Son Yolcu’nun Seyir Defteri — 4
Başlayalım mı yeniden? Hüsrana uğramak pahasına. Denizde kaybolsak da. Sesimizin kısılmasına rağmen. Herkesin hayrına. Kaybedecek olsak da. Güneşin batmasının ardından. Başlayalım mı yeniden?
O mahur beste çalar müjganla biz de ağlaşırız. Bizim marşımız bu. Uzun gecelere düştüğümüz şerhin şarkıcası. Düştüğümüz yer rahat değildi, yaşlar gözümüze yürüdü. Ne dersin, başlayalım mı yeniden?
Hakkımız var mı? Bir yerlerde kızıl nehirler peydah olmuşken. Dabbet’ül arzların gelmesine az kalmışken. Yetimleri tekmeleyenler her yerdeyken. Asr vakti, gri bir palette kaybolurken. Kalabalıklar cahilce birbirine doğru yürürken. Her şeye rağmen, başlayalım mı yeniden?
Devirdiğim kaçıncı kahve bu. Dışarıda sarhoşlar mekan arıyor. İnsan neden sağlığını bozmak ister ki. Bir tövbeye bağlıymış Rahman’ın (c.c) rahmeti. Yağmur yağarken ısrarla ve ıslanmışken zerrelerimize kadar, başlayalım mı yeniden?
Kendime verdiğim kaçıncı sözdür bu? Yaktığım hangi yapraktır bu? Camlara bağlıyken, ki onlar da plastikten yapılmakta artık, çağımızın izahı; bence reddetmek gerek, bu kul yapımı felâhları. Taşarken dudaklardan milyonların ahı, başlayalım mı yeniden?
Get Ebubekir Marabaoğlu’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Eski tadı kalmadı Ramazanların, Şevvallerin, Receplerin, Şabanların. Hepsini taksite bağladık, her birini nefsimize alet ettik. Hem kendimiz için af diledik, ama affın yolunun mazlumların sokağından geçtiğini unuttuk. Menfaatimizi yakıp başlayalım mı yeniden?
Görün dostlar, hâlimizi görün. Yediğimiz yemeği, sayıkladığımız sözleri, boyanmış manzarayı, yıkılmış mahalleleri. Beraber sövelim çağlara, bugünün padişahlarına. Biz haklı çıkalım her kahve muhabbetinden. Vazifeden kaçmanın pişmanlığıyla başlayalım mı yeniden?
Çıkaralım ruhumuzu teknolojiden. Çıkar sarmış ruhumuzu. Saniyeleri hesap ediyoruz metroya binerken. Bir shorts videosu altmış saniye, reels ise doksan. Bir oturuşta hesapla ve gör, saatlerin ömründen yok yere noksan. Saatleri Kudüs’e ayarlayıp başlayalım mı yeniden?
Başlayalım mı yeniden? Ne dersin? Ben Üstad’ın dediği gibi, ölene kadar mühletimiz olduğuna inanıyorum. Yakamozun farklı bir tadı, “Yakamoz”un muhteviyatı dinleyene mahsus bir rap olduğuna inanıyorum. Hâlen mehtâp kıyılarında kurduğum hayallere sahibim.
O hâlde, müsaadenizle, ben yeniden başlıyorum.
