Kumru’nun Getirdiği,,,
Merhaba;
Kumru masamda. Bana bakıyor. Nasıl ürkek, naif.,, Kalbinin her atışını bedeninde görüyorum onun.. Her nefesi kıymetli. Zor.. Yaşama tutunması için. Onu nasıl anlayabilirim diye düşünüyorum. Ben insanım, o, ise bir kumru yavrusu.,,, Tek ortak noktamız; ikimizin de bir, kalbimizin oluşu,,,. Korkuyorum ölecek diye ama inanıyorum da yaşayacağına. Bir nedeni olmalı avucuma gelişinin., Yaşarsa çok mutlu olacağım. Daha çok inanacağım varoluşumuz nedenlerine.
Ben duygucuyum biraz, bilimle aram olmadı bu nedenle belki., Öykü okudum hep., Deneme yazıları bazen de. Ve resim yaptım. Robotlara da inanmadım hiç.. Kalbi olmayan bir şey nasıl canlı olabilir ki?,,,
Düşünmek ve güç yeterli değil çoğu konuda. Ve günlük yaşantımda bunlarla hareket etmem genelde.,,,
Bu, düşünmediğimden, bilmediğimden değil, “hissedebildiğimden“ ileri geliyor…
Diyeceğim şu ki:
Gerçek olan: “sevgi ve samimiyet“…
Dünyamızı bu kurtarabilir, bu değiştirebilir bir şeyleri. Yaşıyorsam, inandığımdan kendime ve iyiliğe,,,
Haklı oluşumla tek başıma.
ve
Get Işıl Çelik’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Sizin iyiliğinizden ötürü,
Buna hiçbir güç karşı koyamaz.
Bunu hiçbir güç öldüremez.,, Yok edemez.,,,
İnsanlar her durumda, kendilerini kurtaracak
, yollar , bulmuşlardır.
Bugüne değin nasıl gelebildilerse ,,,
Öyle değil mi herkesçe de? *
Öyleyle, hiçbir robot, değil insanın,
bir “kumru yavrusu“nun * dahi yerini tutamaz.
“Bahşeden, tüm yaratılmışlara, yaratılanlara, yaratılacaklara, birçok farklı *ışıl’lı yol,,,
göstermiştir,
gösterir,,,
gösterecek,,,
