HARİKA YETGEN YOLCULUĞUM
Herkese merhaba! Bugün sizlere başarıyla tamamlamış olduğum 21. Yüzyıl Yetkinlikleri Eğitim Programı’nın benim için nasıl bir süreç olduğundan bahsedeceğim.
Aslında bir Medium yazısı yazmayı düşünmüyordum ama meğer o kadar çok anlatacak konu varmış ki… Hiçbirini atlamak, es geçmek istemedim. Şimdi size uzun uzun YetGen yolculuğumu aktaracağım.
Öncelikle YetGen benim için harika bir yolculuk, eşsiz bir deneyimdi. Başvuru aşamalarından son dersin son anına kadar bana hep belli bir vizyon kattı, farklı bakış açıları kazandırdı. Hep yeni bilgiler öğrenmemi, çevremi ve kendimi keşfetmemi, kabuklarımı kırmamı sağladı.
Bu 21. yüzyılda o kadar çok öğrenecek bilgi var ki ve aslında okullarda o kadar çok hak ettiğimizin dışında bir eğitim alıyoruz ki… Bunun hep bilincindeydim ama YetGen sayesinde işte “Gerçek eğitim nasıl olur?” sorusunun cevabını çok iyi bir şekilde gözlemlemiş oldum. Her hafta farklı konuların eğitimini alırken geliştirilebilir yönlerimin farkına vardım. Erhan Erkut başta olmak üzere tüm eğitmenlerimizin bilgi birikimine, enerjisine hayran kaldım. Dersler hem keyifli hem interaktif hem de eğitici nasıl olur? İşte 9 hafta boyunca deneyimledim, böyle olurmuş.
YetGen’i kıymetli yapan o kadar çok özelliği var ki… Hepsine değinmek istiyorum. İlk başta YetGen’in tamamen gönüllülük esaslı olmasından başlayabilirim. Herkes hem öğrenmek hem de öğretmek için çok hevesli, meraklı ve istekli. Gerçekten süreç çok fazla emek ve zaman istiyor. Bunu zorla bile kimse kimseye yaptıramazken burada herkes hep daha fazlası için uğraşıyor. Dünyada bir çok şey sadece tüketilmeye çalışılırken, ülkede birçok sorun yaşanılırken YetGen’de gelişim, dönüşüm için kocaman bir umut ve mücadele var. YetGen’in bu şekilde üretmeye ve değer katmaya odaklı olmasını çok özel buluyorum.
9 hafta boyunca bizim görmediğimiz ama arka planda inanılmaz bir titizlikle ve özveriyle işleyen bir başka süreç daha vardı. İşte bu sürecin mimarları olan liderler… Daha yapılan ilk dersten bize geçen o enerjileri harikaydı. Yolculuğuma hemen adapte olmamı sağlayan en önemli etkilerden biriydi diyebilirim. Hepsi kendini geliştirmiş, bizleri de geliştirmek için büyük bir heyecan içindeydiler ve bu heyecanları hep devam etti. Hem kendi aralarında kurdukları iletişim hem bizlerle kurdukları iletişimle gerçekten bir aileye dahil olduğumu daha ilk andan hissedebildim. O yüzden YetGen kültürüyle tanışmamı sağlayan ilk dersin benim için hep ayrı bir yeri olmuştur.
Get Bengü Karademir’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Peki nedir bu YetGen kültürü? İşte buraya kadar anlattıklarımın ve daha anlatacaklarımın hepsi aslında. Daha sürdürülebilir bir dünya için 21. yüzyıl yetkinlerini öğrenmenin yanında kimseyi dışlamadan ve ayrıştırıcı kelimeler kullanmadan hep birlikte yapıcı geri bildirimlerimizle gelişimi, değişimi, dönüşümü, değer katmayı amaçlamaktır.
Hep birlikte işleyen bir düzen… Yani ekip, ekipler… Bir ekibin önemini YetGen sayesinde çok iyi anladım. Bir çıkar aramaksızın samimi duygularla kurulan bağ ayrı bir güzel ve değerli oluyor. Her hafta cumartesi günleri ne kadar yoğun bir eğitim günü geçirsek de akşamları toplanıyorduk ve istisnasız her toplantımız uzuyordu ama sonuç olarak çok keyifli zaman geçirip enerji doluyorduk. O hafta üzerinde değerlendirmeler yapıyor, odalarda sohbet ediyor ve birlikte çok eğlenceli oyunlar oynuyorduk. Favori oyunumuz Codenames’di:) Ayrıca süreç boyunca birbirimize hep destek olduk. Bir sorun olduğunda yardımcı olduk, bir başarı elde edildiğinde tebrik ettik. Bu da ekip ruhunun oluşması için çok kıymetliydi. Tüm ekip arkadaşlarıma teşekkür ediyorum:) Tabii ki bu ekip ruhunun oluşmasında ve toplantılarımızın bu kadar verimli geçmesinde emeği büyük olan liderimiz Öznur Koçak; ona da değerli katkıları için teşekkürlerimi iletmek isterim:) Yaptıklarıyla, ilgi alanlarıyla ilham olurken aynı zamanda her zaman yapıcı konuşmaları, detaylı açıklamaları, güleryüzü, samimiyeti ve özverisiyle tüm süreci keyifli hale getirdi. Lider gibi lider:)
Peki ekip çalışmaları? YetGen sürecinde bize yöneltilen bir soruyu hatırlıyorum: “Ekip çalışmasını mı tercih edersin yoksa tek başına çalışmayı mı?” Daha önce pek de olumlu geçmeyen ekip çalışmaları deneyimlediğimden cevabım belliydi: Tek başına çalışmak. Çünkü uyumlu bir ekibin zor bulunacağını ve eşit görev dağılımı konusunda sorun yaşanabileceğini düşünüyordum. Bu düşüncelere hala daha bir yerde katılsam da cevabımın değiştiğini söyleyebilirim. Zaten bize yöneltilen soru sonrasında da parantez içinde eklemişlerdi: “Cevabın tek başına çalışmak ise umarım eğitim sonrası fikrin değişir.” Öyle de oldu:) Ekibin değerini anladıkça ekip çalışmalarının da çok değerli ve verimli olduğunu fark ettim. Evet sorunlar yaşanabilir ama bu sorunlar çözülebilir de veya çözülmese de ekibin geri kalanıyla uyumlu bir süreç geçirilebilir. Ve evet bunu da deneyimledim:) İyi bir ekip olduğunda herkesin farklı meziyetleriyle sürecin nasıl güzel işlediğini, farklı fikirlerle gelişimin nasıl yaşandığını gördüm. O ilk tatlı sunum heyecanları… GirişGen haftası… Her şey o zamanlar yaşanırken zordu. “Nasıl tamamlayacağız, nasıl bitecek, başaracak mıyız?” kaygıları vardı. Ama aynı zamanda da garip bir şekilde çok tatlı ve keyifli süreçlerdi. Şimdi geriye dönüp baktığımda harika deneyimler kazandığımı bir kez daha fark edebiliyorum.
Learnship görüşmeleri… Başta demiştim ya “YetGen kabuklarımı kırmamı sağladı.” diye, işte bunu derken Learnship başvurusu yaptığım anı da kastediyordum. “Kiminle eşleşeceğim, ona fayda sağlayabilecek miyim, hobilerimde gerçekten yetkin miyim, hangi hobileri seçmeliyim?” vs diye en başta düşünce olarak kendimi biraz yorduğum bir süreçti. Sonrasında “Ne kaybederim, en fazla deneyimlerim.” dedim, düşünmeyi bıraktım ve başvurdum. Ve harika biriyle eşleştim: Zeynep Açıkgöz. Süreç hiç tahmin ettiğim gibi olmadı: Birlikte çok keyifli toplantılar yaptık, deneyimlerimizi ve düşüncelerimizi aktardık, ondan birçok faydalı bilgiler öğrendim. Zeynep’e çok teşekkür ederim. Aslında bazı süreçleri kendi kendimize zorlaştırıyoruz, akışa bırakmak en iyisi:)
YetGen’lilerle yüz yüze tanışma fırsatı elde ettiğim harika etkinlik: Step-Up… O kadar dolu dolu ve güzeldi ki! Abartmadan söylüyorum gerçekten etkinlik geçtikten sonraki birkaç gün o günün enerjisiyle dolaştım. Ekibimle tanıştım, liderlerin enerjisine ve emeklerine birebir şahit oldum, hep beraber Erhan hocayla sohbet ettik, diğer YetGen’liler… Hepsi benim için ayrı ele alınması gereken birer başlık.
Öncelikle liderlerin o birbiri arasındaki uyum ve enerji, YetGen’de bir şekilde var olmaya devam edip bu kültürü, gelişimi yaymam gerektiği hissini verdi bana. Onların YetGen yolculuklarını ve deneyimlerini dinlemek çok keyifliydi, bana ilham oldular.
Erhan hocayı yüz yüze görmek nedense bana çok farklı duygular hissettirdi. Tüm sürecin asıl mimarı o ve gerçekten hayran olunası biri. Öğretmenler benim için hep önemli olmuştur. Sanırım tarif edemediğim duygunun sebebi bu. Gerçekten karşımda kendini her konuda geliştirmiş, öğrencilerinin de gelişmesi için elinden geleni yapan, donanımlı, inanılmaz enerjik, belli bir vizyon ve kültürüyle ilham olan, sorunlarımızın farkında ve değişim, dönüşüm için özveriyle, samimiyetle yanımızda olduğunu hissettiren bir eğitmen vardı. Bunların hepsinin önceden de farkındaydım tabii ki ama yüz yüze görmek daha özel oldu benim için. Çok keyifli bir sohbet gerçekleştirdik. O zaman dedim “Keşke YetGen bitmeseydi veya süreci kıymetinin çok daha farkında olarak geçirseydim.” diye.
Canım ekibim… Maalesef tüm ekip gelememişti, umarım onlarla da zirvede tanışırız:) Gelen ekip arkadaşlarımla birlikte o kadar güzel zaman geçirdik ki! Liderimiz yine her zamanki gibi bizim yanımızda oldu, görevli olsa da bir şekilde vakit ayırdı ve bizimle iletişimde kaldı. Etkinlik bitti ama dedik “Bir daha ne zaman görüşeceğiz?” ve başka bir yere oturup bol bol sohbet ettik. Ne kadar samimi bir bağ kurduğumuzu sohbet ederken bir kez daha fark ettik. Sonra o da yetmedi, dedik “Gezelim, bir yerlere gidelim, gün bitmesin.”. O sırada ekip dışından başka YetGen’lilerle tanıştık, etkinlik sürecinde de tanıştığımız başka YetGen’liler oldu ve bir şeyi daha fark ettim: Arkadaş olmak için, keyifli vakit geçirmek için ortak yönünüzün YetGen olması yeterli:)
“YetGen bitmez.” diyorlar ya gerçekten doğru. Bu kadar çok güzel anlar yaşamışken, deneyimler elde etmişken, güzel arkadaşlıklar kurmuşken nasıl bitsin ki? Eğitimin son dersi tamamlandıktan sonra gerçekleşen Step-Up etkinliği bunun en büyük kanıtıydı. Ayrıca şu aralar fark ettiğim bir konu daha var ki YetGen’de geliştirdiğim yetkinliklerim sayesinde belli konularda artık daha farklı yorumlar yapabiliyorum, öğrendiklerimi gerçek hayatta uygulayabiliyorum, kendimi daha doğru bir şekilde ifade edebiliyorum. YetGen bir öğrenme süreciydi aynı hayat gibi, bu yüzyılın bizden istediği gibi. İşte şimdi YetGen’le oluşturduğumuz bu temeli daha da sağlamlaştırma, geliştirme ve kendimizin en iyi versiyonuna ulaşma zamanı. Gerçekten de YetGen bitmez, daha yeni başlıyor:) YetGen’de emeği geçen herkese tekrardan en içtenliğimle bana, bizlere bu şansı verdikleri için çok teşekkür ediyorum.
