Beyaz Zambaklar Ülkesinde
Herkese mutlu pazarlar! Bugün itibariyle yeni bir aya, kasım ayına girdik. Umarım hepimizin hayırlı bir şekilde geçer inşallah. Bugün sizlere Beyaz Zambaklar Ülkesinde kitabından bahsetmek istiyorum, belki biliyor da olabilirsiniz. Kitabımız Rus yazar Grigory PETROV tarafından 1925'te yazılmış. Ben bu kitabı geçen hafta okudum ve bugün bitirdim. Konusundan bahsetmeden önce kitapta geçen yazarın deyişiyle ünlü bir atasözüyle başlamak istiyorum. “Yeni toplumlar kendileriyle birlikte yeni şarkılar getirirler. Gün geçtikçe insan nesilleri hep değişiyor, yenileniyor. Her nesil kendisiyle birlikte yeni düşünceler, yeni istekler getiriyor.” Öyleydi, zaman geçer, her yeni eskir, her gelen giderdi…
Kitapta anlatılan olaylar Finlandiya halkının19. yüzyıldaki yaşamı, durumuyla ilgili. İlk başta Fin halkı İsveçlerin egemenliği altındaymış, daha sonra Rusya’ya katılmış. O zamanlar Finlandiya halkı pek bilgili, kültürlü değilmiş. Ta ki Snelman gelip ülkeyi Akzamnaklar Ülkesi'ne dönüştürene kadar. Snelman, zamanının bilgini ve filozofuymuş. Snelman, Fin kültürünü arkadaşları ile birlikte oluşturmuş. Bu yüzden ismini Fin tarihinde duyurmuş. İlk başlarda gazete yani medya yoluyla insanlara ulaşmayı denemiş. Şu sözü kendilerine ilke edinmişler: “Bizim küçük ulusumuz, ancak kendi büyük komşularından daha yüksek bir uygarlığa ulaştığı zaman bu tehlike atlatılmış olacak.” Burada tehlike dediği belli ki kültürsüz olmak ya da kültürünü bilmemek. Buradan çıkarmamız gereken şey ne? Bizim de aynı durumu düşünmemiz, farkına varmamız gerekiyor. Birkaç yüzyıl önce olan şey yeniden karşımıza çıkıyor. Tarih kendini tekrar mı ediyor?
Get themeryemofdiary’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Snelman şu cümleleri o zamanın aydınlarına söylüyor: “Aydın olmak modaya uymak ve şapka giymek demek değildir. Ulus sizi iyi bir eğitim aldıktan sonra iyi bir aylık alın, akşamları kahvehanelerde iskambil oynayın, eğlenin diye okutmamıştır. Okumuşların hepsi ulusal zekayı açmaya, ulusal vicdanı uyandırmaya, ulusal iradeyi güçlendirmeye zorunludur. Halka hayatın değerini bilmesini ve onu korumasını öğretin. Mutlu bir ailenin nasıl kurulabileceğini, erkeğin kadına ve kadının erkeğe nasıl davranması gerektiğini ve çocukların nasıl eğitileceğini öğretin…” Bu cümleleri kendimize ilke edinmeliyiz. Bu hayat en yaşanabilir şekilde yaşamak bizim elimizde. Elimizde ne geliyorsa kendimiz için, ailemiz için, birbirimiz için yapmalıyız. Biz bu neslin çocuklarıyız ve beraber olmalıyız.
Kitapta para karşılığı Almanları iyi gösterip kendi halkı olan Sırp halkını kötüleyen bir yazar vardı. Bu adam yaptığı şeyin yanlış olduğunun farkında bile değildi. Öldüğü gün kendi ulusunun uygarlık getiricisi olabileceğini anladı. İnsanların elinde kukla olmuş ve kendi eğlencesi için kendini satmış bir adamdı. Üstelik halkına yaptığı kötülükten dolayı kendine ceza verip kendini öldürdü.
Kitabın sonunda Fin halkı artık uygar bir halk olmuştu. Snelman ve arkadaşları, halk başarmıştı. Artık gelişmiş bir ülkeydi Finlandiya. Hala da öyleydi. Şu an gayet iyi bir eğitim sistemleri var mesela. Hepimiz böyle iyi ve kültürlü bir hayat sürebiliriz ancak çalışmalıyız. Bir şekilde bir yerlerden başlamalıyız. Öyle ya da böyle hayat geçiyor ve yakalamalıyız.
Beyaz Zambaklar Ülkesinde kitabı ile ilgili düşüncelerim bu şekildeydi. Umarım okurken size faydalı olabilmişimdir, hoşunuza gitmiştir. Yeniden görüşmek üzere, Allah’a emanet olun (:
