Biz insanlar her an delicesine akmakta olan bilgi nehrinin ortasında, cirmimiz kadar bir kap ile kah doluyor, kah taşıyoruz etrafa… Topladığımız malumatlardan koca kalelerin altında çoğu zaman eziliyor da eziliyoruz. Amaç, malumatı sadece toplamak mı yoksa yaşamın akışında bilgi olarak hatırlayıp uygulamak mı?
Lucy filminde de şöyle bir replik geçer: “Bu kadar fazla bilgi, Lucy… İnsanoğlunun buna hazır olduğundan emin değilim. Bizler güce aç varlıklarız. Bu insanın doğasında var. Bize sadece dengesizlik ve kaos getirecektir. Kaos cehalettir, bilgelik değil.”
Gelişen ve genişleyen bir bilincin parçası olan bizler, her an birçok tesir altında yaşam planımızın farkında olalım ya da olmayalım gereğini yerine getiriyoruz. Farkındalıkla bilgiyi öğrenip, deneyimleyebilirken bir yandan birçok malumata maruz kalıyoruz. Bu durumda devreye vaziyetle hemhal olurken disiplinli olmak konusu giriyor. Öğrenmeye yönelik disiplinden bahsederken Krisnamurthi şöyle bir ifade kullanır: “Disiplin -dicipline” sözcüğü “mürit -disciple” sözcüğünden gelir. Mürit, öğrenen zihin demektir. Burada kuralların, boyun eğmenin olduğu bir disiplin yerine, kişinin kendi deneyimlerinden, eriştiği bilgilerden gelen idrak ile öğrenme haline her an devam ettiği bir süreçten bahseder. Bildiğimiz gibi insan, anlam aramaya, yorumlamaya ihtiyaç duyar. Çoğu zaman bilgi denizinde yol alırken, Augustinus’un dediği gibi bazen şöyle bir ses duyarız zihnimizin derinliklerinden: “Aradığın biz olmayalım”. İşte bütün mesele de burada başlar. Ne aradığını bilmek, bulmak ve aslında kendin olarak VAR OLmak! Hayat yolumuzda gereksinimimiz olan bilginin idrakine varmaya meyletmek, sabretmek ve daimi istikameti bu yönden çevirmemek… O ince, bıçak sırtı yolda yürümeye gönüllü müyüz sorusuna cevap verebilmek çok değerli diye düşünüyorum. Ya da cevabını belki de hiçbir zaman bulamayabileceğin sorularla yaşayabilir misin sorusu daha da önemli olabilir! Sorularla yaşamak ne zordur!
Get Derin_Denizden’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
İnsan bilmek ister, bilgiye sahip olmak ister ama malumata razı gelir çoğu zaman! Oysa Yunus Emre de der ki, “usulsüz, vusul olmaz”. Bilmek arzusu kalbine düşmüş kişinin bir yolun adabına uygun bir hal ile yürümesinden bahseder. Bilmeye, bilgiye susamış kişinin herkesten daha fazla araştırmaya, okumaya, deneyimlemeye, seçici olmaya, kendi yoluna, hayat amacına hizmet etmeyen malumatlarla kabını meşgul etmemeye dikkat ederek bu yolda adım atması gerektiğini düşünüyorum. Tıpkı yediklerimizi, dostlarımızı, çevremizi seçmeye çalıştığımız gibi okunacak, deneyimlenecek her şeye rikkat ile bakmamız, ilgimizi, hayat enerjimizi, zamanımızı hangi bilginin peşinde geçirdiğimize dikkat göstermemiz bizlere rehber olacaktır.
Şimdi şu soruyu soralım kendimize:
Hayat amacımıza hizmet etmeyen malumatlarla av olan bir balık mıyız?
Ya da bütüne hizmet edecek olan “hayat yolumuzu aydınlatan” kendi kitabımızın her bir harfini sessiz, sedasız avlayan bir balıkçı mı?
06.06.2021
Photo by Deniz Sevi_yesinden
