**Kadim kültürlerde göksel enerji olarak nitelendirilen eril enerji/ erkek; büyütme, geliştirme, yapma, oldurma gibi yeteneklerini kullanarak, hayatına aldığı varlıklara ve içinde yaşadığı hayata verdiği şeylerle kendini ortaya koyar.
Erkek bereketi temsil eder ve erkek bereketli bir mağaradır. Gizemli ve bereketli mağarasında vereceği şeyler hiç tükenmez. Her erkeğin bereketli mağarası vardır. İçi her türlü değerli mücevherat ve değeri olan her şeyle doludur. O mağarada, yüce ve değerli sevgisi, aşkı, saygısı, onuru, değerleri, prensipleri, önemsediği, değer verdiği her şey…
Get pınar genç’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
** Bir gün bir aileye doğar. O aileden, genç yetişkin olduğunda ya bir canavar olarak çıkar ya da bir bilge olarak. Bazıları ne yapılsa da canavara dönüşmeyebilir ya da yolunu bulabilirse canavarlıktan kurtulur. Ve sonra ister canavar olmaktan kurtulmuş olsun ister bilge olsun bir gün göksel mağarasına uğrar ve beklemeye başlar. Tüm hazinelerini, tüm cennetlerini hediye edeceği kraliçesini beklemeye başlar.
Beklerken nasıl beklediği de önemli.. Çünkü kendisine öğretilenler, empoze edilenler vardır. Hem bu öğretiler, hem de omuzlarına yüklenen gerekli gereksiz sorumluluklar… Bir de ‘’erkek adam…’’ kavramı zaten son noktayı koyuyor… Sonra kendi doğası, kişisel ve karakteristik özellikleri ile toplumun beklentileri arasında kalıyor. Hayat mücadelesine cinsiyet özellikleri, ruhu, gönlü, duyguları da katkıda bulunuyor. Bütün bu karışımlardan oluşmuş hayattan geriye, gergin, üzgün, kaygılı, saldırgan, pasif ya da bilge, kahraman bir adam kalıyor. Belki göksel mağarasının anahtarını da kaybediyor ya da mağarasının çıkış kapısını bulamıyor. Ya saldırgan ya pasif, ya çok cömert ya da cimri olabiliyor. Hayata verdikleri, ortaya koydukları, teste, puana tabi tutuluyor, buradan ölçülüyor karakteri… Çünkü o bir erkek… Yapan, eden, olduran, ortaya çıkaran, büyüten… Kendisi, ya toplumsal tüm normları, hatta gerekli ve sağlıklı olan normları bile hiçe sayıyor ya da tam tersi, tüm normları, kendisine öğretilen, empoze edilen her şeyi sorgusuz, sualsiz kabul ediyor ve uyguluyor. Onun hayatında olan bir kadın hatta çocuklarda varsa, kendilerini belki cehennemde hissediyorlar. Erkek, gerçek benliğiyle, göksel mağarasıyla buluşamadığı sürece bu kâbus devam ediyor.
***Peki bir erkek nasıl olmalı? Soru subjektif gelebilir ve cevaplarda göreceli olacaktır. Ama genel, evrensel bir cevap verecek olursak neler sıralayabiliriz acaba?
1. Kendini bilmek ve kendi olmak
2. Özgün olmak
3. Özgür ruhlu olmak. Fikri hür vicdanı hür olmak.
4. Kendini bildiği için doğru değerler ve prensipler seçmek ve bunlara sadık kalmak.
6. Toplumsal normları, objektif ve evrensel değerler çerçevesinde değerlendirmek ve uygun olanları kabul etmek.
7. Kendi cinsiyetini ve kadın cinsiyetini iyi anlamak, anatomik, ruhsal, zihinsel, psikolojik özelliklerini iyi anlamak ve bu bilgileri doğru değerlendirmek.
8. Kendi değerini bilmek, kendisiyle barışık olmak, kendini sevmek, neyi istediğini neyi istemediğini bilmek, sınırlarını koymak ve sınırlarını gerektiğinde korumak.
9. Sorumluluklarını objektif bir şekilde analiz etmek, gereksiz yüklerden kaçınmak. Böylece gücünü ve enerjisini doğru yerlere, sorumluluklara kanalize etmek.
10. Romantik ilişkilerde, dürüst, mert, güvenilir ve onurlu olmak, sınırlarını korumak ve ilgiyi, sevgiyi, saygıyı, değeri, cömertçe sunmaktan kaçınmamak. Seviyormuş gibi yapmamak, sevdiği için bir kadını hayatında tutmak.
(sizin ekleyecekleriniz ne olurdu?)
***Bir erkeği ve ilişkiyi değerlendirirken dikkatli olmalı, konuyu her açıdan ele almalı, erkeğin ruh hali, iç dünyası da hesaba katılmalı ve nihai karar veya düşünce ortaya koyulmalıdır. Ancak bir erkek şiddet uygulayan biriyse, hayatı tehdit eden zararlı alışkanlıkları varsa elbette net sınırlar konulmalı. Ancak diğer konularda bilinçli farkındalıkla konuyu ele almak, tarafların birbirlerini anlamaları ve huzuru için oldukça önemlidir. İlişkiler, özellikle romantik ilişkiler, kendimizi ve karşı cinsi keşfetmemiz ve anlamamız için önemli bir işarettir. Bu işaretleri fark ederek, kendimize ve karşımızdakine yeterli empatiyi sunmak, ruh sağlığımız, zihin sağlığımız ve huzurumuz için elzemdir.
