Kafanoz — 03
Merhaba çoban yıldızı, merhaba sarı marı yıldız ve merhaba diğerleri..
Telaş içinde oradan oraya koşturan birbirinin aynı insanlar. O kadar iç içe ve bir o kadar birbirlerinden uzaklar ki. Herkesin içinde koca bir boşluk ve herkesin sırtında irice bir yük.. Sıradanlığın ağır yükü..
Empatiyi unutmuş, yalnızca kendi yarasını sarmakla meşgul insanlar. Kaygı, kaygılarımız.. Bir şarkı var şöyle sözleri: kuşkuluyum yarından, yarının aşklarından.. İşte ben sadece aşktan değil hemen hemen her şeyden kuşkuluyum. İnsanları pek sevmiyorum. Belki tanısam seni de sevmem.. Normal olan da bu bence.. Sevgi neydi sevgi emekti..
Emeklemek ya da emeklememek işte bütün mesele bu.. Üzerimde siyahın iki tonu ve bütün gün içeriye doldu, semt pazarının kasvetli uğultusu..
Get Atakan YENER’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Bencillik, öyle doğuştan gelen değil de sonradan bencil diyebileceğimiz insan tipi.. Seni de anlıyorum. Bu bencillik, aslında bir savunma mekanizması. İçinde yaşadığımız bu varoşluk ve güvensizlik ortamı insanları birbirinden uzaklaştırıyor. İnsanın içindeki o doğal empati duygusunu köreltiyor. Bir zamanlar birbirimize yardım etmekten keyif alırken, şimdi yardım edemeyecek kadar yorgunuz, bitkiniz. Çünkü açken sen, sen değilsin.
“Kendi kaybeder” dediğim zaman, ben egolu mu oluyorum.. La gardaş yapma la.. Beni terk et, valla sorun olmaz, hoşlanırım yalnızlıktan.. Bende bir problem var tamam.. Beni bırak..
Üç kişiydiler, içlerinden biri kırmızı giyinmişti, biri siyah beyaz çubuklu elbise diğeri düz siyah bir elbise.. Beşiktaş'ın yeni sezon forma mankenleri gibiydiler.. Çok dikkatimi çekti tabi.. Kulağımda Böyleyken böyle’nin alıştım üzülmeye şarkısı çalıyor.. Taksiye binip uzaklaştılar.. Şarkı bitti, bira bitti.. Yürüdüm..
Bazen gece ikide story atıp bir saat sonra filan siliyorum.. Olm diyorum kendime, ne yapıyorsun ya, bu ne hal, bu ne saçmalık.. Utanmaz adam..
Çok geç oldu ben kalkayım.. Güç seninle olsun.. O küllüğü de bir zahmet boşalt artık.. Şu perdelerin çirkinliğine bak, yazık gerçekten yazık…
