ZGJIMI DO KOHË — Saranda Mehmedi
ZGJIMI DO KOHË
Ngadalë çelen sytë
me andrrat ngatrru nëpër qepalla
e tuj u kthy në anën tjetër
shkunden si arrat vjeshtës
e bijn’ në barin e njomë të t’paemnës —
n’vesë t’mëngjesit lagun
n’kokrra t’lkurës rujtun
ngrejnë kry kur na ngjeth flladi
që fry’ nëpër perden e hollë
gjithë tuj naj kujtu veç makthet e natës…
Get Saranda Mehmedi’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Zgjimi do kohë…
Ngadalë fërtizin durët
me jetën ngatrru nëpër gishta
e tuj hjekun jorganin e frikës
rrezet e para të dillit
bijn mbi ne të përgjumun
na lajnë n’qelibar
tuj e gjelbëru çdo pllambë toke të fjetun
e gjithë tuj naj kujtu ndërrimin e stinëve…
Zgjimi do kohë…
Ngadalë çelet zemra
me dhimbjet ngatrru nëpër rrahje
e tuj marrë frymë thellë e ma thellë
mbi krahror vjen një pëllumb i bardhë
e ndërton çerdhe.
© Saranda Mehmedi, 23 shtator 2023 (poezi e pabotuar)
