Member-only story
Emigreren
Vrijdag 24 januari 1941, Leusderweg 165, Amersfoort 16.05 uur
‘Amersfoort, 24 Januari 1941’, Van Zandwijk liet de pen rusten op het papier en keek naar Haddewina, tegenover hem. ‘En dan?’
‘Nou, dat jouw neef daar werkt, dat jij daar ook wel zou willen werken, in Essen. Zoiets toch?’
De datum van 1 februari naderde snel, de huur moest worden voldaan aan de huisbaas en Van Zandwijk wist niet hoe ze Bloemheuvel nog eens uitstel moesten vragen. Het geld was op. Van Zandwijk had het nog een maand weten te rekken, omdat hij op de heide buiten Amersfoort soldaten van een leerbatterij had geknipt. Jonge, Duitse soldaten van de SS, die voor een artillerieopleiding het geschut leerden te bedienen dat op sommige dagen tot in hun straat ook goed was te horen.
Zonder verdiensten geen geld, zonder geld geen huis en als werkloze stuurde het arbeidsbureau je binnen de kortste keren richting Duitsland. Daar was altijd werk genoeg zo leek het. Nu werden die arbeidsbureaus steeds meer bevolkt door NSBers die elkaar de beste kantoorbaantjes toeschoven, in Nederland. En die hadden voor anderen maar één soort vacatures in de aanbieding: voor Hitler-Duitsland.
Alleen in het verre buitenland, het was Van Zandwijks schrikbeeld. Hij moest kunnen terugvallen op iemand die er voor hem was, iemand die voor hem zorgde. Zijn ouders hadden hem al vroeg in…
