Yemek Yapmak: Yeni Terapim
Son zamanlarda fark ettim ki mutfağa girmek, benim için sadece karnımı doyurmak anlamına gelmiyor. Yemek yapmak, adeta yeni terapim hâline geldi. Tariflere bakarken, malzemeleri doğrayıp tencerenin başında beklerken zihnimdeki karmaşanın yavaş yavaş dağıldığını hissediyorum.
Get Osarikaya’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Bir yemeğin kokusu mutfağa yayıldığında içimde garip bir huzur oluşuyor. Sanki her doğradığım sebzeyle biraz daha rahatlıyor, her karıştırdığım sosla biraz daha sakinleşiyorum. Kendi ellerimle bir şeyler ortaya çıkarmak bana güç veriyor; üstelik sonunda ortaya çıkan lezzeti sevdiklerimle paylaşmak mutluluğumu iki katına çıkarıyor.
Artık günün stresini, kalabalığını ya da koşturmacasını üzerimden atmak istediğimde mutfağa yöneliyorum. Çünkü anladım ki yemek yapmak, yalnızca bir ihtiyaç değil; ruhuma iyi gelen, beni dinlendiren bir terapi biçimi.
