Gemi
Ne kadar da uzak bana
Hem beklemek için Ankara Bozkırında
Hem de edebi açıdan bir anlatım aracı olarak ‘gemi’
Bana çağrıştırıyor sadece yük taşımada kullanılan büyük baş hayvanları.
Onlara vuruyorlar ya hani.
At gibi mesela
Kullanıyorlar ya seni.
Gem’i vuran vurana…
Ensen, sırtın yara bere.
Kırbaç izleri.
Onlar ne çoklar,
Ah bitmiyorlar.
Durmuyorlar, gem vuruyorlar.
Sen de aldırmıyor, dem vuruyorsun
Çektiklerinle.
Çektiklerin, yükler, yedi yirmidört seninle
Beline yük, ensene — sırtına- kanbur.
Arsızca oynuyorsun sanki çalıyor, darbuka tanbur.
Bırak artık oynamayı, yap bir oyunbozanlık.
Get Eren KARA’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Sırtından geçiniyor herkes,
Hepsinin yaptığı yavşaklık, kalpazanlık.
Gemi yapamazsınız
Ne metalden ne kâğıttan ne de ağaçtan
Yapsanız faydası yok, sizedir zararı
Zira vuracaksınız
Yük eşşeğine, binek ata ya da öküze
Bir düşünsene, istersen tam bir sene
Hiç olacak şey mi öylesi
Vurulan gemlerin çeşitliliği de yok değil
Hayvana vuruyorlar yaparak ipten, kayıştan
İnsana vuruyorlar da durmuyorlar.
Her biri umuttan, yalandan, baskıdan
Ve dahası da
Yüklenmiş sorumluluktan.
Kaçma, kaçma elbet lafın varacağı yer orası değil
Soru şu böyle hallerde
Bunu kabulleniş niye
Bele fıtık, ciğere kanser
Müptelası mısın bunların.
15/06/2024
