Kapitalizm
Halen bakir sayılabilecek insan eli değmemiş topraklarda huzur bulduğunu sanarsın ama, tek dişi kalmış canavarlar her yerde.
Ağacın meyve verdiği topraklarda alt dallardan, yere düşenlerden meyveyi toplayanlar, gelip geçenler., kervancılar.
Bölüm 1 Sıcak sıkım zeytinyağı:
Meşgale olan, mühim olan yetebilmek, ürkütmeden.
Beraber dans etmeye başlamak hasıl olur, günü gelir.
Kuru dallardan merdiven yapıp yukarı doğru uzanırsan, hak iddia edersen, o en yukardaki en çok güneş görmüş, en lezzetli görünen meyve, benim diye.. çok yanlış yaparsın.
Bölüm 2 Dikey tarım:
O liderin öldüğünde, bağımsız karar alan valiler, bağımsız karar alabilen müdürler ata. Bu müdürler öncelerden hayatta kalmanın onurlu mücadelesini vermiş olsunlar.
Eyvallah.
Çok yaşa!
Daha ucuz, daha fazla, daha verimli kısaca.
Ama damarlarına giriyor en kritik anında, seni yerebilir.
Bu düzende ülkeleri neden sermaye sahipleri yönetmek zorundadır, anlatayım.
Korkarlar.
Az yiyebilmekten,
o devasa haklarını paylaşmaktan,
kendilerine reva gördükleri, ayrıcalıklı gördüklerini yitirmekten.
Denemedikleri ile terfi olamazlar.
O kuruyan sigara boğazı yıpratır sana artık bu düzen sıkıcı gelir.
Yeter artık kurumasın,! diye, isyan edersin.
O jelatine sarılı ama dandik diye yıllarca hakir gördüğün o süslü paketleri, satın alırsın.
–
Artık o kuru dalları sivrilttin, şekil verdin ve baltalar yaptın savaşın başlıyor.
Bölüm 3 Akıllı eskitme:
Zamanla anlaşılabilme kaygısı veya egosu, gururu.
Bu aslında eskiye özlem duyulan, tahassür.
O eski moda daha güzeldi, ah sen beni o zaman görecektin, ah o eski frak takımım olacaktı.
Ah
Yüreğimde yaşıyor.
Anafartalar kahramanı.
Get Coucjuip’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
–
İhtimaller azaldı..
Geride taze meyveler vermeyen kuru bir ağaç ve onun kasvetli esintisi kaldı. İyi etmek, sağlığına kavuşturmak için uzun süre aç kalman, sabretmen gerek.
Bölüm 4 Gravür baskı:
Ezan okundu.
Bir çağrı bu, tekrar eden.
Sert bir yerden gibi görünüyor ama, en büyük şeyleri vaad ediyor.
Kabul görmek sana kalmış, en naif yerden sıralanıyor.
Kimi en absürt şeyleri istiyor en büyük arzularını senden söküp alıyor.
Kimi de var., Pir Sultan abdalları, Aşık Mahsuni Şerifleri, Aşık Veyselleri, Şeh Edebalileri, daha nicelerini çıkartıyor, sebep oluyor.
Belki de sonsuzluk istedin en kritik noktada en kötü sonu istedin.
–
Belki toprağın derinliklerinde kökleri kalmıştır, oradan yeniden canlanır diye umud ediyorsun.
Bölüm 5 Atom bombası:
Çare yok.
Komünel yaşamaya çalışıp, tüketen, katleden, yok eden, çalan çırpan oldukça… çare yok.
Sistem diye korku unsarları yaratmanın alemi yok.
Güvence vermeli, o yastığı başının altına koyduğunda, dalı vermeli uykuya.
Artık kötü polisi oynayacaksın. Başka çare yok.
O kadar yoğunlaştı ki herşey, o kadar.
O takımı kendi evlatlari bitiriyor, diyor, ama.
Ama.
O evladı ajan olması için başka takıma o, o gün göndermiş.
Kendi takımının kazanması için onun kendini aleni, apaçık belli eden bir hain olmasını, erdemli gördüğün, saydığın sevdiğin değerleri örselemesini istemiş, onunla antlaşma yapmışsın.
Bekle dur! bekle dur! tabiki en değerli olan benim.
Takımımı ateşlemek için size tökez taşı değil kıvılcım oluyorum.
Sen bu oyunu o hain diye nitelendirdiğin., beni, kullanmak ve kazanmak için oluşturdun, ama.
Ama.
İnsan nevsi bilinmez.
Bilinemez.
O insanı tahayyül ederken.
Tahminlerin tutarlı olsun.
