Vernieuwen of verouderen
Als je aanpak niet werkt, dan vernieuw je toch gewoon?
Vernieuwen, klinkt makkelijk. Maar is voor veel mensen en organisaties helemaal niet zo makkelijk als het klinkt. Vernieuwen is veranderen, soms de dingen die je doet beter doen, maar vaker betekent vernieuwing dat je iets achter moet laten. Zekerheid, structuur, software, je werkplek en in het moeilijkste geval… je collega’s. Mensen die je mocht. Gewoonten waar je van hield. Is vernieuwen leuk? Niet altijd dus. Soms spannend, soms vervelend. Soms pijnlijk. Je gaat iets anders aanpakken, je gaat in een andere samenstelling werken met andere mensen en middelen, je stopt met de dingen die niet meer werkten. Die verandering is niet altijd leuk.
Zeker als het moet en je er eigenlijk niet voor kiest. Maar je kan ook het roer omgooien en een nieuwe koers kiezen. Initiatieven beëindigen , operaties reorganiseren, processen optimaliseren of de balans terug brengen in een team, afdeling of organisatie omdat het moet.
Vernieuwen gaat vaak gepaard met gevolgen voor medewerkers. Collectief omschakelen naar andere, wendbare en innovatieve werkpraktijken kan uitdagend zijn, biedt nieuwe kansen maar is ingrijpend. Je moet niet gaan scrummen, lean, kanban of agile gaan doen omdát het vernieuwend is, maar omdat het vernieuwing brengt. Uiteindelijk. Ik denk dat veel bedrijven nu aan lopen tegen de beperkingen van het oude werken. Dat ze voelen dat ze iets moeten en daarom maar gaan vernieuwen. Zonder plan.
Overlegstructuren verlammen agenda’s en teams kunnen elkaar niet ad hoc even opzoeken. Afdelingen zijn vaak pelotons die tevergeefs om luchtsteun vragen aan de legerleiding. En het dus zelf maar gaan regelen.
Het oude 9–5 werken, wie gaat er mee een broodje eten, zullen we even gaan zitten is al lastig omdat medewerkers zich vast zetten in agenda’s en reguliere overleggen. Ik vind dat dagelijks wekelijks of maandelijks overleggen niet meer van deze tijd.
Zolang er op de kalender aandacht momenten zijn ingebouwd is het toch goed? Whatsapp is veel effectiever.
De koffiemachine al dan niet gepland is vaak ook waardevoller dan een geagendeerd overleg en brengt ook nog eens meer verbinding. Als er niets te bespreken is, niet doen dan en even praten over thuis of over koetjes en kalfjes. Een kalender aan de muur hangen, standups om elkaar te informeren, info via whatsapp of andere tools met elkaar delen, elkaar ven opzoeken als er echt iets moet worden besloten en gericht overleggen met squads in plaats van de afdeling kan net zo effectief zijn!
Get Igor Verhoeven’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
We gedragen ons in ons werk nog vaak alsof we random naast elkaar in de metro zitten. We weten soms de meest basale dingen van directe collega’s niet. Dat is vreemd als je zoveel tijd met elkaar door brengt. We zijn collega’s / we werken samen / we zijn mensen.
En nee, we hoeven niet meer 38 uur per week met elkaar te praten, vergaderen, verplicht te lunchen, te teamen, ons naar elkaar te verantwoorden, ons in te dekken. We zijn niet met elkaar getrouwd.
We hoeven dus ook niet elke dag “even” te gaan zitten. Er zijn genoeg nieuwe manieren om elkaar te informeren.
We moeten ons volgens mij dus opnieuw formeren. Als squads met een missie. Niet meer als een afdeling met een baas. Maar als efficiënte teams die zelfstandig opereren. Een slimme geheime dienst in plaats van een bureaucratisch leger. Agile in plaats van structured.
Nieuwe structuren moeten gaan werken als mierenvolken. Collectieven met onderdelen die weten wat er gebeuren moet. Die niet wachten op een opdracht van de baas (die er ook niet meer is) maar die weten op welke manier zij kunnen bijdragen aan de collectieve doelstellingen. De een beschermt, de ander bouwt, de derde zorgt en de vierde regelt.
Ik denk dat hier voor elke organisatie een uitdaging ligt. En ik denk, hier over graag met je mee :) Wil je vernieuwen? Dan kom ik graag een keer sparren of praten met je organisatie. Of een keer met ze kletsen bij de koffiemachine. Ik vind dat namelijk leuk.
