Bir şeyler değişti
Geçtiğimiz haftalarda IELTS’e girmeye karar vermiştim ve ona çalışacaktım. Bunu yılın ilk aylarında yapmayı planlıyordum fakat nedense içime sinmeyen, yalnızca gerekli gördüğüm için programıma eklediğim bir plandı. Bugün, bu kararı değiştirecek gibi oldum ve nesi yanlış anlamasam da daha doğru bir yola yönelmişim gibi hissediyorum.
Yurt dışı eğitimi konusunda da bu böyle. Nedense yurt dışında okumaktansa yurt içinde en iyi okullarda okumam benim için daha iyi olacakmış gibi hissettim. Niye böyle oldu? Okurken yurt dışı deneyimi de edinirim gibi geliyor.
ALES’e zaten çalışacaktım fakat sanırım artık önceliğim okul ortalamam ve ALES olacak. İngilizceyi de arka planda en üst akademik konuşma seviyesine taşıyacağım. Bu plan mesela daha tam nokta tespiti yapamadığım bir bulanıklığın içinde doğru yere oturma hissiyatı veriyor. Yapamayacağımı düşündüğümden değil, aldığım dualar ve durmak bilmeye çabamla pek tabi yaparım. IELTS’e girmeyi de düşünüyorum zaten fakat sene başında değil, ortasında ve belki sonunda. Çünkü önceliğim ALES olacak.
Böyle bir şeyler değişti sanırım.
ALES matematiğe dair biraz öz güvensizliklerim var yılların ezbere dayalı matematik anlayışı sebebiyle fakat onu da çözebileceğimi biliyorum. 5 ayda çözebilir miyim onu bilmiyorum ama olmadı 2 ay sonrakine tekrar girerim.
Kasım ayında oldukça depresif modlardaydım hayatıma dair. Bir sebebim de yoktu tam aslında. Ama sanırım herhangi bir başarısızlıktan çok bu stabil hareketsizlik bir bataklığa düşürdü beni. Bu aralar daha iyiyim. Elimde bir iki hareketlilik var, vizelerimde 5 dersin 3’ünden 100 aldım. Açıkçası bunu ben de beklemiyordum. İnşaAllah finallerimde hepsinden 100 alacağım ya da en kötü 88 falan diyelim.
Kafamda bir şeyleri ne kadar kurarsam kurayım sonucu asla yönetemediğimi beynime kabul ettirmeye başladım sanırım. Artık fazla fazla olasılıkları hesapladığımı fark ettiğimde aklımdan hiç geçmeyen bir olasılıkla karşı karşıya kalacağımdan emin gibiyim. Bu sebeple de düşünme sürecini durduruyorum zaten bir işime yaramayacak diye. Faydasını görmeye başladım. Olasılıkları hesaplayıp önceden hazırlıklı olmak yerine sürprizlerle başa çıkabilecek öz güvene sahip olmak yeni hedefim.
Her ne olursa olsun, ben başaracağım. Birilerine örnek, birilerine umut, birilerine güven, birilerine gurur kaynağı olacağım bugün veya yarın veya sonsuzlukta bir yerlerde. Bunu tüm hücrelerimle hissedebiliyorum. Aldığım dualar düştüğümde yaralarımı saracak ve Rabbimin de izniyle tekrar, tekrar ayağa kalkacağım.
Ha bir de, önceden önemsediğim insanların hata yapacaklarını bile bile ve keyifle bazı yollara yöneldiğini gördüğümde ilk başlarda önemsemenin getirdiği hüznü hissediyorum sanmıştım fakat hislerimin eksiliyor oluşu o rahatsız hissi hissettiriyormuş bana. Gerçekten başarısına özendiğim kişilerin yaşantılarının asla sahip olmak istemeyeceğim diğer yüzlerini görmek kendime yaptığım haksızlığı gözlerimin önüne serdi. Belki çok sosyal mesela, çok bilgili, çok deneyimli fakat içten içe çektiği acı zihnindeki hayatın anlamını çürütüyor. Belki sosyal medyada çok etkileşim alıyor fakat gerçek hayatta yalnızca yüzeysel ilişkilere sahip olmanın yalnızlığında boğuluyor. Asla bilemeyiz ve bilemem. Kendime daha merhametli olmaya çalışacağım. Olanlara en güzel taraflarından bakacağım. Çünkü var, biliyorum.
Get Ahves’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Sen de bil.
Her noktada tutunulabilecek güzel bir taraf bulunabilir.
Kötü taraflarının zamanla beraber akıp gitmesine izin verdiğimiz sürece.
Ne başkasıyla ne de kendimizle kıyaslamak gereksiz. Yaşamayı bile öğrenmeden en az eksiklik yarışına giriyoruz. İnsanlığı öğrenmemiz lazım ve olmak istediğimiz kişiye sevgiyle ulaşmaya çabalamamız.
Olacak.
Ne kadar büyük düşünürsen düşün,
Yapabilirsin.
Şu anki ben bunun yaşayan örneğiyim
ve ileride senin için daha güçlü bir örnek olacağım.
Bir hafta daha geçti.
