιολογήσεις και να το αξιοποιήσεις κατάλληλα.
Δικός σου, laou

Με μεγάλη χαρά δεχτήκαμε σήμερα ένα αξιόλογο τεκμήριο από τον σταθερό φίλο και αναγνώστη Laou. Η παρούσα επιστολή αναφέρεται σε ζητήματα της τρέχουσας επικαιρότητας, γεγονός που καθιστά αναγκαία την άμεση δημοσίευσή της. Σημειώνουμε ότι πολλοί φίλοι εξακολουθούν να ζητούν περισσότερες σελίδες από το πόνημα του Πέτρου Κομπίλα [βλ. παρακάτω]. Τους παρακαλούμε να προσδιορίσουν με μεγαλύτερη σαφήνεια ΄τι ζητήματα τους ενδιαφέρουν, ώστε να γίνει η κατάλληλη επιλογή σελίδων. Ακολουθεί η επιστολή του φίλου Laou, που συνόδευε το τεκμήριο που παρουσιάζουμε σήμερα.

Αγαπητέ Toni Rigatoni,
θέλοντας να συμβάλω κι εγώ στο αξιόλογο εγχείρημα του trompagr, σου στέλνω ένα πιστεύω καλό δείγμα τρόμπας. Για να το αλιεύσω χρησιμοποίησα τις προσβάσεις που έχω στον Τομέα Δημοσίων Σχέσεων και Αλληλογραφίας έγκυρου κυριακάτικου φύλλου (παραποίησα στο φάκελο τα στοιχεία για να μην εκθέσω πρόσωπα). Για την απαλλοτρίωση μετήλθα δυστυχώς μεθόδους στα όρια της νομιμότητας. Νομίζω όμως ότι το ρίσκο άξιζε τον κόπο. Το γράμμα είναι αυθεντικό και πρωτότυπο, όμως απ' όσο μπορώ να διακρίνω, οι δύο σελίδες του είναι φωτοτυπημένες, γεγονός που σημαίνει ότι ο αποστολέας του κατά πάσα πιθανότητα ταχυδρόμησε αντίτυπα του κειμένου του και σε άλλες εφημερίδες. Μπορούμε πάντως να υποθέσουμε βάσιμα ότι το trompagr θα έχει την αποκλειστικότητα στη διαδικτυακή τουλάχιστον δημοσίευση.
Απ' όσο μπόρεσα να αντιληφθώ κατά τη λαθραία επιχείρησή μου στο αρχείο επιστολών που παραβίασα, υπάρχουν κι άλλα γράμματα του ίδιου. Θα εξαρτηθεί από τα σχόλια που θα λάβεις, αν θα διακινδυνεύσω κι άλλη επιδρομή.
Δικός σου, laou.

Καλημέρα σας. Ξεκινάμε σήμερα με ένα ιδιαίτερο τεκμήριο προσωπικής αγανάκτησης. Το παρόν έκθεμα ευρέθη στον προαύλιο χώρο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, τον Ιανουάριο του 2008.