Mijn ding
Ik ben iets maar ik weet niet goed wat.
Gisteren was ik iemand anders en vanochtend ben ik opnieuw in de wereld gekomen.
Huilend, schreeuwend & schoppend.
Bedekt in slijm & bloed,
een pasgeboren baby.
Meneer Spijker, 1 meter en 79.5 centimeter, 60.1 kilogram (met kleren aan).
Tegen de middag weet ik ongeveer wat ik ben.
Ik ben een mens. Goed, daar ben ik vet mee.
Ik adem, eet, drink en ik zie dingen.
Die dingen neem ik dan vast en ik denk: “tiens, dat is vreemd”.
Ik hou ze vast, ik voel er eens aan, ik lik er eens aan, wat een gek ding is dit?
Ik smijt het eens tegen een muur, ik kruip ernaartoe en sla er eens mee op de grond.
“De max!” denk ik dan.
Ik ben bezeten door het ding, ik kan niet stoppen met ernaar te kijken.
Wat als ik dat ding nu eens daar leg?
Hmmm… daar lag het beter.
Als ik nu die 2 dingen eens combineer??
Get MrSpijker’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Ik leg de 2 dingen op elkaar en het is fantastisch!
Wat een schouwspel. Komt dat zien!
Ik pak nog wat andere dingen en leg die op de stapel.
Veel beter! Of niet?
Misschien moet ik dat andere ding weg doen? Het was beter zonder.
Neen, het hoort er wel bij, maar niet op die manier.
Ik doe de stapel met dingen weg.
Stomme dingen.
Wat dacht ik nu? Dat ik het gevonden had?
De hele dag blijven die dingen mij op mijn zenuwen werken.
Zie ze daar liggen. Ze lachen naar mij. Ze wenken mij om dichter te komen maar ik vertrouw ze niet.
Dat is mijn ding niet.
Tegen de avond kan ik al stappen en praten maar ik blijf binnen.
Ik ben nog niet klaar met dat ding.
Kan iemand mij het uitleggen wat dat ding precies doet?
Het blijft stil in huis. Niemand die me verteld wat ik er mee moet doen.
Ik ben dan ook alleen in huis en de muren praten niet terug.
Het is nacht.
Vandaag heb ik wat bijgeleerd over dingen, en wat je er mee kan doen.
Misschien doe ik er morgen nog iets mee.
Als ze tenminste niet meer zo liggen smalen naar mij.
Alleen dan, geef ik ze nog een kans.
Ik laat de lakens mij begraven.
De matras neemt me mee naar beneden,
waar ik langzaam aan composteer,
om morgen weer mijn kuilgat open te zetten,
wanneer de vulva van morgen terug open gaat.
