Manzara
Sabah kalktınız, pencereden dışarı baktınız. Ne görüyorsunuz?
Belki pencere kenarına saksı koyulmuş karşı apartmanı görüyorsunuz, belki yoldan geçen arabaları. Belki karşınızda parıldayan berrak bir deniz var, belki de kocaman ağaçları görüyorsunuz ya da bina yığıntıları üzerinize gelmeye başladı çoktan…
Get Şeyma Bağcı’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Peki, bir sabah kalktığınızda dünyanın içinden baktığınız pencereniz size dünyanın dışını gösterseydi? Kendi yörüngesinde dönen dünyamızı uzay boşluğunda izleyebildiğimiz, sabahları Ay’ı selamladığımız, Satürn karşısında kahvelerimizi içtiğimiz bir pencereden baksaydık. Harika olmaz mıydı? İmkânsız mı geliyor kulağa, hayal bile edemedin belki de.
Gezegenler arası seyahat ne kadar farklı geliyor insana? Bambaşka bir hayatın mümkün olması… Alıştığımız, bildiğimiz, deneyimlediğimiz, bulunduğumuz coğrafyadan çok daha farklı bir hayat. Bazen bunları düşünüp her şeyin mümkün olabileceğine inanıyorum. Çünkü bazen penceremi kara bulutlar kaplıyor. Ne zaman özgürce kalabalığa karışacağımızı, ne zaman sevdiklerimle yeniden bir arada olacağımı düşündükçe kaygı beni ele geçiriyor. Ardından diğerlerini de getiriyor. İş bulabilecek miyim, sınavı kazanabilecek miyim, dün akşam o şekilde konuşmamalıydım, keşke o an bir şeyler yapsaydım, keşke onunla son kez vedalaşabilseydim. Bu şekilde pencerem karardığında üzüntülerimi, pişmanlıklarımı, kaygılarımı toplayıp bir hayali sandığın içine koyuyorum. Beynimin en uzak yerlerine yerleştiriyorum. Geçmişi tekrar açmak ya da zamanı gelmemiş kaygıları şimdi gütmek, yoruyor.
Sonrasında manzaramı güzelleştirmek için huzurlu hissettiğim anları düşünüyorum. O yarışmayı kazandığım zamanki mutluluğumu, o unutulmaz yaz tatilini, en güzel yolculuğumu, onunla birlikte gezdiğimiz şehirleri, sevdiğim insanlarla sabahlara kadar sohbet ettiğim zamanları. Yüzüme gülümseme yerleştiğini fark edene kadar yapıyorum bunu. Sonra derin bir nefes alıyorum. Ardından penceremden gördüğüm manzarayı çiçeklerle süslüyorum. Onları umut ve azimle suluyorum.
Peki senin pencerende gördüğün manzaran ne?
