Member-only story
hayatla yeniden tanışsam
bir gün nefes almanın hayalini kurdum, her saniye nefes alırken.
Her bir adımı geri alabilsem,
Bir şeyler yok olmanın eşiğindeyken,
Kendime ilk defa bakabilsem,
Henüz birçok kusurumla tanışmamışken.
Nasıl olurdu merak ediyorum,
Yeniden başlayabilsem.
Bütün ağaçları ilk defa sararmış görsem,
Denize ilk defa içinden bakabilsem,
Güneş gözlerimi yaksa,
Ben ilk defa bulutları tavşana benzetsem.
Yaşayabileceğim en güzel gün geride kaldı.
Beklediğim için geçmeyen dakikalar tükendi,
Bir türlü açmayan çiçeğim soldu.
Bugün de gökyüzü karardı.
Hiç çıkmadığım yollar var,
Her biri bir ihtimal,
Çoğuna zamanım yetmeyecek.
İçinde yürüdüğüm yol bile
Ben sonunu görmeden eskiyecek.
Hayatın beni beklediği bir yer olduğuna inandım.
Bir yer var, bir an, bir insan.
Her şey değişecek, her şey güzelleşecek,
Ama ben neresindeyim bütün bunların?
Bir gün nefes almanın hayalini kurdum, her saniye nefes alırken.
Kendimi bir mucizeye inandırdım, o mucizeyi keşfe çıkmadan.
Şimdi sadece ağlamak için gücüm var.
Bir de serzenişlerim için.
İlk defa yapabileceğim tonlarca şey varken
Defalarca pişman olmak için.
