Mes

Ik ben Mes kwijt. Met een hoofletter M, want ik heb er maar één. Samen met Vork en Lepel lag hij klaar toen ik hier aankwam. Maar nu is hij weg, en zijn Vork en Lepel nog met z’n tweeën alleen.

Jaren geleden las ik het boek ‘Room’, van Emma Donoghue. Geen blij verhaal, maar mooi geschreven. Een aanrader, dus ik zal niet alles verklappen, maar het gaat over een vrouw die is gekidnapt en opgesloten in een container in de kidnappers tuin. Meermaals verkracht en inmiddels al een kind zo oud dat het kan praten.

Humbling, I know. 14 dagen is echt niks..

Aangezien het kind in deze opgesloten toestand is opgegroeid en niet weet dat er een wereld bestaat met meer dingen dan zich in de container bevinden, kent het maar van alles één. Een ding is niet zomaar een ding, het ‘is’ z’n naam. De tafel is Tafel, en het bed heet Bed.

Ik zou natuurlijk niet durven mijn quarantaine te vergelijken met de situatie van deze vrouw, maar het concept van dingen een naam geven sprak me aan en is me bijgebleven. Het geeft een extra waardering aan spullen, in een wereld die juist even niet heel materialistisch kan zijn. Omdat je niet veel hebt, en vooral weinig te kiezen. De naam laat het voelen alsof de dingen ook leven en echt met je in de kamer zijn. Een fijn gevoel.

Dag 2 van mijn quarantaine zit erop. Ik ben nog niet over mijn jetlag heen, ben in de…