Κυριακή του Πάσχα, η Κυριακή η Όγδοη, η Ανέσπερη - Χριστός Ανέστη!

Η έναρξη της Τελετής της Αναστάσεως (12:00 π.μ. – 2:00 π.μ.) γίνεται με την αφή του Αγίου Φωτός και τη μετάδοσή του από τον λειτουργό. Συγχρόνως ακούγεται ο ύμνος: «Δεύτε λάβετε φως εκ του ανεσπέρου φωτός». Περάσαμε ήδη (και ημερολογιακά) στην Κυριακή τη Μία των Σαββάτων, την Ημέρα Κυρίου, την Κυριακή την Όγδοη, την Ανέσπερη, την Αιώνια, την πρόγευση του Παραδείσου της Βασιλείας των Ουρανών. «Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια. Εορταζέτω γουν πάσα κτίσις την έγερσιν Χριστού εν η εστερέωται».

 

- «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ», η νικητήρια κραυγή
- «ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ ΚΥΡΙΟΣ»

 

Το πρωί (ή συνήθως το απόγευμα) τελείται ο «Εσπερινός της Αγάπης», όπου το Ιερό Ευαγγέλιο διαβάζεται σε πολλές γλώσσες. Κάνοντας με αυτό τον τρόπο συμβολικά γνωστή σε όλη την οικουμένη την κατανίκηση του θανάτου από τη Ζωή και την απαρχή της εποχής της Καινής Διαθήκης.

Χρόνια Πολλά - Χριστός Ανέστη!

Μεγάλη Εβδομάδα - Μ. Σάββατο

Πρωί: Θ. Λειτουργία Μ. Βασιλείου 
Εσπέρας : Παννυχίς (11:00μ.μ. - 12:00π.μ.)

Το πρωί του Μ. Σαββάτου έχουμε τον Εσπερινό της Αναστάσεως (το προανάκρουσμα της Αναστάσεως, τη λεγομένη «1η Ανάσταση»).

Ο ιερέας ντυμένος με λευκά άμφια ψέλνει το δοξαστικό τροπάρι: «Ανάστα, ο Θεός, κρίνων την γην, ότι συ κατακληρονομήσεις εν πάσι τοις έθνεσι» και σκορπάει δάφνες, ενώ οι καμπάνες ηχούνε χαρμόσυνα. Η κτίση προσμένει τη λύτρωση από τη φθορά και το θάνατο.

Μεγάλη Εβδομάδα - Μεγάλη Παρασκευή

Το βράδυ ψάλλεται ο Όρθος του Μ. Σαββάτου

Επισφράγιση της Σαρακοστής και η έναρξη της Πασχαλινής περιόδου. Εορτάζουμε:

• Την Ταφή του Κυρίου και
• Την Κάθοδό Του στον Άδη (Μ. Σάββατο), όπου κήρυξε στους νεκρούς

Το πρωί της Μ. Παρασκευής, τελούνται οι ακολουθίες: «Μεγάλαι Ώραι» και στις 12:00 το μεσημέρι ο «Εσπερινός Αποκαθηλώσεως».

Το βράδυ, στον Όρθρο (του Μ. Σαββάτου) ψάλλονται τα αναστάσιμου χαρακτήρα Εγκώμια της Ακολουθίας του Επιταφίου και γίνεται η περιφορά αυτού.

Μεγάλη Εβδομάδα - Μεγάλη Πέμπτη

Το βράδυ ψάλλεται ο Όρθος της Μ. Παρασκευής

Tο Θείο δράμα: «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου, ο εν ύδασι την γην κρεμάσας…»

Κορύφωση του Θείου δράματος: Αφ’ εσπέρας, το βράδυ της Μ. Πέμπτης, τελείται η «Ακολουθία των Παθών». Διαβάζονται οι δώδεκα ευαγγελικές περικοπές, γνωστές ως δώδεκα ευαγγέλια, που περιγράφουν τα φρικτά Πάθη του Σωτήρος:

• Τα πτυσίματα
• Τα μαστιγώματα
• Τις κοροϊδίες
• Τους εξευτελισμούς
• Τα κτυπήματα
• Το αγκάθινο στεφάνι και κυρίως
• Τη Σταύρωση και
• Το θάνατο του Σωτήρος Χριστού.

Μεγάλη Εβδομάδα - Μεγάλη Τετάρτη

Το βράδυ ψάλλεται ο Όρθος της Μ. Πέμπτης

Προβάλλονται τέσσερα γεγονότα:

• Ο Ιερός Νιπτήρας, το πλύσιμο των ποδιών των μαθητών από τον Κύριο. Διδάσκει την ταπεινοφροσύνη, τη διακονία και την προσφορά.
• Ο Μυστικός Δείπνος, δηλαδή η παράδοση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας.
• Η Προσευχή του Κυρίου, στο Όρος των Ελαιών και
• Η Προδοσία του Ιούδα, δηλαδή η αρχή του Πάθους του Κυρίου.

Διαβάστε για τη Μ. Εβδομάδα με κλικ εδώ

Μεγάλη Εβδομάδα - Μεγάλη Τρίτη

Το βράδυ ψάλλεται ο Όρθος της Μ. Τετάρτης

 

Ακούγεται το ανεπανάληπτο τροπάριο (δοξαστικό) της Υμνογράφου Μοναχής Κασσιανής: «Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις…». Ο πιστός βιώνει το μυστήριο της Μετάνοιας και της Συγχωρήσεως. Ο άνθρωπος ελεύθερα συναντά τη συγγνώμη του Θεού και εμφορείται με την ατελεύτητη και ασύνορη αγάπη Του.

Διαβάστε για τη Μ. Εβδομάδα με κλικ εδώ

Μεγάλη Εβδομάδα - Μεγάλη Δευτέρα

Το βράδυ ψάλλεται ο Όρθος της Μ. Τρίτης

Προβάλλονται δύο παραβολές:

• Των Δέκα Παρθένων (Ματθ. 25,1-13) που διδάσκει την εγρήγορση, την πίστη και τη φιλανθρωπία.
• Των Ταλάντων (Ματθ. 25,14-30), που διδάσκει τους άνθρωπους να είναι πνευματικά εργατικοί και μέσα από την καλλιέργεια ν' αυξήσουν τα πνευματικά τάλαντα που τους δόθηκαν.

Διαβάστε για τη Μ. Εβδομάδα με κλικ εδώ

200 χρόνια από την Έξοδο του Μεσολογγίου

Σήμερα, Κυριακή των Βαΐων του 2026, συμπληρώνονται 200 χρόνια από την Έξοδο των ελεύθερων πολιορκημένων Μεσολογγιτών, οι οποίοι επί περίπου έναν χρόνο ήταν περικυκλωμένοι από τις οθωμανικές δυνάμεις: Τούρκους, Τουρκαλβανούς και Αιγύπτιους του Ιμπραήμ.

Με το παλαιό (Ιουλιανό) ημερολόγιο, την Πέμπτη 8 Απριλίου του 1826, στο συμβούλιο των οπλαρχηγών και των προκρίτων λαμβάνεται ομοφώνως η απόφαση για τη μεγάλη Έξοδο και συντάσσεται η περίφημη "Απόφαση της Εξόδου":

Εν ονόματι της Αγίας Τριάδος

Βλέποντες τον εαυτόν μας, το στράτευμα και τους πολίτας εν γένει μικρούς και μεγάλους παρ΄ ελπίδαν υστερημένους από όλα τα κατεπείγοντα αναγκαία της ζωής πρό 40 ημέρας και ότι εκπληρώσαμεν τά χρέη μας ως πιστοί στρατιώται της πατρίδος εις την στενήν πολιορκίαν ταύτην και ότι, εάν μίαν ημέραν υπομείνωμεν περισσότερον, θέλομεν αποθάνει όρθιοι εις τούς δρόμους όλοι.

Θεωρούντες εκ του άλλου ότι μας εξέλιπεν κάθε ελπίς βοηθείας καί προμηθείας, τόσον από την θάλασσαν καθώς και από την ξηράν ώστε να δυνηθώμεν να βαστάξωμεν, ενώ ευρισκόμεθα νικηταί του εχθρού, αποφασίσαμεν ομοφώνως: 

Η έξοδός μας να γίνη βράδυ εις τας δύο ώρας της νυκτός 10 Απριλίου, ημέρα Σάββατον καί ξημερώνοντας των Βαΐων, κατά το εξής σχέδιον, ή έλθη ή δεν έλθη βοήθεια [...]

Μεγάλη Εβδομάδα - Κυριακή των Βαΐων

Το βράδυ ψάλλεται ο Όρθος της Μ. Δευτέρας

 Κυριαρχούν δύο γεγονότα:

• Η ιστορία του Ιωσήφ του 11ου γιου του Πατριάρχη Ιακώβ, του ονομαζόμενου Παγκάλου, δηλαδή του ωραίου στο σώμα και την ψυχή. Ο Ιωσήφ προεικονίζει με την περιπέτειά του τον ίδιο το Χριστό και το πάθος Του.
• Το περιστατικό της άκαρπης συκιάς που ξέρανε ο Χριστός (Ματθ. 21, 18-22): Θέλει να τονίσει στον άνθρωπο το νόημα των καρποφόρων έργων της αγάπης, της κοινωνικής αλληλεγγύης και της ανθρωπιάς που βρίσκονται στον αντίποδα των θύραθεν – άκαρπων έργων και αρετών.

Η Μεγάλη Εβδομάδα

Μεγάλη Εβδομάδα ή Εβδομάδα των Παθών ονομάζεται κατά το χριστιανικό εορτολόγιο η τελευταία εβδομάδα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Αρχίζει από την Κυριακή των Βαΐων το βράδυ και τελειώνει το Μεγάλο Σάββατο. Είναι αφιερωμένη στα εκούσια Άγια Πάθη του Ιησού Χριστού, τον σταυρικό θάνατο και την ένδοξη Ανάστασή Του. Ονομάζεται «Μεγάλη» γιατί τα γεγονότα που διαδραματίζονται είναι κοσμοσωτήρια για τον άνθρωπο. Οι ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας είναι οι πιο ιερές του εκκλησιαστικού έτους.

Λειτουργικός χρόνος της Μεγάλης Εβδομάδας 
Είναι γνωστό ότι στην Ορθόδοξη Εκκλησία, τα εκκλησιαστικά πράγματα θεωρούνται κατά δύο τρόπους: κατ’ ακρίβεια και κατ’ οικονομία. Η Εκκλησία, κατ’ οικονομία (φιλάνθρωπα σκεπτόμενη), προκειμένου να διευκολύνει όσο περισσότερους πιστούς στην παρακολούθηση των Ακολουθιών, επέτρεψε με την έναρξη της Μ. Εβδομάδας την Κυριακή των Βαΐων το βράδυ, να ψάλλεται ο Όρθρος της επόμενης ημέρας. Οπότε, την Κυριακή των Βαΐων το βράδυ ψάλλεται ο Όρθρος της Μ. Δευτέρας, τη Μ. Δευτέρα το βράδυ ψάλλεται ο Όρθρος της Μ. Τρίτης κ.ο.κ.

ΠΟΛΕΜΟΣ

"Ο πόλεμος είναι χυδαίος, είναι μια τεράστια χυδαιότητα" (La guerra è volgare, è una volgarità immensa), φώναξε ο Ρομπέρτο Μπενίνι, στις 21 Δεκεμβρίου του 2025, στο Ιταλικό κανάλι NOVE και στην εκπομπή "Che Tempo Che Fa" με τον Φάμπιο Φάτζιο. Σήμερα, Μάρτιος του 2026, με τις φλόγες στο Ιράν να τον επιβεβαιώνουν, εκείνη η κραυγή του γίνεται viral στο Διαδίκτυο και η χυδαιότητα του πολέμου, ποίημα. Μια κραυγή μέσα στην κραυγή...

        ΠΟΛΕΜΟΣ

Το χώμα στο παρτέρι

ο χυδαίος κηπουρός ποτίζει

με τη φαρμακερή σιωπή

του φόβου των χυδαίων.

-----

Τώρα αγκάθια θα φυτρώσουν·

χωρίς ανθούς, χωρίς φύλλα

πάνω στο δύσοσμο κορμό

της κακίας και του μίσους.

-----

Με ρίζες ψεύτικες, βαθιά θαμμένες,

που τρέφονται με λίπασμα πτωμάτων:

των συνεργών και των αθώων·

διχασμένων νικητών και νικημένων.

-----

Δάκρυα και οδυρμός·

το μοιρολόι το φρικτό,

τ' ανάθεμα των μανάδων

θα γίνει ξανά Ιστορία.

(Νευρομάντης, Μάρτιος 2026) 

Με πεταλούδες χρυσές οι Αμερικάνοι σε εξαγόρασαν... Πολυτεχνείο, ζεις;

Στο άγαλμα της Ελευθερίας

που φωτίζει τον κόσμο

Λευτεριά, Λευτεριά, σχίζει, δαγκάνει
τους ουρανούς το στέμμα σου. Το φως σου,
χωρίς να καίει, τυφλώνει το λαό σου.
Πεταλούδες χρυσές οι Αμερικάνοι,
λογαριάζουν πόσα δολάρια κάνει
σήμερα το υπερούσιο μέταλλό σου.

Λευτεριά, Λευτεριά, θα σ' αγοράσουν
έμποροι και κονσόρτσια κι εβραίοι.
Είναι πολλά του αιώνος μας τα χρέη,
πολλές οι αμαρτίες, που θα διαβάσουν
οι γενεές, όταν σε παρομοιάσουν
με το πορτρέτο του Dorian Gray.

Λευτεριά, Λευτεριά, σε νοσταλγούνε,
μακρινά δάση, ρημαγμένοι κήποι,
όσοι άνθρωποι προσδέχονται τη λύπη
σαν έπαθλο του αγώνος, και μοχθούνε,
και τη ζωή τους εξακολουθούνε,
νεκροί που η καθιέρωσις τους λείπει.

(Κ. Γ. Καρυωτάκης - 1927)

Ο Μητσοτάκης στη ΔΕΘ - μια εικόνα αντί για χίλιες λέξεις...

 

Χιόνι τον Αύγουστο

 

Στην εκκλησιά την έρημη, τη χιλιογκρεμισμένη 

Της Παναγιάς, τον Αύγουστο, μια μέρα χιονισμένη

Ήρθα τον πόνο μου να πω, να με παρηγορήσεις

Πόνος αβάσταχτος, μουγκός, πάγωσε την ψυχή μου

Και απ’ το κακό δεν γλύτωσε ούτε η λογική μου

Μαρία μου! Παρθένα μου! Μητέρα και αδελφή μου!

Είδα επάνω στο σταυρό το γιο σου σκοτωμένο

Τον είδα και μέσα στο Φως, γερό και αναστημένο

Ο πόνος μου ξεχάστηκε. Ήρθα στα συγκαλά μου

Είδα την εκκλησιά γερή, κόσμο γύρω γεμάτη

Είδα στον ουρανό ψηλά τον ήλιο να αστράφτει

Ένιωσα αγάπη και στοργή… το θάμα της ημέρας

(Νευρομάντης, Αύγουστος 2025)

Τι κρύβεται πίσω από την ερώτηση προς την τεχνητή νοημοσύνη της Λαρισαίας γιαγιάς Θάλειας και τι απάντησε η AI;

Η Λαρισαία γιαγιά Θάλεια μαθαίνει από την εγγονή της για αυτόν τον «διάολο»: την AI (δηλ. την Τεχνική Νοημοσύνη) που τα ξέρει όλα. «Άνθρωπος είναι;», ρωτάει την εγγονή της. «Όχι, ρομπότ, αλλά σκέφτεται σαν άνθρωπος» της απαντάει, γεμάτη ενθουσιασμό για το τεχνολογικό θαύμα, η εγγονή και συνεχίζει: «τι θα ήθελες να το ρωτήσεις;». «Πόσα χρόνια θα ζήσω;» αποκρίνεται η γιαγιά και η αφοπλιστική της ερώτηση φαίνεται να προσγειώνει τη νεαρή εγγονή στη σοβαρότητα της αγωνίας του θανάτου.

Η εγγονή, όπως είναι φυσικό, πιθανότατα περίμενε μια ερώτηση άλλη. Σας αυτές τις πρακτικές ή χρηστικές ερωτήσεις που απασχολούν τις περισσότερες συνομήλικές της. Όμως η γιαγιά δεν ήθελε να μάθει από την AI για το ποιο επάγγελμα να ακολουθήσει, ή για συμβουλές αυτοβελτίωσης, ούτε για το πώς θα βρει τον κατάλληλο σύντροφο, ή αν αξίζει να συνεχίσει μια σχέση, ούτε για συμβουλές υγείας ρώτησε η γιαγιά, ούτε ποια είναι η κατάλληλη στιγμή για να σκεφτεί την εγκυμοσύνη, ούτε που να ταξιδέψει αυτό το καλοκαίρι, ούτε πιο βιβλίο να διαβάσει, ούτε καν πως να εξισορροπήσει τη δουλειά με την προσωπική ζωή, ή πως να βελτιώσει τα οικονομικά της.

Η γιαγιά ξάφνιασε τη νεότητα με τη βαθιά ανθρώπινη ανησυχία της για τη θνητότητα και το πεπερασμένο της ζωής. Μπορεί «γιαβρί μ'» τούτος ο «διάολος», που τα ξέρει όλα, να απαντήσει «πότε θα πεθάνω». Η απρόσμενη ερώτηση δείχνει και τη διαφορετική οπτική της ζωής που έχει ο άνθρωπος στα νιάτα του σε σχέση με τα γερατειά του, όπου ο απολογισμός της ζωής που συμπιέζεται τον οδηγεί στο μέγιστο υπαρξιακό ερώτημα που δεν μπορεί να απαντήσει η ΑΙ. Έτσι ο ενθουσιασμός για τις τεράστιες γνώσεις των AI και η νεανική αισιοδοξία της εγγονής βρίσκουν τα όρια τους στη σοβαρή υπαρξιακή αγωνία της γιαγιάς που θέλει μια απάντηση στο βαθύτερο ανθρώπινο ερώτημα που σχετίζεται με το πρόβλημα του θανάτου.

Η AI θα προσφέρουν πληροφορίες, θα λύσουν προβλήματα, θα προτείνουν λύσεις, αλλά δεν θα μπορέσουν να δώσουν νόημα ή παρηγοριά στην ανθρώπινη αγωνία για το τέλος της ζωής. Η ερώτηση της γιαγιάς δεν είναι τυχαία, ούτε μόνο υπαρξιακή. Αλλά και προσωπική, καθώς αναγκάζει την εγγονή να σκεφτεί τη σχέση της μαζί της και την αναπόφευκτη απώλεια που θα έρθει. Το ξάφνιασμα της εγγονής και η απροθυμία της να θέσει την ερώτηση της γιαγιάς στην AI δείχνει ότι δεν είναι συναισθηματικά έτοιμη να αντιμετωπίσει το θέμα της απώλειας της γιαγιάς. Έτσι το ερώτημα αναδεικνύει την ποιότητα που βρίσκεται στη στιγμή που μοιράζονται η γιαγιά και η εγγονή. Αυτές οι κοινές στιγμές δίνουν νόημα στη ζωή που αξίζει περισσότερο από οποιαδήποτε τεχνολογική απάντηση.

Διαδήλωση για τα Τέμπη -- θυμάμαι και λυπάμαι

-- Αγκαλιά του χρόνου -- 

Στις ράγες γράψαν Ελλάς

Εκείνη ρώταγε: Που πας; 

Μα δεν βλέπεις τις σκουριές;

Κάτω απ’ τις ρόδες τις στραβές;

--

Μάνα δεν έχω επιλογή

Πάω ταξίδι σ’ άλλη γη

Μες τη βαλίτσα έβαλα

Τα όνειρα που μετέβαλα

--

Το τρένο αυτό το βιαστικό 

Έχει κακό προορισμό 

Πάρε το τρένο του «μετά»

Που ο χρόνος του δεν σταματά

--

Πνίγομαι, μάνα, δεν μπορώ

Θέλω οξυγόνο για να ζω

Πάω ταξίδι σε άλλη γη

Τώρα είναι η καλύτερη στιγμή

--

Σπλάχνο μου σε γλυκοφιλώ

Ελπίζω να σε ξαναδώ

Σε τρένο όμως να μη μπεις

Καλό ταξίδι επιστροφής…

(Νευρομάντης  - 27/2/2025)

ΑΣΕΠ 8Κ/2024 bordello: Η κυβέρνηση δεν είναι διαθέσιμη

 (κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση)

Αίσχος! Η κοροϊδία δεν έχει τέλος σε τούτη τη δύσμοιρη τη χώρα!

Πρόσφατα ο ΑΣΕΠ ανακοίνωσε παράταση της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων για την προκήρυξη 8Κ/2024, δήθεν για να διευκολύνει  τους υποψηφίους. Μια προκήρυξη που αφορά 2.217 θέσεις μόνιμου προσωπικού και προσωπικού με σχέση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Σταγόνα στον ωκεανό της ανεργίας και της εργασιακής ανασφάλειας που μαστίζει τη χώρα. Παρόλα αυτά, τέτοιες προκηρύξεις δημιουργούν μεγάλες προσδοκίες στους πολίτες που ελπίζουν σε εργασιακή αποκατάσταση. Παρόλο που οι περισσότεροι από τους υποψηφίους πιστεύουν ότι οι προκηρύξεις είναι για το θεαθήναι, δηλ. οι θέσεις έχουν ήδη καλυφθεί από τους κομματικούς ημέτερους που μπαίνουν από τα "παράθυρα".

Τι έγινε σήμερα, Παρασκευή 7 Φεβρουαρίου 2025, την τελευταία ημέρα της παράτασης; Μα φυσικά το ηλεκτρονικό σύστημα κατέρρευσε! Η σελίδα του ΑΣΕΠ "έπεσε" περίπου στις 11:00πμ, εμφανίζοντας το μήνυμα "Server unavailable"! Οι υποψήφιοι, στην προσπάθειά τους να υποβάλουν την αίτηση, βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα σύστημα που δεν λειτουργούσε. Ενώ, όταν αποκατέστησαν τη βλάβη, το σύστημα "σερνόταν" - ήταν πάναργο! Είναι σίγουρο ότι οι "ειδικοί" του κράτους για άλλη μια φορά θα μεταβιβάσουν την ευθύνη στους πολίτες που προσήλθαν κατά χιλιάδες την τελευταία στιγμή.

(κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση)

Πρόκειται για εμπαιγμό όχι άνευ προηγουμένου, διότι ο εμπαιγμός σε τούτη τη χώρα έχει πολλά προηγούμενα και θα έχει και πολλά επόμενα. Οι ανεύθυνοι του ΑΣΕΠ, αντί να διασφαλίσουν τη συνεχή και ομαλή λειτουργία του συστήματος, επέδειξαν τη γνωστή αδιαφορία, αφήνοντας τους πολίτες στη βάσανο της αβεβαιότητας. Κατόπιν, προφανώς μετά από έντονες διαμαρτυρίες, έπραξαν το αυτονόητο δίνοντας νέα παράταση μέχρι την Τρίτη 11 Φεβρουαρίου 2025 στις 14:00.   

Και δεν είναι μόνο ο ΑΣΕΠ που δυσλειτουργεί. Οι ταλαιπωρίες που αντιμετωπίζουν οι πολίτες, περιμένοντας στις ψηφιακές ουρές του Ψηφιακού Κράτους που ψηφιοποίησε τη γραφειοκρατία του δεν είναι τυχαίες· δεν οφείλονται σε τεχνικές αστοχίες, αλλά είναι αποτέλεσμα συνειδητών πράξεων περιφρόνησης προς τους πολίτες. Είναι συμπτώματα μιας βαθύτερης παθογένειας στην κρατική οργάνωση και λειτουργία.

Ας εμπεδωθεί από όλους: Όταν οποιαδήποτε κρατική υπηρεσία δεν μπορεί να διασφαλίσει την ομαλή λειτουργία των ηλεκτρονικών της συστημάτων, οι πολίτες αισθάνονται ότι η κυβέρνηση στο σύνολό της αποτυγχάνει να ανταποκριθεί στις ανάγκες τους. Κάθε τεχνική αδυναμία μεταφράζεται σε πολιτική αδυναμία διακυβέρνησης. Οι πολίτες μεταφράζουν, ή πρέπει να μεταφράζουν, το μήνυμα: "Server unavailable", ως "Government unavailable" (Η κυβέρνηση δεν είναι διαθέσιμη)!

Νετανιάχου: Απολογία πριν το έγκλημα;

 

Τη Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου 2024, με βιντεοσκοπημένο διάγγελμα, ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου απευθύνθηκε άμεσα στους πολίτες του Ιράν, διαβάζοντας ένα κείμενο στην αγγλική γλώσσα, μέρος του οποίου παραθέτω στο τέλος.

Το διάγγελμα έρχεται σε μια περίοδο αυξανόμενης έντασης στη Μέση Ανατολή, με το Ισραήλ να εντείνει τις στρατιωτικές του επιχειρήσεις κατά ομάδων που υποστηρίζονται από το Ιράν, όπως λένε οι Ισραηλινοί που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ.

Το κείμενο του διαγγέλματος του Νετανιάχου, με λίγες προσαρμογές, θα είναι απαραίτητο σε κάθε επίδοξο σφαγέα που θα θελήσει να επικαλεστεί μια χρήσιμη πρόφαση για να επιτεθεί σε κάποιον κατασκευασμένο εχθρό. Η δομή του δεν διαφέρει πολύ από ανάλογα κείμενα που εκφώνησαν και άλλοι στο πρόσφατο παρελθόν, όπως: ο Χίτλερ και ο Μουσολίνι. Αποτελεί εξαίσιο παράδειγμα της ρητορικής της κατάχρησης. Ο καταχραστής της εξουσίας, έχοντας επίγνωση της κατάχρησης, επιχειρεί με προσχήματα να νομιμοποιήσει την προμελετημένη ενέργειά του. «Προφάσεως δείται μόνον η πονηρία», κατά τον Αριστοτέλη, που επισημαίνει την τάση του ανθρώπου να επιδιώκει την αυτοδικαίωση για τις άδικες πράξεις του μέσω πονηρών δικαιολογιών. Όποιος καταχράται προσπαθεί πάνω απ’ όλα να δικαιωθεί, αναζητώντας μια casus belli, ήταν η παρατήρηση του Ουμπέρτο Έκο σε μια διάλεξη που δόθηκε στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια, στις 20 Μαΐου 2004 για τον κύκλο: «Η δύναμη των λέξεων».

Η ανακοίνωση ήταν μια απολογία πριν το έγκλημα. Ο Νετανιάχου πρώτος προανήγγειλε ότι το Ισραήλ θα επιτεθεί στο Ιράν, καλύπτοντας τις επιθετικές του προθέσεις πίσω από μηνύματα προσποιητής αλληλεγγύης και υποστήριξης προς τον ιρανικό λαό που τον κάλεσε με τεχνάσματα captatio benevolantiae* να εναντιωθεί στην θεοκρατική ηγεσία της χώρας. Παρουσίασε το Ισραήλ ως σύμμαχο και απελευθερωτή των Ιρανών που θα εναντιωθούν στο καθεστώς, με στόχο να διχάσει και να αποσπάσει τη συναίνεση από εκείνους που τελικά θα υποστούν την κατάχρηση της δύναμης των όπλων. Θα δεχόταν, άραγε, ο Νετανιάχου έναν αυτόκλητο εξωτερικό απελευθερωτή για το λαό του Ισραήλ που διαδηλώνει ενάντια στη δική του καθεστωτική κυβέρνηση; Μια κυβέρνηση εθνικιστική, η οποία κάθε μέρα βυθίζει την περιοχή βαθύτερα στο σκοτάδι και βαθύτερα στον πόλεμο.

Οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι του Ισραήλ οφείλουν να αναγνωρίσουν μία αλήθεια: Ότι το φιλάργυρο τραπέζι της «ειρήνης», που υπόσχεται ο Νετανιάχου, θα είναι στρωμένο με τα δικά τους πτώματα, αν συνεχίσουν να κάνουν τα «στραβά μάτια» στα νέα Ολοκαυτώματα: Τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διαπράττουν οι κακοήθεις ισραηλινοί εθνικιστές σε συνεργασία με τις ΗΠΑ.

 

Μια άγνωστη Παναγιά: Η Παναγιά η ολυμπιονίκης

Δεκαπενταύγουστος του 2024. Στον απόηχο των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού και λόγω της εορταστικής ημέρας, θα αναφερθώ σε μια άγνωστη στους πολλούς Παναγία: την Παναγιά την Ολυμπιονίκη. Αναδημοσιεύοντας μια παλαιά ανάρτηση, που είχε γραφτεί στις 15 του Αυγούστου του σωτήριου έτους 2012, με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Η έμπνευση προήλθε τότε από τη στάση της χρυσής ολυμπιονίκη από την Αιθιοπία, Μεσερέτ Ντεφάρ (Meseret Defar), στο τρέξιμο των πέντε χιλιομέτρων. Βλέπαμε την αθλήτρια να πανηγυρίζει δακρυσμένη και να επιδεικνύει σε όλο τον κόσμο ένα κομμάτι ύφασμα με την εικόνα της Θεοτόκου να κρατάει στην αγκάλια της το μικρό Χριστό. Τον Χριστό που έδειξε επίσης σε όλο τον κόσμο ο ολυμπιονίκης στο τένις των φετινών Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού, Νόβακ Τζόκοβιτς (Novak Djokovic).

Δεν είναι βέβαιο αν στο δυστοπικό μέλλον οι κοσμικές και υλιστικές πολιτικές των αρμόδιων, που «φυτεύονται» ως επικεφαλής, των διαφόρων διεθνών αθλητικών οργανισμών θα συνεχίσουν να επιτρέπουν στους αθλητές την επίδειξη θρησκευτικών συμβόλων. Πιθανότατα κρυμμένοι πίσω από τις γνωστές γενικότητες της διασφάλιση της «ουδετερότητας» και της «ισότητας» κτλ, να προσπαθήσουν να άρουν τις δημοκρατικές κατακτήσεις της ελευθερίας της έκφρασης, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εν γένει, ή της αποδοχής της πολιτιστικής ποικιλομορφίας που διέπει τις κοινωνίες του κόσμου τούτου.

Ελπίζοντας ότι οι πολίτες δεν θα επιτρέψουν τέτοιου είδους σκεπτικά να υλοποιηθούν ποτέ. Παραπέμπω στο κείμενο που προανήγγειλα:

Η Παναγιά η ολυμπιονίκης, η Κυρία Θεοτόκος, η Παρθένος Μαρία, η Προπονήτρια των ψυχών, η Εγγυήτρια των νικών. Ζωντανή μέσα στον κόρφο, στα χέρια, ή στα δάκρυα της χαρμολύπης των πιστών που ελπίζουν και προσεύχονται στην αγάπη της.

Πάσχα καλοκαιριού! Δεκαπενταύγουστο εκοιμήθη και μετά από τρεις ημέρες μετέστη σωματικώς στους ουρανούς η Μητέρα του Χριστού, η Μάνα όλων των ανθρώπων, η Παντάνασσα. Το ανθρώπινο πρότυπο της ζωής, της αγιοσύνης, της προσευχής, της υπομονής, της ταπείνωσης και της πίστεως στον τριαδικό Θεό.

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, οι άνθρωποι που υποφέρουν έχουν ανάγκη να ακούσουν και να θυμηθούν τη διαβεβαίωση της Πανάχραντης: «Χαίρετε, ότι μεθ’ ημών ειμί πάσας τας ημέρας».
Και να της ανταποκριθούν: «Παναγία Θεοτόκε, βοήθει ημίν»!


Χρόνια πολλά σε όλους! 

Ένα διδακτικό ποιήμα: Η διορία του Νέρωνος

 (κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση)

Δεν ανησύχησεν ο Νέρων όταν άκουσετου Δελφικού Μαντείου τον χρησμό.«Τα εβδομήντα τρία χρόνια να φοβάται.»Είχε καιρόν ακόμη να χαρεί.
Τριάντα χρονώ είναι. Πολύ αρκετήείν’ η διορία που ο θεός τον δίδειγια να φροντίσει για τους μέλλοντας κινδύνους.

Τώρα στην Ρώμη θα επιστρέψει κουρασμένος λίγο,αλλά εξαίσια κουρασμένος από το ταξίδι αυτό,
που ήταν όλο μέρες απολαύσεως —στα θέατρα, στους κήπους, στα γυμνάσια…Των πόλεων της Αχαΐας εσπέρες…Α των γυμνών σωμάτων η ηδονή προπάντων…

Αυτά ο Νέρων. Και στην Ισπανία ο Γάλβαςκρυφά το στράτευμά του συναθροίζει και το ασκεί,ο γέροντας ο εβδομήντα τριώ χρονώ.

[Κ. Π. Καβάφης 1918*]