Kot Leon

Leon, kot sąsiadów, uprzejmie przywłaszczył i nadał sobie prawo do posiadania szczeciniastej, choć z łyka, wycieraczki leżącej przed progiem mojego mieszkania. Aromatyczny zawijas wyciśnięty z trzewi i złożony na środku. Sąsiedzi udają, że o niczym nie wiedzą, że to ponad wszelką wątpliwość nie ich kot, bo jest rasowy i wychowany. Bzdura. Dwa mieszkania dalej rządzi jamnik, a pod numerem szóstym wdowa z dzieckiem. Mąż, policjant, zginął na służbie. Zastanawiam się jak uprzątnąć gówno nie dokładając czegoś od siebie. Ostatecznie nie robię nic. Zamykam drzwi. Idę do pokoju, w którym na okrągłym stole leży biała koperta. Życie. Kot wie, że czas znaczyć teren, bo mnie za chwilę już tu nie będzie.