Empathie
Ik ga jullie vandaag via dit artikel uitleggen waarom ik het belangrijk vind empathie te uiten voor iemand die je gekwetst of beledigd heeft. In de eerste plaats heeft deze persoon vaak niet jou maar je ego gekwetst. En misschien zijn er wel aspecten aan je ego die wat relativering nodig hebben. En waarschijnlijk zijn er ook aspecten aan je ego die enorm opgeblazen en uit hun context getrokken zijn. Maar het moraal van het verhaal zal vooral gaan waarom deze mensen juist je empathie nodig hebben. Ik zal jullie vertellen waarom zij vaak smeken om verbondenheid en andere diepere levenswaarden. Ik zal jullie duidelijk maken dat ze moeite hebben om aan hun lijden te ontsnappen omdat ze continu hunzelf en anderen veroordelen.
Ik ga beginnen met het vertellen van een verhaaltje:
Get Sarah Thooft’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Zoals jullie wellicht al weten ben ik tijdens mijn jonge jaren ook al geconfronteerd geweest met een opgeblazen ego. Een opgeblazen ego in de vorm van een eetstoornis. Deze eetstoornis was voor mij een foutieve manier waarop ik naar de wereld keek (Het ego staat in voor jouw betekenisgeving van deze wereld.) Het was mijn manier om te zien hoe ik controle en bijgevolg veiligheid (voor mijn ego) kon creëren. Ik had een duistere periode/ herval op een leeftijd van 20–21 jaar. Een welbepaald gedeelte van de familie was terecht nogal bezorgd over mijn gezondheid. Ze vonden het op dat moment aanvaardbaar om zich in te mengen in mijn problemen. Aangezien dit echter een privaat probleem was dat we liever tussen gesloten deuren hielden binnen het gezin, lieten we hun hulp niet toe. Dit zal waarschijnlijk wat chagrijn teweeg gebracht hebben. Ik vertel dit om wat meer context te schetsen voor het vervolg van het verhaal. Op een willekeurige dag kwamen de twee families tezamen voor een verjaardagsfeest. Ik had op persoonlijk en mentaal vlak wat vorderingen gemaakt. Fysiek gezien ging het ook duidelijk beter met mij. En vanaf het moment dat mensen fysieke verbetering ben je onafhankelijk van je mentale staat voor de meeste mensen genezen verklaard. Het familielid nam mijn moeder apart om haar even te spreken. Op een sarcastische toon zei ze tegen mijn mama: “Wel, het gaat precies wel beter met Sarah.” Er werd geen greintje van medeleven getoond. Mijn moeder heeft op dat moment niet gereageerd. Ze heeft achteraf wel de situatie met mij gedeeld. Initieel had ik gevoelens van boosheid en onbegrip. Initieel had ik de neiging om me af te schermen van dat familielid. Maar nu zie ik het anders…
Ik besef nu veel meer dan ooit dat deze persoon juist veel empathie nodig heeft. Deze persoon laat zich zo leiden door haar ego dat het haar niet in staat stelt om gelukkig te zijn. Positieve situaties worden negatieve situaties. Er is altijd plaats voor angst en ongeluk maar weinig plaats voor connectie en liefde. Is het niet spijtig dat deze personen zo ver verwijderd zijn van de echte waarheid, dat ze zo ver verwijderd zijn van het ontdekken van henzelf, dat ze henzelf continu voorliegen door steeds een grijze filter voor hun leven te plaatsen. Het leven kan op deze manier bijna letterlijk met Instagram filters vergeleken worden. De volgende keer dat ik zo een ervaring meemaak, ga ik deze persoon niet trachten te vermijden. Ik ga die persoon proberen uit te dagen tot reflectie, proberen te helpen en mij verontschuldigen voor mijn eigen ego dat me geleid heeft in de veroordeling.
Ik daag je uit om dit ook eens te proberen bij mensen met wie je een negatieve ervaring gehad hebt. Ga naar deze mensen terug en excuseer je voor je gedrag. Allereerst kan jij jezelf hierbij makkelijker los koppelen van je ego. Anderzijds is dit de eerste stap om de andere individu aan te zetten tot reflectie. Men zal namelijk reflecteren waarom iemand zich verontschuldigd als die in se niets verkeerd gedaan heeft. Men zal reflecteren dat de perceptie van het gedrag vaak belangrijker is dan het gedrag op zich. Vraag ook of je hen ergens mee van dienst kan zijn. Bied je diensten aan als wijze van verontschuldiging. Stel je kwetsbaar op. Op deze manier zullen ze hun eigen arrogantie in vraag stellen en zich misschien ook kwetsbaarder opstellen. Door onszelf kwetsbaar op te stellen, verhogen we de mogelijkheid tot een constructief gesprek. Een gesprek waarbij ego’s niet in de weg staan.
