Acele
Hepimiz Gogol’ün paltosundan çıktık.
Get nisan’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Ben biraz daha erken davrandım. Hep aceleci bir insan oldum; hızlı olayım hatta koşayım istedim. Yavaş yürümeyeyim, gerekirse sollayarak geçeyim. Biri bekletti mi bıktım, adım mı atmıyor bıraktım. Aman hoşlandım mı hayır aşık oldum, sevdim mi hayır taptım.
Hem aceleci hem de en karikatürist hislere sahip oldum ben hayatım boyunca. Duygularım endi, eylemlerim yorucuydu.
Üzüldüm mü dünyanın en perişanı, bir şey başardıysam cihan padişahıydım. Orta duygum yoktu hepsi uçlardaydı. Buna rağmen çok hızlı değişiyordu tüm hissettiklerim. Mutluluktan ağlarken geçmişi düşünüp daha hızlı aktı yaşlarım. Kalbim kırıldıysa gördüğüm bir kedi kalbimi okşadı hatta belki de kahkaha attım yüzüme bakarak esnediğinde.
Fakat hiçbiri bilinçsiz değil. Hızlı yaşıyorum, hızlı tüketiyorum.
Bu zamana kadar üretilen her şeyi ve çoğu zaman da aslında kendi ürettiklerimi tüketmeye başladım. Üretme noktasında iyi değildim zaten. Ailemin ürettiği tek şeyin de ben olduğum düşünülürse genetik olarak da olabilir. Zaten hep eleştirildim yapıcı bir insan olmadığımla alakalı; sorun yok, büyüyorum hala.
O paltoda biraz daha takılsaydım keşke. Duygularımı yönetmek, yönlendirebilmek; hareketlerimi yavaşlatabilmek adına daha çok şey öğrenirdim. Ama işte aceleciyim, maymun iştahlıyım; çok sevdim sandığım her şey odamın bir köşesinde çürüyor. Resim çizmeye heveslenmiştim -yeteneğimin olmadığını kabullenmeden önce- parmaklarım çabuk yoruluyordu. Gitara heveslenmiştim; hocayı sevmedim. Bir ara ispanyolcaya merak sardım; aldığım çalışma setleri, harcadığım yoğun mesailer ve bir anda rafımda çürüyüş.
Gogol hocamızın son dersini kaçırmış bulundum böylece. Son derste “Burun”dan bahsediyordu; oldum olası sevmedim o hikayeyi hocam kusura bakmayın. Terk etmek zorunda kaldım. Zaten Oblomov bile okuyamadım ben, uyuyakaldım. Paltoda sabredebildiğim kadar durdum.
Gogol’ü tüm o yazarlar arasında kalemin silgisini kemirerek dinlediğimde yargılamıştı Tolstoy. Gogol büyük adamdı vesselam o beni savunmuştu, sağ olsun. “Sarkastik diyecekler gelecekte onun gibilere siz ne anlarsınız be kodumun şovmenleri! Anca uzun uzun cümleler kurun, siktirin gidin paltomdan!” Sarılıyorum sana Nikolay.
