Οι Αφγανές παίκτριες που παλεύουν για το μέλλον τους
8 Μαρτίου 2026
Πριν από τρία χρόνια, μια ομάδα γυναικών από το Αφγανιστάν, οι οποίες σήμερα ζουν εξόριστες στην Αυστραλία, παρακολουθούσε με θλίψη τους αγώνες για το Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών που διεξάγονταν στις πόλεις διαμονής τους.
Σε λίγες ημέρες ξεκινά στην Αυστραλία και το Κύπελλο Ασίας Γυναικών, μία διοργάνωση που αποτελεί ταυτοχρόνως πηγή έμπνευσης, αλλά και υπενθύμιση των πολλών εμποδίων που πρέπει ακόμα να ξεπεράσουν αυτές οι γυναίκες για να παίξουν σε διεθνείς αγώνες.
«Δεν μπορούσα να σταματήσω να κλαίω όλη την ώρα, γιατί θυμόμουν την εποχή που μπορούσα να νιώθω περήφανη και να παίζω για τη χώρα μου [πριν από την επιστροφή των Ταλιμπάν το 2021]», λέει η αμυντικός Μουρσάλ Σαντάτ στην DW για τις αναμνήσεις της από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2023, όταν το Αφγανιστάν δεν είχε γυναικεία εθνική ομάδα. «Ελπίζω πως το Αφγανιστάν θα αγωνίζεται στα επόμενα προκριματικά».
«Ανυπομονούμε να εκπροσωπήσουμε ξανά το Αφγανιστάν»
Πριν από λίγους μήνες, μια αφγανική γυναικεία ομάδα με την ονομασία Afghan Women United αναγνωρίστηκε από τη FIFA και συμμετείχε σε ένα φιλικό τουρνουά στο Μαρόκο.
Αυτό ήταν ένα πρώτο μεγάλο βήμα προς τη διεθνή αναγνώριση, καθώς και ένα συναισθηματικό και αγωνιστικό ορόσημο, μετά από μια τετραετή μάχη των ποδοσφαιριστριών για να ακουστεί η φωνή τους. Ωστόσο, τέσσερις μήνες αργότερα, δεν έχουν παίξει ακόμη άλλον αγώνα.
«Το Μαρόκο ήταν ένα μεγάλο ορόσημο, αλλά για εμάς είναι μόνο η αρχή», λέει η τερματοφύλακας Ελάχα Σαφντάρι, που ζει στο Ηνωμένο Βασίλειο. «Ως παίκτριες είμαστε πάντα πρόθυμες να εκπροσωπήσουμε ξανά το Αφγανιστάν. Φυσικά θέλουμε περισσότερους διεθνείς αγώνες, αλλά έχουμε παραμείνει πειθαρχημένες, προπονούμαστε σκληρά και βελτιωνόμαστε ως ομάδα. Ξέρουμε πως το επιτελείο εργάζεται για να μας δώσει περισσότερες ευκαιρίες, ώστε να παραμείνουμε σε ετοιμότητα και να έχουμε κίνητρο».
Πριν από λίγες ημέρες, η FIFA ανακοίνωσε ότι το Αφγανιστάν θα παίξει με δύο άγνωστους ακόμη αντιπάλους στο διεθνές παράθυρο εθνικών ομάδων τον Ιούνιο. Οι παίκτριες που βρίσκονται στην Ευρώπη συμμετείχαν σε προπονητικό καμπ στο Ντονκάστερ της Αγγλίας νωρίτερα αυτόν τον μήνα, ενώ εκείνες που βρίσκονται στην Αυστραλία αναμένεται να κάνουν κάτι αντίστοιχο αργότερα μέσα στη χρονιά.
Ο ρόλος των ΗΑΕ και η στάση της FIFA
Συντασσόμενη με το αφγανικό καθεστώς, η κυβέρνηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, η οποία είχε αναλάβει τη φιλοξενία του πρόσφατου τουρνουά, αρνήθηκε να επιτρέψει στις Αφγανές παίκτριες να μπουν στη χώρα – και το τουρνουά τελικά μεταφέρθηκε στο Μαρόκο.
Αν και η FIFA έχει αρνηθεί επανειλημμένως να απαντήσει σε ερωτήσεις της DW σχετικά με το γεγονός, φαίνεται πολύ πιθανό πως η σχέση των ΗΑΕ με τους Ταλιμπάν ήταν ο λόγος της άρνησης.
«Αυτή φαίνεται να είναι η πιο εύλογη εξήγηση», δηλώνει η Άλισον Μπάτισον, Αυστραλή δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η οποία βοήθησε την ομάδα να βρει άσυλο στην Αυστραλία και διατηρεί στενή επαφή με τις παίκτριες. Η ίδια εκτιμά πως κατά πάσα πιθανότητα υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι των ΗΑΕ έκριναν πως «έπρεπε να δοθεί προτεραιότητα σε άλλα συμφέροντα, τα οποία μπορούμε να υποθέσουμε ότι είναι οικονομικού χαρακτήρα συμφέροντα στο Αφγανιστάν».
Την ίδια στιγμή, η στάση της FIFA περιπλέκει τα πράγματα, με την ομοσπονδία να στηρίζει τις Αφγανές παίκτριες, αλλά την ίδια στιγμή να εντείνει επίσης τη σχέση της με τα ΗΑΕ, διοργανώνοντας και προγραμματίζοντας, για παράδειγμα, εκδηλώσεις και δρώμενα στο Ντουμπάι.
«Η ύπαρξή μας είναι μια μορφή αντίστασης»
Η αμυντικός Σαντάτ, όπως και οι περισσότερες συμπαίκτριές της, παραμένει αποφασισμένη και διατηρεί την πίστη πως η ομάδα θα μπορέσει να αγωνιστεί στα προκριματικά του επόμενου Κυπέλλου Ασίας το 2029.
«Η επαναδημιουργία και αναγνώριση της αφγανικής γυναικείας εθνικής ομάδας από την εξορία είναι κάτι που θέλουν εκατομμύρια Αφγανοί, γιατί αποτελεί διαμαρτυρία κατά του καθεστώτος των Ταλιμπάν», τονίζει η Σαντάτ στην DW.
«Είναι ένα χαστούκι από τον κόσμο του ποδοσφαίρου που λέει: "Προσπαθείτε να τις φιμώσετε και να τις εμποδίσετε να παίξουν, αλλά εμείς ακόμη τους δίνουμε την πλατφόρμα να αναδειχθούν, να λάμψουν και να χρησιμοποιήσουν το άθλημά τους ως όπλο για να πολεμήσουν το έμφυλο απαρτχάιντ και την αδικία"».
Επιμέλεια: Γιώργος Πασσάς