Lost
Bugün sizlere çok sevdiğim, gerçekten hissederek izlediğim bir dizi olan Lost’u anlatacağım. Uzun soluklu bir yazı olacak, çay kahvenizi kapıverin :)
Öncellikle söylemem gerek, dizinin son sezonlarındaki dizi müzikleri sayesinde etkisi de arttı, çok hissederek izledim. Konusu saçmaydı, finali şöyleydi, hiç hazzetmem diyenleri boşverin. Gelin size benim gözümden Lost ‘u anlatayım.
Uçak kazasıyla başlayan hikaye garip adanın yolculara gösterdiği olaylar dizisiyle devam ediyor. Bu kadarını söylesem kâfi, çünkü gerisi tamamıyla diziyi anlatmış olmam demek. Ama neler hissettik; ilk başlarda olaylar sadece klasik gerilim ve gizem iken karakterlerin yavaş yavaş bir ekip olmasıyla değişik bir hale gelmeye başladı. Doktor Jack, maceraperest John Locke, Koreli çift Jin ve Sun, Kate, vurdumduymaz Sawyer, Hurley, Charlie, Sayid, Benjamin Linus, Desmond gibi karakterler zaman içerisinde dizinin ana taşları haline gelmeye başladılar. Daha saymadığım, kaçırdığım karakterler vardır çok iyi olan.
İlk başlarda karakterlerin hikayelerini izledik birer birer. Beni en çok etkileyen ve kendine çeken Jack oldu. Bu diziyi izleyip de son sezonlarına gelirseniz, müziklerine dikkat ederek izleyin. Gerçekten farklı bir his bırakıyor insanda. Aşağıya bir yere bırakırım bir tanesini.
Uçak kazası ile bir adaya düşüyorsunuz, adada neler oluyor neler. Lost sadece gizem veya gerilim dizisi değil, bir arkadaşlık/dostluk dizisidir benim adıma. Hiç haz etmediğiniz insanlar ile bile zaman içerisinde neler yapabileceğinizi gösteren bir yapım. Beklemediğiniz zamanlarda beklemediğiniz olayların gerçekleşebileceğini anlatan bir yapım. Hayatın sizlere çıkardığı güzellikleri, acıları ve hüzünleri, mutlu küçük kareleri hatırlatan bir yapım. Eninde sonunda kendinizden bir parça bulabiliyorsunuz.
Get Yağız Yılmaz’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Bazen çıkıp gidesi gelir ya insanın hayattan, aklıma Desmond’un şu lafı geliyor:
See you in another life brother! (Başka bir hayatta görüşürüz kardeşim!)
John Locke’un ısrarlı olması bir yandan cesaret ve inanç veriyor insana. Sawyer’ı son sezonlarda çok daha fazla sempatik bulmaya başlıyorsunuz. Charlie’nin hislerini düzeltmesi, kendini toparlaması… Daha birçok karakter ve bir çok olay var anlatılması gereken. Hepsini anlatmak imkansız.
Jack’in yaşadığı iniş çıkışları hep kendimde gördüm ben. Benim için dizinin kilit noktası bu oldu. Jack’in buna bulduğu çözüm, denediği yollar ve hissettiği hislerde hep kendimi gördüm. Matthew Fox’un belki de tek sağlam dizisi ya da oynadığı karakteri diyebiliriz. Sizlerin de kendinizi bulacağınıza inanıyorum bu dizide.
Velhasıl kelam her ne olursa olsun bir şekilde sonuca varabileceğimi öğrendim. Olay da bu zaten. Bir sonuca varabilmek. Bir sonuca varabilecek kadar uğraşabilmek. Hiç çabalamaz isek, nasıl çıkacağı bu işlerin içinden?
Originally published at https://www.itstillyagiz.com on April 4, 2021.
