Nehri yutan balık:)

Daima başı göğe gömülü bir ‘şelale’ koşuyor içimizde ve

eğer bu serinliği paylaşmazsak bizi damarlarımızdan yakacağı tehdidini yapıyor.

Sorgulamayla, düşünmeyle kaynayan o şelale, söze, yazıya doğru koşu düzenliyor. Akıyor. Akıyor.

Get Ayşe Şener’s stories in your inbox

Join Medium for free to get updates from this writer.

Remember me for faster sign in

Ne var ki yazmak için küsmek gerek.

İnsanın yazmak için topluma küsmesi gerekir. Yani toplumsal sorunlara duyarlılığa dönüşmüş bir sevgiyle bir süreliğine ayrı kalması anlamında küsmesi…

Yine insanın yazabilmek için küsebileceği bir aidiyetinin olması, dahası yakınlarının olması çok güzel.

Küsmenin zorlaştığı zamanlarının olması…

Yaşamakla yazmanın kavga ettiği anlarının olması…