BAŞLAMAK
“Başlamak ne kadar zor olabilir?” diye düşünürken, her defasında bir adım daha atamadan geride bıraktığımız birçok hayalimizin, işimizin, keşkelerimizin içinde kıvranırken buluyoruz kendimizi.
Peki, bu savaş kiminle? Bizimle, bizim aramızda mı? Yoksa bazen cesaret edemediğimiz adımların suçunu başka şeylerde aramamız mı? Ya da ertelemenin cazibesine mi kapılıyoruz? Aslında hiçbiri mi?
Varlığımızın sonuçlara odaklanmak yerine, belki de erteleyerek zamanımızın sonsuz olduğuna inandırıyoruz kendimizi. Aslında zamana olan sonsuz güvenin ve geleceğe olan umutlarımızın hâlâ diri kalması… Çok acayip değil mi? Bitmeyecek, tükenmeyecek gibi hissettiğimiz bu yaşamın içinde kıvrılırken, geleceğimize olan sonsuz güvenle tutunuyoruz yaşama.
Evet, umut bütün bu duraklarımızın en güvenli limanı.
Belki ertelemek değildir bu; yaşama olan inanç, sonsuzluk diliminde hâlâ payımıza düşecek anlara olan güven…
O yüzden bazen ertelemek iyidir. Çünkü en doğru an her zaman bu an değildir. Bazen çok ötede bizi bekleyen doğru zamanları beklemek gerekiyor.
Yaş almamız, zamanın tüketilme korkusuyla her şeyi yapma telaşı değildir belki de. Doğru anda, doğru yaşta, doğru zamanda yapılan işlerin ruhumuza daha iyi geldiğine inanıyorum.
Get Aslıcaa’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Bir zamanlar ertelemeyi hayatın mayasını kaçırmak gibi düşünürdüm. Ne garip… Büyüdükçe daha çok çelişiyoruz kendimizle.
Şu an ise “Ertele.” diyorum. Bazen o iş için doğru zamanı beklemek adına ertelemem gerektiğinin, daha önemli ve daha doğru olduğu gerçeğiyle yüzleşiyorum.
Sanırım sonsuz yaşama hepimiz içten içe inanıyoruz ve geleceğe umutla sarılıyoruz. Bu, bizim gerçeğimiz.
O yüzden bazen erteleyelim. Önümüzde uzun bir zaman var.
İşte başlayamadığım yazım sürecime bu şekilde başladım. Önce erteledim. Ve ertelediğim her an, bunu neden ertelediğim hakkında defalarca düşünüp tekrar erteledim. Çünkü doğru anın, ilk düşündüğüm zaman olmadığını biliyordum.
Şu an doğru andan yazıyorum.
Sayfama hoş geldin, sevgili okuyucu.
Bazen hayata benim gözümden bakmak, benim hissettiğim gibi hissetmek istersen, ben buradayım.
