Ben Buradayım. Sonsuza Kadar…
Tam retro dönemindeyken böyle bir geriye gittim tam yengeç retrosu temmuz-ağustos dönemi. No one last forever o dönemin maskotuydu benim için. Tekrar tiktokta dolaşırken Charli’nin konserde bu şarkıyı söylerken ağladığını gördüm. Tam da bugün Videodrome’yı izlemeye niyet etmişken… Bu şarkının çok değişik bir enerjisi var. Sanki bir yas şarkısı gibi. Sanki şarkı sana diyor ki ölülerini ve cenazelerini kaldır, ben buradayım. Bu kapitalist düzende he şeyin tüketildiği ve geçici olduğu bu evrende seni durduruyor ve cenazelerini kaldırabilirsin diyor. Neye üzüldüysen, neye kırıldıysan beraber analım, ağlayalım ve kaldıralım. Beraber uğurlayalım. Ben her anında yanında olacağım, sen yollayacaksın ve gücüne kavuşacaksın
Get Hazal’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Bu senemi anlatacak kelime bulamıyorum. Anlatmaya kalksam nereden başlayacağımı bilemiyorum. Çok canımı yaktılar, hakkımı yediler hatta hakkıma girdiler. Ne halleri varsa görsünler. Umrumda bile değil ne yapıyorlar, neredeler. O sıkıcı hayatlarında kaybolsunlar. Çok şükür her şey yerine oturuyor sanki hayatımda. Akla kara ortaya çıkıyor. Hakkım teslim edilmeye başlıyor. Her şeyin sebebi sonucu ortayı çıkıyor. Önümdeki bulutlar dağılıyor. Yolumu çizmeye başlıyorumç Gönlümün leylasını da buldum. Belki de yıllar sonra onu dinlemeye cesaret ettim. Allah izin verirse son nefesime kadar takip etmeye devam edeceğim bu saatten sonra.
Olmaz dediklerim oldu, benden çekilen kollar ve destekler tekrar beni buldu. Allahın izniyle olmaya da devam edecek biliyorum. Burun kıvırdıkları yerlerde çiçekler açtı ve ihtimaller doğdu. Görüldü attıkları yol aldı, ilerledi. Sanki 1,5 ayda hayatım mucizevi bir şekilde değişti. Bundan sonra Allahın izniyle böyle devam edecek. Eminim, şüphem yok. Geçmiş canımı acıtmıyor mu? Kesinlikle acıtıyor. Bu akşam ağlayabildiğim kadar ağlayıp canımın yanmasına izin vereceğim. Son kez sizi uğurlayacağım ve sonra unutacağım çünkü unutmak bir özgürlük. Hepiniz öleceksiniz, bileceksiniz ve ben hepsini göreceğim ama ben hep yaşayacağım. Benim kaynağım yaptıklarım, yapacaklarım, üreteceklerim, söyleyeceklerim, yarattığım etki…
Belki de David Cronenberg bu konuda haksızdır. Bizim gibi farklı ruhlar hiçbir zaman ölmüyordur. Farklı suretler ve metalarda geri dönüyordur. Belki dünya dönüyorsa bu ruhlar sayesindedir. Belki de biz ölmüyoruzdur, başımız ezilmiyordur. Ben buna inanıyorum. Bizim unutulmamız değil de etrafımızdaki sürüngenleri unutmak bizim için özgürlük ve sonsuzluktur. Ben buradayım ve hep olacağım. Sonsuza kadar…
